Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Морван синдромы – 19 ғасырдағы француз дәрігері Августин Мари Морванның есімімен аталатын, өмірге қауіпті, сирек кездесетін аутоиммундық ауру. Морван 1890 жылы ұзақ бұлшық еттерінің көптеген, ретсіз жиырылуы, бұлшық еттердің құрысуы, әлсіздік, қышыну, гипергидроз, ұйқысыздық және сананың шатасуы бар науқастарды сипаттағанда алғаш рет "La chorée fibrillaire" терминін қолданды. Әдетте, бұл ауру айлар немесе жылдар бойы баяу дамиды. Шамамен 90% жағдайларда спонтанды ремиссия байқалады, ал қалған 10% жағдайлар өлімге алып келеді. 1890 жылы Морван бұлшықет ауруымен, шамадан тыс терлеумен және ұйқының бұзылуымен байланысты миокимия (бұлшықеттердің дікілуі) туралы сипаттады. Бұл сирек кездесетін ауру айлар немесе апталар бойы толық ұйқының болмауына (агрипния) дейін жететін қатал ұйқысыздықпен сипатталады және көп мөлшердегі тер шығуымен, ерекше тері миляриясымен (тер дөңгелегі), тахикардиямен, дене температурасының көтерілуімен және гипертониямен байланысты автономдық өзгерістерге алып келеді. Науқастарда ерекше галлюцинациялық мінез-құлық және ерекше қозғалыс бұзылыстары байқалады, Морван оларды "фибрилляциялық хорея" деп атады, бірақ қазіргі заманғы терминдермен невромиотоникалық разрядтар деп сипатталады. Аурудың тимомамен, ісікпен, аутоиммундық аурулармен және аутоантителолармен байланысы аутоиммундық немесе паранеопластикалық этиологияға нұсқау береді.
Morvan's syndrome is a rare, life threatening autoimmune disease named after the nineteenth century French physician Augustin Marie Morvan. "La chorée fibrillaire" was first coined by Morvan in 1890 when describing patients with multiple, irregular contractions of the long muscles, cramping, weakness, pruritus, hyperhidrosis, insomnia and delirium. It normally presents with a slow insidious onset over months to years. Approximately 90% of cases spontaneously go into remission, while the other 10% of cases lead to death. In 1890, Morvan described a patient with myokymia (muscle twitching) associated with muscle pain, excessive sweating, and disordered sleep. This rare disorder is characterized by severe insomnia, amounting to no less than complete lack of sleep (agrypnia) for weeks or months in a row, and associated with autonomic alterations consisting of profuse perspiration with characteristic skin miliaria (also known as sweat rash), tachycardia, increased body temperature, and hypertension. Patients display a remarkable hallucinatory behavior, and peculiar motor disturbances, which Morvan reported under the term “fibrillary chorea” but which are best described in modern terms as neuromyotonic discharges. The association of the disease with thymoma, tumour, autoimmune diseases, and autoantibodies suggests an autoimmune or paraneoplastic aetiology.
Белгілері мен симптомдары
Сирек хабарланған жағдайлардың бірінде пациентте бұлшық әлсіздігі мен шаршаңқылық, бұлшық қырылыстары, шамадан тыс терлеу және сілекей бөліну, кішкентай буындардағы ауырсыну, қышыма және салмақ жоғалту байқалды. Пациентте сондай-ақ кеңістіктік және уақыттық дезориентациямен, көру және есту галлюцинацияларымен, ұйқы кезінде күрделі мінез-құлықпен және күндізгі ұйқышылдықпен байланысты прогрессивті түнгі ұйқысыздық эпизодтары дамыды. Сонымен қатар, қатты іш қату, несеп ұстамау және шамадан тыс жас бөлінуі анықталды. Жалғыз қалғанда, пациент арманға ұқсас эпизодтармен сипатталатын, күрделі және мақсатқа бағытталғандай қимыл-қозғалыстармен (арманды орындау) сезімталдық күйге бірте-бірте түсті. Көрінетін гипергидроз және шамадан тыс сілекей бөлінуі байқалды. Неврологиялық тексеруде бұлшық еттердің тараған қырылыстары, спонтандық және рефлекстік миоклонус, аяқ-қолдардағы жеңіл бұлшық атрофиясы, төменгі аяқ-қолдардағы tendon рефлекстерінің жоқтығы және денеде, әсіресе ішекте тараған эритема, терінің қырылыс зақымдары анықталды.
In one of the few reported cases, the subject presented with muscle weakness and fatigue, muscle twitching, excessive sweating and salivation, small joint pain, itching and weight loss. The subject also developed confusional episodes with spatial and temporal disorientation, visual and auditory hallucinations, complex behavior during sleep and progressive nocturnal insomnia associated with diurnal drowsiness. There was also severe constipation, urinary incontinence, and excessive lacrimation. When left alone, the subject would slowly lapse into a stuporous state with dreamlike episodes characterized by complex and quasi purposeful gestures and movements (enacted dreams). Marked hyperhidrosis and excessive salivation were evident. Neurological examination disclosed diffuse muscle twitching and spontaneous and reflex myoclonus, slight muscle atrophy in the limbs, absence of tendon reflexes in the lower limbs and diffuse erythema especially on the trunk with scratching lesions of the skin.
Ұйқысыздық
Барлық тіркелген жағдайларда ұйқыға деген қажеттілік күрт төмендеді, ал кейбір жағдайларда мүлдем қажет болмады. Бір жағдайда ұйқы ұзақтығы тәулігіне 2–4 сағатқа дейін азайды. Морван синдромымен ауырған науқастарда тимома, простата аденомасы және сигмоидтық ішектің ин ситу карциномасы да анықталды. VGKC антиденелері перифериялық нерв жүйесіндегідей энцефалопатияда патогендік рөл атқара ма, әзірге белгісіз. VGKC антиденелері қан-ми тосқаулын өтіп, орталық жүйке жүйесінде әрекет етіп, негізінен таламустық және стриатумдық нейрондарға байланысып, энцефалопатиялық және вегетативтік белгілерге себеп болуы мүмкін. Тіркелген жағдайлардың саны шектеулі болғандықтан, орталық нерв жүйесінің (ОНЖ) симптомдарының толық спектрі толыққанды зерттелмеген. Морван синдромының ауру ағымы өте өзгергіш. Екі жағдайда науқастар өздігінен жазылып кеткен. Басқа жағдайларда плазмаферез және ұзақ мерзімді иммуносупрессияның комбинациясы қажет болды, бірақ осы жағдайлардың бірінде науқас плазма алмастырудан (ПЭ) кейін көп ұзамай қайтыс болды. Морванның өзі де, басқа да жағдайларда жазылмаған қайтыс жағдайлары сипаттаған.
In all of the reported cases, the need for sleep was severely reduced and in some cases not necessary. The duration of sleep in one case decreased to about 2–4 hours per 24 hour period. Thymoma, prostate adenoma, and in situ carcinoma of the sigmoid colon have also been found in patients with Morvan's Syndrome. Whether VGKC antibodies play a pathogenic role in the encephalopathy as they do in the peripheral nervous system is as yet unclear. It has been suggested that the VGKC antibodies may cross the blood–brain barrier and act centrally, binding predominantly to thalamic and striatal neurons causing encephalopathic and autonomic features. With only a limited number of reported cases, the complete spectrum of the central nervous system (CNS) symptomatology has not been well established. The natural history of Morvan's is highly variable. Two cases have been reported to remit spontaneously. Others have required a combination of plasmapheresis and long term immunosuppression, although in one of these cases the patient died shortly after receiving plasma exchange (PE). Other fatalities without remission have been described by, amongst others, Morvan himself.