Коленсо тарихы: Өзен бойындағы қала мен соғыс ошағы
Colenso, South Africa
Көлэнсо – Оңтүстік Африкадағы Тугела өзеніндегі маңызды өтпел пункт, тарихы, көпір және теміржол құрылысымен байланысты. Көлэнсо көпірі, теміржол туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Түстіктегі Дурбан мен Оңтүстік Африка Республикасы (қазір Гаутенг провинциясы және басқа провинцияларға бөлінген) және солтүстіктегі Оранж Еркін Мемлекеті арасындағы басты жолда, бұрынғы Наталь колониясындағы Тугела өзеніндегі броды. Бұл елді мекен өзенді (сол тұста өте кең) кешіп өтуге дейін немесе кейін тоқтау орны болған. Ол Наталь епископы және зулу халқының қорғаушысы Джон Уильям Коленсоның құрметіне аталған. 1879 жылғы қазан айында бұл броды Натальдың сол кездегі вице-губернаторы сэр Генри Булвердің есімімен аталған Булвер көпірімен алмастырылды. 1886 жылғы 21 маусымда Дурбаннан Лэдисмитке (Коленсодан солтүстікке қарай) дейінгі теміржол желісі ашылды, ол Тугела өзенін Коленсода кесіп өтеді. 1899-1902 жылдардағы Англо-бур соғысы кезінде, қала солтүстік-оңтүстік бағытындағы негізгі көлік жолының шығыс-батыс өзенін кесіп өтетін жерде орналасқандықтан, Лэдисмитке көмек көрсетудегі маңызды орындардың бірі болды. 1922 жылы қаланың көп жылдар бойы негізгі өнеркәсібіне айналған электр станциясының құрылысы басталды. 1926 жылы елді мекен қалашық деп жарияланды және 1958 жылы қала мәртебесін алды. Коленсодан өтетін бұрынғы солтүстік-оңтүстік жолы қазір R103 деп белгіленген.
a ford on the Tugela River in the then Colony of Natal on the main road between Durban in the south and the South African Republic (now divided into various provinces, including Gauteng Province) and Orange Free State to the north. The settlement was a stop over point before or after fording the river (which is some wide at that point). It was named after the Anglican bishop of Natal and champion of the Zulu cause, John William Colenso. In October 1879 the ford was replaced by the Bulwer Bridge, named after Sir Henry Bulwer, the then Lieutenant Governor of Natal. On 21 June 1886 the railway line from Durban to Ladysmith ( north of Colenso) which crossed the Tugela River at Colenso was opened. During the Anglo Boer War (1899–1902) the town, being located at the point where the main north south transport route crossed the main east west river, was one of focal points in the relief of Ladysmith. In 1922 work commenced on the building of a power station which was to be the main industry of the town for many years. The settlement was proclaimed a township in 1926 and received borough status in 1958. The old north south road passing through Colenso is now designated as the R103.
Герб пен ту
Коленсо 1958 жылдан 1996 жылға дейін қалашық болды. Кеңес 1962 жылдың тамызында Натал провинциялық әкімшілігіне елтаңбасын тіркеді. Елтаңба: "Алтын, көк түсті толқынды шегір, күміс түсті толқынмен белгіленген, алдыңғы жағында қара түсті митра, күміс түсті алты қырлы жұлдыз және алтын тұтқалы күміс қылыштар Х формасында орналасқан". 1989 жылдың маусымында кеңес Геральдика бюросында туын тіркеді. Тудың сипаттамасы: "3:2 пропорциялы тіктөртбұрыш ту, оның 1/5 бөлігі қара түсті тік жолақтан тұрады және қалған бөлігі көк түсті толқынды шегірмен белгіленген сары түсті болып келеді". Гранттың африкаанс тіліндегі нұсқасында тудың жоғары жағында алты қырлы ақ жұлдыз бар екені де айтылған. Түстері – қара және сары (ескі алтын) – Escom клубының түстерімен де сәйкес келеді. Коленсоның оңтүстігіне қарай боерлер Тугела өзенінің арғы жағына шегінді. Тугела мен Лэдисмит аралығындағы жер бедері өте қиын болды, төбелердің биіктігі өзен төсенішінен 200 метрден асты. Коленсоның төменгі ағысындағы (шығыс және солтүстік-шығысындағы) төбелерді (Хлангване және Монте-Кристо шыңдары қоса алғанда) есептемегенде, өзеннің оңтүстігіндегі жер салыстырмалы түрде тегіс болды. Генерал сэр Редверс Буллер қараша айында Лэдисмит қамалын бұзу үшін келген кезде, оның өзеннен өтіп, қиын жер арқылы өтуі керек екені анық болды. Буллердің өзеннен өтуге жасаған алғашқы әрекеті – Коленсо шайқасы. Британдықтардың көзқарасы бойынша, шайқас сәтсіз аяқталды. Батыс жақтағы британдық күштер Ирландия бригадасы Коленсоның жоғары жағындағы өзендегі тұйыққа түсіп қалғандықтан ауыр шығынға ұшырады. Орталықта олар алты зеңбіректі жоғалтты, ал шығыс жақта Буллер боерлер Хлангване төбесінен шегінгеннен кейін әскерлеріне шегінуге бұйрық берді. Уильям Бабти, Уолтер Конгрев (оның ұлы да Виктория кресімен марапатталды), Джордж Рейвенхилл (кейіннен Виктория кресінен айырылды), Гамильтон Листер Рид, Лорд Робертстің ұлы Фредди Робертс (өлгеннен кейін) және Гарри Нортон Скофилд шайқастағы батылдықтары үшін Виктория кресімен марапатталды. Коленсо шайқасында қаза тапқан көптеген британдық әскерлердің денелері қазір Амблсайд зиратында, Ирландия бригадасы тұтқындалған жерге жақын жерде жерленген. Буллер өзеннен өтуге тағы екі рет тырысты, біріншісі 1900 жылдың 20-24 қаңтарында Спионкопта, екіншісі 1900 жылдың 5-7 ақпанында Ваалкранста. Екі әрекет те британдықтар үшін апатқа ұшырады. Бұл уақытқа дейін боерлер Тугела мен Лэдисмит арасындағы төбелерде өздерінің позицияларын нығайтты және Коленсодан төмен қарай орналасқан өзеннің оңтүстігіндегі төбелерді де басып алды. Осы кезде Ұлыбритания, Үндістан және басқа да колониялардан әскерлер Оңтүстік Африкаға ағылып келді. Буллердің табельінде 28 000 әскер болды, ал боерлер Тугеланы қорғау үшін 6 000 әскерге ие болды. Тугела биіктіктеріндегі шайқастың алғашқы кезеңінде, 1900 жылдың 12 ақпанынан 28 ақпанына дейін, британдықтар барлық Оңтүстік жағалауды, соның ішінде Хлангване мен Монте-Кристо шыңдарын басып алды. 21 ақпанда британдықтар Тугела өзенін Коленсодан шамамен 10 шақырым төмен кесіп өтті. Келесі апта бойы қатыгез шайқастар болды, бірақ 27 ақпанда боерлердің рухы сынып, олар майданнан кетуге мәжбүр болды. Келесі күні, 1900 жылдың 28 ақпанының түстен кейін капитан Гоф көмекші колоннаны Лэдисмитке бастап кірді, соңынан Уинстон Черчилль де келді. Тугела биіктігіндегі шайқаста екі Виктория кресімен марапатталды: 24 ақпанда Хартс-Хиллдегі батылдығы үшін Эдгар Томас Инксонға және 27 ақпанда Террас-Хиллдегі батылдығы үшін Конвин Мансел Джонсқа.
Colenso was a borough from 1958 to 1996. The council registered a coat of arms with the Natal Provincial Administration in August 1962. The arms were: "Or, a fess wavy Azure charged with a bar wavy Argent, over all a pale Sable charged with a bishop's mitre Or, a six pointed star Argent and two swords in saltire Argent hilted and pommeled Or". In June 1989, the council registered a flag at the Bureau for Heraldry. The blazon described the flag as "A regtangular [sic] flag proportion 3:2, consisting of a black hoist panel 1/5 the length of the flag and a yellow charged with a blue fess wavy, thereupon another of white". The Afrikaans language version of the grant also mentions a six pointed white star in the canton of the flag. The colours, black and yellow (old gold), are also the colours of the Escom club. to the south of Colenso, the Boers withdrew to a position behind the Tugela River. Rough country lay between the Tugela and Ladysmith with the tops of the hills reaching more than 200 m above the river bed. Apart from some hills downstream (east and north east) of Colenso (including the peaks of Hlangwane and Monte Cristo), the land the south of the river was relatively flat. When General Sir Redvers Buller arrived in November to break the Siege of Ladysmith, it was obvious that he would have to cross the river and then march across the rough country before he could achieve his objective. Buller's first attempt at crossing the river was the Battle of Colenso. From the British point of view, the battle was a fiasco. On the western flank the British forces suffered considerable losses when the Irish Brigade were trapped in a loop in the river upstream for Colenso. In the centre they lost six guns while on the eastern flank, Buller ordered his men to retreat after the Boers had abandoned Hlangwane hill. Victoria Crosses were awarded to William Babtie, Walter Congreve (whose son also won a VC), George Ravenhill (VC later forfeited), Hamilton Lyster Reed, Freddy Roberts, son of Lord Roberts VC (posthumous) and Harry Norton Schofield for gallantry during the battle. Many of the British dead from the Battle of Colenso are now interred in the Ambleside Cemetery close to the point where the Irish Brigade were trapped. Buller made two further attempts to cross the river, this time some upstream of Colenso at Spioenkop between 20 and 24 January 1900 and at Vaalkrans between 5 and 7 February 1900. Both ended in disaster for the British. The Boers meanwhile strengthened their position in the hills between the Tugela and Ladysmith and they also occupied the hills to the south of the river, downstream of Colenso. By now troops from Britain, India and the other colonies were pouring into South Africa. Buller had 28,000 men at his disposal while the Boers had 6,000 men to defend the Tugela. In the first phase of the Battle of Tugela Heights which lasted from 12 February 1900 until 28 February 1900, the British captured all of the South Bank, including the peaks of Hlangwane and Monte Cristo. On 21 February, the British crossed the Tugela about ten kilometres downstream from Colenso. Fierce fighting ensured for the next week, but on 27 February the Boer morale broke and they left the battlefield. The following day, on the afternoon of the 28 February 1900 Captain Gough led the relief column into Ladysmith, followed by, amongst others, Winston Churchill. Two Victoria Crosses were awarded during the Battle of the Tugela Heights to Edgar Thomas Inkson for bravery on Harts Hill on 24 February and to Conwyn Mansel Jones for bravery on Terrace Hill on 27 February.
Эском электр станциясы
Көп жылдар бойы қаланың негізгі өнеркәсібі электр станциясы болды, ол бастапқыда Оңтүстік Африка темір жолдары үшін салынған және 1926 жылдың маусымында ашылып, 1985 жылы толықтай тоқтатылды. Оңтүстік Африка темір жолдарының Наталь бөліміндегі, әсіресе Наталь орталық аймағындағы тік градиенттер электрлендірудің тиімді болуы мүмкін еді, әсіресе регенеративті тежеу жүйесі қолданылса. Құрылыс жұмыстары 1921 жылы басталды және 1926 жылы 60 МВт қуаттылықпен электр станциясы ашылды. Бастапқыда ол Дурбан-Йоханнесбург темір жолының Гленкоу – Питермарицбург бөлігін ғана қуатпен қамтамасыз етті – ең биік градиенттері бар және Гленкоу аймағының көмір кен орындарына ең жақын орналасқан аймақ. Көмір кен орындарында да құрылыстар салынды, ал 1972 жылдан бері 400 кВ электр желілерін пайдалану электр энергиясын тасымалдау құнын төмендетті. 1980 жылдардың басында Эском ауқымды даму бағдарламасын бастады: 1980 жылы Криелде (3000 МВт), Хендринада (2000 МВт) және Камденде (1600 МВт) жаңа, ірі электр станциялары іске қосылды, ал келесі бірнеше жылда тағы да бірнеше жаңа электр станциялары Оңтүстік Африкаға қуат өндірудің артық мүмкіндіктерін сыйлады, ал 1960 жылдарғы көптеген электр станциялары (Коленсоны жаңартуды қоса алғанда) экономикалық тұрғыдан тиімсіз болып кетті. Бұл Colenso электр станциясын пайдаланудың экономикалық мағынасы болмайтындығын білдірді. Электр станциясының бастапқы бөлігі 1970 жылы, ал 1944-1959 жылдарғы кеңейтімдері 1985 жылы тоқтатылды. Электр станциясы қаланың ең ірі нысаны болды және Эском өз қызметкерлері мен олардың отбасылары үшін тұрғын үйлермен қатар әлеуметтік және спорттық клубтарды ұсынды. Қалаға оның ықпалы соншалық болғандықтан, Эском қызметкерлерінің үйлеріне ғана емес, бүкіл қалаға су және электр энергиясын жеткізуді де өз міндетіне алды. 2010 жылға қарай Оңтүстік Африкадағы қуат артығы қуат тапшылығына айналды және ескі станция орнына жақын жерде жаңа көмірмен жұмыс істейтін электр станциясын салу бойынша белсенді ұсыныстар енгізілді.
For many years the town's principal industry was the power station, originally built for South African Railways and opened in June 1926 and finally decommissioned in 1985. Steep gradients on the Natal section of South African Railways, particularly in the Natal Midlands meant that electrification could well be beneficial, particularly if regenerative braking was employed. Building work started in 1921 and the power station was opened in 1926 with a capacity of 60 MW. Initially it only provided power for the section of the Glencoe – Pietermaritzburg part of the Durban Johannesburg railway – the area that not only had the greatest gradients, but also the area that was closest to the coalfields of the Glencoe region. were built at the coal fields themselves and the use of 400 kV power lines from 1972 reduced the cost of transporting electricity. In the early 1980s Eskom initiated a massive development program: in 1980 new large power stations at Kriel (3,000 MW), Hendrina (2,000 MW) and Camden (1,600 MW) had been commissioned and in the next few years a number of other new power stations gave South Africa a surplus of generating capacity and many of the 1960s vintage power stations (including Colenso's refurbishment) had become uneconomic. This meant that the continued use of the Colenso power station was no longer economically viable. The original part of the power station was decommissioned in 1970 and the 1944 1959 extensions in 1985. The power station itself dominated that town and Escom provided housing and a social and sports club for its employees and their families. Such was its domination of the town, that Escom also undertook the supply of water and electricity not only to the homes of its employees, but to the whole borough. By 2010, the power surplus in South Africa had turned into a power shortage and active proposals were being put into place to build a new coal fired power station close to the site of the old one.