Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гримсби док мұнарасы – Англияның Солтүстік-Шығыс Линкольнширдегі Корольдік док кіреберісінде орналасқан гидравликалық аккумулятор мұнарасы және теңіздік белгілі бір орын. Ол 1852 жылдың 27 наурызында Уильям Армстронгтың гидравликалық аккумулятор идеясы негізінде, 200 фут (61 метр) биіктіктегі резервуарды орналастыру мақсатымен салынды. Бұл резервуар Гримсби доктерінің машиналарын қуаттандыру үшін гидравликалық энергия беруге қолданылды. Мұнараның едәуір биіктігі қажетті қысымды қамтамасыз ету үшін қажет болды, нәтижесінде мұнараны бірнеше шақырым қашықтықтан көруге болады, тіпті Хамбер сағасының солтүстік жағалауындағы Патрингтон сияқты ауылдардан да көрінеді.
Grimsby Dock Tower is a hydraulic accumulator tower and a maritime landmark at the entrance to the Royal Dock, Grimsby, in North East Lincolnshire, England. It was completed on 27 March 1852, based on William Armstrong's idea of the hydraulic accumulator, with the purpose of containing a reservoir at a height of 200 feet (61 m), that was used to provide hydraulic power to power the machinery of the Grimsby Docks. The extreme height of the tower was necessary to achieve sufficient pressure, and as a result of this, the tower can be seen for several miles around, even far inland on the north bank of the Humber estuary in villages such as Patrington.
Тарих және дизайн
Мұнара Гримсби доктарындағы гидравликалық машиналарды (крандар, шлюздер мен қақпаларды) қуаттандыру үшін су қысымын қамтамасыз ету мақсатымен салынған. Мұнара жерден 61 метр биіктікте 200 фут (61 м) резервуарды орналастыруға арналған, ол тікелей машиналарды сумен жабдықтады. Гидравликалық машиналар су тартқанда, кішкентай сорғылар резервуарды толтырып отырды. Мұнара жүйесі 1852 жылы қолданысқа енгізіліп, шлюздердің қақпаларын, құрғақ доктарды және он бес кемежайдағы крандардың жұмысын қамтамасыз етті, сондай-ақ кемелерге және док аумағындағы тұрғын үйлерге таза су жеткізді. Су Гримсби кешкі телеграфының қазіргі кеңсесі орналасқан жерге жақын, диаметрі 5 метр, тереңдігі 14 метр болатын құдықтан алынды. Құдыққа диаметрі 91 метр болатын жеті бұрғылау арқылы су құйылды, олар 3 метр (1 м) диаметрлі кірпіштен жасалған коллектор арқылы құдыққа ағызылды. Су құдықтан 13 дюймдік диаметрлі шойын құбыр арқылы мұнараға жеткізіліп, содан кейін екі күштік сорғы арқылы резервуарға сорылды, әрқайсысы 10 дюймдік диаметрде және 25 атты күшпен жұмыс істейтін көлденең двигательмен жабдықталған. Барлық двигательдер, сорғылар, құбырлар және машиналар Корнуоллдағы Перран құю зауытындағы Митчелл мырза жасаған. Мұнара салынып жатқан кезде Армстронг салмақты аккумуляторларды пайдаланатын жаңа жүйені әзірледі, ол бірден үлкен артықшылықтарға ие болды. Гидравликалық қысым жоғары болғандықтан, машиналар ықшамдалып, арзандады және барлығы жер деңгейінде орналастырылды. Мұндай алғашқы орналым Нью-Холланд док және пирсінде жасалды, ол Гримсби жүйесінен бір жылдан астам бұрын қолданысқа енгізілді.
The tower was built to provide water pressure to power the hydraulic machinery (for cranes, lock gates and sluices) at the Grimsby Docks. The tower was built to carry a tank 200 feet (61 m) above the ground with a direct feed into the machinery. Small pumps topped up the tank as the hydraulic machinery drew off water. The tower system was brought into use in 1852 working the machinery of the lock gates, dry docks and fifteen quayside cranes, and also to supply fresh water to ships and the dwelling houses on the dock premises. The water was obtained from a well, 15 feet (5 m) in diameter and 47 feet (14 m) deep, with a boring of in diameter to the chalk rock in the centre, situated near to where the Grimsby Evening Telegraph has its present offices. The well was also fed by seven borings of in diameter, at intervals in a length of 300 feet (91 m), which discharged into the well by a brick culvert 3 feet (1 m) in diameter. Water was conveyed from the well to the tower in a cast iron pipe thirteen inches in diameter when it was then forced into the tank by two force pumps, each of ten inches in diameter, worked by a duplicate, horizontal engine of twenty five horse power. All the engines, pumps and pipes and the whole of the machinery were made by Mr Mitchell of the Perran Foundry, Cornwall. During the building of the tower, Armstrong developed another system using weighted accumulators, which at once was found to have great advantages. The working hydraulic pressure was greater, permitting more compact and cheaper machinery and everything was at ground level. The first such installation was at New Holland dock and pier, actually brought into use more than a year before the Grimsby system.
Сәулет жобалау, құрылыс және ашу
Мұнараны Джеймс Уильям Уайлд жобалаған, ол оның сыртқы түрін Сиенадағы Палаццо Пуббликодағы Торре-дель-Мангия мұнарасына негіздеген. Ол Корольдік доктың құрылысына жауапты инженер Дж. М. Ренделдің қадағалауымен салынған. 1854 жылғы қазан айында королева Виктория принц Альбертпен бірге докқа келгенде мұнараның бірінші қабаты қызғылт, ақ және көк түсті маталармен безендірілді және мұнараны "ашты". Оның Ұлылығы принц Альбертке, Уэльс принціне және Корольдік принцессаға Ренделмен бірге гидравликалық лифтте су резервуарының үстіндегі мұнараны айналатын галереяға көтерілуге рұқсат берді, онда Гримсби, Клитхорпс және Хамбер сағасының аузына ашық көрініс ашылады. Мұнараның биіктігі 309 фут (94 метр), негізіндегі ені 28 фут (9 метр), ал бірінші проекцияның астында 26 футқа (8 метр) дейін біртіндеп тарылады; қабырғаларының қалыңдығы 4 фут (1 метр), ал консольдер астындағы жиектің ені 3 футқа (1 метр) дейін тарылады. Бұл қарапайым кірпіш мұнараның кірпіштері докқа жақын орналасқан батпақты жер қазудан алынған сазбалшықтан жасалған және көк әктас ерітіндісімен біріктірілген. Мұнара қабырғаларында кең көлемде металл хомуттар қолданылған. Мұнараның іргетасы – ағаш қасиеттері бар тіректерге орнатылған массивті тас қабырға. Оның құрылысында шамамен бір миллион кірпіш пайдаланылды. Жергілікті аңыз бойынша, мұнара мақта толы іргетасқа салынған; бұл әңгіменің бастауы Батыс Йоркширге мақта импортының табысты болуынан туындаған, ол Корольдік док пен мұнараның салынуына түрткіс берді.
The tower was designed by James William Wild who based its appearance on that of the Torre del Mangia on the Palazzo Pubblico in Siena. It was built under the supervision of J. M. Rendel, who was the civil engineer in charge of construction of the Royal Dock. The ground floor of the tower was lined with pink, white and blue drapery when Queen Victoria came with Prince Albert to visit the dock and 'open' the tower in October 1854. Her Majesty gave permission for Prince Albert, the Prince of Wales and the Princess Royal to accompany Rendel in the hydraulic lift to the gallery running around the tower above the water tank, from which a clear view of Grimsby, Cleethorpes and the mouth of the Humber estuary is obtained. The tower is 309 feet (94 m) high, 28 feet (9 m) wide at the base, and tapers gradually to 26 feet (8 m) below the first projection; its walls are 4 feet (1 m) thick and narrow to 3 feet (1 m) at the string course under the corbels. The bricks of this plain brick tower were made from clay obtained from excavations in the marsh adjoining the docks, and are set in blue lime mortar. Hoop iron bond is used in the walls to a considerable extent. The foundation of the tower is a solid masonry wall built upon a timber bearer piling. Approximately one million bricks were used in its construction. Local legend has it that the tower was built on a foundation of cotton wool; the story likely has its origins in the profitable import of cotton to West Yorkshire which gave an impetus to the building of the Royal Dock and the tower.
Кейінгі пайдалану
Док мұнарасы 1892 жылға дейін гидравликалық жұмыс үшін сумен қамтамасыз етуді жалғастырды, содан кейін қарсы жағалаудағы гидравликалық аккумулятор мұнарасының салынуымен, Док мұнарасының солтүстік-батысына шамамен 200 фут (61 метр) қашықтықта, сумен жабдықтау тоқтатылды. Осы құрылымдағы су 300 тонналық салмақпен қысымға түсірілді. Қазіргі доктар мен шлюздер электр немесе электрогидравликалық энергиямен жұмыс істейді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде мұнараны бұзу жоспарланған, себебі ол Ливерпульге бет алған неміс Люфтваффе әуе күштерінің ұшақтары үшін бағыт белгісі қызметін атқарды. Кейіннен, соғыстағы мина тазалаушы экипаждарға арналған ескерткіш тақта мұнараның қабырғасына орнатылды. Мұнараның лифті қазір жұмыс істемейді, ғимараттың бір бұрышындағы спиральді баспалдақ арқылы жоғары қабатқа өтуге болады. Екінші балконы қазір радиосигналдарды тарату және қабылдау үшін пайдаланылады. Мұнара І санаттағы ескерткіш болып табылады және оны сақтау жөніндегі бұйрық күшінде.
The Dock Tower continued to provide water for hydraulic working until 1892 when the erection of the hydraulic accumulator tower on the opposite pier approximately 200 feet (61 m) to the North West of the Dock Tower took over water in this structure was pressurised by a 300 tonne weight. Present dock and lock machinery are powered by electric or electro hydraulic energy. During the Second World War, there were plans to demolish the tower, as it acted as a beacon for German Luftwaffe aircraft heading towards Liverpool. Later, a plaque was placed on the bricks paying tribute to the minesweeper crews of the war. The tower's lift is no longer in operation with access to the top via a spiral staircase in one corner of the building. The second balcony is currently used for the transmission and reception of radio signals. The tower is Grade I listed and is the subject of a Preservation Order.
Үлгі
Виндзордағы Леголандта Гримсби док мұнарасының толығымен Легодан салынған моделі бар.
There is a model of the Grimsby Dock Tower entirely constructed of Lego, at Legoland in Windsor.