Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2002 жылы түсірілген фильм - 2002 жылғы драмалық фильм, еврей сурет сатушысы Макс Ротман мен жас австриялық суретші Адольф Гитлер арасындағы қияли достықты көрсетеді. Фильм Гитлердің нацистік идеологияға айнала бастаған көзқарастарын зерттейді, сонымен қатар Үшінші рейхтің өнер және дизайнға әсерін, сондай-ақ олардың көрінетін тартымдылығы қалай неміс халқын баурап алғанын қарастырады. Фильм Гитлер суретші ретінде қабылданғанда қандай жағдай туатынын сұрап талдайды. Бұл фильм режиссер және сценарий авторы Менно Мейестің толық метражды фильмдегі дебюті болды.
2002 film by Menno Meyjes
Max is a 2002 drama film, that depicts a fictional friendship between a Jewish art dealer, Max Rothman, and a young Austrian painter, Adolf Hitler. The film explores Hitler's views which began to take shape as the Nazi ideology; while also studying the artistic and design implications of the Third Reich and how their visual appeal helped hypnotize the German people. The film goes on to study the question of what could have been had Hitler been accepted as an artist. The film was the directorial debut of Menno Meyjes, who also wrote the film.
Сюжет
1918 жылы Мюнхендегі өнер сатушы Макс Ротман (Джон Кусак) Бірінші дүниежүзілік соғыстың қатысушысы, үшінші Ипр шайқасында оң қолын жоғалтып, суретшілік мансабын аяқтаған адам еді. Ол Германияға оралып, заманауи өнер галереясын ашады. Ол Нинаға (Молли Паркер) үйленген, бірақ Лизелор фон Пелц (Лили Собиски) атты сүйіктісі де бар. Ротманға жас Адольф Гитлер (Ной Тейлор) келеді, ол да соғыс ардагері, Германияның соғыстағы жеңілісіне және Версаль келісімімен елдің ұятқа қалуына наразы. Гитлердің өзі де суретші болуға ниеттеніп, өнер туындыларын көрсете алмаса, мазасыздыққа толы еді. Ротман Гитлердің таланты бар екеніне, бірақ ішкі потенциалын толыққанды пайдалана алмай жатқанына сенеді. Ротман жаңа шәкіртінің антисемиттік көзқарастарын білсе де, соғыстан кейін үйіне оралатын жері жоқ Гитлерге аянып, өнеріне тереңдей түсуге шақырады. Гитлерге деген күмәніне қарамастан, Ротман оның кейбір суреттерін келісімшарт негізінде алып алуға келіседі. Сонымен қатар, рейхсвер офицері капитан Карл Майр (Ульрих Томсен) Гитлердің қызығушылық танытпаған жандарға арналған антисемиттік сөйлемін көріп, оны саясатқа қатысуға және пропаганда арқылы мансап жасауға ынталандырады. Армия казармасындағы қысқа әңгіме кезінде Майр Гитлерге қаржылай көмек көрсетуді ұсынады, армия оның шығындарын төлейді, осылайша Гитлерді ұлттық-социалистік қозғалысына, неміс жұмысшы партиясына қосылуға жетеледі. Кейін Ротман Гитлердің нәсілдік көзқарастарына қатысты ниеттерін күдікпен қарай бастайды. Ротманмен сөйлескен кезде Гитлер антисемит емес екенін айтып, керісінше, еврейлердің "қан тазалығына" қызығатынын мәлімдейді. Ол неміс халқының басқа нәсілдермен араласпаса, жағдайы жақсаратынын айтады. Гитлердің сәулеттік эскиздерін көріп, олардың романтикалық ұлттық құдіретке шақыруын байқаған Ротман, Гитлердің таланты осында екенін және оны өнер галереяларымен шектелген жағдайда, қауіптілігі азайтылатынын түсінеді. Гитлер Ротманның ынтасына риза болса да, оның қорқу себебін түсінбейді. Ротман мен Гитлер сол күні Гитлердің болашақ жобаларын талқылау үшін кездесуді ұйымдастырады. Ал Майрдің қолдауымен митингте тараптарға антисемиттік сөйлегеннен кейін, Гитлер Ротманмен жаңа әскери-патриоттық суреттер сериясын талқылау үшін кафеге барады. Ротман Гитлермен кездесуге бет алғанда, Гитлердің митингісіне қатысып, оның сөздерінен ынталандырылған антисемиттер тобы оны қатты сабап тастайды. Ротман өліп жатқанда, ашуланған Гитлер Ротман оны күтпегенін ойлап, кафеден кетеді.
In 1918, Max Rothman (John Cusack), a Munich art dealer, is a World War I veteran who lost his right arm in the Third Battle of Ypres, effectively ending his career as a painter. He returns to Germany and opens a modern art gallery. He is married to Nina (Molly Parker), but also has a mistress, Liselore von Peltz (Leelee Sobieski). Through a chance encounter, Rothman is approached by a young Adolf Hitler (Noah Taylor), a war veteran as well, disgruntled over Germany's loss during the conflict and the country's humiliation by the signing of the Versailles Treaty. Hitler is also an aspiring painter, and wishes to have his artwork displayed. Rothman comes to believe that Hitler has talent, but has failed to tap his inner potential to create great art. While Rothman is aware of his new protégé's anti Semitism, he feels sorry for Hitler, who had nothing to come home to after the war, and encourages him to delve deeper in his art. Despite his overall doubts about Hitler, Rothman agrees to take some of his paintings under a contractual basis. Meanwhile, Reichswehr officer Captain Karl Mayr (Ulrich Thomsen), sees Hitler give an anti Semitic speech to uninterested passersby, and encourages him to go into politics and make a career out of propaganda. During a brief conversation in an army barracks, Mayr also offers to financially support Hitler by having the army pay his expenses, further enticing Hitler to join his national socialist movement, the German Workers' Party. Later, Rothman begins to question Hitler's motives regarding his racial views. During a conversation with Rothman, Hitler denies being anti Semitic and says that, on the contrary, he grudgingly admires Jews for their "blood purity". He goes on to state that the German people would be better off if they did not integrate themselves with different races. Seeing Hitler's architectural sketches, with their appeal to a romanticized national greatness, Rothman realizes this is where Hitler's talent lies, and that it would be far less dangerous if confined to art galleries. Hitler is thrilled by Rothman's enthusiasm, not understanding it is partly motivated by fear of what he might become. Rothman and Hitler arrange to meet that evening to discuss Hitler's future projects, and after making a violently anti Semitic speech to a group of supporters at a rally—with Mayr's backing—Hitler goes to a cafe to discuss a series of new militaristic drawings with Rothman. As Rothman approaches the cafe for his meeting with Hitler, he is savagely beaten by a group of anti Semites who had attended Hitler's rally and been incited to violence by his words. As Rothman lies dying, an angry Hitler leaves the cafe, believing that Rothman has stood him up.
Түсірілім
Фильмнің сценарисін және режиссурасын сценарист Менно Мейес жазды. Мейес сценарийді Голливудта таратқанда, алғашқы қаржыландыру үшін Amblin Entertainment-ке жүгінді. Фильмді қаржыландыруға көмектесу мақсатында, актер Джон Кусак басты рөлі үшін жалақы алудан бас тартты. Стивен Спилберг, Мейес оның үшін "Көк түсті" фильмінің Оскар және BAFTA сыйлығына ие болған сценарийін бейімдеген болатын, оған сценарийдің жақсы жазылғанын, бірақ Холокосттан аман қалғандардың естелігін қозғамай, фильмді қаржыландыруға өзі ыңғайсыздық сезінетінін айтты. Ол Мейесті фильмді түсіруге ынталандырды, бірақ Амблиннің қолдауысыз. Фильм түсіріліміне 20 ғасырдың басындағы Германияның көрінісін жасайтын ретінде Амстердам (Нидерланды) және Будапешт (Венгрия) кірді.
The film was written and directed by screenwriter Menno Meyjes. When Meyjes was shopping the script around Hollywood, he first approached Amblin Entertainment for funding. As part of helping to finance the film, star John Cusack agreed to take no salary for his lead role. Steven Spielberg, for whom Meyjes had produced the Oscar and BAFTA nominated script adaptation of The Color Purple, told him that he felt the script was well written, but he would personally feel uncomfortable funding the film without insulting the memory of Holocaust survivors. He encouraged Meyjes to make the film, but without support from Amblin. Filming locations included Amsterdam, Netherlands and Budapest, Hungary as backdrops for early 20th century Germany.
Сыни қабылдау
Фильм сыншыларының пікірлері көбінесе жағымды болды. Rotten Tomatoes веб-сайтында 110 сынға негізделген 69% рейтинг және 6.4/10 орташа рейтинг көрсетілген. Сайттың консенсусы: "Өте тартымды "не болса?" деген тұжырымды орындауда жақсы актерлік ойын көрсетілген". Metacritic фильмге 30 сыншының бағасына негізделген 100 балдық шкала бойынша 56 бал берді, бұл "аралас немесе орташа пікірлер" екенін көрсетеді. The Guardian газетінен Питер Брэдшоу фильмнің "кәсіп және тағдыр туралы ақылды және ықтимал ұсыныстарын" жоғары бағалады, ал The Observer газетінен Марк Кермод оны "кемшіліксіз деуге болады, бірақ өзінің қайраттылығы үшін мақтауға лайық, бұл фильм ойға қосып, көңіл көтеруге де мүмкіндік береді" деп сипаттады. Chicago Sun Times газетіне Роджер Эберт былай деп жазды: "Гитлердің жас кезінде оның кейінгі өмірі туралы білімімен ойланып қарау – өмірдің трагикалық нәтижелерге алып келетін ғаламдық әзіл-қалжыңдарды қалай ойнайтынын түсінуге көмектеседі". Rolling Stone журналынан Питер Траверс Ротман кейіпкерінің айтқан сөзін – "Сені ұнату өте қиын, Гитлер" – былай деп сипаттады: "Мұндай сөзден кейін аз ғана фильм аман қалуы мүмкін. Макс оған сенбейді". Los Angeles Times газетінен Кеннет Туран осы фильмнің "потенциалды қызықты тақырыбын банальді сценарий, әсерсіз актерлік және салқын режиссура арқылы ысырап етеді" деп мәлімдеді. Gossip блогер Роджер Фридманды Еврей телеграф агенттігінен Мика Розенберг фильмді көрмегеніне, тек сценарийдің алдын ала нұсқасын оқығанына байланысты сынға алды.
Critics gave generally favorable reviews to the film. On the review aggregator website Rotten Tomatoes, it currently has a rating of 69%, based on 110 reviews, and an average rating of 6.4/10. The website's consensus reads, "Well acted in the execution of its provocative "what if?" premise." Metacritic assigned the film a weighted average score of 56 out of 100, based on 30 critics, indicating "mixed or average reviews". The Guardians Peter Bradshaw praised the film's "clever and plausible propositions about career and destiny." while The Observers Mark Kermode described it as, "Far from faultless but praiseworthy for its chutzpah, this rumbustious affair provokes both serious consideration and light hearted appreciation." Roger Ebert for the Chicago Sun Times remarked that, "To ponder Hitler's early years with the knowledge of his later ones is to understand how life can play cosmic tricks with tragic results." Alternatively, Peter Travers of Rolling Stone described a remark made by the character Rothman – "You're an awfully hard man to like, Hitler" – saying, "Few serious films could survive a line like that. Max certainly doesn't." Kenneth Turan of the Los Angeles Times similarly commented "it fritters away its potentially interesting subject matter via a banal script, unimpressive acting and indifferent direction." Gossip blogger Roger Friedman was criticized by Mica Rosenberg of the Jewish Telegraphic Agency for writing a review of the film even though he had never seen it, but had only read an advance copy of the screenplay.
Үй медиасы
Фильмнің 1-ші аймақ кодты кең экранды нұсқасы 2003 жылдың 20 мамырында АҚШ-та DVD форматында шықты. Арнайы мүмкіндіктерге актерлер мен түсірілім тобымен жасалған сұхбаттар, сондай-ақ режиссер Менно Мейеспен фильмнің толық ұзындығындағы аудио түсіндірмесі кіреді.
The Region 1 Code widescreen edition of the film was released on DVD in the U. S. on 20 May 2003. Special features include interviews with the cast and crew as well as an audio commentary on the entire film with director Menno Meyjes.
Қаражаты
Фильм 15 апталық американдық көрсетілім кезінде 37 кинотеатрда $539,879 табыс тапты.
The film grossed $539,879 in 37 theaters during its 15 week American release.