Джеймс Кеньон (1850-1925) – Англиядағы кинематографияның пионері, Блэкберн кәсіпкері. Жергілікті саудагерден жиһаз жасаушыға дейін өмірі мен мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Джеймс Кенион (26 мамыр 1850 – 6 ақпан 1925) – бизнесмен және Англияның Ланкашир графтығындағы Блэкберн қаласында кинематографияның негізін қалаушылардың бірі. Томас пен Маргарет Кенионның ұлы, оның балалық шағы туралы көп мәлімет жоқ. Ол Элизабет Феллге үйленді және 1878 жылы жергілікті сауда тізілімінде сәнді тауарлар сатушысы ретінде тіркелді. 1880 жылы ол әйелінің інісінің Блэкберн қаласындағы Кинг-стриттегі жиһаз сату және қабырға жасау бизнесін мұраға алды. Бұл бизнес 22 Клейтон көшесіндегі ғимаратты да пайдаланды. Некролог бойынша, Кенион 1906 жылы жиһаз бизнесінен зейнеткерлікке шықты. Кенион сонымен қатар "бір тиын салынса іске қосылатын автоматтары" ұсынатын көшпенді артистермен бизнес құрды. 1897 жылдан бастап Сагар Митчеллмен серіктестік құрғанмен, 1899 жылға дейін олардың фильм өндірісі туралы көп мәлімет жоқ. Олардың алғашқы фильмдерінің сәттілігі Митчеллді дүкенінен бас тартуға ынталандырды, ал 1901 жылдың қыркүйегінде Митчелл мен Кенион фильм өндірісіне толыққандай көңіл бөлу үшін Блэкберн қаласындағы Клейтон-стриттегі ғимаратқа көшіп келді. Митчелл мен Кенион «Норден» деген сауда атауын қолданды және компания 1900-ші жылдары Ұлыбританиядағы ең ірі фильм өндірушілердің біріне айналды, олар «күнделікті өмір» (көше көріністері, спорттық жарыстар, трамвайдың үстінен қала арқылы саяхаттар және қарапайым өмір, адамдар өздерінің қозғалыстағы суреттерін көруді ұнатқандықтан өте танымал болды), көркем фильмдер және жалған соғыс фильмдерін шығарды. Осы фильмдердің көп бөлігі көшпенді артистер үшін түсірілді. 1907 жылдың мамырында Митчелл өзінің бастапқы бизнесі S. & J. Митчеллді 40 Northgate, Блэкбернде қайта иеленді. Фильм өндірісінің көлемі осы күннен бастап азайды және 1909 жылдан бастап тек жергілікті оқиғалармен ғана шектелді. Соңғы сақталған фильм 1913 жылы түсірілген. Митчеллмен серіктестігі шамамен 1922 жылы ресми түрде таратылды және Кенион 1925 жылы қайтыс болды. Митчелл фильмнің негативтерін Northgate дүкенінің жертөлесінде сақтап қойды. Ол 1952 жылдың 2 қазанында қайтыс болды, ал оның ұлы Джон 1960 жылға дейін бизнесті жалғастырды. Ұзақ жылдар бойы кинотарихшылар Митчелл мен Кенионды кино тарихына аз үлес қосқан тұлғалар деп есептеді, олар негізінен сақталған Бур соғысы туралы жалған фильмдерімен танымал болды. Бірақ 1994 жылы Нортгейттегі ғимаратты жөндеу жұмыстары кезінде жертөледе үш үлкен темір барабан табылды. Тексеру кезінде барабандарда 800 Митчелл мен Кенион фильмдерінің түпнұсқалық нитрат негативтері бар екені анықталды, олар өте жақсы сақталған. Бұл фильмдер 2000 жылы Ұлттық кино және теледидар архивіне жеткізілді, онда 1900-1913 жылдар аралығындағы фильмдердің қоры 20%-ға артты, бұл Эдвардтық Англияға жаңа көзқарас ұсынды және тарихшылар үшін маңызды ресурсқа айналды. Лондонның Кино мұражайында тағы 65 көркем фильм сақталған. Осы фильмдердің сақталуы Митчелл мен Кенионның ағылшын кино тарихындағы орнын қайта бағалауға мүмкіндік берді. 2014 жылы Митчелл мен Кенионның өмірі мен уақыты The Dukes, Lancaster және Oldham Coliseum театрларында қойылды, онда итті еліктеу арқылы бейне элементтері жасалды.
James Kenyon (26 May 1850 – 6 February 1925) was a businessman and pioneer of cinematography in Blackburn, Lancashire, England. The son of Thomas and Margaret Kenyon, little is known of his upbringing. He married Elizabeth Fell, and by 1878 he was listed in a local trade directory as a fancy goods dealer. In 1880 he succeeded to the furniture dealing and cabinet making business of his wife's uncle in King Street, Blackburn. This business also occupied premises at the rear at 22 Clayton Street. According to his obituary Kenyon retired from his house furnishing business in 1906. Kenyon had also built a business with the travelling showmen supplying "penny in the slot machines". Although associated in partnership with Sagar Mitchell since 1897 little is known of their film production until 1899. The success of their early films encouraged Mitchell to give up his shop and in September 1901 Mitchell and Kenyon moved into the premises in Clayton Street, Blackburn, to concentrate on film production. Mitchell and Kenyon used the trade name of Norden, and the company became one of the largest film producers in the United Kingdom in the 1900s, producing a mixture of "topicals" (films of street scenes, sporting events, rides through towns on the top of trams, and ordinary life, which were extremely popular as people loved to see moving pictures of themselves), fiction, and fake war films. Many of these films were produced for travelling showmen. In May 1907 Mitchell resumed possession of his original business S. & J. Mitchell, at 40 Northgate, Blackburn. The volume of film production seems to have tailed off from this date, and from 1909 was increasingly restricted to local events. The last surviving film dates from 1913. His partnership with Mitchell was formally dissolved around 1922 and Kenyon died in 1925. Mitchell carefully stored the film negatives away in the basement of his Northgate shop. He died on 2 October 1952 and his son John continued to run the business until 1960. Over the years film historians had traditionally regarded Mitchell and Kenyon as minor contributors to film history, known principally for the fake Boer War films that had survived. Then in 1994, during building alteration work at the premises in Northgate, three large sealed steel drums were discovered in the basement. On examination, the drums were discovered to contain the original nitrate negatives of 800 Mitchell and Kenyon films in a remarkably good state of preservation. These eventually found their way in 2000 to the National Film and Television Archive, where they extended the holdings of films of the 1900 1913 period by 20%, giving a new and fresh view of Edwardian England and an important resource for historians. A further 65 fiction films are preserved in The Cinema Museum, London. The survival of these films has allowed Mitchell and Kenyon's place in English film history to be reappraised. In 2014, The Life and Times of Mitchell and Kenyon was produced at The Dukes, Lancaster and the Oldham Coliseum, with video elements by imitating the dog.