Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бернопфилд – Англияның Дарем графтығындағы ауыл. Ол Стенли мен Эннфилд жазығының солтүстігінде, Дервент өзеніне жақын орналасқан және теңіз деңгейінен 564 фут биіктікте жатыр. Бернопфилдте шамамен 4553 адам тұрады. Ньюкасл-апон-Тайн қаласынан 7 миль, ал Дарем қаласынан 15 миль қашықтықта орналасқан.
Burnopfield is a village in County Durham, in England. It is situated north of Stanley and Annfield Plain, close to the River Derwent and is 564 feet above sea level. There are around 4,553 inhabitants in Burnopfield. It is located 7 miles from Newcastle upon Tyne and 15 miles from Durham.
Этимология
Бёрнопфилд атауы, шамасы, көне ағылшын тіліндегі "өзен аңғарындағы дала" деген мағынадан шыққан. Алайда, жергілікті аңыз бойынша, ауылға аты осылай берілген себебі, шотландтықтардың Англияға басып кіру әрекетіне тосқанда, шабуылдаушы әскерлерді тоқтату үшін далалар өртеліп жанып кеткен. 19 ғасырда Бёрнопфилдті көбінесе Leap деп атаған, ал жергілікті диалектте Loup деп атаған, себебі Бёрнопфилд аумағындағы Брайанның Leap деген жердің аты осылай болған.
The name Burnopfield probably comes from the Old English meaning "field by the valley stream", although local legend says that the village got its name after an attempted Scottish invasion of England was foiled by literally burning up the fields to stop the advancing armies. In the 19th century, Burnopfield was usually referred to as the Leap, or in local dialect, as the Loup, after the area of Burnopfield named Bryan's Leap.
Тарих
Бернопфилдте 1312 жылы құрылған, бірақ шамамен 1450 жылы бұзылған «High Friarside Hospice» алапес ауруханасы орналасқан. Алғашқы капелланың қалдықтары бүгінге дейін сақталған. Бернопфилдтегі тарихи ғимараттардың ішінде 1720 жылы бай кен иелері Ньютон отбасы салған Бернопфилд Холл, 18 ғасырдың жұмыс істейтін су доңғалағы бар диірменінің классикалық үлгісі – Leap Mill Farm және Бернопфилд пен Роулендс Гилл арасында орналасқан Гибсайд иелігі бар. Бернопфилд Холл мен Гибсайд отбасыларын абыройсыз авантюрист Эндрю Робинсон Стоуни байланыстырады: 1760 жылдардың соңында Ньютон отбасының мұрагері Ханна Ньютон, Ньюкасл қаласында орналасқан ирланд лейтенанты және авантюрист Стоуниге тұрмысқа шықты. Олар Ланчестердегі Колепайк Холлға көшіп, ол жерде оның оған жасаған зұлпымы жергілікті дауға себеп болды, ал бірнеше жылдан кейін Ханна қайтыс болды. Оның 20 000 фунт стерлинг байлығына ие болған Стоуни Лондонға аттанды, онда Гибсайд иелігіне ие болған Жесір Стратмор графинясымен танысты. Стоуни оны алдап үйленді, оның Боуес фамилиясын қабылдауына тура келді, соның нәтижесінде ол әйгілі Стоуни Боуес атанды. Оның одан кейінгі бақытсыз өмірі сол кезеңнің ең үлкен жанжалына айналды. Уильям Макепис Такерей оның оқиғасын «Барри Линдонның бақыты» романында көркемдеп суреттеді. Стенли Кубрик кейіннен осы романды 1975 жылғы «Барри Линдон» фильміне бейімдеді. Гибсайд Холлдағы отбасы ақырында Боуз-Лайон отбасы болды, ал отбасының бір мүшесі – Королева Ана Елизавета. Зал қазір Ұлттық қорға тиесілі. 1815 жылы Дж.М.У. Тернер Гибсайд Холлының бірнеше пейзаждарын жасады, олар Tate Britain галереясында көрсетілуде. 1746 жылы Джон Уэсли ауылға келіп, Бернопфилдтің ішінде орналасқан Шип Хилл бағында уағыз айтты. Ол бірнеше рет қайта сапар шекті, нәтижесінде методист қоғамы құрылды, ал 1775 жылы алғашқы шіркеу салынды, ол 1880 жылы қайта жаңартылды. Осы уақытқа дейін тағы екі құдайға сиыну орны салынды: 1870 жылы екінші методист шіркеуі, ал 1873 жылы ауылдың Лиаз шетінде Санкт-Джеймс англикан шіркеуі салынды. Шіркеу салынғанға дейін Бернопфилд Танфилд және аймақтық англикандық приходтың бір бөлігі болды.
Burnopfield was the site of a leper hospital, High Friarside Hospice, which was founded in 1312, but was demolished in approximately 1450. The remains of the original chapel can still be seen today. Other historical buildings in Burnopfield include Burnopfield Hall, which was constructed in 1720 by the Newton family, a wealthy mine owning family, Leap Mill Farm, a classic example of an 18th century mill with a working water wheel, and the Gibside estate, which is located between Burnopfield and Rowlands Gill. The families of Burnopfield Hall and Gibside are linked by the scandalous adventurer Andrew Robinson Stoney: in the late 1760s, Hannah Newton, daughter and heiress to the Newton family fortune, married Stoney, an Irish Lieutenant and adventurer who was stationed in Newcastle. They went to live at Colepike Hall in Lanchester, where his ill treatment of her became a local scandal, and within a few years she died. In control of her £20,000 fortune, he set off for London, where he met the widowed Countess of Strathmore, who owned the Gibside estate. Stoney eventually tricked her into marriage, and having to adopt her family name of Bowes, became the notorious Stoney Bowes. Her subsequent miserable life with him became one of the biggest scandals of the period. His story was fictionalised by William Makepeace Thackeray in The Luck of Barry Lyndon. Stanley Kubrick later adapted the novel into the 1975 film Barry Lyndon. The family at Gibside Hall eventually became the Bowes Lyon family, one member of the family being Queen Elizabeth The Queen Mother. The hall itself is now owned by the National Trust. In 1815, J. M. W. Turner produced several landscapes of Gibside Hall, which are on display in the Tate Britain. In 1746, John Wesley visited the village, and preached in a garden in Sheep Hill, an area within Burnopfield. He made several more visits, resulting in the formation of a Methodist Society, and in 1775 the first chapel was built, and rebuilt in 1880. By this time other two places of worship had been built: in 1870, a second Methodist chapel, and in 1873, the Anglican church of Saint James was constructed in 1873 at the Leazes end of the village. Until the church was built, Burnopfield had been a section of the Tanfield and District Anglican Parish.
Көмір өндіру
Дарем графтығында көмір өндіру 1600 жылдары басталды, ал тар вагондар жолдары шахталардан салынды. Бернопфилд Понтоп және Танфилд Мур аймақтарынан вагондардың өтуі үшін өте қолайлы орын болды, одан кейін олар төбеден төмен қарай Дервент өзенін кесіп өтіп, көмірді Тайн өзеніне дейін жеткізіп, теңізге шығаратын. Осы себепті, жер үй салушыларға сатылды және оңтүстік-шығысқа қарай 450 метр қашықтықта жаңа алаң мен клуб үйі салынды. Бернопфилд клубы Англия құрамасы үшін екі тестілік крикетші тәрбиеледі, екеуі де Дарем округінің крикет клубы округтік чемпионатқа қатысқанға дейін ойнады: Гламорган үшін ойнаған Джим Макконнон және Нортгемптоншир үшін ойнаған "Бернопфилд Башері" атанған Колин Милберн. Милберн 1990 жылы қайтыс болғанда, оның жаназасы Бернопфилдте бұрын-соңды көрмеген ең ірі шара болды, және болашақ Дарем ойыншысы Ян Ботам сияқты көптеген танымал крикетшілер қатысты. Ауылдағы Линц крикет клубының ойынынан туындаған танымал Миллер Джексонға қарсы сот ісі де осы жерде болды.
Coal mining in County Durham began in the 1600s, and narrow waggonways were laid from the pits and Burnopfield was found to be an ideal place for the waggonways from the Pontop and Tanfield Moor areas to pass through and then continue down the hill to cross the Derwent, and on to the River Tyne for the coal to be shipped. As such, the ground was sold to housing developers and a brand new ground and club house was constructed 450m to the south east. The Burnopfield Club produced two Test cricketers for England, both of whom played before Durham County Cricket Club took part in the county championship; Jim McConnon, who played for Glamorgan, and Colin Milburn, the "Burnopfield Basher", who played for Northamptonshire. When Milburn died in 1990, his funeral was the largest ever seen in Burnopfield, and was attended by many notable cricketing figures including future Durham player Ian Botham. The famous court case, Miller v Jackson, arose from cricket played by Lintz Cricket Club in the village.
Көлік
Ауылға "Go North East" автобус компаниясы қызмет көрсетеді. Қазіргі қызметтерге 6 (Ланчестерден Ньюкаслға), X71 (Консеттен Ньюкаслға) және кешкі 6-дан кейін X72 (Стенлиден Ньюкаслға) маршруттары кіреді. Бұрынғы автобус маршруттарына M6, M7, M8, 40, 714, 43, X12, X70 және 770 кірген. R5 маршруты көбінесе "Gateshead Central Taxis" такси компаниясымен орындалады, күндіз сағат сайын, дүйсенбіден сенбіге дейін St James Church-тен Роулендс Гилл және Хайфилдке қатынайды.
The village is served by the Go North East bus service. The current services include the 6 (Lanchester to Newcastle), the X71 (Consett to Newcastle) and after 6pm, the X72 (Stanley to Newcastle) Previous bus services included the M6, M7, M8, 40, 714, 43, X12, the X70 and the 770. The R5, mostly operated by Gateshead Central Taxis, runs hourly during the day Mon. to Sat. from St James Church to Rowlands Gill and Highfield.