Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
18 ғасырдың соңында Виланов иелігі, оның ішінде Фазандықтың айналасындағы жерлер, Изабелла Любомирсканың күйеу баласы Станислав Костка Потоцкийге өтті. Польшаның бөлінісінен кейін, 1806 жылы, Потоцкий сарай мен паркті кеңінен жаңғыртуды бастады. Фазандық та Потоцкийдің немересі Наталья Поточканың (1807 жылы туған) құрметіне қазіргі Натолин атауымен аталып, өзгертілді. Сарайды қайта құруға фасады мен ауланың биіктігін қайта жасау, сондай-ақ ішкі дизайн мен әшекейлеуде маңызды өзгерістер енгізілді. Жаңа дизайнды Польшаның сол дәуірдегі тағы бір белгілі сәулетшісі Христиан Пьотр Айгнер жасады, бірақ кейбір өзгерістер Потоцкийдің өзіне де жатқызылады. Сарай ішіндегі суреттер Виргилиуш Бауман жасаған мүсіндермен алмастырылды. Айналасындағы саябаққа да елеулі өзгерістер енгізілді, ол классикалық француз саябағынан көркемдік, содан кейін танымал ландшафтық саябаққа айналдырылды. Саябақ 1812-1814 жылдар аралығында Айгнер салған Голландрия сияқты романтикалық ғимараттар мен мүсіндерді, сондай-ақ 1832 жылы салынған ортағасырлық қамалдар үлгісіндегі екі күзет үйін де қамтыды. Сарай да жазғы демалыс орны емес, тұрақты тұруға ыңғайлы ғимараттармен кеңейтілді. Қосылған ғимараттардың арасында атқоралар, тұрғын үй және кареттер үйі болды. Голландрияның қарама-қарсы жағында шағын неоготикалық шіркеу және Париждегі Нерон саркофагы мен Жан Жак Руссоның қабірі үлгісінде салынған жаңа ескерткіш бой көтерді. Александр Потоцкийдің қайтысы Натолиннің дамуының жарқын кезеңін аяқтады. Келесі ұрпақтары, ұлы Август және келіні Александра мүлікті күткендей ұстамады, сондықтан Натолин құлдырауға бет бұрды. Сарай мен саябақ тек сирек, негізінен иелерінің туыстары үшін уақытша тұруға пайдаланылды. 20 ғасырдың бірінші жартысында Натолин Браницки отбасының иелігіне өтті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Натолин одан да қиын жағдайға түсті. Варшава көтерілісі кезінде ол дерлік толығымен қирады. 1945 жылы Натолин мемлекеттік меншікке алынып, Варшава Ұлттық мұражайына берілді, кейін Польша Республикасы Президентінің резиденциясына айналды. 1991 жылы Еуропа колледжінің Натолин бөлімшесін орналастыру туралы шешім қабылданды. Осының нәтижесінде саябақ пен сарайды біртіндеп қалпына келтіруге қаражат бөлінді. Сол жылы саябақтың бір бөлігі (шамамен 1 км²) табиғат қорығы деп жарияланды. 1994 жылдан бері ол Еуропа колледжінің екі кампусының бірі болып табылады.
In late 18th century the Wilanów estate, including the grounds around the Pheasantry, passed on to son in law of Izabela Lubomirska, Stanisław Kostka Potocki. After the Partitions of Poland, in 1806, Potocki started an extensive modernization of the palace and the park. The Pheasantry was also renamed to its modern name of Natolin in honor of the Potocki's granddaughter, Natalia Potocka (born 1807). The palace's reconstruction included rebuilding of the facade and the courtyard elevation, as well as notable changes in the internal design and decorations. The new design was created by another of Poland's notable architects of the epoch, Chrystian Piotr Aigner, though some of the changes are attributed to Potocki himself. The paintings inside the palace were replaced with stuccos by Wirgiliusz Bauman. Significant changes were also applied to the surrounding park, which was converted from a typical classicist French park into a picturesque and then popular landscape park. The park was also extended to include some romantic buildings and sculptures such as the Holendernia built between 1812 and 1814 by Aigner or two guard houses, modelled after medieval castles, built in 1832. The palace itself was also extended to include buildings that made it a full time residence rather than a summer resort. Among the buildings added were the stables, a residential annex and a coach house. A small Gothic revival chapel was also built opposite the Holendernia and a newly built monument modelled after the so called Neron's Sarcophagus and Jean Jacques Rousseau's tomb in Paris. The Alexander Potocki's death ended the splendid period of developments of Natolin. The next administrators of estate, son August and the daughter in law Alexandra did not maintain the property so Natolin began to fall into decline. The palace and park were used only occasionally, mainly as temporary accommodation for owners' relatives. In the first half of the 20th century Natolin passed to the Branicki family. During World War II Natolin suffered further. At time of Warsaw Uprising it underwent an almost total destruction. In 1945 Natolin was nationalized and given to the Warsaw National Museum, later becoming the residence of President of Polish Republic. In 1991, decision was made to locate a branch of the College of Europe Natolin. As a result, funds became available to gradually restore the park and the palace. In the same year a part of the park (nearly 1 km2) was declared a nature reserve. Since 1994 it is the site of one of the two College of Europe campuses.