Жүз терісінің пигментті өзгерісі: Мелазманың себептері мен емдеуі
Melasma
Мелазма – беттегі күңгір немесе қара дақтар. Көбінесе жүкті әйелдерде, гормоналды өзгерістерде кездеседі. Себептері, белгілері мен алдын алу жолдары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Өсімдік туысы
the plant genus
Мелазма (кейде беттік хлоазма немесе жүкті әйелдерде жүктілік маскасы деп те аталады) – терінің күймелген немесе қараңғы түске боялуы. Мелазманың себебі күн сәулесінің әсері, генетикалық бейімділік, гормоналдық өзгерістер және терінің тітіркенуі болуы мүмкін деп саналады. Бұл кез келген адамға әсер етуі мүмкін, бірақ әсіресе әйелдерде, соның ішінде жүкті әйелдерде және ауызша қабылданатын немесе жама түріндегі контрацептивтерді немесе гормоналдық терапиялық препараттарды қолданатындарда жиі кездеседі. Дақтардың мөлшері 0,5 см-ден 10 см-ден асатынға дейін адамға қарай өзгеріп отырады. Оның орналасуы орталық беттік, жақ сүйектік немесе мандибулярлық деп жіктеледі. Ең көп кездесетіні – орталық беттік түрі, онда дақтар бет, мұрын, үстіңгі ерін, маңдай және иекте пайда болады. Мандибулярлық түрі екі жақты төменгі жақ бұрыштарындағы дақтарды қамтиды, ал жақ сүйектік орналасу тек мұрын мен жақтардағы дақтарды қамтиды.
Melasma (also known as chloasma faciei, or the mask of pregnancy when present in pregnant women) is a tan or dark skin discoloration. Melasma is thought to be caused by sun exposure, genetic predisposition, hormone changes, and skin irritation. Although it can affect anyone, it is particularly common in women, especially pregnant women and those who are taking oral or patch contraceptives or hormone replacement therapy medications. Patches can vary in size from 0.5 cm to larger than 10 cm depending on the person. Its location can be categorized as centrofacial, malar, or mandibular. The most common is centrofacial, in which patches appear on the cheeks, nose, upper lip, forehead, and chin. The mandibular category accounts for patches on the bilateral rami, while the malar location accounts for patches only on the nose and cheeks.
Себеп
Мелазманың нақты себебі белгісіз. Стресс салдарынан меланоциттерді стимуляциялайтын гормонның артық өндірілуі осы жағдайдың пайда болуына себеп болуы мүмкін деп саналады. Мелазманың сирек кездесетін басқа себептеріне дәрі-дәрмектерге және косметикаға аллергиялық реакциялар жатады.
The exact cause of melasma is unknown. It is thought that the overproduction of melanocyte stimulating hormone brought on by stress can cause outbreaks of this condition. Other rare causes of melasma include allergic reaction to medications and cosmetics.
Аддисон ауруы
Мелазма супраренале (лат. "бүйректің үстінде") – Аддисон ауруының бір белгісі, әсіресе теріге қысым түсуі немесе жеңіл жарақат алу нәтижесінде пайда болатын жағдай, бұл құбылысты 1859 жылы Роттердам қаласынан Ф.Ж.Ж. Шмидт ашқан.
Melasma suprarenale (Latin: "above the kidneys") is a symptom of Addison's disease, particularly when caused by pressure or minor injury to the skin, as discovered by FJJ Schmidt of Rotterdam in 1859.
Тиімділігі
Дәлелге негізделген шолулар мелазманы емдеудің ең тиімді терапиясы жергілікті қолданылатын препараттардың комбинациясын қамтитынын көрсетті. Соңғы кезде жүргізілген жүйелі шолу оралды препараттардың да мелазманы емдеуде маңызды рөл атқаратынын, олардың аз ғана жағымсыз әсерлермен тиімді екені анықталды. Мелазманы емдеуде қолданылатын оралды препараттар мен диеталық қоспалар: транэксамия қышқылы, Polypodium leucotomos экстракты, бета-каротиноид, мелатонин және процианидин. А, С және Е витаминдерімен бірге қолданылатын оралды процианидин эпидермалық мелазмаға қауіпсіз және тиімді болуы мүмкін. 56 филиппиндық әйел қатысқан 8 апталық рандомизацияланған, қос соқыр, плацебомен бақыланатын сынауда емдеу оң және сол жақ бет аймақтарында айқын жақсарумен байланысты болды, сонымен қатар қауіпсіз және жақсы көтерілді. Бұл емдеулердің нәтижелері бірте-бірте байқалады және күн сәулесінен мұқият сақтану қажет. Титан диоксиді және мырыш оксиді сияқты физикалық блокаторлары бар кең спектрлі күн қорғауыштарды қолдану ұсынылады, өйткені УФ А, УФ В және көрінетін сәулелердің барлығы пигмент өндірісін ынталандыра алады. Осы емдеулермен байланысты көптеген жағымсыз әсерлер болуы мүмкін, және емдеу көбінесе жалпы алғанда қанағаттандырмайды. Жарақаттану, тітіркену, терінің ақшыл дақтары және контактты дерматит жиі кездеседі. Пациенттер гормоналды факторлар сияқты басқа да себептерден сақтануы керек. Мелазманы жасыру үшін косметикалық камуфляж да қолданылуы мүмкін.
Evidence based reviews found that the most effective therapy for melasma includes a combination of topical agents. More recently, a systematic review found that oral medications also have a role in melasma treatment, and have been shown to be efficacious with a minimal number and severity of adverse events. Oral medications and dietary supplements employed in the treatment of melasma include tranexamic acid, Polypodium leucotomos extract, beta‐carotenoid, melatonin, and procyanidin. Oral procyanidin combined with vitamins A, C, and E shows promise as safe and effective for epidermal melasma. In an 8 week randomized, double blind, placebo controlled trial in 56 Filipino women, treatment was associated with significant improvements in the left and right malar regions, and was safe and well tolerated. In all of these treatments, the effects are gradual and a strict avoidance of sunlight is required. The use of broad spectrum sunscreens with physical blockers, such as titanium dioxide and zinc oxide, is preferred, because UV A, UV B, and visible lights are all capable of stimulating pigment production. Many negative side effects can go along with these treatments, and treatments often are unsatisfying overall. Scarring, irritation, lighter patches of skin, and contact dermatitis are all commonly seen. Patients should avoid other precipitants, including hormonal triggers. Cosmetic camouflage can also be used to hide melasma.