Лиса төбесінің ескерткіш мұнарасы

Кіріспе

Фокс-Хилл мұнарасы (жергілікті жерде Соғыс ескерткіш мұнарасы деп те аталады) – Коннектикут штатының Роквилл қаласындағы Фокс-Хилл төбесінде орналасқан ғимарат. Қазіргі мұнараның биіктігі 22 метр, ол XIX ғасырдың соңында қысқа мерзімге ғана тұрған 18 метрлік бұрынғы мұнараның орнында салынған.

Тарих

Колониялық дәуірде, жергілікті американдықтар әлі де аймақты бақылауда ұстаған кезде, Поданк тайпасы бұл төбені қарауылдық бекет ретінде пайдаланды. Олар Мишенипсит көлінің маңындағы жерлерге иелік ету үшін Нипмук және Мохеган тайпаларымен бәсекелесті. Фокс-Хилл Коннектикут өзенінің аңғарына кең көрініс ұсынады. Ауа райына байланысты, Том тауы, Холиоке тауы және Талкотт тауы жалаңаш көзбен көрінеді. Сол кезде төбеде ағаштар мен өсімдіктер болған жоқ. Поданк тайпасы жыл сайын орманды басқарудың бір бөлігі ретінде орманның астындағы бұталарды өртеп тазалап отырды. Олар отын үшін ағаштарды да өртеп, ал еуропалық американдық қоныс аударушылар отын үшін үлкен ағаштарды кесіп алып жатты. Отарлаушылар бұл жерді мал жаюға пайдаланды. Фокс-Хиллдің ертедегі суреттерінде төбесінде тек кішкентай ағаштар ғана көрінеді. 1878 жылы Мериден қаласының тұрғыны Ричард Алонзо Джеффри төбеде ағаштан жасалған бақылау мұнарасын салды. Оның негізі 20 шаршы фут, ал биіктігі 18 метрге жетеді, үстінде платформа салынған. Бірінші қабаттың қабырғалары жабылып, мұзжұмсақ және сусындар сатылды. Жоғарғы платформалар ашық болды. Мұнараға көтерілуге және «көру құралын» пайдалануға 15 центтік кіру ақысы алынды. Телескоп та қолжетімді болды. Джеффри мұнарасы өте танымал болды. Алайда, 1880 жылдың 3 ақпанында болған қатты қар бураны мұнараны қиратты. Оны қайтадан салған жоқ, ал сынған ағаштардың қалдықтары жүзім және бұталармен жабылып кетті. Бірінші қабаты ғана тұрды. Белгілі натюрморт суретшісі Чарльз Итан Портер, оның қарындасы Синтия Джеффриге үйленген болатын, 1889 жылдары оны өзінің сурет салу студиясы ретінде пайдаланды. Ол оны қыс мезгілінде немесе жаңбыр жауғанда сурет салу үшін паналау ретінде қолданды. Портер 1923 жылы қайтыс болғаннан кейін, бұл кішкентай құрылыс толығымен күйреп, ағаш өскіндерінің астында жоғалып кетті. Келесі 60 жыл ішінде төбенің оңтүстік жағында екі үй салынды. 1937 жылы құрылысы басталып, 1939 жылы аяқталған Мемориал мұнарасы, Ұлы депрессия кезінде жұмыссыз адамдарды жұмыспен қамту және жергілікті қалаларға инвестиция жасау мақсатымен WPA жобасы аясында салынды. Ол Вернон қаласының барлық соғыстардың ардагерлеріне арналған. Салтанатты ашылу 1939 жылдың 5 тамызында өтті. Мұнараның құны шамамен 75 000 долларға бағаланды. АҚШ Жұмыс жобалары басқармасы жұмыс күшін және материалдарды қамтамасыз етті, ал қала, тұрғындар және жеке тұлғалар қалған шығындарды төледі. Соғыс мемориалдық мұнарасының биіктігі 72 фут (22 метр), ол қатты тасқа тірелген. Оның серуендеу жолының ұзындығы 220 фут (67 метр). Мұнара жергілікті тастан салынған. Мұнараның жоғарғы жағында бақылау платформасы орналасқан. Мұнараның қабырғаларына АҚШ әскери армиясының, әскери-теңіз флотының және теңіз жаяу әскерлерінің үш түрінің есімдері мен жазулары бар қола тақталар орнатылған. Қазіргі уақытта мұнара Генри паркінің (Подюнк тайпасынан сатып алынған жердің алғашқы иесі Э. Стивенс Генридің құрметіне аталған) бір бөлігі болып табылады. Оны Вернон-Роквилл саябақтары мен демалыс департаменті күтіп ұстайды. Қазіргі таңда Коннектикут штатының Вернон қаласындағы адам қолмен жасалған ең биік нүкте осы мұнара болып табылады.

In colonial times, when Native Americans still controlled the area, the Podunk used the hill as a lookout. They were competing with the Nipmuc and Mohegan for control of the areas around Mischenipsit Lake. Fox Hill commands a broad view of the Connecticut River Valley. Weather permitting, Mount Tom, Mount Holyoke and Talcott Mountain may be seen from it by the naked eye. At the time, the hill was without trees and growth. Each year, the Podunk burned the undergrowth as part of the forest management that they practiced. They also burned wood for fires, and European American settlers cut down any large trees for firewood. The cleared land was used by colonists as pastureland. Early photographs of Fox Hill show some small trees only at the summit. In 1878 Richard Alonzo Jeffrey of Meriden erected a wooden observation tower on the hill. It was 20 feet square at the base and extended 60 feet (18 m) upward; a platform was constructed at the top. The walls of the ground floor were enclosed, and ice cream and refreshments were sold. The upper platforms were open. A telescope was available and a 15¢ admission fee was charged to climb the tower and use the 'spy glass.' Jeffrey's Tower was very popular. On February 3, 1880, a severe blizzard destroyed the structure. It was not rebuilt and the broken timbers became overgrown with vines and bushes. The first floor remained standing. The noted still life painter Charles Ethan Porter, whose sister Cynthia had married R. A. Jeffrey, used it as his studio around 1889. He used it as a shelter for painting during the winter or when it rained. After Porter died in 1923, the small structure fell into total disrepair. Its remains gradually disappeared under overgrowth. During the next 60 years two homes were built on the south side of the summit. The Memorial Tower was constructed in 1937 and completed in 1939, as a collaborative WPA project to hire workers during the Great Depression and invest in projects to benefit local cities. It is dedicated to the veterans of all wars from the Town of Vernon. The dedication took place on August 5, 1939. The building cost approximately $75,000. The United States Work Projects Administration supplied the labor and materials. The town, city, and individuals contributed the rest. The War Memorial Tower is 72 feet (22 m) high, resting on solid rock. Its promenade is 220 feet (67 m) long. The tower is made of native stone. An observation platform is located near the top of the tower. Bronze tablets bearing the names and inscriptions of three branches of the United States military Army, Navy and Marine Corps are fixed to the walls. The tower is now part of Henry Park (named after E. Stevens Henry, the first landowner after purchase from the Podunk). It is maintained by the Vernon Rockville Parks and Recreation Department. It is currently the highest man made point in Vernon, Connecticut.