Кіріспе
Ирландия еркін мемлекетінің заң шығарушы органы – Ирландия еркін мемлекетінің Оирехтас (Oireachtas Shaorstát Éireann) 1922 жылдан 1937 жылға дейін Ирландия еркін мемлекетінің заң шығарушы органы болды. Ол 1922 жылғы Ирландия Конституциясымен құрылды, ол Англо-Ирландия келісіміне негізделген. Бұл, 1800 жылғы Одақ актісімен таратылған тарихи Ирландия Парламентінен кейін Ирландиядан тыс ресми түрде танылған алғашқы тәуелсіз Ирландия Парламенті еді. Парламент екі палатадан тұрды: 153 орынды Dáil Éireann (төменгі палата, сондай-ақ Dáil деп те аталады) және 60 орынды Seanad Éireann (жоғарғы палата, сондай-ақ Seanad деп те аталады). Сенат 1936 жылғы 29 мамырда таратылды, содан кейін Оирехтас бір палаталы болды. Король, ресми түрде Генерал-губернатор арқылы өкілдік етті, сондай-ақ Оирехтастың құрамына кірді. Ирландия еркін мемлекетінің Оирехтасы 1937 жылғы Ирландия Конституциясымен таратылды, ол қазіргі Оирехтасты құрды. Қазіргі Оирехтас сияқты, еркін мемлекеттің заң шығарушы органында да тікелей сайланған Dáil басымдық құрды. Қазіргі органнан айырмашылығы, еркін мемлекеттің Оирехтасы конституцияны референдум өткізбестен, қажет деп тапқан жағдайда өзгертуге құқылы болды. Сондай-ақ, еркін мемлекет кезінде мемлекетті соғысқа жіберу өкілеттігі Даилге емес, Оирехтастың өзіне тиесілі болды, бірақ бұл айырмашылық іс жүзінде маңызды болған жоқ.
Legislature of the Irish Free State
The Oireachtas of the Irish Free State (Oireachtas Shaorstát Éireann) was the legislature of the Irish Free State from 1922 until 1937. It was established by the 1922 Constitution of Ireland which was based from the Anglo Irish Treaty. It was the first independent Irish Parliament officially recognised outside Ireland since the historic Parliament of Ireland which was abolished with the Acts of Union 1800. The Parliament was bicameral, consisting of Dáil Éireann (the lower house, also known as the Dáil) with 153 seats and Seanad Éireann (the upper house; also known as the Seanad) with 60 seats). The Seanad was abolished on 29 May 1936, and from then until its abolition the Oireachtas was unicameral. The King, who was officially represented by the Governor General, was also a constituent part of the Oireachtas. The Oireachtas of the Irish Free State was disbanded by the 1937 Constitution of Ireland which created the modern Oireachtas. Like the modern Oireachtas, the Free State legislature was dominated by the directly elected Dáil. Unlike the modern body, the Free State Oireachtas had authority to amend the constitution as it saw fit, without recourse to a referendum. During the Free State it was also the Oireachtas as a whole, rather than the Dáil, that had authority to commit the state to war, although this distinction was not significant in practice.
Тарих
Ирландиядағы ең алғашқы парламент – Ирландия Парламенті болды, ол 13-ғасырда Ирландияның иелігінің жоғарғы заң шығарушы органы ретінде құрылды және 1801 жылға дейін өмір сүрді. Бұл парламент Ирландияның ағылшын үстемдігінде болған бөлігіне билік жүргізді, бастапқыда Дублин және айналасындағы қалалармен шектелген, бірақ кейін бүкіл аралды қамтыды. Алайда, Ирландия Парламенті Пойнингс заңы (1494) қабылданғаннан бастап, 1782 жылы оның күші жойылғанға дейін Англия Парламентіне, содан кейін Ұлыбритания Парламентіне бағынышты болды. Бұл парламент Ирландия Королінен (Англия Королімен бір адам), Лордтар палатасы мен Халық палатасынан тұрды. 1800 жылғы Одақ Актісі бойынша 1801 жылдың 1 қаңтарында Ирландия мен Ұлыбританияның жеке Корольдіктері біріктіріліп, Ұлыбритания мен Ирландияның Біріккен Корольдігі және Біріккен Корольдіктің Парламенті құрылды. 19-ғасыр бойы Ирландияның Одаққа қарсылығы күшті болды және кейде зорлық-зомбылыққа ұшырады. Ирландиядағы келесі заң шығарушы орган 1919 жылы ғана құрылды. Бұл – ирланд республикашылдары құрған, тек Dáil Éireann деп аталатын, заңға тәуелді емес, бір палаталы парламент болды, сондықтан ол британдық заңнан тыс болды. Dáil бүкіл Ирландия аралы үшін заң шығарушы орган болды. Сондықтан Бірінші және Екінші Dáil-дің Ирландиядан тыс жерде мойындалған заңдық құқығы болған жоқ. Үшінші Dáil Англо-ирланд келісімінің шарттарына сәйкес Ирландия еркін мемлекетінің Конституциясын бекіту және жаңа мемлекет құруға жол ашу үшін құрылтай жиналысы ретінде сайланды. Ирландия еркін мемлекетінің Конституциясы күшіне енгеннен кейін Үшінші Dáil Оирехтас төменгі палатасы ретінде жұмыс істеді. Алайда, Конституцияның талаптарына сәйкес, Үшінші Dáil тек осы кезеңде, жаңа палата сайланғанға дейін Dáil-дің функцияларын орындады. Ирландия еркін мемлекетінің бірінші Dáil ресми түрде 1923 жылы сайланған Төртінші Dáil болды. 1920 жылы, заңға тәуелді емес Dáil-ге қатар, британ үкіметі Ирландияның тәуелсіздік соғысы кезінде төртінші жергілікті басқару туралы заң жобасы бойынша Оңтүстік Ирландия Парламентін құрды. Ол Оңтүстік Ирландия үшін заң шығару мақсатымен құрылды, бұл саяси бірлік британ үкіметі Ирландия ұлтшылдығының өсуі және бөліну мәселесін шешу үшін құрды, сонымен бірге Ирландияны Ұлыбританияның бір бөлігі ретінде сақтап қалды. Ол Корольден, Оңтүстік Ирландияның Халық палатасынан және Оңтүстік Ирландияның Сенатынан тұрды.
Дэйл Эирэн
1922 жылдан 1936 жылға дейін Ирландияның Ирландия еркін мемлекетінің Ойрехтас парламентінің тікелей сайланған төменгі палатасы, ал 1936 жылдан 1937 жылға дейін жалғыз палатасы болды. Ирландия еркін мемлекетінің Конституциясында бұл палатаның рөлі "Депутаттар палатасы" ретінде сипатталған. Ол Лейнстер үйінде отырды. Қазіргі заманғы Дэйл сияқты, Дэйл де заң шығарушы органның басым бөлігі болды; және ол қабылдағысы келген кез келген заңды қабылдауға, сондай-ақ Атқарушы кеңестің төрағасын тағайындауға және қызметтен босатуға дерлік толық құқыққа ие болды. 1937 жылғы Ирландия Конституциясының талаптарына сәйкес, Ирландия еркін мемлекетінің Дэйлі қазіргі Дэйл Эйренге айналды.
Құзыреті
Ирландия еркін мемлекетінің Конституциясында атқарушы кеңестің президенті патша "Дейлдің ұсынысымен" тағайындалатын және егер төменгі палата сенімін білдірмесе, атқарушы кеңес толығымен отставкаға кететін көзделген. Іс жүзінде, бұл ереже президенттің Дейл тарапынан таңдалатынын білдірді, ол өзінің кабинетін сенімсіздік дауысы арқылы немесе сенім дауысын мақұлдамау арқылы таратуға мүмкіндік алды. 1936 жылы қабылданған конституциялық түзету корольдің рөлін толығымен жойды және еркін мемлекеттің соңғы айларында президенттің Дейл тарапынан тікелей сайлануын қамтамасыз етті, яғни төменгі палата тарапынан жай ғана "ұсынылмайтын" болды. Техникалық тұрғыдан алғанда, заң жобасы Оирехтас екі палатасынан да мақұлданып, заңға айналу үшін Корольдік келісімді алу қажет еді. Алайда, іс жүзінде, қандай заңдар қабылданатынын және жойылатынын Дейл шешті. Толық таратылғанға дейін, еркін мемлекеттің Сенаты заң шығару процесін ғана кешіктіруге құқылы болды. Ирландия еркін мемлекетінің алғашқы жылдарында корольдың немесе оның атынан әрекет ететін генерал-губернатордың Оирехтас актісіне вето қоюы немесе Дейлдің пікіріне қарсы атқарушы кеңесті қызметтен босатуы мүмкін болатын теориялық мүмкіндік болды. 1927 жылғы Корольдік және Парламенттік тақырыптар туралы заң қабылдануымен британ үкіметі Ирландия еркін мемлекетіне қатысты корольға ресми кеңес беру құқығын жоғалтты, сондықтан генерал-губернатордың басқа үкімет институттарының мақұлдауысыз әрекет ету мүмкіндігі өте алыс болды. Қазіргі кездегі мұрагерінен айырмашылығы, Дейлде соғыс жариялауға құқық болмады, бұл өкілеттік Оирехтастың толық құзырында болды. Алайда, іс жүзінде бұл айырмашылық маңызды емес еді. Ирландия еркін мемлекетінің соңғы күндері Оирехтастың басым бөлігі ретінде Дейл конституцияны кез келген қалайтын жолмен өзгертуге тиімді құқыққа ие болды. Бүгінгі күні мұндай құқыққа 1941 жылдан бері ешбір Дейл ие емес.
Сенат Эраны
Seanad Éireann ("Ирландия Сенаты") – 1922 жылдан 1936 жылға дейін Ирландия еркін мемлекетінің Оирехтас парламентінің жоғарғы палатасы болды. Оны кейде "Бірінші Сенат" деп атайды. Сенат 1922 жылғы Ирландия еркін мемлекетінің Конституциясымен құрылған, бірақ одан кейін оның сайлау тәсілін және өкілеттіктерін өзгерту үшін бірнеше конституциялық түзетулер жасалды. Үкімет ұсынған конституциялық реформаларға кедергі келтіруге тырысқандықтан 1936 жылы таратылды. Ол Лейнстер үйінде орналасқан.
Құзыреті
Сенат Дайлге бағынышты болды және оның шешімдерін кейінге қалдыра алатын, бірақ вето құқығына ие болмады. Дегенмен, Сенат өзінен кейінгі, қазіргі Сенаттан гөрі көп күшке ие болды, ол қалыпты заң шығаруды үш айға ғана кейінге қалдыруға құқылы. Алғаш қабылданған Конституция бойынша Сенат ақша заң жобасын 21 күнге, ал кез келген басқа заң жобасын 270 күнге кешіктіруге құқылы болды. 1928 жылғы 23 шілдеде қабылданған Конституция (Түзету № 13) заңы Сенаттың (ақша емес) заңнаманы кешіктіру мерзімін 9 айдан 20 айға дейін ұзартты.
Құралым және сайлау
1922 жылғы Конституцияның нұсқасында 60 мүшеден тұратын, тікелей сайланатын Сенат қарастырылған. Мүшелер 12 жылдық мерзімге сайланатын болса, палатаның төрттен бірі әр үш жылда сайлауға түсетін еді. Мүшелер пропорционалдық өкілдік жүйесі бойынша, бірден берілетін дауыс арқылы, жалпыұлттық, 15 орындық сайлау округінде сайланатын еді. Бірақ, палатаның жұмысын бастау үшін, органның алғашқы құрамын Dáil және Атқарушы кеңестің төрағасы тағайындауға тиіс болды. Жағдайды одан әрі қиындату үшін, алғашқы тікелей сайлаудан кейін, 23 шілдеде 1928 жылы қабылданған Конституцияға (№6) түзету енгізіліп, Сенатқа соңғы үш сайлау жанама сайлау жолымен өткізілді. Сондықтан, Сенаттың жойылуына дейін өткен 5 сайлаудың барлығында 3 түрлі жүйе қолданылды. Бастапқыда Сенат мүшелігіне 35 жастан асқан адамдар ғана қабылданып, олар 12 жылдық мерзімге сайланатын еді. 25 қазанда 1928 жылы қабылданған Конституцияға (№8) түзету Сенат мүшелеріне қойылатын ең төменгі жас шегін 30-ға дейін төмендетті, ал 30 қазанда 1928 жылы қабылданған Конституцияға (№7) түзету сенаторлардың өкілеттік мерзімін 9 жылға қысқартты. Бүгінде, Сенат сайлауынан кейін жаңа Сенатқа жаңа нөмір беріледі. Осылайша, 2020 жылы сайланған Сенат 26-шы Сенат деп аталады. Бұл Ирландия еркін мемлекеті кезінде қалыпты жағдай болған жоқ, себебі Сенат кезең-кезеңмен сайланды және осылайша, үнемі отырыста деп есептелді. Дегенмен, бұрынғы Сенатпен байланыстылықты сақтау мақсатында, 1937 жылдан кейін сайланған алғашқы Сенат Екінші Сенат деп аталды. Сенат, оның таратылуына дейін үш сенаторлық сайлау өткеніне қарамастан, өмір сүру кезеңінің барлық уақытында бір Сенат ретінде қарастырылады және осылайша, сол кезеңнің бәрінде Бірінші Сенат деп аталады.
1922 жылғы сайлау
Сенат құрамының жартысын бірден ауыстырылатын дауыспен Дáil сайлады. Қалған жартысын Атқарушы кеңестің президенті (премьер-министр) В.Т. Косгрейв тағайындады. Дáil сайлаған мүшелер жеребе арқылы екі тең топқа бөлінді, біреуі үш жылға, екіншісі тоғыз жылға мерзімге тағайындалды. Президент тағайындағандар да осылай бөлініп, 6 және 12 жыл мерзімге тағайындалды. Президент 1922 жылы тағайындауларын мемлекеттегі протестант азаматтарына қосымша өкілдік беру үшін пайдалануға келісті, олардың көпшілігі бұрынғы Оңтүстік Ирландияның одақтастары болды, жаңа Ерақы мемлекеттегі ынтымақтастықты нығайту мақсатында. Нәтижесінде, алғашқы Сенаттың алпыс мүшесінің ішінде 36 католикпен қатар 20 протестант, 3 квакер және 1 яһуди болды. Оның құрамында 7 пэр, жесір графиня, 5 баронет және бірнеше рыцарь болды. "Нью-Йорк Таймс" газеті бірінші Сенатты "барлық топтардың өкілі" деп атады, алайда ол "Ирландия мемлекеті тарихындағы ең ерекше саяси топ" деп те сипатталды. Сенат құрамында Уильям Батлер Йейтс, Оливер Сент-Джон Гогарти және генерал сэр Брайан Махон болды. Англо-ирланд келісіміне қарсы болғандар жаңа Сенатқа да қарсы шықты, нәтижесінде сенаторлардың 37 үйі толығымен өртенді. Басқалары қорқытылды, ұрланды немесе өлтіруге талпыныс жасалды. Дегенмен, алғашқы Сенат жаңа мемлекеттің басшылық қағидалары мен заңнамалық негіздеріне зор ықпал етті.
Кейінгі сайлаулар
1928 жылы конституцияға түзету енгізілгеннен кейін, Сенат мүшелері бірыңғай сайлау округінен сайлануға тиіс болды, ол ағымдағы Сенат пен Дэйлдің біріктірілген құрамынан тұрады. Жүйе өзгертіліп, әр сайлауда Сенаттың төрттен бір бөлігі емес, үштен бір бөлігі жаңаруы белгіленді. Сайлаулар әлі де құпия дауыс беру және бірыңғай ауыстырылатын дауыс беру жүйесі бойынша өткізілді. Жаңа жүйе бойынша сайлаулар 1928, 1931 және 1934 жылдары өтті, ал 1936 жылы Сенат таратылды. Үміткерлерді ұсыну тәртібі де өзгерді. 1928 жылдан бастап, үміткерлер саны толтырылатын орындардың екі еселенген санына тең болды, олардың жартысы Дэйл, ал қалған жартысы Сенат тарапынан сайланды. Екі палата да осы мақсатта бірыңғай ауыстырылатын дауыс беруді пайдаланды. Ағымдағы сенаторлардың өздерін ұсыну құқығы жойылды.
Қосалқы сайлау
Конституция бастапқыда мерзімінен бұрын туындаған бос орындарды Сенаттың дауыс беруімен толтыруды көздеген. Бірақ, осылай сайланған кандидат тек келесі сенаторлық сайлауға дейін ғана қызмет ететін, ал содан кейін орын сайлауға қойылып, жоспарланған басқа орындармен бірге сайланатын еді. 1929 жылдың 17 желтоқсанында қабылданған Конституция (Түзету No. 11) Заңы арқылы бұл жүйе өзгертілді, сондай-ақ бос орындар екі палатаның мүшелері бірігіп дауыс беру арқылы толтырылатын болды.
Тікелей демократия
Ирландия еркін мемлекетінің Конституциясында тікелей демократияға қатысты бірқатар ережелер болды, оның ішінде Сенатқа ерекше рөл берілді. Ең маңыздысы, егер Сенат мүшелерінің бестен үш бөлігі келіссе, кез келген заң жобасы бойынша міндетті референдум талап етуге құқылы болды. Бұл Сенатқа екі палата арасында келіспеушілік туындаған жағдайда және Дэйл Сенатты жолдан тайдыруға тырысса, сайлаушыларға тікелей жүгінуге мүмкіндік беру үшін қабылданды. Алайда, бұл құқық 1928 жылы Сенаттан алынып тасталды, тіпті ол қолданысқа енгізілмей тұрғанда. Осы шығынды өтеу мақсатында сол жылы Сенаттың кешіктіру өкілеттігі күшейтілді. Бұл құқық алынып тасталғанға дейін Сенаттың референдум талап ету құқығы 47-бапта белгіленген, онда белгілі бір жағдайларда сайлаушылар заңға тікелей вето құқығын қолдана алатын еді. Аталған бапта заң жобасы Ойрехтас парламентінің екі палатасы (немесе тек Дэйл, егер ол Сенаттан басым түссе) мақұлдағаннан кейін, егер жеті күн ішінде Сенаттың көпшілігі немесе Дэйл мүшелерінің үштен екі бөлігі талап етсе, заңға айналуы тоқтатыла алатыны көзделген. Содан кейін, тағы тоқсан күндік мерзім беріліп, осы уақыт ішінде тіркелген сайлаушылардың 5% немесе Сенат мүшелерінің 60% заң жобасы бойынша референдум өткізуді талап ете алатын еді. Референдумда дауыс бергендердің көпшілігі шешім қабылдайтын болды және егер заң жобасы қабылданбаса, ол заңға айналмайтын еді. 47-бап ақша мәселелеріне немесе екі палата "халықтың тыныштығын, денсаулығын немесе қауіпсіздігін дереу сақтау үшін қажет" деп жариялаған мәселелерге қолданылмайтын еді. 1928 жылғы 12 шілдеде қабылданған Конституция (№10 түзету) заңы 47-бапты толығымен жойды, сондай-ақ бастама процесін қарастырған 48-бапты да жойды. 47-бапта еркін мемлекеттің Сенатына берілген осыған ұқсас өкілеттіктер 1937 жылғы Ирландия Конституциясымен қазіргі Сенатқа да берілді. Ағымдағы Конституцияға сәйкес, сенаторлардың қарапайым көпшілігі (Дэйлдің үштен бір бөлігінің келісімімен) Ирландия Президентінен заң жобасын халыққа ұсынуды сұрай алады. Осылайша, Президент оған қарапайым референдумда немесе жалпы сайлаудан кейін қайта жиналған Дэйл бекіткенге дейін қол қоймауға құқылы. Бұл құқық ешқашан қолданылмады, себебі қазіргі Сенаттың құрылымы тұрақты үкіметтік көпшілікті қамтамасыз етеді.
Жою
1936 жылы Сенат Конституцияға (24-қосымша) 1936 жылғы 29 мамырда қабылданған заң арқылы конституциялық өзгерістерге қатысты кейбір үкіметтік ұсыныстарды кешіктіргені үшін толығымен таратылды. Эмон де Валера оның ұсыныстарын кешіктіруді заңсыз деп есептеді; оппозицияның үстемдігі оның бұрынғы еркін мемлекеттің Оирехтасын бойкоттауы мен Сенатты өздігінен сайлау ережесінен туындады. Сенатты тарату сол кезде қатты дау тудырды, ал соңғы төраға Томас Вестропп Беннетт маңызды рөл атқарды. Сенат өзінің таратылуына қарсы болды, бірақ бұл шешім Dáil Ежелгі кеңесімен күшін жойылды. 1937 жылғы Ирландия Конституциясында де Валера жаңа, заманауи Сенат – Seanad Éireann құрды. Бұл жаңа Сенат еркін мемлекеттің Сенатының тікелей жалғасы саналды.
Монархияның рөлі
Патша - Ұлыбритания патшасы болған тұлға. 1927 жылға дейін ол Ирландия еркін мемлекетінде "Ирландиядағы патша" ретінде тақ иеленді. Бірақ 1927 жылдан бастап ол техникалық тұрғыдан Ирландия еркін мемлекетінде жеке таққа отырып, "Ирландия королі" ретінде билік жүргізді. Оирехтас патшаның Атқару кеңесінің "кеңесімен" әрекет ете отырып таратылды. Екі палатаның мүшелері өз орындарына отырмас бұрын "Адалдық серті" деп аталатын патшаға адалдық серт беруге міндетті болды. Патша Ирландия еркін мемлекетінде Ирландия еркін мемлекетінің генерал-губернаторы (Seanascal) арқылы өкілдік етті, ол монархтың өкілі болып табылып, монархқа ресми түрде жүктелген міндеттер мен рөлдерді орындады. Генерал-губернатордың үнқатысуы немесе Генерал-губернатордың сөйлеуі – бұл британдық Комонвеллдің басқа доминиондарындағы тақтан жасалған сөйлеу үлгісінде Дэйл Эйренге генерал-губернатор жасаған ресми үнқатысу болды. Бұл үнқатысу қысқа, іскерлік шара болды, Парламенттің мемлекеттік ашылуының салтанаты мен әшекейінен мүлдем айырылып, Ирландия еркін мемлекетінде монархияға деген ынтаның жалпы жоқтығын көрсетті. Оны Атқару кеңесі жазды және енгізгісі жоспарланған заң жобаларын баяндады. Техникалық тұрғыдан алғанда, бұл үнқатысу тек Дэйлге арналған, Оирехтас палаталарының бірлескен отырысына емес. Дегенмен, Сенат мүшелері үнқатысуға қатысу үшін Дэйл палатасына шақырылып, өз палаталарына оралғаннан кейін оны талқылады. Мұндай үнқатысу тек 1922 және 1923 жылдары Еркін мемлекеттің Оирехтасының алғашқы екі сессиясында ғана болды. Генерал-губернатор заң жобаларына патшалық келісім беруге уәкілді адам болды. Заң жобасы Дэйл мен Сенатта тиісінше қабылданғаннан кейін, Ирландия еркін мемлекетінің Атқару кеңесінің президенті оны генерал-губернаторға ұсынады. Ұлыбританиядағыдан айырмашылығы, патшалық келісімнің берілгенін растау үшін парламенттік рәсімдер қолданылмады. Оның егжей-тегжейлі мәліметтері орнына Iris Oifigiúil басылымында жарияланды. Патшалық келісім беру процесі 1936 жылғы Конституция (№27) Заңымен жойылды. Осы заңға соңғы рет патшалық келісім берілді. Жаңа заң Ceann Comhairle заң жобаларына қол қоюын талап етті. 1937 жылғы Ирландияның жаңа Конституциясы, ол шамамен бір жылдан кейін күшіне енді, заң жобаларына қол қою құқығын Ирландия Президентіне берді. Осының өзі 1922 жылдан 1949 жылға дейін Ирландияның мемлекет басшысы кім болғаны туралы әрекеттегі түсініспеушіліктердің біріне себеп болды.
The King was represented in the Irish Free State by the Governor General of the Irish Free State (Seanascal) who was the viceregal representative of the Monarch and carried out the duties and roles officially assigned to the monarch. The Governor General's Address or Governor General's Speech was a formal address delivered by the Governor General to Dáil Éireann, modelled on the speech from the throne given in other Dominions of the British Commonwealth. The address was a brief, businesslike event, lacking the pomp and ceremony of the State Opening of Parliament reflecting the general lack of enthusiasm for the Monarchy in the Irish Free State. It was written by the Executive Council and outlined the bills it intended to introduce. Technically the address was only to the Dáil, not to a joint session of both Houses of the Oireachtas. However, members of Seanad Éireann were invited into the Dáil chamber to attend the address, and subsequently discussed it after returning to their own chamber. Only the first two sessions of the Free State Oireachtas, in 1922 and 1923, had such an address. The Governor General was also the official who granted Royal Assent to Bills. A Bill, having duly passed or having been deemed to pass, in the Dáil and the Seanad, would be presented to the Governor General by the President of the Executive Council of the Irish Free State. Unlike in the United Kingdom, no parliamentary ceremony was invoked to confirm that the Royal Assent had been given. Its details would instead be published in Iris Oifigiúil. The process of Royal Assent was abolished by the Constitution (Amendment No. 27) Act 1936. The Act was the last to receive Royal Assent. The new Act instead required that the Ceann Comhairle sign bills into law. Under the new 1937 Constitution of Ireland, which came into force almost exactly one year later, the role of signing bills into law was given to the President of Ireland. This in particular is one of the reasons why there is some confusion in who was the Irish head of state from 1922 to 1949.
Таратылуы
1937 жылдың 29 желтоқсанында Ирландия Конституциясы күшіне енді және Ирландия еркін мемлекетінің орнына бүгінгі таңда Ирландия мемлекеті құрылды. Жаңа конституция сол жылдың 1 шілдесінде халықтың пікірқанауымен (плебисцит) қабылданды, және сол күні Тоғызыншы Дэйл сайланды. Сөйтіп, Тоғызыншы Дэйл Еркін Мемлекеттің Оирехтас Парламентінің төменгі палатасы ретінде сайланды, бірақ желтоқсан айында оның міндеті жаңа заң шығарушы органның төменгі палатасына өзгерді.