Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұшақ тасымалдағыш кемелерге тоқтаумен қонуға мүмкіндік беретін ұшақ құрылғысы.
Aircraft device which allows arrested landings on aircraft carriers
the aircraft device
Ауыс ілгіш, тұрақтандыру ілгіш немесе тоқтату ілгіші – кейбір әскери тұрақты қанатты ұшақтардың арқа бөлігіне (эпеннажына) бекітілетін құрылғы. Бұл ілгіш теңіздегі ұшақ тасымалдағыш кемелердің ұшу палубасына қалыпты қону кезінде, сондай-ақ тиісті жабдықталған әуежайлардағы төтенше қонулар немесе ұшып кетуден бас тарту кезінде жылдам тоқтауға қол жеткізу үшін қолданылады. Ауыс ілгіші алғаш рет 1911 жылдың 18 қаңтарында ұшқыш Юджин Элли теңізде көрсетті, ол бұл құрылғының көмегімен USS Pennsylvania бронекеріне сәтті қонды. Бірақ, 1920 жылдардың басында ғана палубаға орнатылған тоқтату құрылғысымен жұптасқан практикалық жүйе ойлап табылып, пайдалануға берілді. 1930 жылдары көптеген кемелер осылай жабдықталды, бұл Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде теңізде ауырлау ұрыс ұшақтарын пайдалануға мүмкіндік берді. 1950 жылдары реактивті ұшақтар енгізілгеннен кейін, тоқтату технологиясы одан әрі жетілдіріліп, ұшақ тасымалдағыш кемелерге жоғары жылдамдықпен және салмақпен қонуға мүмкіндік берді. Бұл жүйе жиырма бірінші ғасырда да кеңінен қолданылуда.
A tailhook, arresting hook, or arrester hook is a device attached to the empennage (rear) of some military fixed wing aircraft. The hook is used to achieve rapid deceleration during routine landings aboard aircraft carrier flight decks at sea, or during emergency landings or aborted takeoffs at properly equipped airports. The tailhook was first demonstrated at sea on 18 January 1911 by the aviator Eugene Ely, having successfully landed aboard the armored cruiser USS Pennsylvania with the aid of the device. It was not until the early 1920s that a practical system, paired with deck mounted arresting gear, was devised and put into use. During the 1930s, numerous vessels were thus equipped, permitting the use of increasingly heavy combat aircraft at sea during the Second World War. Following the introduction of jet powered aircraft during the 1950s, arrestor technology was further advanced to permit aircraft operating at greater speeds and weights to land aboard aircraft carriers. The system has continued to see widespread use into the twenty first century.
Сипаттамасы мен жұмыс істеуі
Құйрық ілгегі – берік металл таяқша, бос ұшы жалпақталған, сәл қалыңдатылған және тырнақ тәрізді ілгекке айналдырылған. Ілгек ұшақтың кіліндегі бұрылмалы механизмге орнатылады және әдетте механикалық және гидравликалық түрде жиналған/көтерілген күйде ұсталады. Ұшқыш белсендірген кезде, гидравликалық немесе пневматикалық қысым ілгекті төмен түсіреді. Ұшақта құйрық ілгегінің болуы, оның әуе кемесіне сәйкес екенін көрсете бермейді. Әуе кемесіне арналған ілгектер ұшқыш пайдаланғаннан кейін жылдам көтерілуі үшін жасалған. Көптеген құрлықтағы истребительдер де құйрық ілгегімен жабдықталған, олар тежегіш/дөңгелек бұзылғанда, ұшып кету тоқтатылғанда немесе басқа да төтенше жағдайларда қолдануға арналған. Құрлықтағы ұшақтардың қону шассилері мен құйрық ілгектері әдетте әуе кемесіне қонған кездегі соққыны сіңіруге жеткіліксіз, ал кейбір құрлықтағы құйрық ілгектері азот қысым жүйесімен ұсталады, оларды пайдаланғаннан кейін жердегі қызметкерлер қайта зарядтауы тиіс.
The tailhook is a strong metal bar, with its free end flattened out, thickened somewhat, and fashioned into a claw like hook. The hook is mounted on a swivel on the keel of the aircraft, and is normally mechanically and hydraulically held in the stowed/up position. Upon actuation by the pilot, hydraulic or pneumatic pressure lowers the hook to the down position. The presence of a tailhook is not evidence of an aircraft's aircraft carrier suitability. Carrier aircraft hooks are designed to be quickly raised by the pilot after use. A large number of land based fighters are also outfitted with tailhooks, which are intended for use in case of a brake/tire malfunctions, aborted takeoffs, or other emergencies. Land based aircraft landing gear and tailhooks are typically not strong enough to absorb the impact of a carrier landing, and some land based tailhooks are held down with nitrogen pressure systems that must be recharged by ground personnel after actuation.
Әдіс
Ұшақ "ұшақпен тоқтату" алдында, ұшқыш ілгекті төмен түсіреді, осылайша ұшақ доңғалақтары жерге тигенде ол жерге тиеді. Содан соң ілгек ұшақ тоқтату кабельіне ілігуге дейін жер бетінде сүйреледі, ол қону алаңында керілген. Кабель босатылып, ұшақтың энергиясын кабель арқылы тоқтату құрылғысына жеткізеді. "Тұтқындалған қону" жиі "трап" деп аталады. Егер ұшақ тоқтату кабельдерін асып кетсе, оны "болтер" деп айтады. Кейде құйрық ілгегі сымдардың біріне немесе бірнешеуіне соғылып, "ілгек секіріп болтер" болады. Құрлықтағы ұшуды тоқтату жағдайында, ілгек кабельге дейін белгілі бір биіктікте (әдетте шамамен 1000 фут) төмен түсірілуі мүмкін. Егер ұшақтың құйрық ілгегі жұмыс істемейтін немесе зақымдалған болса, теңіз авиаторларының мүмкіндіктері шектеулі: егер олар қол жетімді болса, жағалаудағы ұшу-қону жолақтарына ауыса алады немесе тасымалдаушының палубасында орнатылатын тормен "баррикадалана" алады.
Prior to making an "arrested landing", the pilot lowers the hook so that it will contact the ground as the aircraft wheels touch down. The hook then drags along the surface until an arresting cable, stretched across the landing area, is engaged. The cable lets out, transferring the energy of the aircraft to the arresting gear through the cable. A "trap" is often used slang for an arrested landing. An aircraft which lands beyond the arresting cables is said to have "boltered." Occasionally, the tailhook bounces over one or more of the wires, resulting in a "hook skip bolter." In the case of an aborted land based takeoff, the hook can be lowered at some point (typically about 1000 feet) prior to the cable. Should a tailhook of an aircraft become inoperative or damaged, naval aviators have limited options: they can divert to shore based runways if any are within range, or they can be "barricaded" on the carrier deck by a net that can be erected.