Канада мен Біріккен Ұлттар Ұйымы: Тарих және қатысуы
Canada and the United Nations
Канаданың БҰҰ-ға қатысы: негізгі мүшелік, Универсалды адам құқығы декларациясының авторы, және Қауіпсіздік Кеңесіндегі рөлі. БҰҰ тарихы мен Канаданың үлесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канаданың БҰҰ-ға қатысуына шолу
Overview of Canada's involvement with the UN
Канада Біріккен Ұлттар Ұйымының құрылтайшы мүшесі және Біріккен Ұлттар Ұйымы Декларациясының бастапқы қол қоюшысы болды. Біріккен Ұлттар Ұйымының Декларациясына қол қойылған кезде Канада Австралия, Жаңа Зеландия және Оңтүстік Африка Одағымен бірге Ұлыбритания империясының төрт доминионының бірі болды. 1945 жылы Канада Біріккен Ұлттар Ұйымының Халықаралық Ұйымдар Конференциясына қатысып, Біріккен Ұлттар Ұйымының Хартасына қол қойды. Макгилл университетінің профессоры Джон Петерс Хамфри Адам құқықтарының жалпыға ортақ декларациясының алғашқы нұсқасын жасады. Канада Біріккен Ұлттар Ұйымының Қауіпсіздік Кеңесіне (БҰҰҚ) тұрақты емес мүше ретінде 8 рет кірді, соңғысы 2000 жылы болды. БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесіндегі алғашқы екі мерзімінде Канада Кеңестегі Достастық орынын иеленді, бірақ 1967 жылдан бері Батыс Еуропа және басқалар тобының орыны үшін үміткер болып келеді. Канада G4 елдерінің Қауіпсіздік Кеңесінде тұрақты орын алуына қарсы тұратын «Бірлікке келісім» тобының мүшесі. Суэц каналы дағдарысы кезінде Канаданың БҰҰ-дағы делегациясы жағдайды аяқтау үшін Біріккен Ұлттар Ұйымының Тәуелсіздік күштерін (БҰҰТК) құруға зор үлес қосты. 1957 жылы сол кездегі Сыртқы істер министрі Лестер Б. Пирсон БҰҰТК құрудағы рөлі үшін Нобель бейбітшілік сыйлығымен марапатталды.
Canada was a founding member of the United Nations, and was an original signatory of the Declaration by United Nations. At the signing of the Declaration by United Nations, Canada was one of four Dominions of the British Empire present, alongside Australia, New Zealand, and the Union of South Africa. In 1945, Canada was present at the United Nations Conference on International Organization and signed the Charter of the United Nations. McGill University professor John Peters Humphrey was the principal author of the first draft of the Universal Declaration of Human Rights. Canada has served on the United Nations Security Council (UNSC) as a non permanent member 8 times, with the most recent being in 2000. For its first 2 terms in the UNSC, Canada took the Commonwealth seat on the council, but since 1967, Canada has run for the Western European and Others Group seat. Canada is a member of Uniting for Consensus, a group that opposes the G4 nations' bids for permanent seats on the Security Council. During the Suez Crisis, Canadian delegation to the United Nations was instrumental in the creation of the United Nations Emergency Force (UNEF) to end the situation. In 1957, then Secretary of State for External Affairs Lester B. Pearson was awarded the Nobel Peace Prize for his role in the creation of the UNEF.
Канада және Қауіпсіздік кеңесі
Канада БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінде 12 жыл қызмет еткендіктен, тұрақты емес мүшелердің алғашқы ондығына кіреді. 2015 жылғы мәлімет бойынша, ол Италиямен бірге Кеңестегі қызмет мерзімінің ұзақтығы бойынша тұрақты емес мүшелер тізімінде төртінші орынды бөліседі. Бұл Канаданы Бразилия мен Жапониядан (бірінші орын), Аргентинадан (екінші орын) және Колумбия, Үндістан мен Пәкістаннан (үшінші орын) кейін қалдырады. Канада келесі алты мерзімге сайланды: 1948–49, 1958–59, 1967–68, 1977–78, 1989–90 және 1999–2000 жылдары, әр он жыл сайын. 2010 жылғы Қауіпсіздік Кеңесі сайлауында Германия мен Португалияға, ал 2020 жылғы Қауіпсіздік Кеңесі сайлауында Ирландия мен Норвегияға орын алуға тырысып, сәтті болмады.
Canada has served in the UNSC for 12 years, thus ranking in the top ten of non permanent members. As of 2015, it shares the fourth place in the list of non permanent members serving on the Council by length with Italy. This places Canada behind Brazil and Japan (first place), Argentina (second place), and Colombia, India, and Pakistan (third place). Canada was elected for the following six terms: 1948–49, 1958–59, 1967–68, 1977–78, 1989–90, and 1999–2000 once every decade. It lost its bid for a seat in the 2010 Security Council elections, to Germany and Portugal, and in the 2020 Security Council elections, to Ireland and Norway.
Канаданың Ұлттық кино басқармасы
Канаданың Ұлттық кино басқармасы (NFB), Канаданың мемлекеттік кино өндірушісі, БҰҰ туралы немесе оның атынан бірнеше туынды жасады. Алғашқысы – 1944 жылғы қысқаметражды фильм «U.N.R.R.A. Армиялардың ізінде» БҰҰ-ның көмек және қайта құру басқармасының жұмысына бағышталған. 1945 жылғы «Now – The Peace» фильмі Дамбартон-Окс конференциясында БҰҰ құрылуы туралы, АҚШ үкіметінің ақпараттық істер жөніндегі көмекші мемлекеттік хатшысы Арчибальд МакЛиштің ұсынысы бойынша NFB өндірген.
The National Film Board of Canada (NFB), Canada's state film producer, has produced several works about or on behalf of the U. N. The first, the 1944 short film U. N. R. R. A. presents In the Wake of the Armies focused the work of the United Nations Relief and Rehabilitation Administration. The 1945 film Now — The Peace, on the formation of the U. N. at the Dumbarton Oaks Conference, was produced by the NFB at the suggestion of Archibald MacLeish, then Assistant Secretary of State for Public Affairs for the U. S. government.
Ұсынылған бас кеңсесі
АҚШ-Канада шекарасында орналасқан Navy аралы БҰҰ штаб-пәтерінің мүмкін орны ретінде қарастырылған. Иракқа басып кіргеннен кейін, Канаданың Квебек провинциясындағы Монреальге көшіру туралы да ұсыныстар түскен.
A site on Navy Island which straddles the U. S. Canada border was considered as potential site for the UN Headquarters. As well as a subsequent proposals following the Iraq invasion to relocate to Montreal in the Canadian province of Quebec.