Рефляция: экономиканы қалпына келтіру, инфляция деңгейін ұлғайту. Ақша ұсынымын арттыру немесе салықтарды төмендету арқылы экономикалық өсімді ынталандыру.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Экономикадағы термин. Рефляция – бұл бағалардың бұрынғы инфляция деңгейіне оралуын сипаттау үшін қолданылады. Оның бір мағынасы – ақша ұсынымын арттыру немесе салықтарды төмендету арқылы экономиканы жандандыру, бизнес айналымының төмендеуінен кейін экономиканы (әсіресе баға деңгейін) ұзақ мерзімдік даму бағытына қайтаруға бағытталған шара. Бұл, инфляцияны баяулатуға тырысатын инфляцияны төмендетуден өзгеше.
Term in economics
Reflation is used to describe a return of prices to a previous rate of inflation. One usage describes an act of stimulating the economy by increasing the money supply or by reducing taxes, seeking to bring the economy (specifically the price level) back up to the long term trend, following a dip in the business cycle. It is the opposite of disinflation, which seeks to return the economy back down to the long term trend.
Шолу
Бұл тұрғыдан алғанда, рефляция инфляциядан (тар мағынасында) ұзақ мерзімді трендтік сызықтан жоғарылаумен салыстырылады, ал рефляция – баға деңгейі трендтік сызықтан төмен түскен кезде қалпына келуі. Мысалы, егер инфляция 3% деңгейінде болса, бірақ бір жыл бойы 0%-ға дейін төмендесе, келесі жылы ұзақ мерзімді трендке қайта оралу үшін 6% инфляция қажет болады (құрама есептегенде 6,09%). Бұл қалыпты деңгейден жоғары инфляция рефляция деп есептеледі, себебі ол ұзақ мерзімді трендтен аспайтын трендке оралуды білдіреді. Бұл ерекшелік экономикалық өсімнің, экономика мен баға деңгейінің ұзақ мерзімді өсуінің тұрақты және қажетті екендігі туралы теорияға негізделген. Дезинфляция жоғары инфляцияға қарсы қабылданатын ем ретінде қарастырылғандай, рефляция дефляцияға қарсы ем ретінде қарастырылады (инфляциядан өзгеше, дефляция көлеміне қарамастан, зиянды деп саналады). Рефляция сондай-ақ сот-экономикалық сараптамада түзетуден кейін монополиялық (шамадан тыс) баға жолдарына оралуды сипаттау үшін қолданылады. Инфляцияны бағалардың бұрынғы деңгейден асып кетуі ретінде қарастыруға болады, ал рефляцияны бұрынғы баға белгілеу саясатына оралу ретінде сипаттауға болады.
In this perspective, reflation, is contrasted with inflation (narrowly speaking) above the some long term trend line, while reflation is a recovery of the price level when it has fallen below the trend line. For example, if inflation had been running at a 3% rate, but for one year it falls to 0%, the following year would need 6% inflation (actually 6.09% due to compounding) to catch back up to the long term trend. This higher than normal inflation is considered reflation, since it is a return to trend, not exceeding the long term trend. This distinction is predicated on a theory that economic growth, where there is long term growth in the economy and price level, is both sustainable and desirable. Just as disinflation is considered an acceptable antidote to high inflation, reflation is considered to be an antidote to deflation (which, unlike inflation, is considered bad regardless of its magnitude). Reflation has also found usage in forensic economics to describe a return to monopolistic (exorbitant) price paths following correction. Inflation can be regarded as expansion of prices beyond previous levels, while reflation can describe return to a previous pricing strategy.