Кіріспе
басқа түрдегі ішек ауруы
Ішек ауруының себебі белгісіз. Диагноз қою үшін басқа мүмкін болатын себептерді жоққа шығару қажет. Әке-шешелерге қосымша қолдау көрсету пайдалы болуы мүмкін. Ол бір жасқа дейін сирек созылады. Ұлдар мен қыздарда шамамен бірдей жиілікпен кездеседі.
The cause of colic is unknown. Diagnosis requires ruling out other possible causes. Extra support for the parents may be useful. It rarely lasts up to one year of age. It occurs at the same rate in boys and in girls.
Белгілері мен симптомдары
Колика – бұл әдетте сау баланың күніне үш сағаттан астам, аптасына үш күннен астам, кем дегенде үш апта бойы қатарынан жылау эпизодтарымен сипатталатын жағдай. Баланың үздіксіз жылауы некедегі қарым-қатынастың нашарлауына, босанғаннан кейінгі депрессияға, ерте емізуді тоқтатуға, жиі дәрігерге баруға, зертханалық тесттердің көлемін төрт есеге арттыруға және қышқыл рефлюксті емдеу үшін дәрілер тағайындауға алып келуі мүмкін. Коликасы бар нәрестелер зорлық-зомбылыққа, әсіресе "шайқалған бала синдромына" ұшырауы ықтимал.
Емдеу
Ішек түйілуін басқару көбінесе консервативті болып табылады және ата-ананы сендіруді қамтиды. Орап тастау көмектеспейтін сияқты. Қайтымды ақабаны емдеу үшін қолданылатын дәрілер жиі кездеседі, бірақ олардың тиімділігін көрсететін ешқандай дәлел жоқ.
Диета
Сәбилердің тамақтануын өзгерту көбінесе қажет емес. Тек сиыр сүтін алып тастау да жақсартуға көмектеспейді. Екі түрлі формула да қымбатқа түсуі мүмкін және олардың дәмі жағымсыз болуы да ықтимал. 2019 жылғы шолу бойынша, пробиотиктер плацебодан артық тиімді емес, бірақ ылаудың уақыты қысқарғаны байқалды.
Қосымша және баламалы медицина
Омыртқа манипуляциясының немесе массаждың айқын пайдалы әсері дәлелденбеген. Мойын аймағына манипуляция жасалғаннан кейін үш айлық сәбидің қаза болған жағдайы бар. Қызыл шөп те тиімді көрінеді.
Болжам
Коликтік нәрестелер бір жасқа келгенде мінез-құлық жағынан коликтік емес теңдестерімен бірдей жақсы. Көне заманнан бері жылаған нәрестелерді дәрі-дәрмекпен тыныштандыру қалыпты жағдай. Біздің заманымыздың екінші ғасырында грек дәрігері Гален ыңғайсыз сәбилерді тыныштандыру үшін опиумды тағайындаған, ал орта ғасырлардағы Еуропада аналар мен балама аналар әр емшек беруден бұрын сосқаларын опиум лосьонымен майлаған. Сондай-ақ нәрестелерге алкоголь беру де жиі кездесетін. Өткен онжылдықтарда дәрігерлер коликтік нәрестелерді седативтік препараттармен (мысалы, фенобарбитал, Валиум, алкоголь), анальгетиктермен (мысалы, опиум) немесе спазмға қарсы препараттармен (мысалы, скополамин, Доннатал, дицикломин) емдеуді ұсынған, бірақ қазір бұл препараттардың ешқайсысы қолданылмайды, себебі олардың ауыр жанама әсерлері болуы мүмкін, соның ішінде өлімге әкелуі де мүмкін.