Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Натаниел Дринкуотер – Ричард Вудманның романдары сериясының басты кейіпкері. Ол Наполеон соғыстары кезінде Ұлыбритания Корольдік теңіз күштерінің офицері болып табылады.
Nathaniel Drinkwater is a fictional character, the protagonist of a series of novels by Richard Woodman. In the series, he is an officer in the British Royal Navy during the Napoleonic Wars.
Өмір
Вудманның айтуынша, Дринкуотер 1762 жылғы 28 қазанда салыстырмалы түрде кедей отбасында дүниеге келген. Оның теңізшілік мансабы 1779 жылы HMS Cyclops фрегатына капитан Хоуптың басшылығымен мичман болып тағайындалуымен басталды. Онда ол ұзақ жылдар бойы қарсыласы Август Моррис (сол кезде аға мичман), досы Ричард Уайт (сол кезде кіші мичман) және меценаты Лорд Дунгартпен (сол кезде бірінші лейтенант) кездесті, олар Америка Тәуелсіздік соғысында шайқасты. Америкалық капер Algonquin-нің жүлделеріне ие болғаннан кейін, мастердің көмекшісі болып өтіп, лейтенант міндетін атқарған кезеңде Дринкуотер HMS Royal George кемесінің батып кетуінен аман қалды, бірақ адмирал Кемпенфелттің қазасы салдарынан комиссия алу мүмкіндігінен айырылды. Оның орнына, ол Троица үйінің яхталарындағы серік ретінде жұмысқа орналасты. Кейін шебердің көмекшісі ретінде қайта жұмысқа орналасып, ол Англия арналында арнайы қызметте болған HMS Kestrel кемесінде қызмет етті. Онда ол алғаш рет Хортенс Сантонакс, туған тегі Мунтолонмен кездесті, ол келесі ондаған жылдар бойы оның ойын мазалады. Оның күйеуі Эдуард Сантонакс, талантты және қатал Бонапарттың теңіз офицерімен ол келесі жылдары қайта-қайта қақтығысқа түсті. Оның лейтенант лауазымына тағайындалуын адмирал Дункан растады. Кestrel-дің ашулы уэльс капитаны Мадок Гриффитспен бірге HMS Hellebore бригіне ауысқан Дринкуотер Адмирал Лорд Нельсонның бұйрығымен Қызыл теңізге жіберілді, бірақ Дедалус рифінде Hellebore-ді жоғалтып, француз фрегаты Антигонаны алу операциясына қатысты. Антигонаның басқаруын лейтенант Август Моррис пайдасына алған Дринкуотер, жақсы қаруланған француз фрегатымен кездескенде аман қалды және Моррис басшылықтан алынды. Дринкуотер Дания флотын бейтараптандыру мақсатымен Копенгагенге жасалған британдық экспедицияның бөлігі ретінде HMS Virago бомба тасымалдаушы кемесіне командир болып тағайындалды және шайқас алаңын зерттеуге көмектескені үшін адмиралдар Паркер мен Нельсонның қолдауын алды. Ол Нельсонның Булонь шабуылы кезінде снарядтың сынықтарынан ауыр жарақат алды, бірақ кейін Лорд Сент-Винсент оны HMS Melusine корветінің капитан міндетін атқарушысы етіп тағайындады, оның капитаны дуэльде қаза тапқан болатын. Melusine Арктикаға балық аулаушыларды сүйемелдеді, бұл бастапқыда көркем саяхат сияқты көрінді, бірақ француз капері Requin-мен кездесті, оның екеуі балық аулаушы капитанмен одақтас болды, нәтижесінде қанды шайқас болды, онда Дринкуотер опасыз балық аулаушы капитан Эллербиді өлтірді.
According to Woodman, Drinkwater was born on 28 October 1762 to a relatively poor family. His naval career started in 1779, with his appointment to frigate HMS Cyclops as a midshipman under Captain Hope, where he encountered long standing adversary Augustus Morris (then a senior midshipman), friend Richard White (then a junior midshipman) and patron Lord Dungarth (then First Lieutenant) while fighting in the American War of Independence. After initial success as prizemaster of the American privateer Algonquin, passing as master's mate, and a period as Acting Lieutenant, Drinkwater survived the sinking of HMS Royal George but lost his chance of a commission as a result of Admiral Kempenfelt's death, instead providentially finding employment as a mate on Trinity House yachts. Subsequently re employed as a master's mate, he found himself serving in HMS Kestrel, a cutter on special service in the English Channel, in which he first encountered Hortense Santonax nee Montholon, who haunted his imagination for decades thereafter, and with whose husband Eduard Santhonax, a talented and ruthless Bonapartist naval officer, he found himself recurrently in conflict over the following years. His commission as Lieutenant was confirmed by Admiral Duncan following Kestrel's action with a French yacht on the periphery of the Battle of Camperdown. Moving with Kestrel's irascible Welsh captain Madoc Griffiths to brig HMS Hellebore, Drinkwater was sent to eh Red Sea by Admiral Lord Nelson, only to lose Hellebore on Daedalus Reef but gain French frigate Antigone in a cutting out operation. Deprived of his proposed command of Antigone in favour of Lieutenant Augustus Morris, Drinkwater survived an encounter with a better armed French frigate and Morris was removed from command. Drinkwater was given command of bomb vessel tender HMS Virago as part of the British expedition to Copenhagen to neutralise the Danish fleet, and managed to attract the support of both Admirals Parker and Nelson as a result of his assistance in surveying the battleground. He was severely wounded by shell splinters during Nelson's bombardment of Boulogne but was then appointed by Lord St Vincent as Acting Captain of the corvette HMS Melusine, whose captain had been fatally wounded in a duel. Melusine escorted whalers to the Arctic on what initially seemed an idyllic cruise, but encountered a French privateer, Requin, with whom two of the whaler captains were in league, resulting in a bloody battle in which Drinkwater killed treacherous whaler captain Ellerby.