Анна Ли Фишер: Ғарышқа ұшқан алғашқы ана және дәрігер
Anna Lee Fisher
Анна Ли Фишер – американдық астронавт, дәрігер. 1984 ж. ғарысқа ұшқан алғашқы ана. NASA-ның Space Shuttle, ISS, Orion бағдарламаларында жұмыс істеген. 🚀👩🚀
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық ғарышкер және дәрігер (1949 жылы туған)
American astronaut and physician (born 1949)
Анна Ли Фишер (; 24 тамыз 1949 жылы туған) – американдық химик, жедел жәрдем дәрігері және бұрынғы NASA ғарышкері. Бұрынғы әріптес ғарышкер Билл Фишерге үйленген және екі баланың анасы, ол 1984 жылы ғарышқа ұшқан алғашқы ана атанды. NASA-дағы мансабында ол үш маңызды бағдарламаға қатысты: Space Shuttle, Халықаралық ғарыш станциясы және Orion ғарыш кемесі. 1971 жылы Калифорния университетінің Лос-Анджелес бөлімін (UCLA) химия ғылымдарының бакалавры дәрежесімен бітірген Фишер химия бойынша аспирантураға түсіп, металлокарборандардың рентгендік кристаллографиялық зерттеулерін жүргізді. Келесі жылы ол UCLA медицина мектебіне оқуға түсіп, 1976 жылы медицина докторы ғылымының дәрежесін алды. 1977 жылы Калифорния штатының Торранс қаласындағы Харбор ауруханасында интернатурасын аяқтағаннан кейін, ол жедел медициналық көмек көрсету саласында мамандануды жөн көрді. Фишер 1978 жылдың қаңтарында NASA-ның 8-ші ғарышкерлер тобының құрамына астронавт кандидат ретінде іріктелді, бұл NASA-ның әйелдерді қамтитын алғашқы тобы болды. Ол КанадАрм қашықтан басқарылатын манипулятор жүйесін әзірлеу және сынау, сондай-ақ жүк бөлімшесінің шлюзі арқылы төтенше жағдайда ғарышқа шығу процедураларын сынау үшін Ғарышкерлер кеңсесінің өкілі болды. Бірінші төрт Space Shuttle миссиясында ол ұшуларды қолдаған іздеу-құтқару тікұшақтарының құрамында болды. Келесі төрт миссияда ол Шаттл авиациялық интеграциялық зертханасында (SAIL) ұшу бағдарламалық қамтамасының дұрыстығын тексеруге қатысты және Кеннеди ғарыш орталығында аппаратты интеграциялау және жүк сынауын қолдаған «Cape Crusader» аталған ғарышкерлердің бірі болды. 1984 жылдың қараша айында STS-51A миссиясымен ғарышқа ұшып, сол кезде дұрыс емес орбитаға шыққан екі спутникті қайтарып алу үшін КанадАрм қолданды. 1989 жылдан 1995 жылға дейін отбасын тәрбиелеу үшін демалысқа шыққаннан кейін Фишер Ғарышкерлер кеңсесіне оралып, Халықаралық ғарыш станциясын (ISS) қолдау үшін процедуралар мен оқыту мәселелері бойынша жұмыс істеді. 2011 жылдың қаңтарынан 2013 жылдың тамызына дейін ол Капсулалық байланыс операторы (CAPCOM) қызметін атқарды және ISS-33 экспедициясының жетекші CAPCOM-ы болды. Ол 2017 жылдың сәуір айында NASA-дан зейнеткерлікке шыққанға дейін Orion ғарыш кемесінің дисплейін әзірлеуге қатысты.
Anna Lee Fisher (; born August 24, 1949) is an American chemist, emergency physician and a former NASA astronaut. Formerly married to fellow astronaut Bill Fisher, and the mother of two children, in 1984, she became the first mother to fly in space. During her career at NASA, she was involved with three major programs: the Space Shuttle, the International Space Station and the Orion spacecraft. A graduate of University of California, Los Angeles (UCLA), where she earned a Bachelor of Science degree in chemistry in 1971, Fisher started graduate school in chemistry, conducting X ray crystallographic studies of metallocarboranes. The following year she moved to the UCLA School of Medicine, where she received her Doctor of Medicine degree in 1976. She completed her internship at Harbor General Hospital in Torrance, California, in 1977, and chose to specialize in emergency medicine. Fisher was selected as an astronaut candidate with NASA Astronaut Group 8, the first group of NASA astronauts to include women, in January 1978. She became the Astronaut Office representative for the development and testing of the Canadarm remote manipulator system and the testing of payload bay door contingency spacewalk procedures. For the first four Space Shuttle missions she was assigned to the search and rescue helicopters supporting the flights. For the next four missions, she was involved in the verification of flight software at the Shuttle Avionics Integration Laboratory (SAIL), and was a "Cape Crusader"—one of the astronauts who supported vehicle integration and payload testing at Kennedy Space Center. She flew in space on the on the STS 51 A mission in November 1984, during which she used the Canadarm to retrieve two satellites that had been placed in incorrect orbits. After a leave of absence to raise her family from 1989 to 1995, Fisher returned to the Astronaut Office, where she worked on procedures and training issues in support of the International Space Station (ISS). She was a capsule communicator (CAPCOM) from January 2011 to August 2013, and the lead CAPCOM for ISS Expedition 33. She was involved in the development of the display for the Orion spacecraft until her retirement from NASA in April 2017.
Ерте өмір және білім
Анна Ли Тингл 1949 жылғы 24 тамызда Нью-Йорк штатының Олбани қаласында дүниеге келді. Оның анасы Эльфриде 1918 жылы Германияда туған, бірақ он алты жасында Америка Құрама Штаттарына көшіп келген. Ол әжесін күтіп-бағу үшін Германияға оралды және Екінші дүниежүзілік соғыс басталғандықтан АҚШ-қа қайта орала алмады. Соғыс кезінде ол неміс әскерінде Морзе коды операторы болып қызмет етті. Кейін ол Берлинде АҚШ әскерінде жұмыс істеді, онда Райли Ф. Тинглмен танысты. Олар АҚШ-қа оралып, 1949 жылғы сәуірде үйленді. Отбасы жылдар бойы жиі көшіп-қонып, АҚШ және Германиядағы әскери базаларда өмір сүрді, ал Тингл әскери ортада өсті. Ол неміс тілінде еркін сөйлейді. 1961 жылғы 5 мамырда Тингл Кентукки штатының Форт-Кэмпбел қаласындағы жетінші сыныпта оқып жүргенде, мұғалімі Алан Шепардтың ғарышқа алғашқы американдық ретінде ұшқанын радиодан тыңдау үшін транзисторлық радио әкелді. Сол кезде Тингл алғаш рет ғарышкер болу туралы ойлады. Бұл мүмкін емес сияқты көрінді, өйткені Меркурий жеңілуші ғарышкерлерінің барлығы әскери сынақ ұшқыштары болды, бұл әйелдерге жабық мамандық еді, бірақ ол жеткілікті үлкен болғанда ғарыш станциялары пайда болады және оларға дәрігерлер қажет болады деп ойлады. Тингл Калифорния университетінің Лос-Анджелестегі (UCLA) математика факультетіне түсті. Ол жұмысқа орналасу мүмкіндіктерінің нашар екенін түсініп, химияға ауысты және 1971 жылы химия ғылымдарының бакалавры дәрежесін алды. Оқу орынында ол тұрмысқа шығып, ажырасып, тегін "Симс" деп өзгертті. Содан кейін ол бір жыл аспирантурада металлокарборандардың рентгендік кристаллографиялық зерттеулерін жүргізіп, "Inorganic Chemistry" журналында үш мақала жариялады. Докторлық диссертация қорғаған химиктерге жұмыс табу қиын екенін байқаған ол медицинаны таңдауға бел буды. Келесі жылы ол UCLA медицина мектебіне оқуға түсті және 1976 жылы медицина докторы (MD) дәрежесін алды. Сол кезде медицина әйелдер үшін "дәстүрлі емес" мамандық саналды. Биллге де НАСА-дан қоңырау келді, қараша айында ол сұхбаттан өтетін үміткерлердің тоғызыншы тобының бірі болды. Бұл топқа жақын жердегі Эль-Сегудо, Калифорнияда Xerox компаниясында жұмыс істейтін Джудит Резник те кірді, және Резник пен Фишерлер дос болып кетті. 1978 жылғы қаңтарда Фишерге Джордж Эбби қоңырау шалып, оның НАСА-ның 8-ші астронавт тобының құрамына іріктелгенін және 5 шілдеде жұмысты бастайтынын хабарлады. Ол Биллдің іріктелмегенін де айтты. Биллге өтінішін қабылдамағанын Абби жеке хабарлады, өйткені өтініштерді қабылдамаған үміткерлерге хабарлау жұмысы әдетте басқаларға жүктеледі. Фишерді теледидардан Конни Чанг сұхбатқа алды. Сол күні кешке Билл Фишер мен Резникті, сондай-ақ іріктелгендерді тойлау үшін кешкі асқа шақырды. Билл мен Фишер Хьюстонға көшіп, Клер-Лейк-Ситиде үй сатып алды. Жаңа жұмыс айлықты едәуір төмендетті; хирургиялық резидент ретінде жылына шамамен 50 000 доллар (1977 жылғы 50 000 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең) табатын ол мемлекеттік жалақыға жылына шамамен 23 000 долларға дейін төмендеді (1977 жылғы 23 000 доллар қазіргі шақта шамамен <есептелген сомаға> тең). "Маған айлықтың маңызы жоқ еді", - деді ол People журналына берген сұхбатында. "Астронавт болу үшін мен оларға ақша төлеуге дайын едім".
Anna Lee Tingle was born in Albany, New York, on August 24, 1949. Her mother Elfriede was born in Germany in 1918 but emigrated to the United States when she was sixteen years old. She went back to Germany to care for her grandmother, and was unable to return to the United States due to the outbreak of World War II. She served in the German military as a Morse code operator during the war. Afterwards, she worked in Berlin for the U. S. Army, where she met Riley F. Tingle. The two returned to the United States, where they were married in April 1949. Over the years the family moved about frequently, living on bases in the United States and Germany, and Tingle grew up as an Army brat. She speaks German fluently. On May 5, 1961, when Tingle was in the seventh grade at Fort Campbell, Kentucky, her teacher brought in a transistor radio so the class could listen to the radio broadcast of Alan Shepard becoming the first American in space. For the first time Tingle contemplated the notion of becoming an astronaut. It seemed out of reach, as all the Mercury Seven astronauts were military test pilots, a profession from which women were excluded, but she figured that by the time she was old enough there would be space stations, which would need doctors. Tingle entered the University of California, Los Angeles (UCLA) studying math. She decided that the job prospects were poor and switched to chemistry, graduating with her Bachelor of Science degree in chemistry in 1971. While there she married and divorced, and her surname changed to "Sims". She then spent a year in graduate school, conducting X ray crystallographic studies of metallocarboranes, and published three articles in Inorganic Chemistry. Noting a lack of employment opportunities for chemists who had earned PhDs, she decided to pursue medicine instead. The following year she moved to the UCLA School of Medicine, where she received her Doctor of Medicine (MD) degree in 1976. At the time, medicine was considered a "non traditional" career for women, Bill also received a call from NASA, and in November he was one of the ninth group of applicants to be interviewed. This group included Judith Resnik, who worked for Xerox in nearby El Segundo, California, and Resnik and the Fishers became friends. In January 1978, Fisher received a call from George Abbey informing her that she had been selected as part of NASA Astronaut Group 8, and would commence on July 5. At the same time, he informed Bill that he had not been selected. Bill was the only unsuccessful applicant to be told of his rejection by Abbey; the job of informing unsuccessful candidates was normally delegated. Fisher was interviewed on television by Connie Chung. That night Bill took Fisher and Resnik, who had also been selected, out to dinner to celebrate. Bill and Fisher moved to Houston, where they bought a house in Clear Lake City. The new job involved a considerable pay cut; from earning about $50,000 per year (50000.0 in 1977 is equivalent to about <calculated amount> in recent years) as a surgical resident, she dropped down to a government salary of around $23,000 a year (23000.0 in 1977 is equivalent to about <calculated amount> in recent years). "It didn't matter what the pay was", she told People magazine. "To be an astronaut, I was willing to pay them."
Оқыту
8-топтың өзіне берген аты "TFNG" болды. Аббревиатура қасақана түсініксіздікпен жасалған; қоғамдық мақсаттар үшін ол "Отыз бес жаңа жігіт" дегенді білдірді, бірақ топтың ішінде ол әскери фразаны білдірді, "жаңа жігіт", әскери бөлімге келген жаңа адамдарды атау үшін қолданылатын сөз. Ресми түрде олар астронавт үміткерлері еді; олар толыққанды астронавттарға айналмастан бұрын оқуларын аяқтауы керек еді. Оқуларының алғашқы сегіз айының көп бөлігі сыныптарда өтті. Олардың саны көп болғандықтан, TFNG-тер қолданыстағы сыныптарға сыймады, сондықтан олар Рик Хоук және Джон Фабиан басшылығымен қызыл және көк екі топқа бөлінді. Фишер көк топқа орналастырылды. Суда тірі қалу жаттығулары Флоридадағы Хомстед әуе базасындағы 3613-ші жауынгерлік экипаж жаттығу эскадрильясымен және Оклахомадағы Вэнс әуе базасында парашютпен секіру жаттығуларымен жүргізілді. Астронавт үміткерлерінің оқу бағдарламасына NASA-ның T 38 Talon реактивтік ұшағын ұшыруды үйрену кірді. Фишер сияқты миссия маманы болған астронавт үміткерлерінің ұшқыш болуы міндетті емес еді, олар тек артқы орындықта отырып, ұшқыш қабілетсіз болған жағдайда төтенше жағдайды басқару керек еді. Әскери-теңіз күштері офицерлері болған Джеймс Букли және Дейл Гарднер, Фишер сияқты авиация тәжірибесі жоқ миссия маманы астронавт үміткерлері үшін оқу жоспарын жасады. Әрқайсысы нұсқаушы ретінде пилот-астронавт немесе астронавт үміткеріне бекітілді; Фишердің нұсқаушысы астронавт Кен Мэтингли болды. Нұсқаушылар оқушыларының жетістіктерімен мақтан тұтып, өздерінің ұшуға деген сүйіспеншілігін жеткізуге тырысты. Фишер жеке ұшу сабақтарын алып, 1978 жылдың қараша айында алғаш рет жеке ұшты. Денсаулығын сақтау үшін ол күн сайын 6 шақырым жүгіріп, спортзалға барып салмақ көтеріп, ракетбол ойнады. NASA 1 тамызда астронавт үміткерлерінің келесі тобын іздеу туралы хабарлады. Билл қайтадан өтініш берді. Ол Хьюстон университетінде инженерлік ғылымдарының магистрі дәрежесін алып, бағдарламаға өзін тарту үшін ұшу сабақтарын алды. Бұл жолы ол қабылданды және NASA-ның 9-тобының құрамына кірді. Осылайша олар астронавт даярлығына қабылданған алғашқы үйленген жұбайлар атанды. Ол өз серіктерімен тығыз жұмыс істегендеріне қауіп сезінбеу үшін астронавт әйелдер клубының жиналыстарына қатысты. Фишердің және STS 41 G миссиясы экипажының басқа мүшелерінің таңдалуы туралы ресми хабарлама 1983 жылдың 21 қыркүйегінде жарияланды. Экипажға STS 7 миссиясын жүргізген Хоук басшылық етті, сондай-ақ ұшқыш ретінде Дэвид М. Уокер, ұшу инженері ретінде Фишер (MS2) және миссия мамандары Гарднер мен Джозеф П. Аллен кірді. STS 41 G миссиясы 1984 жылдың 1 тамызына жоспарланған. Ұшу инженері ретінде Фишер командир мен ұшқыш артындағы орындықта отырып, оларға ұшу кезінде, түсу кезінде және қону кезінде көмектесті. Ұшу алдында Фишер байланыс операторы (CAPCOM) міндеттерін орындағысы келді. Хоук бұл идеяны қолдамады - ол экипажының алдағы миссияға дайындыққа назар аударуын қалады - бірақ ол келісім берді. Басқа екі миссия маманы EVA-мен айналысқандықтан, Фишер Хоук пен Уокерге миссияның ұшу инженері ретінде көмектеседі. Фишерден осы миссияның белгісін жасауды сұрады. Оның дизайнында алты жұлдыз болды: бесеуі экипаж үшін, ал біреуі Кристинге арналды. Журналистер одан баласын тастап кеткеніне қалай қарайтынын сұрады. Ол өз ұшуындағы ер адамдар да балаларын артта қалдырып кеткенін атап өтті. Discovery орбитаға шыққаннан кейін Фишер RMS-ті тексеруді жүргізді. Көптеген астронавттар сияқты ол да ғарышқа бейімделу синдромының әсерін сезінді және үшінші күніне дейін жақсы сезінбеді. Екінші күні экипаж телесат канадалық Anik D2 телекоммуникациялық спутнигін HS 376 механизмімен орбитаға шығарды. Бұл ғарыш кемесінің түнде спутникті ұшырған алғашқы оқиғасы болды. Келесі күні олар АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Leasat 1 спутнигін STS 41 D миссиясында Leasat 2 спутнигін сәтті ұшыру үшін қолданылған фризби стиліндегі механизмді пайдаланып орбитаға шығарды. Лондонның Ллойд компаниясы экипажға "арнайы күш-жігермен барлық қауіп-қатерден мүлікті сақтап қалуға үлес қосқандары үшін" күміс медаль табыс етті. Фишер "Әкелер күні/Аналар күні кеңесі" Марта Лэйн Коллинз, Клара Хейл, Луиза Кеннеди, Сьюзан Люччи, Сара Палфри, Мэдж Синклер және Фредерика фон Стадпен бірге "Жылдың ұлттық анасы" атанды.
Group 8's name for itself was "TFNG". The abbreviation was deliberately ambiguous; for public purposes, it stood for "Thirty Five New Guys", but within the group itself, it was known to stand for the military phrase, "the fucking new guy", used to denote newcomers to a military unit. Officially, they were astronaut candidates; they would not become fully fledged astronauts until their training was complete. Much of the first eight months of their training was in the classroom. Because there were so many of them, the TFNGs did not fit easily into the existing classrooms, so they were split into two groups, red and blue, led by Rick Hauck and John Fabian respectively. Fisher was placed in the blue group. Water survival training was conducted with the 3613th Combat Crew Training Squadron at Homestead Air Force Base in Florida and parasail training at Vance Air Force Base in Oklahoma. Astronaut candidate training included learning to fly NASA's T 38 Talon jet aircraft. Mission specialist astronaut candidates like Fisher did not have to qualify as pilots, only ride in the back seat and handle an emergency if the pilot became incapacitated. Fellow TFNGs James Buchli and Dale Gardner, who were naval flight officers, drew up a training syllabus for mission specialist astronaut candidates like Fisher who had no aviation experience. Each was assigned to a pilot astronaut or astronaut candidate as an instructor; Fisher's was astronaut Ken Mattingly. The instructors took pride in the progress of their trainees, and attempted to convey some of their own love of flying. Fisher took private flying lessons, and soloed for the first time in November 1978. To keep in shape she would do a 4 mile (6 km) run each day, lifted weights in the gym, and played racquetball. NASA had already, on August 1, issued a call for another intake of astronaut candidates. Bill applied again. He had earned a Master of Science degree in engineering from the University of Houston and taken flying lessons to make himself more attractive to the program. This time he was accepted, and became part of NASA Astronaut Group 9. This made them the first married couple to be selected for astronaut training. She attended meetings of the astronaut spouses' club so the wives of her fellow astronauts would not feel threatened by her working closely with their husbands. The public announcement of the selection of Fisher and the other members of the crew of the STS 41 G mission was made on September 21, 1983. The crew was commanded by Hauck, who had piloted the STS 7 mission, and also included David M. Walker as the pilot, Fisher as the flight engineer (MS2), and fellow mission specialists Gardner and Joseph P. Allen. STS 41 G was tentatively scheduled for August 1, 1984. As the flight engineer, Fisher sat in the seat behind the commander and the pilot and assisted them during ascent, descent and landing. Before her flight, Fisher wanted to perform capsule communicator (CAPCOM) duties. Hauck was unenthusiastic about this—he wanted his crew to be focused on training for the upcoming mission—but he relented, Since the other two mission specialists were preoccupied with the EVAs, Fisher would also assist Hauck and Walker as the mission's flight engineer. Fisher was asked to design the insignia for this mission. Her design had six stars: five for the crew and one representing Kristin. Reporters asked her how she felt about leaving her child behind. She pointed out that men on her flight were also leaving their children behind; Once Discovery was in orbit, Fisher performed the checkout of the RMS. Like many astronauts, she felt the effects of space adaptation syndrome and did not feel better until the third day. On the second day the crew deployed Telesat Canada's Anik D2, an HS 376 communications satellite, using a spring ejection mechanism. This was the first time that a Space Shuttle deployed a satellite at night. The following day they deployed the U. S. Navy's Leasat 1 satellite using the Frisbee style mechanism that had been used to deploy Leasat 2 successfully on the STS 41 D mission. Lloyd's of London awarded the crew its silver medal for those who "by extraordinary exertions have contributed to the preservation of property from perils of all kind." Fisher was named "national mother of the year" by the Father's Day/Mother's Day Council, along with Martha Layne Collins, Clara Hale, Louisa Kennedy, Susan Lucci, Sarah Palfrey, Madge Sinclair and Frederica Von Stade.
"Шаңдаушыдан" кейінгі
1984 жылдың желтоқсанында Фишер спутниктерді орбитаға шығару миссиясы – STS-61C миссиясына тағайындалды. Миссия 1985 жылдың желтоқсанына жоспарланған болатын. «Колумбия» ғарыш кемесінде «Western Union» компаниясының Westar 7 байланыс спутнигі мен «RCA» компаниясының Satcom KU 2 байланыс спутнигін іске қосу көзделген. Миссия командирі Майкл Л. Коутс болды. Бұл жолы Джон Блах пилот, ал Тагард пен Роберт Спрингер – миссия мамандары болды. Фишер ұшу инженерінің рөлін қайтадан атқаратын еді. Ұшыру күні кейінге жылдырылып, экипаж STS-61H миссиясына қайта тағайындалды, ол 1986 жылдың маусым айында басқа жүкпен ұшуға жоспарланған. Алайда, 1986 жылдың қаңтарында «Челленджер» ғарыш кемесінің апатынан кейін бұл миссия тоқтатылды. Апаттан соң Фишер Астронавттар кеңсесінің Миссияны дамыту бөлімінің орынбасары және ұшу деректері файлы мәселелері бойынша астронавттар кеңсесінің өкілі болып жұмыс істеді. Осы лауазымда ол экипаж өкілі ретінде экипаж процедураларын өзгерту жөніндегі кеңесте қатысты. 1987 жылы ол NASA-ның 12-ші тобының ғарышкерлерін іріктеу комиссиясының құрамында болды, сондай-ақ Ғарыш станциясын қолдау кеңсесінде, Ғарыш станциясы операциялық бөлімінде жартылай уақыт жұмыс істеді. Бұл қызметінде ол оқу, операциялық тұжырымдамалар және денсаулық сақтау құрылыстары саласында ғарыш станциясын дамытуға қолдау көрсетуші экипаж өкілі болды. UCLA-да өткен басқосуда Фишер химия ғылымдарының магистрі дәрежесіне қажетті барлық курстарды аяқтағанын, бірақ PhD бағдарындағы студенттер көбінесе магистрлік деңгейін жіберіп кететінін айтты. UCLA қызметкерлері жазбаларды тексеріп, Фишерге 1987 жылы химия ғылымдарының магистрі дәрежесі берілді.
In December 1984, Fisher was assigned to mission STS 61 C, a satellite deployment mission. The mission was scheduled for December 1985 on Columbia and would deploy the Westar 7 communications satellite for Western Union and the Satcom KU 2 communications satellite for RCA. It was commanded by Michael L. Coats. This time John E. Blaha was the pilot and Thagard and Robert C. Springer were fellow mission specialist. Fisher would reprise her role of flight engineer. The launch date slipped and the crew was reassigned to mission STS 61 H, which was scheduled to fly, with a different payload, in June 1986. That mission was canceled in the wake of the Space Shuttle Challenger disaster in January 1986. Following the disaster, Fisher worked as the Deputy of the Mission Development Branch of the Astronaut Office, and as the astronaut office representative for Flight Data File issues. In that capacity, she served as the crew representative on the Crew Procedures Change Board. She served on the Astronaut Selection Board for NASA Astronaut Group 12 in 1987, and in the Space Station Support Office, where she worked part time in the Space Station Operations Branch. In this role she was the crew representative supporting space station development in the areas of training, operations concepts, and the health maintenance facility. During an appearance at UCLA, Fisher mentioned that she had completed all the coursework required for a master's degree in chemistry, but students on the PhD track usually bypass their masters. Staff at UCLA checked their records, and Fisher was awarded her Master of Science degree in chemistry in 1987.
Демалысқа шығу
1989 жылы екінші қызы, Кара Линн дүниеге келді. Қараның ерекше айырмашылығы – ата-анасының екеуі де ғарышқа ұшқаннан кейін тууы болды. 1989 жылдан 1995 жылға дейін Фишер отбасын тәрбиелеу үшін NASA-дан ұзақ мерзімге демалысқа шықты. Бірнеше жылға демалыс алу ниеті болмады, ол жыл сайын демалыс алды. 2000 жылы Фишерлер ажырасты.
A second daughter, Kara Lynne, was born in 1989. Kara had the rare distinction of being born after both parents had flown in space. From 1989 to 1995, Fisher took an extended leave from NASA to raise her family. There was no intention to take multiple years off; she took a year at a time. The Fishers divorced in 2000.
Қайту
1995 жылы Фишер Астронавт кеңсесіне оралғанда, ол Халықаралық ғарыш станциясын (ХҒС) қолдау үшін рәсімдер мен оқу мәселелерін әзірлеу үшін Операциялық жоспарлау бөлімшесіне тағайындалды. Ол 1997 жылдың маусымынан 1998 жылдың маусымына дейін Операциялық жоспарлау бөлімшесінің бастығы, ал 1998 жылдың маусымынан 1999 жылдың маусымына дейін Ғарыш станциясы бөлімшесінің операциялық оқыту жөніндегі бастығының орынбасары болды. Осы лауазымдарда ол ғарыш станциясы бағдарламасына операциялар, рәсімдер және оқытуға қатысты ғарышкерлер кеңсесінің үлесін бақылады. Содан кейін ол Ғарыш станциясы бөлімшесінің бастығы болып тағайындалды. Осы қызметінде ол ХҒС жабдықтарының жобалау, әзірлеу және сынау мәселелеріне қатысты. Фишер сонымен қатар көптеген Ғарыш станциясы бағдарламалық кеңестері мен көпжақты кеңестерде Астронавт кеңсесінің өкілі болып қызмет етті. Кейін ол Шатл бөлімшесіне тағайындалып, сол бөлімде техникалық тапсырмалармен айналысты. 2012 жылы ол қысқа уақытқа жаңалықтарда болды, ол Discovery ұшағы Вашингтонның Даллес әуежайына қонғанда, оны Смитсонов институтына зейнеткерлікке жіберген кезде, болашақ астронавтқа орыс тілін үйренуді кеңес берді. Кем дегенде бір сарапшы бұл АҚШ үкіметінің ғарыш бағдарламасын қаржыландырудағы жетіспеушілігіне жасалған сырттай сын екенін айтты. Фишер 2011 жылдың қаңтарынан 2013 жылдың тамызына дейін CAPCOM қызметін атқарды және ХҒС-33 экспедициясы үшін жетекші CAPCOM болды. Басқарушы астронавт ретінде ол 2017 жылдың сәуірінде зейнеткерлікке шыққанға дейін Орион жобасы үшін ұшу құралдарының дисплейін әзірлеуге қатысты.
When Fisher returned to the Astronaut Office in 1995, she was assigned to the Operations Planning Branch to work on the procedures and training issues in support of the International Space Station (ISS). She was chief of the Operations Planning Branch from June 1997 to June 1998, and deputy chief for operations training in the Space Station Branch from June 1998 to June 1999. In these roles, she oversaw Astronaut Office inputs to the space station program regarding operations, procedures and training. She then served as chief of the Space Station Branch. In that capacity, she was involved in issues regarding the design, development, and testing of the ISS hardware. Fisher also served as the Astronaut Office representative on numerous Space Station Program Boards and Multilateral Boards. She was later assigned to the Shuttle Branch and worked on technical assignments within that branch. In 2012, she briefly made news when, during the landing of Discovery at Washington's Dulles Airport, where it was being retired to the Smithsonian Institution, she advised an aspiring astronaut to study Russian. At least one commentator suggested this was a veiled criticism of the US government's lack of funding for the space program. Fisher was a CAPCOM from January 2011 to August 2013, and was the lead CAPCOM for ISS Expedition 33. As a management astronaut, she was involved in the development of the flight instruments display for the Orion project until her retirement in April 2017.
Қоғамдық кездесулер
Ұшу тапсырмаларына дейін және кейін Фишер жылына көптеген қоғамдық шараларға қатысты; олардың ішінде ресми міндеттер де болды, мысалы, ол 2012 жылдың 22 қыркүйегінде НАСА-ның Лэнгли зерттеу орталығының ашық есік күнінде келген қонақтармен сөйлескен кезде, сондай-ақ жартылай ресми шаралар да бар еді, мысалы, ол 2015 жылдың 24 мамырында 99-шы Индианаполис 500 жарысында арнайы қонақ ретінде болды. Фишер мен Билл 1983 жылдың тамыз айында "Good Morning America" бағдарламасында қызы Кристинмен бірге түсті. 1982 жылдың қыркүйек айындағы "The Saturday Evening Post" журналының мұқабасында Фишердің суреті жарияланды. Ол сонымен қатар Redbook журналының артқы мұқабасы үшін суретке түскен.
Before and after her flight assignments Fisher performed many public appearances per year; those included both official duties, such as when she spoke to visitors at the September 22, 2012, open house of NASA's Langley Research Center, and semi official duties, such as when she was a special guest at the 99th Indianapolis 500 on May 24, 2015. Fisher and Bill appeared together with their daughter Kristin on an August 1983 segment of Good Morning America. The September 1982 issue of The Saturday Evening Post featured a cover photo of Fisher. She was also photographed for the back cover of Redbook magazine.
Танымал мәдениетте
Өзі жасайтын жарнамасынан бөлек, оның суреті интернетте кеңінен тарады және түрлі жарнамалар мен құрмет көрсету өнерінде пайдаланылды. Фотограф Джон Брайсон Фишердің қауырсын мен ғарыш костюмін киген бірнеше суретін түсірді. Осы сериядағы бір сурет, онда ол камерадан ең алысқа бұрылған (шамамен толық бейнеде), FFFFOUND! және Reddit сияқты әлеуметтік желілерде жиі жарияланып, таратылып, қайта таратылды. Бұл сурет MGMT, Incubus, Arctic Monkeys, Max and Harvey және The Moth & The Flame топтарын жарнамалау үшін пайдаланылды.
Other than the publicity she does herself, her likeness has been widely shared on the internet and it has been used in various promotions and tribute art. Photographer John Bryson shot a series of photos of Fisher wearing a helmet and space suit. One shot in the series, in which she is turned farthest away from the camera (almost in complete profile), has been frequently posted, shared, and reposted on social media sites including FFFFOUND!, and Reddit. The image has since been used to promote the bands MGMT, Incubus, Arctic Monkeys, Max and Harvey, and The Moth & The Flame.