Кіріспе

Нобиль (ˈnɔːbile, қысқартылған Nob.) – барондық дәрежеге ұқсас немесе бароннан біршама төмен тұратын итальяндық мұрагерлік атақ. Бұл атақ Англиядағы барон, Португалиядағы Фидальго немесе Германиядағы Риттер сияқты. Жоғары итальяндық атақтардан өзгешелігі, олар көбінесе адамның атының орнына қолданылатын болса, nobile есім мен тегінің алдынан, әдетте қысқартылған Nob түрінде қолданылады.

"Nobile" сөзі латынша "nobilis" сөзінен шыққан, мағынасы – "құрметті". Ол ерлер үшін "Н. Х." (Nobilis Homo) немесе әйелдер үшін "Н. Д." (Nobilis Domina) деп жиі қысқартылады, бұл қысқарту есімнің алдында қолданылады. Мұндай ақсүйектерге "Сіздің/Оның Аталылығы" деп сөз сөйлеу қалыпты. Нобильдің геральдикалық тәжі алтыннан жасалған, бағалы тастармен әшекейленген шеңберден тұрады, оның үстінде сабақтарында немесе тікелей жиегіне орнатылған бес інжу болады. Нобильдің қару-жарақ гербінің үстіне үштен төрт бұрыштан көрінетін күміс шлем орнатылады, оның үстіне жоғарыда сипатталған тәж қойылады. Бұл әдетте ақсүйек атағымен байланысты толық геральдикалық бейнеде гербтің үстінде көрсетіледі.

Тарих

Асыл тұтқын атағы ғасырлар бойы қолданылып келді, ол атақты абырой иелерін (мысалы, барон, граф) немесе олардың кіші ұлдарын білдіретін. Осыған байланысты, 1800 жылға қарай Сицилиядағы көптеген синьорилер (манор иелері) және Пьемонттағы вассалдар барон ретінде танылды, ал бұрын олар қарапайым асылдар болған. Мұндай атақтың ең танымал иегері Наполеонның әкесі, Нобиль Джузеппе Мария Буонапарт болды. Италия Корольдігі құрылғанға дейін Миланның геральдикалық соты (асыл атақтарға қатысты мәселелерді шешуге өкілетті заңды орган) 1796 жылы Наполеон әскері Австрияның Габсбургтер бақылауындағы Милан герцогтығын басып алғанға дейін, асыл атағын абырой атағы ретінде тағайындап, тіркеді. Мұндай атақ берілген кезде жаңа "асылдың" гербі Мария Терезаның герб кітабына (кейіннен Милан мемлекеттік мұрағатында {ASMi} сақталған) енгізілді, сонымен қатар тиісті қару-жарақ суреті қоса тіркелді. Мұндай тағайындамалардың жазбалары мен олардың гербтері сол кезде асыл атағына сәйкес келетін дәрежелі тәжді қамтымағанын көрсетеді. 1861 жылы Италия Корольдігінің құрылуы мен ресми жариялануынан кейін, бұрынғы Consulta Araldica, одан әрі Итальян геральдикалық колледжі деп аталды, итальяндық абырой атақтарының иерархиясындағы ең төменгі дәреже ретінде асыл атағын тіркеді (бірақ cavaliere ereditario, patrizio және coscritto-мен салыстырыңыз). Асыл атағы абыройлылардың бірінші ұлы емес ұлдарына берілді, олардың негізгі атағы бірінші ұлға берілу қағидасы бойынша тағайындалды (Consulta Araldica ережесінің 20-бабы).

Заң

Италия Республикасы дворяндық титулдарды мойындамайды. 1948 жылғы Италия Конституциясы Consulta Araldica-ны және оның құрамындағы дворяндық титулдардың кез келген ресми тізілімін жойды.