Кіріспе

Халықаралық құқықтанушы Карла Дель Понте (Carla Del Ponte; 9 ақпан 1947 жылы туған) – Швейцарияның екі Біріккен Ұлттар Ұйымының халықаралық қылмыстық соттарының бұрынғы бас прокуроры. Швейцарияның бұрынғы бас прокуроры, ол 1999 жылдың тамызында Луиза Арбурдың орнына бұрынғы Югославия бойынша Халықаралық қылмыстық трибуналдың (МКТЮ) және Руанда бойынша Халықаралық қылмыстық трибуналдың (МКТР) прокуроры болып тағайындалды. 2003 жылы БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесі Дель Понтені МКТР прокуроры лауазымынан алып тастады және оны Руанда президенті Кагаменің қысымымен Хасан Бубакар Джалоумен алмастырды, ол оның тутсилерге жасалған қылмыстарды тергеу әрекеттеріне кедергі келтірді. Ол 2008 жылдың 1 қаңтарына дейін МКТЮ прокуроры қызметін атқарды, содан кейін оның орнын Серж Браммерц басты. Дель Понте бұрын үйленген, оның бір ұлы бар. 2008 жылдан 2011 жылдың ақпанына дейін Аргентинадағы Швейцария елшісі болды.

Ерте өмір және білім

Дел Понте 1947 жылы Швейцарияның Бигнаско қаласында дүниеге келген. Оның ана тілі - итальян тілі, ал неміс, француз және ағылшын тілдерін мүжіл түрде меңгерген. Дель Понте Берн мен Женевада, сондай-ақ Ұлыбританияда заң білімін алды. Ол 1972 жылы заң магистрі (LL.M.) дәрежесін алды. Оқуын аяқтағаннан кейін Дель Понте Луганодағы жеке заң фирмасына жұмысқа орналасты, 1975 жылы жеке практикасын ашу үшін фирмадан кетті.

Швейцариядағы прокурор

1981 жылы Дель Понте тергеу судьясы, кейіннен Лугано округінің прокуратурасында прокурор болып тағайындалды. Прокурор ретінде ол ақша жылу, алаяқтық, есірткі саудасы, қару-жарақ контрабандасы, терроризм және тыңшылық қылмыстарына қатысты істермен айналысты, көбінесе Швейцарияның әлемдік бизнес орталығы ретіндегі рөлінде құрылған көптеген халықаралық байланыстарды зерттеді. Қызмет еткен кезеңінде Дель Понте Еуропада Сицилия мафиясының Швейцариядағы ақша жылу операциясын тоқтатуы, Швейцарияда заңсыз қаржыны сақтаған бұрынғы кеңестік блоктың шенеуніктерін қудалауы және кейбір жағдайларда Латын Америкасымен бірлесіп, ақшаны заңсыз иемденген күдікпен швейцариялық банкирлерді тергеуі арқасында танымал болды. Сондай-ақ, ол Пәкістанның бұрынғы премьер-министрі Беназир Бхутто мен оның күйеуі Асиф Али Зардариге қарсы ақша жылу айыптауларына қатысты дәлелдер ұсынды. Осы кезеңде ол тергеу судьясы Джованни Фальконемен бірге швейцариялық ақша жылушылар мен итальяндық есірткі саудасы арасындағы байланысты, «пицца байланысы» деп аталатын құпия желіні анықтады. Фальконе мафияның үлкен бомбасынан қаза тапты. Дель Понте одан сәттірек болды, өйткені оның Палермодағы үйінің негізіне орнатылған жарты тонна жарылғыш зат уақытында табылып, қастандықтан зардапсыз құтылды. Фальконенің өлімі Дель Понтені ұйымдасқан қылмысқа қарсы күресуде нығайтты. Коза Нострадағы жаулары оны «La Puttana» («сатылған әйел») деп атайды. Осылайша ол Швейцарияда тәулік бойы күзетілген және броньды автомобильді қажет ететін алғашқы қоғамдық тұлға болды. 1990 жылдардың соңында Дель Понте және Юрий Скуратов, Филиппе Туровердің куәлігімен, жоғары лауазымды ресейлік шенеуніктерге қатысты ресейлік сыбайлас жемқорлықты тергеді. Бұрын итальян және неміс салық органдары да тергеу бастаған болатын. 2000 жылдың басында Филиппе Туровер Швейцариядағы резиденциясынан Мәскеу прокурорларына хабарлама жіберді: «Мен Путин туралы сөйлесуге дайынмын. Әрқашан сіздің Туроверіңіз». Алғашқы тергеуді Скуратов пен Георгий Тимофеевич Чуглазов басқарды, бірақ Чуглазов Владимир Устиновтың ұсынуымен Ресей Бас Прокурорының кеңесшісі болып тағайындалды. Устинов Скуратовты Ресей Бас Прокуроры лауазымынан Борис Ельциннің 1999 жылдың 2 сәуірінде жұмыстан босатуынан кейін алмастырды. Чуглазов тамыз айында куәгерлерді тексеруге және банк және басқа да құжаттарды алуға Швейцарияға баруға бірнеше күн қалғанда істен алынды. Ресейлік прокурор Руслан Тамаев Ресейге қатысты тергеуді басқарды, ол оның жартылай бауырлары Хасан мен Хусейн есірткі мен қаруды заңсыз иеленгені үшін айыпталып, тергеуден алынғаннан кейін аяқталды. Бірнеше айдан кейін оның жартылай бауырларына қатысты айыптар алынып тасталды. Владимир Путин Павел Бородинді Ресей-Беларусь одағының мемлекеттік хатшысы (госсекретаря союзного государства Россия Белоруссия) дипломатиялық лауазымына тағайындады, бұл Бородинге қылмыстық қудалаудан дипломатиялық иммунитет берді және Бородиннің қылмыстық әрекеттеріне қатысты тергеуді тоқтатты. 1999 жылы Швейцарияның жоғарғы соты оның кеңсесінің Мексиканың бұрынғы президенті Рауль Салинас де Гортариге тиесілі швейцариялық шоттардан 90 миллион долларды тәркілеуін жоққа шығарғанда, Дель Понте кері соққыға ұшырады. Сот Дель Понтеге 90 миллион долларды тек есірткі саудасынан түскен ақшаны қамтиды деген күдікпен алып қоюға құқығы жоқ деп шешім шығарды. Бірақ бұл шешім Салинасты айыптаудан босатпады. 2003 жылдың тамызында Руандадағы геноцид ісі бойынша төрт жыл қызмет еткеннен кейін, Дель Понте саяси себептермен қызметтен алынып, оның орнына Хасан Бубакар Джалоу тағайындалды. Карла Де Понте президент Кагамеге ренжігенін, өйткені ол президент Пауль Кагаменің Руандалық патриоттық майданының соғыс қылмыстарын қудалауды талап еткенін мәлімдеді. 2004 жылы Intellectum веб-сайтына берген сұхбатында ол Бин Ладен мен Саддам Хусейнді ICTY-де соттағысы келетінін батыл айтты. 2005 жылы ол Ватиканды Хорватияның ең іздестірілген соғыс қылмыстарынан күдікпен Анте Готовинаның тұтқындалудан қашуына көмектескен деп айыптады. Кейін ол ICTY-де барлық айыптардан ақталды. Хорватия Рим-католик шіркеуінің басшысы Хорватия епископтар конференциясы Дель Понтенің айыптауларын жоққа шығарды. Оның өкілі Антун Сулжич конференцияның «генерал Готовинаның қайда екені туралы білімі жоқ немесе белгілері жоқ» деді. 2007 жылдың 30 қаңтарында Дель Понте «қалыпты өмірге оралу уақыты келді» деп, жыл соңында ICTY-де Бас прокурор лауазымынан кету ниеті туралы мәлімдеді. 2008 жылдың 1 қаңтарында ол Серж Браммерцпен алмастырылды.

Швейцариялық дипломаттық мансап

Дель Понте 2008 жылдың қаңтарынан 2011 жылдың басына дейін Аргентинадағы Швейцария елшісі болып қызмет етті, содан кейін зейнетке шықты.

Зейнеткерліктен кейін

2012 жылдың қыркүйегінен 2017 жылдың тамызына дейін Дель Понте БҰҰ Адам құқықтары жөніндегі жоғарғы комиссарының басшылығымен Сирия Араб Республикасы бойынша тәуелсіз халықаралық сараптамалық комиссиясының мүшесі болды. 2013 жылдың мамыр айында ол Сириялық оппозицияны химиялық қару қолданған деп айыптады, бұл пікір Батыс елдерінің көптеген үкіметтік шенеуніктерімен қарама-қайшы болды. Ол: «Бізге әлі де тергеуді тереңдету, жаңа куәгерлердің куәліктерін тексеру және растау қажет, бірақ қазірге дейін анықтағанымыз бойынша, зарин газын режимге қарсы күштер қолданып отырған сияқты». Келесі күні, Дель Понтетің мәлімдемесіне жауап ретінде Комиссия «Сириядағы қақтығысқа қатысушы тараптардың кез келгенінің химиялық қару қолданғаны туралы нақты қорытындыға келмегенін» түсіндіретін баспасөз хабарламасын жариялады. 2014 жылдың наурыз айында Комиссия Хан әл-Ассалға жасалған химиялық шабуылда қолданылған химиялық агенттердің 2013 жылдың тамызындағы «Аль-Гутада қолданылғандармен» бірдей ерекше белгілері бар екенін көрсететін есеп жариялады. Есепте сондай-ақ, «қолданылған агенттердің сипаты, сапасы және мөлшері туралы» бар дәлелдерге сүйене отырып, «Аль-Гута» шабуылын жасағандардың «Сирия армиясының химиялық қару қорына қол жеткізген болуы мүмкін» екені айтылды. Алайда, ешбір жағдайда комиссия химиялық шабуылдардың жасаушыларын анықтау үшін «дәлелдік талаптарына» жете алмады. 2017 жылдың тамызында Дель Понте халықаралық қауымдастықтың қолдау көрсетпеуіне наразы болып, комиссиядан кетті: «Біз Сирияда жасалған барлық қылмыстар үшін арнайы трибунал құру туралы халықаралық қауымдастықтан және Қауіпсіздік Кеңесінен қаулы ала алмадық. Сирияда жеті жыл бойы қылмыс жасалып, толық бейбасқалық орнады. Бұл қабылдауға келмейді». Ол Ресейді бұл әрекеттің алдын келуі үшін айыптады: «Қазір прокурор біздің жұмысымызды жалғастырып, соғыс қылмыскерлерін арнайы сот алдына әкелуі керек. Бірақ Ресей БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінде вето құқығын қолданып, осының алдын келіп отыр». Ол комиссия президент әл-Ассадты соғыс қылмыстары үшін айыптауға жеткілікті дәлелдер жинағанын мәлімдеді. Бұған жауап ретінде АҚШ және Канаданың әскери және азаматтық шенеуніктеріден түрлі жағымсыз пікірлер келді. Дель Понте кеңсесі төрт күннен кейін мәлімдеме жасады: «Югославия халықаралық трибуналының прокуратурасы НАТО-ны тергеп отырған жоқ. Косово қақтығысы кезінде НАТО-ның әрекеттеріне қатысты ресми тергеу жүргізілмеген».

Органдарды заңсыз әкелу туралы айыптар

2008 жылы Дель Понте «Аң аулау» атты кітабын жариялады, онда ол Косово албандары 1999 жылы Косово соғысы аяқталғаннан кейін ұсталған сербтердің адам мүшелерін контрабандалық жолмен әкеткенін мәлімдеді. Оның кітабы халықаралық дау тудырды. Бұрынғы Югославия үшін Халықаралық қылмыстық трибунал Дель Понтенің айыптауларына қатысты былай мәлімдеді: «Трибунал бұрынғы прокурор Карла Дель Понтенің өзінің атымен итальян тілінде жақында жарық көрген кітабында адам ағзаларын сату туралы өте ауыр айыптаулар туралы хабардар. Мұндай айыптауларды қолдайтын ешқандай дәлел трибунал судьяларына ұсынылмаған». 2008 жылдың 4 сәуірінде Human Rights Watch Косовоның премьер-министрі Хашим Тачи мен Албанияның премьер-министрі Сали Беришадан осы мәселе бойынша халықаралық бақылаумен тергеу жүргізуді сұрады. Олар хаттарға жауап бермеді, керісінше, Дель Понтенің мәлімдемелерін негізсіз деп жариялады. 2008 жылдың 5 мамырында Human Rights Watch Дель Понте айыптауларын «ауыр және сенімді» деп атады және Тирана мен Приштинаны ынтымақтастыққа шақырды. Дель Понте құрбандардың саны 300-ден астам соғыстан жоғалып кеткен сербтер екенін мәлімдеді. «Соғыстан кейін Косово мен Албанияда орын алған қорқынышты зұлсалыстар туралы сенімді және ауыр айыптаулар пайда болды», - деді HRW-нің төтенше жағдайлар жөніндегі аға зерттеушісі Фред Абрахамс. 2008 жылы Еуропа Кеңесінің Парламенттік Ассамблеясы тергеу жүргізуге рұқсат берді және Дик Мартиді Парламентке қорытындыларын баяндауға тағайындады. Еуропа Кеңесінің баяндамасының жобасына сәйкес, премьер-министр Хашим Тачи 1998-1999 жылдардағы қақтығыстан кейін серб тұтқындарының мүшелерін саудалаудағы негізгі тұлғалардың бірі болды. 2012 жылдың қарашасында премьер-министр болғанға дейін Косово Азаттық Армиясының командирі Рамуш Харадинаж және осы мәселе бойынша айыпталған барлық адамдар екінші рет айыптаудан босатылды. Дель Понте Борис Малагурскидің «The Weight of Chains 2» (2014) деректі фильмінде бұл мәселе туралы айтты. Сұхбатта ол БҰҰ-ның Косоводағы миссиясы Гаага трибуналына Косоводағы мүше саудасына қатысты қажетті дәлелдерді ұсынбағанын және «НАТО мен ЕҚК соғыстағы одақтастар ретінде бір-біріне қарсы әрекет ете алмайтынын» мәлімдеді.