Кіріспе

Архангел соборы – Михаил Архангелге арналған орыс православие шіркеуі. Ол Ресейдің Мәскеу Кремлінің собор алаңында, Ұлы Кремль сарайы мен Іван Ұлының қоңырау мұнарасының арасында орналасқан. Бұл собор Ресей патшаларының басты қабірі болған, елорда Санкт-Петербургке көшірілгенге дейін. Ол 1505 және 1508 жылдар аралығында итальяндық сәулетші Алоизио Жаңаның қадағалауымен, 1333 жылы салынған ескі собордың орнында салынды. Қазір ол Мәскеу Кремлі музейлерінің бір бөлігі болып табылады.

Тарих

1250 жылы қазіргі собордың негізі салынды, ал 1333 жылы оны тас шіркеумен ауыстырды, кейіннен осы шіркеуде жерленген алғашқы орыс монархы Иван Калита. 1505 жылы Кремльді күрделі жөндеуге кіріскен Ұлы княз Иван III, бұрынғыдай, шіркеуге де назар аударды. Екі онжылдық бұрынғысыдай, Ейрене соборының қайта құрылысында Италиядан сәулетшілер шақырылды. Мәскеуге Ламберти Алоизио да Мантагнана (Алоизио Жаңа) келді, және 1505 жылдың 21 мамырында жаңа собордың негізі қаланды. Иван сол күзі қайтыс болып, құрылысы аяқталмаған ғимаратқа жерленді. Собордың құрылысы 1508 жылдың соңында аяқталды, бірақ ресми түрде тек 1509 жылдың 8 қарашасында ғибадатқа берілді. Жаңа ғимаратқа итальяндық Ренессанстың көптеген элементтері енгізілді, ал Мәскеу стандарттары бойынша «экзотикалық» саналған осы бөлшектердің көпшілігі кейінгі жөндеулер мен қалпына келтірулер кезінде жоғалып кетті. Ішкі қабырғалар 1560 жылдарға дейін фрескалармен суреттелмеді. 1564 жылы серб Лазарының фрескасы салынды. Сонымен қатар, собордың ішінде Иван Қорқыныштың серб тегімен байланысын көрсететін Киелі Сава, Стефан Неманя (Киелі Симеон) және Византия императоры Михаил VIII Палеологтың бейнелері сақталған. Оның анасы Елена Глинская Литва князі Василий Львович Глинский мен серб князесі Ана Якшичтің қызы болды. Собор 1737 жылғы Кремль өртінен зардап шекті, сондай-ақ Ұлы Кремль сарайының құрылысы да топырақтың шөгуіне және қабырғалардың сәл бұрылысына әкеп соқты, осылайша оған қауіп тудырды. Ресей армиясының жеңістері Архангел соборында тойланды. Петр I-ге дейінгі барлық орыс патшалары мен ұлы князьдері, сонымен қатар көптеген патшайымдар мен ханзадалар осы соборда жерленді, Борис Годуновты қоспағанда. Патшалық қабірлері Санкт-Петербургтағы Петр мен Павел соборындағы жерге көшірілгеннен кейін, Мәскеуде қайтыс болған Петр II ғана осы жерге жерленді. Соборда 54 жерлеу орны бар, оның 46-сы әшекейлі ақ тас тас (1636–1637) және қоладан жасалған (1903) шыныланған қабірлерден тұрады. Атап айтуға болады, Иван Қорқыныштың ұлы, царевич Дмитрийдің қабірі, ол 17 ғасырдың басында осы жерге жерленген және кейіннен қасиетті деп жарияланған. 1917 жылғы Революция кезінде собор шайқас кезінде зардап шекті. Содан кейін, ол большевиктер режимімен жабылды. 1950 жылдары, Мәскеу Кремліндегі басқа да сақталған шіркеулермен бірге, ол мұражай ретінде сақталды. Шіркеудің қазынасының көп бөлігі Кремльдің қару-жарақ мұражайына берілді немесе шетелге сатылды. 1992 жылдан кейін ғимарат Ресей православие шіркеуіне қайтарылды және діни қызметтер қайта жанданды.

Сәулет

Кремльдегі тағы екі ірі собормен салыстырғанда, Архангел соборы дәстүрлі жоспарын сақтай отырып, стиль жағынан айқын ерекшеленеді. Ол Ассамбля соборы сияқты бес күмбезді құрылымды (Иса Мәсіхті және Төрт Евангелистті бейнелейтін) пайдаланады. Дегенмен, сыртқы әрлеуі, ерекше жартылай дөңгелек нишалары, сиыршақ пішіндес әшекейлермен және ақ әктастан жасалған, бояумен жабылып, гүлдік өрнектермен безендірілген доға тәрізді қабырғалары итальяндық Ренессанс әсерін көрсетеді. Собордың ішкі бөлігі, алайда, көбінесе орыс шіркеулеріне тән стильде салынған. Архангел соборының 13 метрлік биіктігі бар үлкен иконостасы 1678-1681 жылдар аралығында жасалған. Иконостастағы ең көне икона – Архангел Михаил иконасы, Дмитрий Донскойдың әйелі Евдоксия ханшайымы үшін Куликов шайқасындағы жеңісті еске алу үшін жасалған деп саналады. Қабырғадағы фрескалар 16-17 ғасырларға жатады. Олардың кейбіреулерін 1652-1666 жылдар аралығында Қазандық Яков, Рязандық Степан, Иосиф Владимиров және басқалар салған.