Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық суретші (1849–1916)
American painter (1849–1916)
Уильям Мерритт Чейз (1 қараша 1849 – 25 қазан 1916) – американдық суретші, импрессионизмнің жақтасы және педагог ретінде белгілі. Ол сонымен қатар, кейін Парсонс дизайн мектебіне айналған Чейс мектебін құрушы болды.
William Merritt Chase (November 1, 1849October 25, 1916) was an American painter, known as an exponent of Impressionism and as a teacher. He is also responsible for establishing the Chase School, which later became the Parsons School of Design.
Ерте өмір және тәрбие
Уильям Мерит Чейс 1849 жылғы 1 қарашада Уильямсбургте (қазіргі Ниневия), Индиана штатында, Сара Суэйн мен жергілікті кәсіпкер Дэвид Х. Чейстің отбасында дүниеге келді. Чейстің әкесі 1861 жылы отбасын Индианаполиске көшіріп, ұлын отбасылық бизнесте сатушы ретінде жұмысқа алды. Чейс өнерге ерте қызығушылық танытты және жергілікті, өздігінен білім алған суретшілер Бартон С. Хейс пен Джейкоб Кокстан сабақ алды. 19 жасында ол теңізші болуға шешім қабылдады және досымен бірге Аннаполиске сапар шегіп, онда сауда кемесіне бекітілді. Теңіз флотында үш ай қызмет еткеннен кейін Чейс бұл өзіне қолайлы емес екенін түсінді және мұғалімдері оны Нью-Йоркке барып, көркемдік білімін жетілдіруге шақырды. Ол 1869 жылы Нью-Йоркке келді, Жозеф Ориэль Итонмен қысқа уақыт бойы танысып, білім алды, содан кейін атақты француз суретшісі Жан Леон Жеромның шәкірті Лемуэль Вильмартпен Ұлттық дизайн академиясына оқуға түсті. 1870 жылы отбасының қаржылық жағдайы нашарлағандықтан Чейс Нью-Йоркті тастап, отбасы орналасқан Сент-Луиске (Миссури штаты) кетуге мәжбүр болды. Ол отбасын асырау үшін жұмыс істеген кезде Сент-Луис өнер қауымдастығында белсенділік танытып, жергілікті көрмеде суреттері үшін жүлде алды. Ол 1871 жылы Ұлттық академияда өзінің алғашқы суреттерін көрсетті. Чейстің таланты бай Сент-Луис коллекционерлерінің қызығушылығын тудырды, олар оны екі жыл бойы Еуропаға саяхаттауға мүмкіндік берді, ал ол оларға картиналар мен Еуропалық өнерді сатып алуға көмектесті. Еуропада Чейс Мюнхендегі Көркемсурет академиясында қоныстанды, бұл өнер білімінің ұзақ уақыт бойы қалыптасқан орталығы болды және көптеген американдықтарды тартқандықтан, Парижден гөрі аз алаңдатушы болды. Ол Александр фон Вагнер мен Карл фон Пилотиден оқыды және американдық суретшілер Уолтер Ширлау, Франк Дювенек және Джозеф Франк Курьеермен дос болды. Мюнхенде Чейс өзінің тез өсіп келе жатқан талантын көбінесе өзінің ұстаздары ұнататын еркін сурет салу стилінде салған бейнелі туындыларында қолданды. 1876 жылдың қаңтар айында Бостон өнер клубында осы фигуралық жұмыстардың бірі, "Keying Up" – Сарай клоуны (қазіргі Пенсильвания көркемөнер академиясының коллекциясында) атты портреті қойылды; сол жылы ол көрнекті болды және Филадельфияның жүз жылдық көрмесінде медаль жеңіп алды, бұл жетістік Чейске алғашқы даңқын әкелді. Чейс 1877 жылы Дувенек пен Джон Генри Твахтманмен бірге Италияның Венеция қаласына сапар шекті, ал 1878 жылдың жазында Америка Құрама Штаттарына оралғаннан кейін ол еуропалық білімді американдық таланттың жаңа толқынын білдіретін өте білікті суретші болды. Америкаға оралған соң ол 1878 жылы жаңа құрылған Америка суретшілері қоғамымен бірге Ready for the Ride (Union League Club коллекциясы) картинасын көрсетті. Ол Нью-Йорктегі Оныншы көшедегі студия ғимаратында студия ашты, онда сол кездегі көптеген маңызды суретшілер тұратын. Ол Тилерлердің мүшесі болды, олардың арасында оның танымал достары: Уинслоу Гомер, Артур Квартли және Август Сент-Годенс болды. 1881 жылы досы және суретшісі Уильям Престон Фелпс Еуропаға сапар шегіп, Чейзбен бірге Италия, Венеция, Каприде жұмыс сапарына шықты, содан кейін Германияға оралды.
William Merritt Chase was born on November 1, 1849, in Williamsburg (now Nineveh), Indiana, to the family of Sarah Swain and David H. Chase, a local businessman. Chase's father moved the family to Indianapolis in 1861, and employed his son as a salesman in the family business. Chase showed an early interest in art, and studied under local, self taught artists Barton S. Hays and Jacob Cox. At the age of 19, he decided to become a sailor and travelled with his friend to Annapolis where he was commissioned to a merchant ship. After a brief three month stint in the Navy, Chase understood that it was not for him and his teachers urged him to travel to New York to further his artistic training. He arrived in New York in 1869, met and studied with Joseph Oriel Eaton for a short time, then enrolled in the National Academy of Design under Lemuel Wilmarth, a student of the famous French artist Jean Léon Gérôme. In 1870, declining family fortunes forced Chase to leave New York for St. Louis, Missouri, where his family was then based. While he worked to help support his family he became active in the St. Louis art community, winning prizes for his paintings at a local exhibition. He also exhibited his first painting at the National Academy in 1871. Chase's talent elicited the interest of wealthy St. Louis collectors who arranged for him to visit Europe for two years, in exchange for paintings and Chase's help in securing European art for their collections. In Europe, Chase settled at the Academy of Fine Arts, Munich, a long standing center of art training that was attracting increasing numbers of Americans and attracted Chase because it had fewer distractions than Paris. He studied under Alexander von Wagner and Karl von Piloty, and befriended American artists Walter Shirlaw, Frank Duveneck, and J(oseph) Frank Currier. In Munich, Chase employed his rapidly burgeoning talent most often in figurative works that he painted in the loosely brushed style popular with his instructors. In January 1876, one of these figural works, a portrait titled "Keying Up" – The Court Jester (now in the collection of the Pennsylvania Academy of the Fine Arts) was exhibited at the Boston Art Club; later that year it was exhibited and won a medal at the Philadelphia Centennial Exposition, and this success gained Chase his first fame. Chase traveled to Venice, Italy in 1877 with Duveneck and John Henry Twachtman before returning to the United States in the summer of 1878, a highly skilled artist representing the new wave of European educated American talent. Home in America, he exhibited his painting Ready for the Ride (collection of the Union League Club) with the newly formed Society of American Artists in 1878. He also opened a studio in New York in the Tenth Street Studio Building, home to many of the important painters of the day. He was a member of the Tilers, a group of artists and authors, among whom were some of his notable friends: Winslow Homer, Arthur Quartley and Augustus Saint Gaudens. In 1881, friend and artist William Preston Phelps travelled back to Europe to team up with Chase to go on a working tour of Italy, Venice, Capri then back to Germany.
Чейстің рөлдері: әке, суретші, мұғалім
Чейс бірнеше бейнелерді қалыптастырды: мәдениетті космополит, адал отбасылық адам және беделді ұстаз. Чейс 1887 жылы Элис Герсонға үйленді және олар Чейстің ең өнімді көркемдік кезеңінде сегіз бала тәрбиеледі. Оның үлкен қыздары, Элис Диодонне Чейз және Дороти Бремонд Чейз, әкесі үшін жиі үлгі болды. Алайда, Нью-Йорк қаласында Чейс өзінің әсемдігімен, әсіресе киімдерімен, манераларымен және ең бастысы студиясымен танымал болды. Он бірінші көшеде Чейс Альберт Биерштадттың бұрынғы студиясына көшіп, оны өзінің өнерінің бір бөлігі ретінде безендірді. Чейс студияны сәнді жиһазбен, әсем заттармен, құстардың салынған мүсіндерімен, шығыс кілемдерімен және экзотикалық музыкалық аспаптармен толтырды. Студия 19 ғасырдың соңындағы Нью-Йорк өнер әлемінің мәдениетті және сәнді өкілдерінің бас қосылатын орталығы болды. 1895 жылы студияны күтіп ұстауға кеткен шығындар, басқа да тұрғын үйлерімен қоса, Чейсті оны жабылып, мазмұнын аукционға салуға мәжбүр етті. Сурет салумен қатар, Чейс оқыту ісіне де белсенді қызығушылық танытты. Алғашқыда ол жеке оқушылар қабылдады, олардың бірі – 1879-1881 жылдар аралығында оқыған Дора Уилер, кейін кәсіби суретші және өмір бойына дос болды. Дораның анасы, Кандис Уилер, Чейстің жұқпалы ынтасы туралы естеліктерінде былай деп жазды: «Ол оқытушылардың ең жомартсы, өзінің білгенін толыққанды беріп қана қоймай, іске асыруға деген құлшынысты да дамытты». Кейін, өзінің ынтасына қарсы, ол Лонг-Айлендтегі Шиннекок-Хиллстегі өнер мектебін басқаруға көндірілді. Уильям Хойттың ұсынысымен Чейс 1891 жылы Нью-Йорк штатының Лонг-Айленд аймағының шығысында Шиннекок Хиллз жазғы өнер мектебін ашты. Джордж Беллоус, Луиза Аптон Брумбек, Говард Чандлер Кристи, Кейт Фриман Кларк, Джей Холл Коннавей, Мариетт Лесли Коттон, Чарльз Демут, Силас Дастин, Лидия Филд Эммет, Джордж Пирс Эннис, Марсден Хартли, Энни Тракуар Ланг, Джон Марин, М. Жан Маклейн, Фрэнсис Миллер Мумо, Джорджия О'Кифф, Леопольд Сейфферт, Элизабет Спархок Джонс, Джозеф Стелла, Лилиан Эльвира Мур Аббот және Эдвард Чарльз Волкерт сияқты Шығыс жағалауының суретшілеріне сабақ бергеннен басқа, ол ғасырдың басында Калифорния өнеріне де ықпал етті, әсіресе Артур Франк Мэтьюс, Ксавье Мартинес, Перси Грей және Ширли Уильямсонмен байланыста болды. Ол сондай-ақ Техас импрессионизміне де ықпал етіп, Джулиан Ондердонк пен Элис Шиллге сабақ берді. Ол сонымен қатар Орта Батыс суретшісі Сара Шевелл Хейденді оқытты.
Chase cultivated multiple personae: sophisticated cosmopolitan, devoted family man, and esteemed teacher. Chase married Alice Gerson in 1887 and together they raised eight children during Chase's most energetic artistic period. His eldest daughters, Alice Dieudonnee Chase and Dorothy Bremond Chase, often modeled for their father. In New York City, however, Chase became known for his flamboyance, especially in his dress, his manners, and most of all in his studio. At Tenth Street, Chase had moved into Albert Bierstadt's old studio and had decorated it as an extension of his own art. Chase filled the studio with lavish furniture, decorative objects, stuffed birds, oriental carpets, and exotic musical instruments. The studio served as a focal point for the sophisticated and fashionable members of the New York City art world of the late 19th century. By 1895, the cost of maintaining the studio, in addition to his other residences, forced Chase to close it and auction the contents. In addition to his painting, Chase actively developed an interest in teaching. Initially he took on private pupils, among his first being Dora Wheeler, a student from 1879 to 1881 who became a professional artist and a lifelong friend. Dora's mother Candace Wheeler wrote in her memoirs of Chase's contagious enthusiasm, "the most generous of teachers, not only giving exhaustively of his stored knowledge of how to do things, but fostering as well the will to do it. Later, somewhat against his will, he was persuaded to take charge of an art school at Shinnecock Hills, Long Island . " At the instigation of Mrs. William Hoyt, Chase opened the Shinnecock Hills Summer School of Art on eastern Long Island, New York in 1891. In addition to his instruction of East Coast artists like George Bellows, Louise Upton Brumback, Howard Chandler Christy, Kate Freeman Clark, Jay Hall Connaway, Mariette Leslie Cotton, Charles Demuth, Silas Dustin, Lydia Field Emmet, George Pearse Ennis, Marsden Hartley, Annie Traquair Lang, John Marin, M. Jean McLane, Frances Miller Mumaugh, Georgia O'Keeffe, Leopold Seyffert, Elizabeth Sparhawk Jones, Joseph Stella, Lillian Elvira Moore Abbot, and Edward Charles Volkert, he had an important role in influencing California art at the turn of the century, especially in interactions with Arthur Frank Mathews, Xavier Martinez, Percy Gray and Shirley Williamson. He also had an important role in influencing Texas Impressionism, and taught painters Julian Onderdonk and Alice Schille. He also taught Midwestern artist, Sara Shewell Hayden.
Еуропалық жазғы турлар
Шиннекок Хиллстегі жұмысын тоқтатқаннан кейін Чейз жаз айларында студенттер топтарын Еуропаның маңызды өнер орталықтарына саяхаттауға бастады. 1903 жылы Чейз бен оның студенттері Нидерландыдағы Харлем қаласына сапар шекті, онда Чейз Франс Халстың шюттерстугынан әсерленді. Ол өзін Хальстың шюттерлерінің бірінің рөлінде бейнелеген автопортрет жасады, 1633 жылы "Сент-Адриан ополчениесі" ротасының офицерлері" суретіндегі Йохан Класс Луға ұқсап, сыртқы келбетін оған сай етіп таңдады.
After stopping his work at Shinnecock Hills, Chase began taking groups of students overseas in the summer months to tour the important European art centers. In 1903, Chase and his students visited Haarlem in the Netherlands, where Chase was inspired by a schutterstuk by Frans Hals. He made a self portrait of himself in the role of one of Hals' schutters, choosing his look alike Johan Claesz Loo featured in The Officers of the St Adrian Militia Company in 1633.
Стилі мен тақырыбы
Чейс барлық медиада жұмыс істеді. Ол майлы бояу және пастельде ең жақсы білген, бірақ акварель суреттері мен офорттарын да жасаған. С. Г. В. Бенджамин оның стилі туралы замандас пікірінде былай деді:
Chase worked in all media. He was most fluent in oil painting and pastel, but also created watercolor paintings and etchings. S. G. W. Benjamin said of his style in a contemporary review:
Оның барлық туындыларында түстің асыл сезімі байқалады, мейлі ол дене түсінің нәзік, ұшқынсыз тоннары болсын, немесе оның "Аула клоуны" атты танымал суретіндегідей, қызыл түстің күшті бейнеленуі болсын. Ол портрет салғанда кейіпкерді ұстауға тырысады, кейде бұл өте сәтті шығады, бірақ кейде стильі тым импрессионистік болып кетеді.
A noble sense of color is perceptible in all his works, whether in the subtle elusive tints of flesh, or in the powerful rendering of a mass of scarlet, as in his notable painting of the "Court Jester". In the painting of a portrait he endeavors, sometimes very successfully, to seize character, although occasionally rather too impressionist in style.
Портреттік сурет салу
Ол, әсіресе, портреттерімен танымал, және оның модельдері сол заманғы ең белгілі ерлер мен әйелдерді қамтиды. 1892 жылы суретші Лидия Филд Эмметтің портреті Эмметті ескі шеберлердің суреттерінде әдетте ерлерге ғана тән позада бейнелейді. Эмметтің қолы белдесінде, ол көрермендерге мойнынан кері бұрылып қарайды.
He is perhaps best known for his portraits, and his sitters including some of the most important men and women of his time. His portrait of painter Lydia Field Emmet in 1892 depicts Emmet in a pose typically reserved for men in old masters' paintings. Emmet's hand is on her hip and she looks over her shoulder at the audience.
Бейнелеу
Портреттер мен толық пішіндегі бейнелі туындылардан өзге, Чейз 1880-ші жылдардың соңында пейзаждарды шын мәнінде суретке түсіре бастады. Оның пейзаж өнеріне деген қызығушылығы 1886 жылы париждік саудагер Дюран Руэльдің көрсеткен француз импрессионистерінің туындыларынан кейін пайда болған болуы мүмкін. Чейз ең көп екі пейзаждық сериясымен есте қалады, екеуі де импрессионистік стильде салынған. Біріншісі – Нью-Йорктегі Проспект және Централь парк көріністері, ал екіншісі – Шиннекоктағы жазғы пейзаждар. Чейз көбінесе пейзаждарында адамдарды басты рөлде бейнелейтін. Ол көбінесе әйелдер мен балаларды демалыс күйінде, саябақтағы орындықта отырғанда, жағажайда немесе Шиннекоктағы жазғы шөпте жатқанда суреттеген. Әсіресе, Шиннекок туындыларын өнер тарихшылары американдық импрессионизмінің ең жақсы мысалдарының бірі деп санайды. 1903 жылы Чейз Флоренциядағы Кареджи маңында Вилла Ла Меридиананы жалға алды, ол әр жазда сурет салу үшін қайта оралатын. Кейіннен ол қаланың оңтүстігінде Вилла Силлиді сатып алды.
In addition to painting portraits and full length figurative works, Chase began painting landscapes in earnest in the late 1880s. His interest in landscape art may have been spawned by the landmark New York exhibit of French impressionist works from Parisian dealer Durand Ruel in 1886. Chase is best remembered for two series of landscape subjects, both painted in an impressionist manner. The first was his scenes of Prospect and Central Parks in New York; the second were his summer landscapes at Shinnecock. Chase usually featured people prominently in his landscapes. Often he depicted woman and children in leisurely poses, relaxing on a park bench, on the beach, or lying in the summer grass at Shinnecock. The Shinnecock works in particular have come to be thought of by art historians as particularly fine examples of American Impressionism. In 1903, Chase rented the Villa La Meridiana near Careggi, Florence, to which he would return to paint each summer. Later he bought the Villa Silli, south of the city.
Өлі жандар
Чейс өмірінің басынан, студенттік кезінен бастап натюрморттар салумен айналысты. Оның студиялары мен үйлері әсем заттарға толы болды, ал ішкі көріністерінде жиі натюрморт элементтері кездесетін. Ол мыс ыдыстар мен құмыралар сияқты металл беттердегі жарықтың әсерін шебер бейнелей білді. Чейстің ең танымал натюрморттарының бірі – қара фонға боялған, балық сатушының дүкенінен әкелгендей табақтағы өлген балық. Ол базардан өлген балық сатып алып, жылдам суреттеп, олар бұзылмас бұрын қайтарып беретін. Артур Хилл Гилберт және Эдвард Хоппер де оның шәкірттері болды. 1914 жылдың шілдесінен қыркүйегіне дейін Кармель-бай-де-Сиде Чейс өзінің соңғы жазғы курсын өткізді. Бұл ең ірі курсы болды, онда жүзден астам оқушы оқыды және Кармель өнер және қолөнер клубының жазғы мектебінде ең қиындықтары көп болды. Чейстің бұрынғы оқушысы Дженни В. Кэннон, оның бизнес-менеджері К. П. Таунсли және Кармельдің негіс қалаушысы Джеймс Франклин Девендорф оны жомарт қаржылық сыйлықтармен Тынық мұхитының жағалауына баруға көндірді. Денсаулығының нашарлауына байланысты (бауыр циррозы) Чейс Сан-Францискоға келгеннен кейін, Сан-Францискодағы болашақ Панама-Тынық мұхиты халықаралық көрмесінің директорларымен кездесіп, бұрын берілмеген жеке көрме галереясын алуға мүмкіндік алды. Ол Кармельдегі студенттерінің арасында өте танымал болды, олардың көптегені оның лекциялары мен оқыту әдістері туралы егжей-тегжейлі сипаттамалар жариялады. Чейс Кармельдегі өнер ортасын әлеуметтік тұрғыдан тым шектеулі деп санады және Монтерейдегі жақын маңдағы сәнді «Дель Монте» қонақ үйіне көшті, онда бірнеше маңызды портреттерге тапсырыс алды. Тамыздың ортасында оның студенттерінің бірі, Хелена Вуд Смит, жапондық сүйіктісінен қатыгездікпен өлтірілді, бұл бірнеше сабақтың тоқтатылуына, өнер ортасында зорлық-зомбылыққа ұқсас гистерияға және оның кейбір студенттерінің ерте кетуіне әкелді. Чейс әдеттегі оқыту кестесін жалғастырды, Уильям Ритшель сияқты маңызды аймақтық суретшілермен кездесті, бірнеше жергілікті көріністерді суреттеді және монотипиямен тәжірибе жасады. Ол Нью-Йорк штатының Бруклин қаласындағы Грин-Вуд зиратына жерленді. Бүгінде оның туындылары АҚШ-тың көптеген ірі музейлерінде сақталады. Нью-Йорктегі Шиннекок Хиллстегі үйі мен студиясы 1983 жылы Уильям Меррит Чейс үйі ретінде тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді.
Chase continued to paint still lifes throughout his career as he had done since his student days. Decorative objects filled his studios and homes, and his interior figurative scenes frequently included still life images. He was particularly adept at capturing the effect of light on metallic surfaces such as copper bowls and pitchers. Perhaps Chase's most famous still life subject was dead fish, which he liked to paint against dark backgrounds, limp on a plate as though fresh from a fishmonger's stall. He was known for purchasing the dead fish at the market, painting them quickly, and then returning them before they spoiled. Arthur Hill Gilbert, and Edward Hopper. At Carmel by the Sea from July through September 1914 Chase taught his last summer class, his largest with over one hundred pupils and his most problematic, at the Carmel Arts and Crafts Club's Summer School Of Art. His former student, Jennie V. Cannon, in conjunction with Chase's business manager C. P. Townsley and Carmel's co founder James Franklin Devendorf, persuaded the esteemed painter to visit the Pacific Coast with promises of generous financial returns. Suffering from declining health (cirrhosis of the liver), Chase took the opportunity shortly after his arrival to meet with the directors of San Francisco's forthcoming Panama–Pacific International Exposition to secure his own exhibition gallery, which he had been denied earlier. He was adored by his Carmel students, several of whom published extensive descriptions of his lectures and teaching methods. Chase found the art colony at Carmel too confining socially and moved his residence to the nearby luxury Hotel Del Monte in Monterey, where he negotiated several important portrait commissions. In mid August one of his students, Helena Wood Smith, was brutally murdered by her Japanese lover, which caused the cancellation of several classes, near violent hysteria in the art colony, and the early departure of some of his students. Chase continued with his regular teaching schedule, held meetings with important regional artists, such as William Ritschel, painted several local scenes, and experimented with monotypes. He was interred in Green Wood Cemetery, Brooklyn, New York. Today his works are in most major museums in the United States. His home and studio at Shinnecock Hills, New York, was added to the National Register of Historic Places in 1983 as the William Merritt Chase Homestead.