Джордж Хаузер: Африкалық тәуелсіздік пен азаматтық құқықтар жолындағы белсендісі
George Houser
Джордж Хаузер (1916-2015) – афроамерикандық құқықтар үшін күрескен, Африка елдерінің тәуелсіздігін қолдаған белсенді. CORE ұйымдасқан, сегрегацияға қарсы тұрды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Африкалық американдықтардың азаматтық құқықтары және Африканың тәуелсіздігі үшін күрескен белсенді (1916–2015)
Acivist for African American civil rights and African independence (1916–2015)
Джордж Миллс Хаузер (2 маусым 1916 – 19 тамыз 2015) – американдық методист пасторы, азаматтық құқықтар қорғаушы және африкалық елдердің тәуелсіздігі үшін күрескен белсенді. Ол "Келісім және татуласу" қоғамында (1940-1950 жылдар) қызмет етті. Джеймс Фармер және Бернис Фишермен бірге 1942 жылы Чикагода Нәсілдік теңдік конгресін (CORE) құрды. FOR-дың тағы бір қызметкері Байард Растинмен бірге Хаузер екі апталық түрдегі түрлі нәсілдік топтардың автобус сапары арқылы сегрегацияға қарсы тұрған, бейкүнә тікелей әрекеттердің бір түрі – Татуласу сапарын ұйымдастырды. Бұл 1961 жылы CORE және Нэшвилл студенттік қозғалысының Оңтүстік штаттары арқылы ұйымдастырған "Бостандық саяхаттарының" үлгісі болды.
George Mills Houser (June 2, 1916 – August 19, 2015) was an American Methodist minister, civil rights activist, and activist for the independence of African nations. He served on the staff of the Fellowship of Reconciliation (1940s–1950s). With James Farmer and Bernice Fisher, he co founded the Congress of Racial Equality (CORE) in 1942 in Chicago. With Bayard Rustin, another FOR staffer, Houser co led the Journey of Reconciliation, a form of nonviolent direct action, a two week interracial bus journey challenging segregation. It was a model for the 1961 Freedom Rides that CORE and the Nashville Student Movement later organized through the Deep South.
Ерте өмір және білім
Джордж Хаузер 1916 жылы Огайо штатының Кливленд қаласында методист миссионерлері болған ата-анасының отбасында дүниеге келді. Бала кезінде ол бірнеше жыл алыс Шығыста, көбінесе Филиппинде олармен бірге өтті. Қазіргі кездегі Тынық мұхиты университетінде (Калифорния штаты, Стоктон қаласы) оқығаннан кейін, жас Хаузер Денвер университетінде бакалавр дәрежесін аяқтады. Одан кейін ол Юнион теологиялық семинариясына түсті, онда мектептің әлеуметтік әрекет комиссиясының төрағасы болды. Хаузер, Дэвид Деллинджермен бірге, 1940 жылғы Селективті оқыту және қызмет туралы заңға бағынбайтындарын жариялаған 20 студенттің қатарында болды. 1940 жылдың қараша айында Хаузер әскерге шақырудан бас тартқаны үшін тұтқындалды. Ол бір жыл түрмеде жазасын өтеді. Университетті бітіргеннен кейін Хаузер методист пасторы болып тағайындалды. Көп ұзамай ол әлеуметтік әділдік және азаматтық құқықтар үшін күреске қатысты.
George Houser was born in 1916 in Cleveland, Ohio, to parents who were Methodist missionaries, and as a child, he spent several years with them in the Far East, largely in the Philippines. After studying at what is now the University of the Pacific in Stockton, California, the young Houser completed his undergraduate work at the University of Denver. He then attended Union Theological Seminary, where he served as chairman of the school's social action commission. Houser, along with David Dellinger, was among 20 Union students who announced publicly that they would defy the Selective Training and Service Act of 1940. In November 1940 Houser was arrested for refusing to be drafted. He served a year in jail. After college, Houser was ordained as a Methodist minister. He soon became involved in movements for social justice and civil rights.
Африканың тәуелсіздік қозғалыстары
Хаузер 1950-ші жылдары Африканың азаттық күресіне назар аударғанда FOR ұйымынан кетті. Тәуелсіздік үшін және апартеидке қарсы қызметін жалғастырғандықтан, Хаузерге апартеид үкіметі құлағаннан кейін, 1991 жылға дейін Оңтүстік Африкаға кіруге рұқсат берілмеді. 1955 жылдан 1981 жылға дейін Хаузер АКОА-ның атқарушы директоры қызметін атқарды; сондай-ақ ол 1966 жылдан 1981 жылға дейін Африка қорының атқарушы директоры болды. АКОА-да ол Алжирден Зимбабвеге дейінгі Африканың азаттық пен тәуелсіздік күресін қолдаған көптеген науқандарды ұйымдастырды. 2004 жылы берген сұхбатында ол АКОА-мен жұмысы туралы ой бөлісті және сұхбат стенограммасы "No Easy Victories" кітабында жарияланды. 1954 жылдан 2015 жылға дейін ол Африкаға 30-дан астам сапар жасады. Азаттық қозғалыстарын қолдауы оған Нельсон Мандела, Уолтер Сисулу, Амилкар Кабрал, Джулиус Ньерре, Эдуардо Мондлан, Кваме Нкрума және Оливер Тамбо сияқты көптеген африкалық көшбасшылармен жақын байланыс орнатуға мүмкіндік берді. Хаузер Африкалық белсенділердің мұрағат жобасының кеңесші комитетінде қызмет етті.
Houser left the FOR in the 1950s, when he turned his attention to African liberation struggles. Because of his continuing activities for independence and against apartheid, Houser was not permitted to enter South Africa again until 1991, after the end of the apartheid government. From 1955 to 1981, Houser served as Executive Director of the ACOA; he also was Executive Director of The Africa Fund from 1966 to 1981. At ACOA, he spearheaded numerous campaigns supporting African struggles for liberation and independence, from Algeria to Zimbabwe. In an interview in 2004, he reflected on his work with ACOA and the transcript was published in the book No Easy Victories. From 1954 to 2015, he made more than 30 trips to Africa. His support of liberation movements led him to develop close ties with many African leaders, including Nelson Mandela, Walter Sisulu, Amílcar Cabral, Julius Nyerere, Eduardo Mondlane, Kwame Nkrumah, and Oliver Tambo. Houser served on the Advisory Committee of the African Activist Archive Project.
Жеке өмір және өлім
Хаузер үйленді және әйелі Жанмен төрт бала тәрбиеледі. Оның ұлы Стивен бұрын Нью-Йорк штатының Чаппакуа қаласындағы Хорас Грили орта мектебінде тарих пәнін оқытып, қазір Гранд Вэлли мемлекеттік университетінде әлемдік өркениеттер пәнін оқытады. Оның немересі Крис Скарсдейл орта мектебінде сабақ берді. Хаузер 2015 жылдың 19 тамызында 99 жасында Калифорния штатының Санта-Роза қаласында қайтыс болды.
Houser married and raised four children with his wife, Jean. His son, Steven, previously taught history at Horace Greeley High School in Chappaqua, New York, and now teaches World Civilizations at Grand Valley State University. His grandson, Chris, taught at Scarsdale High School. Houser died on August 19, 2015, at the age of 99 in Santa Rosa, California.