Кіріспе

Sands Point Lighthouse) – АҚШ-тың Нью-Йорк штатындағы Лонг-Айленд аралының солтүстік жағалауындағы Нассау округіне қарасты Солтүстік Хемпстед қалашығындағы Sands Point Incorporated Village ауылында орналасқан. Лонг-Айлендте салынған төртінші маяк – 1809 жылы салынған бұл тас мұнараны Америка Тәуелсіздік соғысының ардагері салған және көп жыл бойы оның алғашқы қараушысы болып қызмет еткен. Маяк кейде Самуэль Л. Митчеллдің құрылысы үшін күрескендігіне орай Митчелл маяғы деп те аталады.

Құрылыс

1806 жылы Нью-Йорк штатының губернаторы Дэниел Д. Томпкинс маяк салу үшін Бенджамин Хьюлетттен жер сатып алды. Американдық революция ардагері Ноа Мейсон 1809 жылы маяқтың құрылысын аяқтады және алғашқы қарауылшы болды. Маяк 40 фут (12 метр) биіктікте, оңтүстік жағында төрт терезесі бар сегізбұрышты пішіндес, негізі төрт фут қалыңдықтан және қабатталып қойылған қоңыр тастан салынған. Жарықтандыру құрылғысы он бір шам мен шағылыстырғыштардан тұратын, екі үстелге орналастырылған, соның арқасында Лонг-Айленд бұғазы мен Ист-Ривер арасында өтетін кемелерге бағытталған тұрақты ақ жарық берілді. 1856 жылы бесінші дәрежелі Френель линзасы орнатылып, ол әр отыз секунд сайын жыпылықтайтын жарық шығарды.

Белсенді жылдары

1814 жылы Мейсон британдықтардың агрессиясына тағы да куә болды. Бұл жолы 1812 жылғы соғыс кезінде Мейсон Маяк мұнарасынан американдық канонерлік қайықтар мен британдық фрегат Акоста арасындағы теңіз шайқасын көрді. Мейсон 1841 жылы қайтыс болғанға дейін мұнараның күзетшісі болып қалды. Масондар бастапқы ағаштан салынған үйге күзетші үйін қосып, 1838 жылғы есеп бойынша үйде 23 бөлме болған. 1867 жылы АҚШ Конгресі мұнараны жөндеуге және күзетшінің үйін ауыстыруға қаражат бөлді, өйткені үй жөндеуге жарамсыз деп танылды. Мұнара кеңінен жөнделді, ағаш спиральді баспалдақтар мен терезелер құйма темірден жасалғандарымен ауыстырылды. Ескі үйдің орнына жаңа кірпіш үй салынды, ал ескі ағаштан қора, сарай және дәретхана салынды.

Ақырғылау

Енді қажетті деп есептелмейтін Сэндс Пойнт маяғы 1894 жылдың 31 қазанында өшірілді. Бірақ, жергілікті халықтың күшті қарсылығына байланысты Маяк қайтадан іске қосылды. 1922 жылдың желтоқсан айында Маяк ресми түрде тоқтатылды және жарық пен фонарь бөлмесі мұнарадан алынып тасталды. Маяқтың сигналы Сэндс Пойнттың жағасында орналасқан автоматты болат мұнараға көшірілді. Нью-Йорк штатының губернаторы Альфред Э. Смит осы жерді мемлекеттік саябақ ретінде пайдалануға тырысты, бірақ нәтижеге қол жеткізе алмады. 1924 жылдың ақпан айында әлеуметтік белсенді Альва Белмонт мүлікті аукционда 100 000 долларға сатып алды. Белмонт 1917 жылы маяқтың жанындағы жерге үлкен сарай, Beacon Towers салдырған. 1927 жылы мүлік және маяқ тағы бір рет сатылды, бұл жолы Уильям Рэндольф Херстке 400 000 долларға. Херсттер күзетшінің үйінде тұрып, сарайды қонақтарға арнады. 1940 жылы ол мүлікті сатуға қойды, бірақ сатып алушы таба алмағандықтан, ипотекасын өтеу үшін мүлікті Нью-Йорк банкіне берді. Банк те мүлікті сатуға тырысып, нәтиже бермеген соң, сарайдың бөліктерін сата бастады және оны бұзып тастады. Кейіннен мүлік жылжымайтын мүлік агентіне сатылды, ол оны жеке учаскелерге бөліп, қазіргі тұрғын үйлерді салды.

Белгілі орын

Маяк жеке меншікте қалды. 1992 жылғы 27 қазанда Сэндс Пойнт ауылы және Сэндс Пойнт ауылының тарихи ескерткіштері жөніндегі комиссиясы Маяқты ауылдық ескерткіш деп жариялады. Жылдар бойы Маяк эрозия мен дауылдардың салдарынан зақым көрді. Одан аспап, бірнеше қорғау шаралары салынды, бұзылды және қайта жаңартылды. Алғашқы Маяк пен қараушының үйі жақсы күйде сақталып, жеке меншік иелерімен ұқыпты күтілді. Қазірде келушілер Маяқты тек суда жүргенде ғана көре алады. Бүгінде Сэндс Пойнт жағажайында орналасқан қаңқа тәрізді жарық мұнарасы алғашқы Маякпен бірдей мақсатта қызмет етеді. Ашық күні, солтүстіктен жарыққа жақындағанда Нью-Йорк қаласының көкжиегін көруге болады.