Альфред Элмор: Британ суретшісінің өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Ағылшын суретшісі Альфред Элмор (1815–1881) – британдық тарих пен жанрлық кескінші.

Өмір

Альфред Элмор Ирландияның Клонакилти қаласында дүниеге келді, ол британ армиясынан зейнеткерлікке шыққан хирург Джон Ричард Элмордың ұлы еді. Оның отбасы Лондонға көшті, онда Элмор Корольдік өнер академиясында білім алды. Оның ерте туындылары Ричард Паркс Бонингтонның трубадур стилінде болған, бірақ ол тез арада діни жұмыстарға, әсіресе Дублиндегі Вестленд Роу шіркеуі үшін Дэниел О'Коннелл тапсырыс берген Томас Бекеттің шейіт болуына көшті. 1840 және 1844 жылдар аралығында Элмор Еуропа бойынша саяхаттап, Мюнхен, Венеция, Болонья және Флоренция қалаларын аралады. Элмор Хогарт пен Дэвид Уилкидің ізбасарлары санайтын жас суретшілер тобы – The Clique тобымен байланысты болған сияқты. Досы Уильям Пауэлл Фриттің айтуынша, ол топтың мүшесі болған, бірақ ол континенттік Еуропада болғандықтан, оның қатысуы ұзаққа солмаған. Элмордың кейінгі көптеген жұмыстары тарихи оқиғаларды бейнелейтін суреттер болды. «Діни дау» және «Жаңа кіруші» картиналары католиктерге қарсы болды. Басқа суреттерінде Шекспирдің шығармаларынан алынған эпизодтар немесе Франция революциясының тарихы көрсетілген. Олар көбінесе шығармашылық процестің терең зерттеулерін қамтиды, ең маңыздысы – оның технологиялық жаңалықтар туралы екі картинасы: «Шарф тоқу станогінің ойлап табылуы» (1847, Ноттингем замкісінің мұражайы) және «Тартақ машинасының ойлап табылуы» (1862, Картрайт Холл, Брэдфорд). Екі картина да индустрияландыру процесін көрнекті бейнелеп, өнеркәсіпке дейінгі қолөнер шеберлігін көрсетіп тұрады. Ғалымның ойынша, өнертапқыш осы қолмен жасалған дағдыларды ойлап, оларды алмастыру үшін жаңа механизмді ойластырып жатыр. Элмордың ең танымал туындысы – «Қауіптің алдында» (1865; Фицвильям мұражайы, Кембридж), құмар ойындарында ақшасын жоғалтқан және азғырушының сөзіне құлақ асуға айналып келе жатқан жас әйелді бейнелейтін моральдық жанрлы сурет. Азғырушы шайтанға ұқсас кейіпте бейнеленген, қызыл жарыққа шомырылып, оның құлағына жаман ойларды сіңіріп жатыр. 1860-шы жылдардың соңында Элмор Хогарттың тақырыптарынан алысқа қарай, Эдвард Пойнтер мен Лоуренс Альма-Тадеманың ықпалымен классикалық стильге бет бұрды. Ол сонымен қатар араб тұлғаларын да суреттеді, бұл сол кездегі шығыс мәдениетіне деген қызығушылыққа байланысты болды. Элмор өмірінің көп бөлігінде жүйке ауруынан зардап шекті, ал соңғы жылдары жылқыдан құлап, мүгедек болып қалды. Ол 1881 жылдың қаңтарында рактан қайтыс болды және Лондондағы Кенсал Грин зиратында жерленді.

Alfred Elmore was born in Clonakilty, Ireland, the son of John Richard Elmore, a surgeon who retired from the British Army to Clonakilty. His family moved to London, where Elmore studied at the Royal Academy of Arts. His early works were in the troubadour style of Richard Parkes Bonington, but he soon graduated to religious work, notably The Martyrdom of Thomas à Becket, commissioned by Daniel O'Connell for Westland Row Church in Dublin. Between 1840 and 1844 Elmore travelled across Europe, visiting Munich, Venice, Bologna, and Florence. Elmore seems to have been associated with The Clique, a group of young artists who saw themselves as followers of Hogarth and David Wilkie. According to his friend William Powell Frith he was member of the group, but since it was most active while he was in continental Europe, his involvement was probably short lived. Most of Elmore's later works were historical narrative paintings. Religious Controversy and The Novice were implicitly anti Catholic in character. Other paintings set episodes from Shakespeare, or the history of the French Revolution. They often contained subtle explorations of the process of creation, most importantly his two paintings about technological innovation, The Invention of the Stocking Loom (1847, Nottingham Castle Museum) and The Invention of the Combing Machine (1862, Cartwright Hall, Bradford). Both portray the process of industrialisation by depicting picturesque pre industrial handicrafts. The inventor is supposed to be pondering these manual skills while he forms in his mind a mechanism to replace them. Elmore's best known work is On the Brink (1865; Fitzwilliam Museum, Cambridge), a moral genre painting depicting a young woman who has lost her money gambling, and is 'on the brink' of responding to the blandishments of a seducer, who is depicted as a satan like figure, luridly bathed in red light, and whispering corrupting thoughts in her ear. By the late 1860s Elmore was moving away from such Hogarthian subjects towards a more classical style influenced by Edward Poynter and Lawrence Alma Tadema. He also painted Arabic figures, in line with the vogue for Orientalism in art. Elmore suffered from neuralgia through much of his life, and in his later years he became lame following a bad fall from his horse. He died of cancer in January 1881 and was buried in Kensal Green cemetery in London.