Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испаниялық дін қызметкері және дипломат
Spanish cleric and diplomat
Альфонсо де ла Куева Бенавидес и Мендоса Каррильо, Бедмар графы (аты сондай-ақ Алонсо деп те жазылады, көбінесе Бедмар титулы қолданылды) (25 шілде 1574 – 10 тамыз 1655) – испан дипломаты, епископ және Рим католик кардиналы. Ол қазіргі Хаэн провинциясындағы Бедмар қаласында дүниеге келген. Альфонсо Луис де ла Куева Бенавидес, Бедмардың 2-ші сеньоры мен Эльвира Каррильо де Мендоса и Карденастың ұлы.
Alfonso de la Cueva Benavides y Mendoza Carrillo, marqués de Bedmar (first name also spelled Alonso, often used was the title Bedmar) (25 July 157410 August 1655) was a Spanish diplomat, bishop and Roman Catholic cardinal. He was born in Bedmar, in what is now the province of Jaén. Alfonso was the son of Luis de la Cueva Benavides, 2nd señor of Bedmar, and Elvira Carrillo de Mendoza y Cárdenas.
Алғашқы жылдар
Альфонсо Испанияның Хаэн провинциясындағы Бедмар қаласында (қазіргі Бедмар-и-Гарсиес) дүниеге келген. Жас кезінде ол Канар аралдарының генерал-капитаны болған әкесінің жанында әскери мансапқа ұмтылды. 1590 жылдан кейін ол әкесінің орнын басып, бір жылдан соң Харкебузиерлердің капитаны болып тағайындалды. 1599 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол әулетінің үшінші иесі болды және кавалериялық ротаның командирі атанды. 1606 жылдың 23 желтоқсанында Испания королі Филипп III оны Венеция Республикасындағы испан елшісі етіп тағайындады. Бұл испан өкілі арқылы өткен еуропалық мәселелер туралы көптеген ақпараттардың болуына байланысты маңызды лауазым болды. 1610 жылдың 16 сәуірінде король Филипп III оған Алькантара орденінің рыцары атағын берді. 1614 жылы, шамамен 42 жасында, ол Бедмар маркізі болды, бірақ кардиналдыққа көтерілген кезде осы лауазымнан бас тартты. 1618 жылы король Филипп III оған испан әскерлері Пьемонтта басып алған территорияларды Савой герцогіна қайтаруды тапсырды. 1616 жылы Венеция Испанияның күшіне қарсы тұру үшін Франция, Швейцария және Нидерландымен одақ құрды. Бедмарға осы одақты жою жөнінде нұсқау берілді, сондай-ақ Педро Тельез Жирон, Осунаның үшінші герцогы, Неаполь вице-королі (1574–1624) және Милан герцогдығының испан губернаторы Гомес Суарес де Фигероа, Фэрияның үшінші герцогы, қаланы испан ықпалына жақындату үшін теңіз шабуылын жоспарлады. Бұл жоспар 1618 жылғы Көктем мерекесінде іске асырылуы тиіс еді, бірақ француздықтар оны ашып берді, ал Бедмар лауазымының арқасында тұтқынға алынбады және Венециядан кетіп қалды. Венециядағы сәтсіздіктен кейін Бедмар Фландрияға кеңесшілер кеңесінің төрағасы ретінде барды. 1622 жылы ол кардиналдың қызыл тоғасын алды. Кейіннен ол Габсбург Нидерландысының губернаторы, Инфанта Изабелла Клара Евгенияның және Фландриядағы соғыс кеңесінің ерекше елшісі және кеңесшісі болды. 1612 жылы Мирандолада жарияланған Squitinio della libertà Veneta атты анонимді еңбектің авторы оған жатқызылды.
Alfonso was born at Bedmar, now Bedmar y Garciez, province of Jaen, Spain. At an early age, he pursued a military career at the side of his father, who was the captain general of the Canary Islands. After 1590, he took his father's place in his absence, and a year later was named captain of the Harquebusiers. After the death of his father in 1599, he became the 3rd lord of his house and became a commander of a Cavalry company. On 23 December 1606 King Philip III of Spain made him the Spanish ambassador to the Republic of Venice. This was an important position due to the amount of information concerning European affairs which passed through the hands of the Spanish representative. On 16 April 1610 King Philip III awarded him the title of Knight of the Order of Alcántara. In 1614, aged around 42, he was made Marqués de Bedmar, which he would resign when promoted to the cardinalate. In 1618 King Philip III charged him with the devolution of the territories conquered by the Spanish forces in Piedmont to the duke of Savoy. In 1616 Venice concluded an alliance with France, Switzerland, and the Netherlands to counter Spain's power. Bedmar was instructed to destroy this league and, with Pedro Téllez Girón, 3rd Duke of Osuna, viceroy of Naples (1574–1624), and the Spanish Governor of the Duchy of Milan, Gómez Suárez de Figueroa, 3rd Duke of Feria, planned a naval invasion to bring the city closer to the Spanish sphere of influence. The scheme was to be carried out on Ascension Day in 1618 but was revealed by the French, and Bedmar, protected by his position from arrest, left Venice. After the fiasco of Venice, Bedmar went to Flanders as president of the council. In 1622 he received the red hat of a cardinal. Later, he became the ambassador extraordinary and counselor of Governor of the Habsburg Netherlands, Infanta Isabella Clara Eugenia and the Junta of War in Flanders. The authorship of an anonymous work, Squitinio della libertà Veneta, published at Mirandola in 1612, has been attributed to him.
Кардинальдық және епископтық
5 қыркүйек 1622 жылы Папа Григорий XV тұсында консисторияда кардинал-диакон болып тағайындалды (9 қаңтар немесе 15 қаңтар 1554 жылы туған, 6 ақпан 1621 – 8 шілде 1623 аралығында Папа болған), Алессандро Людовиси, де ла Куева шамамен 51 жасында, 1623 жылы жаңа Папа Урбан VIII сайлау консисториясына қатыспады. 18 шілде 1633 жылы Сан-Мартино-ай-Монти титулын алып кардинал-пастор болды. Де ла Куева 9 шілдеде Санта-Балбина титулын таңдады және 1644 жылғы папалық конклавқа қатысты. Алайда, Де ла Куева 17 қазан 1644 жылы епископтар орденін және Палестрина қала маңындағы епархияны таңдады. 23 қазан 1644 жылы құлшылыққа (санына) ие болды. 27 шілде 1648 жылы Палестрина епархиясын сақтап, Малага епископы болып тағайындалды, бірақ епархияны 1651 жылға дейін иеленбеді. 1655 жылғы папалық конклавқа қатыспады. Малагада қайтыс болды және Малага соборында жерленді.
Created Cardinal Deacon in the consistory of 5 September 1622 under Pope Gregory XV, (9 January or 15 January 1554Pope 6 February 16218 July 1623), born Alessandro Ludovisi, de la Cueva, then around 51, did not participate in the Consistory of 1623 electing new Pope Urban VIII. He became a Cardinal Priest, receiving the title of San Martino ai Monti on 18 July 1633. De la Cueva opted for the title of Santa Balbina on 9 July 1635 and participated in the papal conclave of 1644. De la Cueva opted however for the order of bishops and the suburbicarian see of Palestrina, on 17 October 1644. He was consecrated on 23 October 1644. Named bishop of Málaga, retaining the diocese of Palestrina on 27 July 1648, he did not take possession of the diocese until 1651. He did not participate in the papal conclave of 1655. He died in Málaga and was buried in the Cathedral of Málaga.