Андреландия: Бразилиялық муниципалитет тарихы

Кіріспе

Андреландия – Бразилиядағы Минас-Жерайс штатында орналасқан муниципалитет, Минас штатының Оңтүстік және Оңтүстік-Батыс мезорегионында орналасқан және Андреландия микрорегионын қамтиды. Штаттың астанасы Белу-Оризонтеден 300 км қашықтықта орналасқан және шамамен 1 005 км² аумақты құрайды. 2014 жылы халық саны 12 507 адамға бағаланған, бұл Минас-Жерайс штатындағы ең көп халқы бар 296-шы муниципалитет және оның микрорегионындағы екіншісі. 1868 жылдың 20 шілдесінде Вила Бела до Турво деген атпен құрылған және Турво, Арантес, Бом Жардим, Мадре-де-Диус-ду-Рио-Гранде және Сан-Висенте-Феррер сияқты бес ауданнан тұрған. Уақыт өте келе аудандар қалаларға айналды, нәтижесінде Андреландия муниципалитеттің орталығы болып қалды. Тарихы барысында муниципалитет бірнеше рет атауын өзгерткен, бірақ 1930 жылдың 19 қыркүйегіндегі 1160 нөміріндегі штат заңына сәйкес қазіргі атауын алған. Қала туризм саласында бай дәстүрге ие, оның көптеген ескі үйлері тарихи муниципалдық мұра саналады. Сонымен қатар, қала Сент-Себастьян мерекесі, Корольдер мерекесі, Ұлы жұма, Сан-Бенедикт мерекесі, Корпус Кристи және тамыз айында тойланатын қасиетті қамқоршы Әулие Порто мерекесі сияқты діни мерекелермен де танымал. Бұл қала халықаралық деңгейде танымал профессор, тарихшы және ғалым Хосе Мурило де Карвальоның туған жері ретінде белгілі.

Этимология

Ол провинциялық заңмен ауыл санатына көтерілген кезде алғашқы аты Вила Бела-ду-Турво деп қайта аталды, бұл 1864 жылғы 27 шілдедегі № 1191 заңмен бекітілді. 1868 жылғы 20 шілдеде ол Турво атауымен қала мәртебесіне ие болды. Екі жыл өткен соң, 1868 жылғы 13 қыркүйектегі № 1644 провинциялық заңмен Турво муниципалитеті Порто-ду-Турво деп аталды. 1891 жылғы 14 қыркүйектегі № 2 штат заңымен Порто-ду-Турво муниципалитеті қайтадан Турво болып өзгертілді. 1911 жылғы 30 тамыздағы № 556 штат заңымен сол кездегі Носса Сеньора да Пиедаде ду Риу Гранде ауданы (Андреландияға қарасты) Арантес деп аталды.

Отарлау және даму

Еуропалықтардың аймақтағы отарлауының басталуы, қазіргі Андреландия қаласының орналасқан жерінде, Минас-Жерайс штатының оңтүстігінде алтын өндірудің нәтижесі болды. XVIII ғасырдың ортасында қаланың орнында болашақ табыс іздеп келген саяхатшылар толығымен қоныстанды. 1740 жылға қарай аймақта халық ағыны күрт өсті. Көптеген адамдар даланың бір бөлігін белгілеп, сонда қоныстанды және кейіннен Минас-Жерайс капитандығының губернаторы берген сесмария грамотасы арқылы меншік құқығын ресімдеді. Ағаштардың көптігіне байланысты осы атауды алған, Турво-Гранде өзенінің оң жағалауындағы құнарлы жерге жатқан "Конгонхал" аймағы, ең көп халқы бар аймақтардың бірі болды. 1749 жылы фермер Андре да Силвейра діни қызметке мұқтаж екенін сезініп, Портоның Әйеніне арналған шіркеу салмақ үшін рұқсат сұрап, Мариан епископына жүгінді. Эклизиялық билік рұқсат берген соң, 1755 жылы қасиеттілікпен баталанған шағын шіркеу салынды. Шағын ғибадатхананың төңірегінде көптеген үйлер бой көтеріп, Arraial do Turvo, яғни алғашқы қоныстың аты пайда болды. 1827 жылы шіркеу салынғаннан кейін, Arraial do Turvo шіркеуге дейін жетіп, осыдан кейін 1864 жылы осы жылдың 27 шілдесінде №1.191 заңмен ауылға айналды. Алайда, 19-шы және 20-шы ғасырлар аралығында ғана Андреландияға алғашқы шетелдіктер, көбінесе Бразилияда байлық іздеп келген ливандықтар келді. Андреландия халқына қосылған шетелдіктерден басқа, Бразилияның басқа қалалары мен аймақтарынан келген көптеген отбасылар да осы жердің байлығына тартылды. Италиядан Д'Алессандро және Ривелли отбасылары, Испаниядан Ларедо, Касас Мартинс және Гарридо, ал Португалиядан Гаспар және Перейра келді. Олардың көпшілігі 1914 жылдың 14 маусымында ашылған Батыс Минас темір жолының құрылысына немесе оның жұмыс істеуінен пайда табуға ұмтылды. 20-шы ғасырдың басында Андреландия базарына жиі келіп, ескілердің айтуынша, қазіргі қаланың алғашқы көше сатушылары болған, негізінен еуропалықтардан тұратын шағын топ қалада болды. Олар қаладан алыс емес, Бандейра тауының жанындағы Конгонхал деген жерде тұрды, сондықтан оларды Конгонхейрас деп атады. Олар қала бойынша шағын егістіктерінен жиналған өнімдерді саудалап, жұмыс ұсынылғанда одан бас тартумен белгілі болды. Муниципалдық экономиканың тарихындағы маңызды оқиға – XIX ғасырдың соңы мен XX ғасырдың бірінші жартысында салынған көптеген өнеркәсіптік кәсіпорындардың түсініксіз себептермен жойылғаны. Алайда, Андреландиядағы коммерциялық белсенділік, әсіресе 1990-шы жылдардың басынан бастап айтарлықтай дамыды, бұл қаланың экономикалық өсуі мен жаңаруының айқын белгісі болды. Қазіргі уақытта қала туризм саласында ерекше көзге түсіп, 17-ші және 18-ші ғасырларда салынған ескі үйлері қаланың тарихи мұрасының бір бөлігіне айналды. Оның көптеген алаңдары мен шіркеулері аймақты дамыту кезіндегі барокко стилін сақтап қалды. Бұдан басқа, Андреландия ауылдық туризмін де дамытуда, ондағы басты тартымдылықтар – 18-ші ғасырдан бері сақталған ескі шаруашылықтар. Андреландияның жер бедері өте қиын, геоморфологиялық тұрғыдан Жоғарғы Рио-Гранде құрғақ платосына, Мантикира тауларының бөлігіне және Айуруока өзенінің төмендеуіне сәйкес келеді. Оның сулары Рио-Грандеге құятын жері Мантикира тауларының солтүстік беткейі мен муниципалитеттің оңтүстігінде анықталады. Ең биік нүктесі Natureza тауларында 1 535 м, ал ең төменгі нүктесі Айуруока өзенінде 934 м, ал қалалық орталығы 1 000 м биіктікте орналасқан. Муниципалитет аумағындағы жер бедері төбелі және толқынды аралықта өзгереді, оның 20% жазық, 20% төбелі, ал қалған 60% төбелер мен таулардың теңізінен тұрады.

The beginning of the colonization of European origin in the region of the current city of Andrelândia was a consequence of the gold exploitation in the south of the state of Minas Gerais. In the mid eighteenth century, the region where the city is today was already fully populated by explorers who came to the region in search of fortune. Around 1740, the population flow in the region increased considerably. Many people demarcated an extension of wasteland, settled there and later took care of the legalization of possession through the granting of a letter of sesmaria, which was given by the governor of the Captaincy of Minas Gerais. The "Congonhal" region, which extends over a large area of fertile land on the right bank of the Turvo Grande River and received this name due to the abundance of trees, was one of the most populated areas. In 1749, the farmer André da Silveira, feeling the need for religious assistance, asked the Bishop of Mariana for permission to build a church dedicated to Our Lady of Porto in the place called Turvo Pequeno. Heeded by the ecclesiastical authority, the chapel was built, receiving the Catholic blessing in 1755. Around the small temple, many houses were built, and soon the Arraial do Turvo, primitive name of the settlement, was formed. After the construction of the chapel, in 1827, the Arraial do Turvo was already in conditions to be elevated to parish, which in fact occurred, having, from then on, a progressive growth, until it was transformed into a village in 1864, by law nº 1.191 of July 27 of this year. However, it was only between the 19th and 20th centuries that the first foreigners began to arrive in Andrelândia, mostly Lebanese who came to Brazil in search of wealth. Besides the foreigners who arrived and integrated the population of Andrelândia, many other families, from other cities and regions of Brazil, were also attracted by the riches of the place. From Italy came the D'Alessandro and Rivelli families; from Spain, Laredo, Casas Martins, and Garrido, and from Portugal, Gaspar and Pereira. Almost all of them were motivated by the construction of the West of Minas Railroad, inaugurated on June 14, 1914, or were tempted to progress with the benefits resulting from its operation. There was a small group of people in the city, mainly of European origin, who frequented the market of Andrelândia in the early twentieth century and who, as attested by the elders, were the first street sellers of the current city. These people lived in a region not far from the town, called Congonhal, near the Bandeira Mountain, and for this reason they were called Congonheiras. They traveled around the city selling the harvest of their small crops and were known for not accepting the jobs that were offered to them. Another event that marked and still reflects the history of the municipal economy is the fact that many industries installed at the end of the 19th century and the first half of the 20th century disappeared, without any plausible explanation. However, the commercial movement in Andrelândia has developed considerably, especially since the early 1990s, which was a visible sign of the city's economic growth and modernization. Currently, the town has been standing out in its tourism, with many of its old houses built in the 17th and 18th centuries becoming part of the town's historical heritage. Many of its squares and churches also preserve the baroque style from the time of the clearing of the region. Besides this, Andrelândia has also been developing its rural tourism, where the main attractions are the old farms, many from the 18th century. The relief of Andrelândia is very rugged, corresponding geomorphologically to the Desiccated Plateau of the Upper Rio Grande, the Compartment of the Mantiqueira Mountains and the Aiuruoca River Depression, in the so called Southern Minas Plateau. The confluence of its waters to the Rio Grande is defined between the north left slope of the Mantiqueira Mountains range and the south of the municipality. The maximum altitude is 1 535 m. at Natureza Mountains and the minimum altitude is 934 m at Aiuruoca River; the headquarters is at an altitude of 1 000 m. In the municipality, the relief varies between hilly and undulating, where about 20% of the territory is flat, 20% of the land is hilly, and the remaining 60% is a sea of hills and mountains.

Католик миссионері

Африка-американдық дін қызметкері Мартин де Поррес Уорд 1999 жылы қайтыс болғанға дейін Андреландияда миссионер болып жұмыс істеді. 1995 жылы Уордқа құрметті азамат атағы тағайындалды. Сан-Жоао-дель-Рей Рим католик епархиясының епискобы Хосе Эуд Кампос-ду-Нассименто 2020 жылы Уордты қасиетті деп мойындау процесін бастады.

Әкімшілік

1988 жылғы Конституцияға сәйкес, Андреландия американдық үлгіде құрылған президенттік федеративтік республикада орналасқан. Алайда, Бразилияның құқықтық жүйесі оң құқықтың рим-германдық дәстүріне сәйкес келеді, онда муниципалдық басқару атқарушы және заңнамалық тармақтар арқылы жүзеге асырылады. 1930 жылға дейін муниципалитеттерді қалалық кеңестердің президенттері басқарған, олар атқарушы агенттер деп те аталатын. Муниципалдық биліктер 1930 жылғы революциядан кейін ғана атқарушы және заңнамалық билікке бөлінді. 14 мерзім ішінде қала басшылығына 16 әкім сайланды. Соңғы жылдары бұл лауазымды Бразилия әлеуметтік демократиялық партиясынан (PSDB) Самуэль Исак Фонсека атқарды. Ол 2008 жылғы Бразилияның муниципалды сайлауында жарамды дауыстардың 60,71% (4 624 дауыс) алып сайланды және 2012 жылғы сайлауда дауыс берушілердің 45,02% қолдауымен (3 392 дауыс) қайта сайланды. Муниципалитетте 200 000-нан аз сайлаушы болғандықтан, екінші тур өткізілмеді. Заң шығарушы орган – қалалық кеңес, ол төрт жылға сайланатын тоғыз кеңесшіден тұрады (1988 жылғы Конституцияның 29-бабының талаптарына сәйкес) және мынадай құрамда: Бразилия әлеуметтік демократиялық партиясынан (PSDB) үш орын, Бразилия еңбек партиясынан (PTB) екі орын, Жұмысшы партиясынан (PT) екі орын; Бразилия демократиялық қозғалысы партиясынан (PMDB) бір орын; және Жасыл партиядан (PV) бір орын. Кеңеске муниципалитет пен атқарушы билік үшін негізгі заңдарды әзірлеу және дауыс беру құқығы берілген, әсіресе қатысу бюджеті (бюджеттік бағыттар туралы заң). Андреландия муниципалитеті органикалық заңмен басқарылады, ол 2000 жылғы Конституциялық түзету №101-ге бейімделу үшін қайта қарастырылды. Қала сонымен қатар сот округінің орталығы болып табылады. TRE MG (Минас-Жерайс штатының сайлау трибуналы) мәліметтері бойынша, 2006 жылы муниципалитетте 9 315 сайлаушы тіркелген.

"Елгер" және "Креб"

Қаланың саяси тарихында екі жергілікті партия ерекше көзге түсті: "Елік" және "Қызылша". Олардың арасындағы саяси бәсекелестік Андреландияда бір ғасырдан астам уақыттан бері жалғасып келеді және қала тұрғындарының көпшілігінің естелігінде сақталған. Олардың пайда болуы тарихтан екі маңызды тұлғамен тығыз байланысты: полковник Хосе Бонифасио де Азеведо және виконт де Арантес. Виконт Арантес ұзақ жылдар бойы Турвоның абсолютті және сөзсіз басшысы болды, ол өзінің сайлаушыларының толық қолдауына ие болды. Бірақ 1887 жылы оның дауыстарына алғашқы қарсылық пен азаю байқалды. 1890 жылы виконтка қарсы жүздеген дауыс берілді, бұл екінші, маңыздырақ азаю болды. 1894 жылы PRT жақтастары виконттың партиясының жақтастарынан басым түсті. Әдетке сәйкес, виконттың тарапынан жеңіліске риза болмаған бірі жұрт алдында былай деді: "Біздің дауыстарымыз осылай азаюы мүмкін емес! Біз кері қарай жылдамдап барамыз! Біз қызылшаларға ұқсаймыз!". Бұл оқиға сол кездегі газеттерде ойнақы күлкімен жарияланды. Ал PRT мүшелері олардың үлкен жетістігіне қуанышты. Бұл – қуғыннан қашатын елік секіргендей, нағыз секіріс болды. 1889 жылы Жозе Бонифасио де Азеведо, Жоао Зуким де Фигуэйредо Невес және Жозе Рибейро Сальгадо, PRT-нің үш жетекшісі, Баия Фермасында, Турво муниципалитетінде Бразилиядағы екінші май зауытын құрды, ол "Азеведо & Cia" сары май зауыты деп аталды, бұл полковник Жозе Бонифасио партиясының жақтастарына лақап ат берді.

Бөлімшелер

Андреландия муниципалитеті әкімшілік аймақтарға бөлінбеген. Құрылған кезде ол бес ауданнан тұрған: Турво (орталық), Арантес, Бом Жардим, Мадре-де-Диус-ду-Рио-Гранде және Сан-Висенте-Феррер. Бірақ жылдар өте келе, олардың барлығы қалаларға айналып, Андреландияда тек орталық қалды, қазіргі таңда оның жалғыз ауданы. Басты аудандардың бірі – Росарио, ол ең көне аудандардың бірі болып табылады және Отбасылық денсаулық бағдарламасының (PSF) муниципалды бөлімшесі осы ауданда орналасқан. Бұл бөлімше Vila Mariana, Serrinha, São José, Cruzeiro, Fábrica, Pedreira, Belo Horizonte I және II, сондай-ақ Santa Clara аудандарына да қызмет көрсетеді.

Екінші сектор

Коммунадағы өнеркәсіп әлі де бастапқы сатысында, тіпті жақсару белгілері байқалса да, ол негізінен сүт өнімдерін өндірумен шектеледі. Муниципалды ЖІӨ-нің 8 352 реалы өнеркәсіптің (екінші сектор) жалпы қосылған құнынан түседі. 1990 жылдардың басынан бері Андреландиядағы коммерциялық белсенділік күрт өсті. Бұл қаланың экономикалық өсуінің, жаңаруының және оның салдары ретінде, прогрестің айқын белгісі болды, 1990 жылға дейін дамуы баяу болғанына қарамастан. Қазіргі таңда қаланың саудасы көршілес елді мекендерден тұтынушыларды негізгі тұтыну тауарларын, жиһаздар мен тұрмыстық техниканы сатып алу үшін әлі де тартады, тек автосалондар мен басқа да жоғары деңгейдегі қызметтердің жетіспейтінін атап өткен жөн.

Технология

Технология саласындағы кейбір компаниялар, көбінесе қызмет көрсететін ұйымдар, Андреландия қаласында интернет-провайдерлер және онлайн жүйелерді жасаушылар ретінде орналасқан. Олар Бразилия, Еуропа және Латын Америкасының компанияларына қызмет көрсетеді, мысалы, Dream Net, Futura Web және тағы да басқалары.

Қалалық құрылым

Андрелянда жақсы инфрақұрылымға ие. 2000 жылы қалада 3442 үй болды, оның ішінде пәтерлер, үйлер және бөлмелер бар. Осы жалпы санының 2569-ы жеке меншік, оның ішінде 2551-і толығымен төленген (74,11%), 18-і сатып алынуда (0,52%), 349-ы жалға берілген (10,14%), 507-і сыйға берілген, оның ішінде 203-і жұмыс беруші берген (5,90%), 304-і басқа тәсілмен берілген (8,83%) және 17-сі басқа тәсілмен берілген (0,49%). Әкімдік су тазарту, электр қуаты, кәріз жүйесі, қалалық тазалау, стационарлық және ұялы байланыс қызметтерін ұсынады. 2000 жылы үйлердің 76,70%-ы орталық су желісімен қамтамасыз етілді, 68,65%-ы қоқыс жинауға, ал 77,24%-ы санитарлық кәрізбен қамтамасыз етілді. Оның Джини индексі 0,46, бұл Минас-Жерайс штатындағы ең жоғары 40 көрсеткіштің бірі. Қауіпсіздік тұрғысынан, Андреляндада ауыр қылмыстардың жоғары деңгейі байқалмайды, себебі онда тұрғындар саны аз. 2002-2006 жылдар аралығында муниципалитеттегі орташа кісі өлтіру көрсеткіші 5,4% құрады. Осы кезеңде оттық қарудан туындаған өлім жағдайлары тіркелген жоқ. Жол-көлік оқиғаларынан туындаған өлім көрсеткіші 8,2-ден 2004 жылы 32,5-ке дейін өсті, 2006 жылы 8,6-ға төмендеді және 2002-2006 жылдар аралығында орташа есеппен 13,6% құрады.

Қызметтер және байланыс

Сумен жабдықтау қызметін, Минас-Жерайс штатының көп бөлігіндегідей, Минас-Жерайс санитарлық компаниясы (Copasa) жүзеге асырады. Ал, канализацияны қала әкімдігі өзі жинайды. 1927 жылдың 22 қарашасында «Турвенс Лайт энд Пауэр Компани» компаниясы 90 конто де рейске Оңтүстік Минас-Жерайс электр компаниясы сатып алды. Бұл компания тарату желісін Арантина арқылы Бом-Жардим-де-Минасқа дейін ұзартты. Кейіннен оның орнына Минас-Жерайс энергетикалық компаниясы (Cemig) келді, ол бүгінгі күнге дейін, штаттың көп бөлігі сияқты, қаланың электрмен жабдықталуына жауапты. 2003 жылы 4 378 абонент болды және 7 173 289 кВт/сағ энергия тұтынылды. Қаланың пошталық коды – 37300-000. 2009 жылдың 12 қаңтарында қала, басқа қалалар сияқты, телефон нөмірін тасымалдау қызметін пайдалана бастады. Нөмірді өзгертусіз операторды ауыстыруға мүмкіндік беретін бұл қызмет – портативтілік. 2001 жылы Минас-Жерайс радио және телекоммуникациялар қауымдастығының мәліметінше, тек бір радиостанция болды, бірақ жылдар өте бұл көрсеткіш артты. Қазіргі уақытта ең ірілері – Andrelândia FM және Cultura FM радиолары. 2009 жылы қалалық автопарк 2 414 көлік құралдан тұрды, оның ішінде 1 648 жеңіл автомобиль, 120 жүк көлігі, төрт трактор, 198 пикап, 26 микроавтобус, 378 мотоцикл, жиырма төрт скутер және он алты автобус. Муниципалитет аумағындағы алғашқы жолдар XX ғасырдың басында пайда болды, олар аумақты кесіп өтетін тас жолдар еді. Габриэль Рибейро Сальгадо әкімдігінің кезінде (1923-1926) Андреландияда автомобильдерге арналған алғашқы жолдың құрылысы басталды, ол қаланы Сан-Жуао-дель-Рейге жалғастырды. Қазіргі уақытта қалаға қызмет ететін жалғыз асфальтталған жол – BR 494, ол Арантинадан өтіп, BR 267 (Жуис-де-Фора – Кашамбу) жолымен қосылады. BR 494 президент Жоао Батиста де Оливейра Фигейредоның қаулысымен асфальтталды. Ол 1981 жылдың 30 сәуірінде Андреландияда Болат теміржолының құрылысын тексеруге келгенде, Теміржол инженерлік компаниясы S/A (ENGEFER) асфальттау жұмыстарын жүргізуді тапсырды. Сан-Висенте-де-Минасқа дейінгі шағын асфальтталмаған жол қаланы Президент Танкредо Невес тас жолымен байланыстырады, ол көбінесе Тарихи аймақты Су аймағымен байланыстырады. Виконт де Арантес Андреландияға Батыс Минас теміржолының өтуіне мүмкіндік берді, ол Сан-Жуао-дель-Рейді Ситио станциясымен, қазіргі Антонио-Карлос қаласымен байланыстырды. 1914 жылдың 14 маусымында Батыс теміржолының алғашқы локомотивтері қалаға келді. 1950 жылдардан бастап аймақтағы теміржол жүйесі, штаттың басқа бөліктеріндегідей, жолаушылар мен жеңіл жүк тасымалын сіңіріп алған автомобиль жолдарының кеңеюінің әсерін сезіне бастады, бұл теміржолды негізінен кен тасымалымен шектеді.

The water supply service, as in most of the state of Minas Gerais, is provided by the Minas Gerais Sanitation Company (Copasa). Sewage collection, on the other hand, is done by the city government itself. On November 22, 1927, the Turvense Light and Power Company was bought for 90 contos de réis by the South Minas Gerais Electricity Company, which extended the transmission line to Bom Jardim de Minas, passing through Arantina. Later it was replaced by the Minas Gerais Energy Company (Cemig) which, even today, as in practically the whole state, is responsible for the city's electricity supply service. In 2003 there were 4 378 consumers and 7 173 289 KWh of energy were consumed. and the ZIP code of the city is 37300–000. On January 12, 2009 the city started to be served by telephone number portability, just like the other cities of area code 35. Portability is a service that makes it possible to change the operator without the need to change the number of the cell phone. In 2001 there was only one radio station according to the Minas Gerais Association of Radio and TV and Telecommunications of Minas Gerais S. A, but this number has increased over the years. Currently the main ones are Andrelândia FM and Cultura FM Radio. The municipal fleet in the year 2009 was 2,414 vehicles, being 1,648 cars, 120 trucks, four tractor trucks, 198 pickup trucks, 26 minibuses, 378 motorcycles, twenty four scooters and sixteen buses. The first roads in the area of the municipality appeared in the beginning of the 20th century, being only a few stones of roads that cut the territory. During the administration of Gabriel Ribeiro Salgado (1923 1926), the construction of the first road for automobiles in Andrelândia began, connecting the city to São João del Rei. Currently, the only paved road that serves the city is BR 494 which, passing through Arantina, joins BR 267 (Juiz de Fora Caxambu). BR 494 was paved thanks to the determination of President João Baptista de Oliveira Figueiredo, who ordered the Railway Engineering Company S/A (ENGEFER) to proceed with the paving work, when, on April 30, 1981, he was in Andrelândia to inspect the works of the Steel Railroad. A small unpaved stretch until São Vicente de Minas connects the city to the Presidente Tancredo Neves Highway, paved in almost its entire length, connecting the Historical Circuit to the Water Circuit. Visconde de Arantes provided Andrelândia with the passage of the West of Minas Railroad, which linked São João del Rei to the Sítio station, currently the city of Antônio Carlos. On June 14, 1914, the first locomotive of the West arrived in the city. From the 1950s on, the railroad system in the region began to feel, as in other parts of the state, the effects of the greater expansion of highways, which absorbed almost all the traffic of passengers and light freight, leaving the railroad practically limited to the transport of ore.

Андреландия Батыс Минас теміржолының магистральдық тармағымен кесіледі, ол қаланы солтүстікке қарай Арагуариге, оңтүстікке қарай Рио-де-Жанейро қалаларының Барра-Манса және Ангра-дус-Рейс қалаларына байланыстырады. Теміржол арқылы кендерді тасымалдаудан басқа, көп жылдар бойы қала жолаушылар тасымалымен де қызмет етті. 1996 жылдың тамызына дейін ескі RFFSA-ның Trem Mineiro пойыздары демалыс күндері жүріп тұрды және Рибейрао Вермельхо және Барра Мансамен байланыста жолаушылардың үлкен сұранысын тудырды, бұл Андреландия теміржол станциясында олардың қарқынды қозғалысына әкелді. Сол жылы теміржол жекешелендірілгеннен кейін, аймақта алыс қашықтыққа жолаушылар пойыздары тоқтатылды және содан бері тек жүк пойыздары ғана жүреді.

Корольдік жол

Патшалық жолдың маңызды бір бөлігі, бірақ туристік мақсаттар үшін әлі толық зерттелмеген және таныстырылмаған, – Сауда жолы немесе Қара өзен жолы. Бұл нұсқа 1813 жылы Сау Жоан дель Рей мен Рио-де-Жанейро арасындағы саудагерлер мен қашырлардың транзитін жеңілдету үшін ашылды. Бұл жол қазіргі Пати-ду-Альферес және Параиба-ду-Сул муниципалитеттері арасындағы Жаңа жолдан басталып, Рио-де-Жанейро штатындағы Валенсаға қарай бағытталды. Содан кейін Рио-Прето, Бом-Жардим-де-Минас, Турво (қазір Андреландия), Мадре-де-Диус-де-Минас, Санто-Антонио-ду-Рио-дас-Мортес-Пекено сияқты ескі кеншілер ауылдары арқылы өтіп, ақырында Сан-Жуао-дель-Ри ауылына жетті. Сауда жолы – Корольдік жолдың өте маңызды нұсқасы. Оның бойында көптеген мәдени және көрікті жерлер орналасқан, сонымен қатар экотуризмді дамытуға қолайлы бірнеше мүмкіндік бар: Рио-Прето мен Бом-Жардим-де-Минас арасындағы аймақтағы әдемі шарлауықтар мен форель шаруашылықтары; колониялық сәулет, археологиялық ескерткіштер, Андреландия аймағында өндірілетін дәстүрлі тәттілер мен ірімшіктер, сондай-ақ сапалы кашаса; ғасырлар бойы сақталған фермалар мен шіркеулер, тау тізбектері және Мадре-де-Диус-де-Минас аймағының фольклорлық дәстүрлері.

Сәулет

Андреландияның отаршылдық сәулет кешені маңызды, бірақ ол қала әкімдігі мен түрме, Кажуру баронына тиесілі қала үйі, "Пассос" және тағы да басқалары сияқты маңызды жоғалтуларға ұшырады. Көптеген отарлық үйлердің бұрынғы келбетін жоғалтуы – күрделі мәселе, себебі бастапқы шатырларды заманауи француз плиткаларымен алмастыру арқасында стильдердің үйлесімсіз қоспасы пайда болды. Бұл майор Густаво Эрнесто Алвесқа, Арантес виконтына тиесілі үйлерде және тіпті қаладағы отарлық тұрғын үйлердің ең көне үлгісінде де байқалады – бүгінде сақталған қарапайым қалдық, оның тозған тас жиектері оның ежелгі тарихын айғақтайды. Қаланың сәулеті ғасырлық сарайлары арқылы ерекшеленеді, қалалық әкімдік және басқа да мекемелер қала тарихын сақтауға атсалысады. Ескі ғимараттардың арасында шіркеулер мен шағын шіркеулер ерекше көзге түседі, олардың көпшілігі барокко стилінде салынған. Төменде шіркеулердің тізімі келтірілген:

Мәңгілік құтқарылудың Порто Ана шіркеуі: қала орталығында Андре да Сильвейра салған католик шіркеуі. Оның жоспарын 18-шы ғасырдың соңында сәулетші Лусио Коста жасаған. 1890 жылы отец Франсиско Северо Малахиас шіркеу архитектурасына алғашқы өзгерістер енгізді; сол жылға дейін оның мұнарасы болмаған. Ғимараттың сол жағына төмен мұнара салынды, ол 1918 жылға дейін сақталды. 1904 және 1913 жылдар аралығында жөндеу жұмыстары жүргізілді, бірақ олар тек консервациялауға бағытталған. 1991 жылы соңғы өзгерістер енгізілді: ағаштан жасалған бұйымдар ауыстырылды, жалпы бояуы жаңартылды және ғибадатхананы сақтау үшін қажетті түзетулер жасалды. Розарий Ана шіркеуі: шіркеудің қашан салынғаны туралы әртүрлі пікірлер бар, бірақ Португалия, Бразилия және Алгарвтер Корольдігінің королі Д. Жоан VI, корольдік отбасымен Рио-де-Жанейрода тұрып, Еуропадағы Наполеонның шапқыншылығынан қашып, 1817 жылға дейін құлдарға шіркеу салуға рұқсат берген кезде салынған болуы мүмкін. Қасиетті Бенедикт шіркеуі: Ареао ауданында орналасқан. Ол Хосе Тибурсио атаның басшылығымен салынды және викар осы ғибадатхананың бағышталуы қарсаңында дайындаған мәтінде оның тарихын толыққанды баяндаған. Ол 1936 жылдың 27 қыркүйегінде, қамқоршы әулие, Қасиетті Бенедикттің бейнесі Ана шіркеуден осы шіркеуге көшірілген кезде ашылды, онда ол шіркеу бұзылып, қазіргі шіркеу салынғанға дейін сақталды. Оның архитектурасы заманауи, Иса Мәсіхтің құшақтауға шақыратын әрекетін бейнелейді. Мұндай бұйымдар көбінесе жәрмеңкелерде, көрмелерде немесе қолөнер дүкендерінде сатылады. "Casa do Artesanato" (Қолөнер үйі) – Андреландия қолөнершілері жасаған әртүрлі бұйымдарды көрсететін және сататын орын. Муниципалитетте қолөнерді қолдауға үлкен үлес қосатын орталық – әлеуметтік көмек көрсету орталығы, муниципалитет ұйымдастырған, отбасылық және қоғамдық байланыстарды нығайтуға жұмыстанып жатқан тәуекел топтарындағы отбасыларды қамтитын жоба. Ол қолөнер курстарын, суық фарфордан жасау және газет, сарымсақ және пияз қабықтары, сондай-ақ өсімдік талшықтарын пайдалана отырып қайта өңдеу жобаларын ұсынады.

Church of Our Lady of Porto of the Eternal Salvation: is a baroque style Catholic church, built by André da Silveira in the center of the city. It was planned by architect Lucio Costa at the end of the 18th century. In 1890 Father Francisco Severo Malachias made the first change in the church's architecture; until that year it had no tower. A low tower was built, placed to the left of the building, which lasted until 1918. Between 1904 and 1913, some repairs were made, but only for conservation. In 1991, the last modifications were made: the replacement of the woodwork, renewal of the general painting, and some touch ups necessary for the conservation of the temple. Church of Our Lady of the Rosary: there is a lot of conjecture about the time when the church was built, but it is possible to believe that it didn't happen before 1817, when D. João VI, king of the United Kingdom of Portugal, Brazil and the Algarves, who was staying in Rio de Janeiro with the royal family, fleeing the Napoleonic invasions in Europe, granted permission for the slaves to build the church. Church of Saint Benedict: is located in the Areão neighborhood. It was built under the guidance of Father José Tibúrcio and its history can be accurately known through the words of the vicar himself in a text that he prepared on the eve of the consecration of this temple. It was inaugurated on September 27, 1936, when the image of the patron saint, Saint Benedict, was transferred from the Mother Church to this church, where it remained until the chapel was torn down and the current church was built. It has modern architecture, imitating the welcoming gesture of Jesus Christ. Usually these pieces are sold at fairs, exhibitions or craft stores. The "Casa do Artesanato" (English: House of Handicraft) represents the point of exhibition and sale of various pieces produced by Andrelândia's artisans. An important sponsor of handicrafts in the municipality is the Social Assistance Reference Center, a project organized by the municipality involving families at risk, who work to strengthen family and community ties. It offers courses in handicrafts, cold porcelain and recycling projects using newspapers, garlic and onion peelings and vegetable fibers.

Музыка

Бразилия музыкасы негізінен португал отарлаушылары мен құлдар әкелген еуропалық және африкалық элементтердің қосылуынан қалыптасты. Бразилиядағы тұрақты музыкалық қызметтің алғашқы жазбалары 1549 жылдан бері елде орналасқан иезуит миссионерлерінің қызметімен байланысты. Андреландияда Бразилиядағы ең көп таралған музыка стилдерінен басқа, классикалық музыка да ерекше көзге түседі. Андреландияда жылдар бойы қалада құрылған бірнеше музыкалық ұйымдар аймақтық деңгейде танымал болды, олардың ішінде классикалық стильдегі «15 de Agosto», «Santa Cecília», «Irmãos Leite» музыкалық корпорациясы және «Andrelandense Музыкалық қоғамы X Святой Пий» (қазіргі «X Святой Пий» тобы), 1955 жылдың 4 наурызында маэстро Руфино құрған және бүгінге дейін маэстро Уилсон Перейра басшылығымен жұмыс істеп келеді. 1985 жылғы 14 қазан күнгі №716 қалалық заңмен қалалық маңызы бар коммуналдық мекеме деп жарияланды және 1986 жылғы 24 маусымдағы №9203 заңға сәйкес, мемлекеттік маңызы бар мекеме мәртебесі берілді. Бұл корпорация Андреландия және аймақтың әртүрлі мәдени, тарихи, азаматтық және діни шараларында әрдайым қатысып келеді.

Спорт

Еліміздің көптеген қалаларындағыдай, оның дәстүрі шамалы болғанына қарамастан, ең танымал спорт – футбол. Шындығында, спорт интеграция мен денсаулық ретінде бағалы саналатын жері тек мектептерде ғана, тіпті дене шынықтыру сабақтарында да, өте шектеулі көлемде. Жыл бойы қала мен аймақтағы шағын футбол клубтары қала әкімдігімен бірлесіп, жергілікті компаниялардың қолдауымен әуесқойлар турнирлерін ұйымдастырады, мысалы, Аймақтық футбол чемпионаты – бұл ең кең ауқымды және көп қатысушы бар чемпионат. Әдетте, аймақтың бірнеше қаласынан 20-ға жуық команда қатысады. Мектептерде қалалық әкімдік, Спорт және жастар ісі жөніндегі Мемлекеттік комитет (SEEJ) және Индустрия, сауда және туризм басқармасы бірлесіп, бірнеше мектептен балалар мен жасөспірімдерді қатыстыратын көптеген спорттық іс-шараларды өткізеді. Осы іс-шаралардың мақсаты – спорт арқылы әлеуметтік интеграцияны қолдау, жан-жақты білім беруді кеңейту, спорттық, педагогикалық және ойын-сауық мүмкіндіктеріне қол жеткізуді қамтамасыз ету, сондай-ақ денсаулықты нығайту және дұрыс тамақтануға көмектесу.

Демалыс күндері

Андреландияда үш қалалық мереке, сегіз ұлттық мереке және төрт қосымша демалыс күні бар. Қалалық мерекелер: Мәсіх Денесі (Corpus Christi), әрқашан Қасиетті Троица жексенбісінен кейінгі бейсенбіде тойланады, 20 шілдеде Андреландияның азаттық күні және 15 тамыздағы Құдай ананың көтерілуі. 1995 жылғы 12 қыркүйектегі № 9.093 заңға сәйкес, муниципалитеттерде ең көп дегенде төрт қалалық мереке болуы мүмкін, оның ішінде Ұлы жұма күні де бар.