Кіріспе
1940 жылғы Альберта провинциясының жалпы сайлауы 1940 жылдың 21 наурызында Альберта заңнамалық ассамблеясының депутаттарын сайлау үшін өтті. Өзінің басты саясатын – барлық алберталықтарға өркендеу сертификаттарын беруді іске асыра алмағанына қарамастан, премьер-министр Уильям Аберхарттың Әлеуметтік несие партиясы үкіметте екінші мерзімге қайта сайланды. Дегенмен, 1935 жылғы үлкен жеңісінде ұтып алған он бір орынды жоғалтты. Бұл провинциялық сайлауда, бұрынғы үш сайлау сияқты, Эдмонтон және Калгари қалаларының депутаттарын сайлау үшін округтік деңгейде пропорционалды өкілдік (бір дауыс беруді көшіру) жүйесі қолданылды. Қалаларда бірнеше депутаттарды сайлау үшін қалалық округтер пайдаланылды. Қалған барлық депутаттар жеке округтерде дауыс берудің бірінші кезеңінде сайланды.
The 1940 Alberta general election was held on March 21, 1940, to elect members of the Legislative Assembly of Alberta. Despite its failure to implement its key policy, providing prosperity certificates to all Albertans, the Social Credit Party of Premier William Aberhart won a second term in government. Nevertheless, it lost eleven seats that it had won in the 1935 landslide. This provincial election, like the previous three, saw district level proportional representation (Single transferable voting) used to elect the MLAs of Edmonton and Calgary. City wide districts were used to elect multiple MLAs in the cities. All the other MLAs were elected in single member districts through Instant runoff voting.
Бірлік қозғалысы
Консервативті және Либералдық партиялар, сондай-ақ Біріккен фермерлердің қалдықтары, Әлеуметтік несие партиясының кең таралған танымалдығын мойындап, "Тәуелсіз қозғалыс" немесе "Бірлік қозғалысы" деп аталған сайлауда бірлескен кандидаттарды тәуелсіздер ретінде ұсынды. Тәуелсіз кандидаттар Әлеуметтік несие партиясымен шамалас дауыс жинаса да, олардың қолдауы көптеген аймақтарға таралып кеткендіктен, қозғалыстың кандидаттарының көбі көпшілік дауыс ала алмады (бірден дауыс беру жүйесі бойынша орын алу үшін қажетті дауыс саны), сондықтан қозғалыстың жинаған жалпы дауысы орын санына пропорционалды болмады. Тәуелсіз қозғалыс бірнеше жарыста шамалы айырмамен жеңіліске ұшырады. Дегенмен, парламенттік жүйе, билікті тек жеңілген орындар негісінде сарайды, сондықтан Әлеуметтік несие партиясы екінші мерзімге қайта сайланды, бірақ бұрынғыдан едәуір азайтылған көпшілікпен. Либералдық партияның басшысы Эдвард Грей тек олардың таңдауымен ұсынылған тәуелсіз кандидаттарды ғана қолдады және өз партиясының туымен басқа кандидаттарды тікелей ұсынды. Грей кандидаттарды күштеп алаңға шығарудың қажеті жоқ деп есептеді және кандидатты қолдау немесе қолдамау туралы шешімді жеке либералдық сайлау округтерінің қауымдастықтарына қалдырды. Бұл 1959 жылға дейін Әлеуметтік несие партиясына қарсы ең күшті оппозиция болды.
Кооперативтік одақтастық
Әлеуметтік-демократиялық Кооперативтік Комонвелл Федерациясы алғаш рет кандидаттарды тікелей ұсынды, бірақ бұрынғы Альберта Біріккен фермерлерінің заң шығарушысы Честер Роннинг басшылығымен сайлаушылардың 10 пайызынан астам дауысын алғанмен, заң шығарушы органға ешбір өкіл сайлай алмады. Роннинг сияқты, CCF-тің көптеген үміткерлері 1935 жылғы сайлауда UFA партиясынан бақ сынаған болатын.
Нәтижелер
9-шы Альберта заң шығару жиналысына сайлау (1940)
Партия басшысы Кандидаттар Бірінші басымдық дауыстар Орын саны Дауыстар ± % Fpv (Бірінші басымдық дауыстар) Өзгеріс (п.п.) 1935 1940 ±
Уильям Аберхарт 56 132,507 31,193 42.90 56 20
Эндрю Дэвисон 57 130,603 11,178 42.28 6 13
Эдвард Грей 2 2,755 483 0.89 1 2 3,258 1,828 1.05 –1
Честер Роннинг 36 34,316 34,316 11.11 1 1,136 181 0.37 1 1,067 4,704 0.35 2 569 2,171 0.18 1 251 27 0.08 4 1,726 1,726 0.56 1 362 362 0.12 2 314 314 0.10
Барлығы 165 308,864 100.00%
Жарамсыз дауыстар 10,615 2,346
Қатысу 319,479 9,458 74.8% 7.0%
Тіркелген дауыс берушілер 427,335 49,086