Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уиттон-ле-Уэр Солтүстік-Шығыс Англияның Дарем графтығындағы ауыл. Ол Уэр өзенінің солтүстік жағасында, Бишоп-Окленд қаласының солтүстік-батысында орналасқан.
Witton le Wear is a village in County Durham, North East England. It is situated on the north bank of the River Wear, to the north west of Bishop Auckland.
География және әкімшілік
Уиттон-ле-Уэр Солтүстік-Батыс Дарем парламенттік округінің бір бөлігі болып табылады және оны Ричард Холден (консерватор) өкілдік етеді. Ауыл Уэрдейл бөлігінің құрамына кіреді, ол Дарем округі кеңесіне екі кеңесші сайлайды. Қазіргі кеңесшілер – Анита Савори (Тәуелсіз) және Джон Шаттлворт (Тәуелсіз). Уиттон-ле-Уэрде сегіз мүшеден тұратын ауылдық кеңес бар. Жергілікті полиция күші – Дарем полициясы. Уиттон-ле-Уэр Wear and Tees бөлімінде орналасқан.
Witton le Wear is part of the North West Durham Parliamentary constituency, and is represented by Richard Holden (Conservative). The village is within Weardale Ward, which elects two councillors to Durham County Council. The current councillors are Anita Savory (Independent) and John Shuttleworth (Independent). Witton le Wear also has an eight member Parish Council. The local police force is Durham Constabulary. Witton le Wear is in the Wear and Tees division.
Этимология
Уиттон немесе Уиттон деген жер атауы Англияның солтүстігінде кең таралған. Бұл атау "ақ шаруашылық" дегенді білдіргенімен, Виттон-ле-Уэр жағдайында Виттон орманның ішінде немесе жанындағы шаруашылықты (англосаксон тілінде: тон) көрсетеді. Виттон-ле-Уэрдің аты 1104 жылдан бері Удтон деп белгіленген, бірақ 1313 жылға қарай Вердейлдегі Уоттонға айналды. Содан кейін ол қазіргі түріне өзгерді.
The place name Witton or Whitton is fairly common in the north of England. While the name can mean "white farm", in the case of Witton le Wear Witton refers to a farm (Anglo Saxon: ton) in or near woodland (Anglo Saxon: widu). Witton le Wear's name is attested as Wudeton from 1104, but had become Wotton in Werdale by 1313. This subsequently evolved to the present form.
Өнеркәсіп тарихы
Витон-ле-Уэрдің шағын шаруашылық ауылы Витон-Кэстл иелігінің бір бөлігі болды, оны 1816 жылы сэр Уильям Чейтор Стобарт отбасынан 78 000 фунт стерлингке сатып алды. Ол қаланы қайта жаңартып, 1819 жылы ірі Витон Парк кенішінің құрамында Джейн Питтті дамытты. Бұл аймаққа көліктің дамуына себеп болды, соның ішінде Джордж Стивенсон салған Этерли көлбеу темір жолы Шилдондағы Стоктон-Дарлингтон темір жолымен (S&DR) қосылды, одан әрі Стоктон арқылы Тис өзеніндегі Ньюпортқа дейін жалғасты. S&DR Бишоп Оклендке дейін ұзартылғаннан кейін темір жол Жоғарғы Уэр өзені аңғарындағы әк тас кен орындарына қол жеткізе алды. Бұл аймаққа кен өндіру және шойын мен цемент өндірісі арқылы жұмыс орындарын әкелді, олар темір жол арқылы Ұлыбританияның барлық аймақтарына таратылды.
The farming hamlet of Witton le Wear was part of the Witton Castle estate, which was bought in 1816 by Sir William Chaytor for £78,000 from the Stobart family. He redeveloped the castle, and in 1819 developed the Jayne Pitt as part of the large Witton Park Colliery complex. This brought about the development of transport into the area, including the Etherley Incline Railway by George Stephenson, that connected to the Stockton and Darlington Railway (S&DR) at Shildon, and hence onwards via Stockton to Newport on the River Tees. After the S&DR was extended into Bishop Auckland, the railway was able to access the limestone deposits within the upper River Wear valley. This brought employment to the valley through both mining, as well as production of both pig iron and cement, which was distributed by the railway to all parts of the United Kingdom.
Жақында болған тарих
Жол тасымалының бағасы төмендегенімен, темір жол қолданыстан шығып, 1990 жылдардың басында соңғы пойзы жүріп өткен. Соңғы жылдары Вирдейл теміржолын Британдық-Америка теміржол сервисі (BARS) қайта жаңартып, жергілікті ашық карьерлерден алынған көмірді Сканторп пен Ратклиф электр станциясына тасымалдау үшін қайта пайдалануда. Бұл желі сонымен қатар мұралық темір жол ретінде де жұмыс істейді, көптеген демалыс күндері мен мерекелерде Weardale Railway Trust BARS-пен бірлесіп, Weardale-ге және одан шығуға туристік бағыт ұсынады. 2013 жылдың басынан бері Уитон-ле-Уэрде демалыс күндеріне арналған аялдама ашылды.
As the price of road haulage dropped, the railway fell into disuse and carried its last train in the early 1990s. Over recent years the Weardale Railway has been reinstated by the British American Railway Services (BARS) and is again used to transport locally mined opencast coal to Scunthorpe and Ratcliffe Power Station. The line is also run as a heritage railway, operating on many weekends and holidays by Weardale Railway Trust in conjunction with the BARS, and provides a tourist route in and out of Weardale. A weekend halt has been provided at Witton le Wear since early 2013.
Ыңғайлылықтар
Витон-ле-Уэрдің соңғы дүкені 1998 жылы жабылды, демек ауылдың жалғыз тұрақты мүмкіндіктері – The Dun Cow және Victoria атты екі қоғамдық мейрамханасы. Екі шіркеу бар: Англикан шіркеуі, Сент-Филип және Сент-Джеймс, және Первобыт методистік шіркеуі. Екі шіркеу бірлескен қауымға ие және қызмет өткізу үшін ғимараттарды кезекпен пайдаланады. Виттонның алғашқы мектебі 1874 жылы салынды, ал 1968 жылы оның орнына Сент-Джеймс бағындағы жаңа бастауыш мектеп салынды. Витон-ле-Уэрден және айналасындағы ауылдардан шамамен 100 оқушы оқиды. Алғашқы мектеп қазір ауыл үшін қоғамдық орталық қызметін атқарады, оны түрлі топтар мен ұйымдар күн сайын пайдаланады. Виттон Касл ауылдық паркі Уэр өзенінен өтеді және 15 ғасырға дейін салынған қамал мен оның аумағынан тұрады.
Witton le Wear's last village shop closed in 1998, meaning the village's only permanent amenities are its two public houses, The Dun Cow and the Victoria. There are two churches, the Anglican Church of St Philip and St James, and the Primitive Methodist Chapel. The two churches share a congregation and use each building alternately for services. Witton's original Board School was erected in 1874, and replaced in 1968 with a new primary school in St James Gardens. There are around 100 pupils attending from Witton le Wear and surrounding villages. The original school now provides a Community Centre for the village which is used most days by a variety of groups and organisations. Witton Castle Country Park is situated over the River Wear from the village and consists of a 15th century castle and grounds.
Көрнекті орындар
Ауылда Уиттон мұнарасы орналасқан, ол ортағасырлық пеле мұнарасы, кейіннен кеңейтілген. Ауылдың жасыл алаңы 200 жылдан бері ауылдың маңызды бөлігі болып табылады. Алаңның үстіндегі ағаштар 1897 жылы Виктория патшайымының Алмаз мерейтойын тойлауға арналып отырғызылған. Кейіннен Елизавета II патшайымының күміс және алтын юбилейлері мен басқа да маңызды оқиғаларды атап өту үшін қосымша ағаштар отырғызылды.
In the village is Witton Tower, a medieval pele tower with later additions. The village green has been a major feature of the village for over 200 years. The trees along the top were planted to celebrate Queen Victoria's Diamond Jubilee in 1897. Further trees have been added to celebrate the Silver and Golden Jubilees of Queen Elizabeth II and other important occasions.
Атақты тұрғындар
Эрнест Армстронг (1915–1996) – британдық Лейборист партиясының саясаткері және 1964 жылдан 1987 жылға дейін Солтүстік-Батыс Дурхам округінің депутаты. Ол 1965 жылдан бастап парламенттік жеке хатшы, партия ұйымдастырушысы, білім және ғылым министрінің орынбасары (1974–1975), қоршаған орта жөніндегі министр (1975–1979) қызметтерін атқарды. 1979 жылы ол Спикердің орынбасары болды және 1987 жылы саяси өмірден зейнеткерлікке шықты. Эрнест Армстронг өмірінің көп бөлігін Виттон-ле-Уэрде өткізді, сонымен қатар ол методист шіркеуінде белгілі діни уағыздаушы болды. Лидия де Бург (1923–2007) – королевамен және Глостер герцогинясы, марқұм Алиса ханшайыммен жеке кездесу өткізген жалғыз ирланд суретшісі. Ол королеваның бірнеше суреттерін салған. Лидия және оның отбасы біраз уақыт Виттон-холлде тұрды. Джон Гарт (1721–1810) – композитор. Томас Джексон (1579–1640) – ғалым және дін қызметкері. Архитектор Энтони Салвин (1799–1881) балалық шағының көп бөлігін Уиллингтонда өткізді, онда ол әкесімен бірге тұрды. Генри Тейлор (1800–1886) Бишоп Миддлхэмде дүниеге келді, ал жастық шағын Виттон-ле-Уэрде әкесінің анасымен, Виттон-холлде (қазіргі Виттон-Тауэр) өткізді. Оның әкесі Джордж Вордсворттың досы болды және ақын 1838 жылдың шілде айында оны келіп көрді. Виттон қаласында Тейлор «The Cave of Ceada» атты өлеңін жазды, ол «Quarterly Review» журналына қабылданды. Тағы бір өлеңі, «The Lynburn», ауылдан өтетін өзен туралы.
Ernest Armstrong MP (1915–1996) was a British Labour politician and MP for North West Durham from 1964 to 1987. He served as parliamentary private secretary from 1965, labour whip, junior minister for Education and Science (1974 1975), Environment (1975 1979). In 1979 he became Deputy Speaker until he retired from active politics in 1987. Ernest Armstrong lived in Witton le Wear for a major part of his life and he was also a well known lay preacher in the Methodist chapel. Lydia de Burgh (1923–2007) was the only resident Irish artist to have had personal sittings with the Queen and the late Princess Alice, Duchess of Gloucester. She painted the Queen on several occasions. Lydia and her family lived in Witton Hall for a time. John Garth (1721–1810), composer. Thomas Jackson (1579–1640), scholar and priest. Anthony Salvin (1799–1881), the architect, spent much of his boyhood at Willington, where he lived with his grandfather. Henry Taylor (1800–1886), born in Bishop Middleham, spent his youth in Witton le Wear with his stepmother at Witton Hall (now Witton Tower) in the high street. His father George was a friend of Wordsworth and the poet visited him in July 1838. In Witton, Taylor wrote The Cave of Ceada which was accepted for the Quarterly Review. Another poem, The Lynnburn, is about the river which runs through the village.