Жабайы табиғатты зерттеуші Салли Карригар: Өмір және шығармашылық жолы
Sally Carrighar
Салли Карригар (1898-1985) – американдық жазушы, табиғатты зерттеуші. Жабайы жануарлар туралы кітаптарымен танымал, өмірбаяны мен шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америкалық жазушы Салли Карригар (1898–1985) әжесінің атын қабылдамас бұрын Дороти Вагнер болып дүниеге келді. Америкалық натуралист және жазушы, ол жабайы жануарлардың өмірін баяндайтын табиғат кітаптары сериясымен танымал. Ол Огайо штатының Кливленд қаласында туған. Туған кезде жоғары қысқышпен (форцепс) салдарынан жүйке зақымданып, сонымен қатар анасының құйрықшесі сынғандықтан, қиын балалық шағын бастан өткерді. Жүрек ауруы мен депрессиядан емделген кезінде ол "терезеге тамақтана келген құстармен және радиосында тұратын тышқанмен керемет байланыс орнатып, бір сәтте құстар мен жануарлар туралы жаза алатынын түсінді".
American writer
Sally Carrighar (1898–1985) was born Dorothy Wagner before adopting her grandmother's name. An American naturalist and writer, she is known for her series of nature books chronicling the lives of wild animals. Born in Cleveland, Ohio, and partially disfigured at birth with nerve damage by the use of high forceps that also broke her mother's coccyx, she had a difficult childhood. During a time of convalescence for heart disease and depression, she "developed a remarkable communication with birds that came to feed at her windowsill and a mouse living in her radio, and in a flash she realized that she could write about birds and animals."
Өмір
Бала туғанда биік форцепстің қолданылуы оның бетінің бір бөлігін "жарып" тастады. Бұл оқиға анасына да ауыр соққы болды, ол баласына ешқашан жылы сезіммен қараған жоқ, оны сөзбен де, кейде денемен де зорлық көрсетіп мазалады. "Он екі жыл өткен соң" Карригардың жоғарғы жақ сүйегін қайта құру қажет болды. Бала кезінде оның ата-анасы Шығыс Кливлендке көшіп келді. Отбасының үйі Джон Д. Рокфеллердің иелігіндегі гүлзарға тікелей жапсарлас еді. Мектепке бара жатқанда, Карригар иеліктің басқа бөліктерінен өтіп, "ландшафт архитекторларының жасағандай көркем көріністерді" тамашалады. Ол Велсли колледжінде екі жыл оқыды және 1922 жылы бітіруге тиіс болған, бірақ ауруға байланысты оқуын тоқтатуға мәжбүр болды. Карригардың еңбегі жылдар бойы жүргізген байқауларға негізделген. Кітаптарын жазу алдында ол Калифорниядағы Битл Рок тасында жеті жыл, ал Арктикада он жыл бойы бақылау жүргізді. Олар табиғат туралы жазудың классикалық туындылары саналады және саяхат әдебиетінің ерекше бір түрі ретінде қарастырылады. Ол көңіл көншітпейтін бірқатар жұмыстардан кейін табиғат туралы жазуға келді. Бір сыншы оның алғашқы кітабы туралы: "Мұнда ешқандай жалған сезім жоқ, антропоморфизм де жоқ – бұл нағыз табиғаттану. Дегенмен, осындай жетістікке тек суретші ғана жете алады" деді. Оның алғашқы екі кітабы туралы сыншылар: "Ол осы елдегі ең шығармашыл және поэтикалық табиғат жазушысы" және "жануарлар, құстар мен жәндіктер туралы жазған ешкімге ұқсамайды" деді. Ол 1948 және 1949 жылдары жалпы тақырыптағы беймәлім шығармалар үшін Гуггенхайм стипендиясын алды. Бұл стипендиялар Аляскадағы жобаларын қолдады, онда ол он жылға жуық өмір сүрді. Карригар үйленбеді және балалары болған жоқ. Ол кіші інісімен (және жалғыз туысы) және оның отбасымен жақын байланыста болды.
The use of high forceps during her birth "smashed in" part of her face. It was also a traumatic and painful experience for her mother, who never warmed to the child and was verbally and sometimes physically abusive. "A dozen years later," Carrighar's upper jaw had to be reconstructed. In childhood, her parents moved to East Cleveland. The family's house backed up to the John D. Rockefeller estate rose gardens. Along her walk to school, Carrighar would pass along other parts of the estate noting the "vistas as lovely as landscape architects could create." She attended Wellesley College for two years and would have graduated with the class of 1922 but had to leave due to sickness. Carrighar's work is based on years of observation. She spent seven years observing at Beetle Rock in California and ten years in the Arctic before writing her books. They are considered classics of nature writing and may be viewed as a specialized form of travel literature. She came to nature writing after a series of disheartening jobs. One reviewer said of her first book: "There is no false sentiment here, no anthropomorphism—it is sound natural history. Yet only an artist could have succeeded so well." Critics said of her first two books that she was "the most imaginative and poetic nature writer in this country," and "like no one else who has ever written about animals, birds, and insects." She was awarded the Guggenheim Fellowship for general nonfiction in 1948 and again in 1949. These awards supported her projects in Alaska, where she lived for nearly a decade. Carrighar did not marry or have children. She remained close to her younger brother (and only sibling) and his family.