Кіріспе

Гималай тауларына тән жабайы қойлардың түрі.

Барал (Pseudois nayaur), сонымен қатар көк қой деп те аталады, биік Гималай тауларының тумасы. Ол Pseudois туысының жалғыз өкілі болып табылады. Үндістан, Бутан, Қытай (Гансу, Нинся, Сычуань, Тибет және Ішкі Монголия), Мьянма, Непал және Пәкістанда кездеседі. Барал 1973 жылы Джордж Шаллер мен Питер Маттиессеннің Непалға жасаған экспедициясының да назарында болды. Маттиессен олардың жеке тәжірибелерін "Қарлы барс" атты кітабында жақсы сипаттаған. Барал қарлы барыстың маңызды жемтігі болып табылады.

Сипаттама

Бұл орташа өлшемді есекқұлақтардың басы мен денесі созылыңқы, ал құйрығы орташа ұзындықта болады. Олардың иық биіктігі шамамен бір метрдей. Дене салмағы еркектерде 35-75 кг, ал әйелдерде 25-55 кг аралығында болуы мүмкін. Еркектер әйелдерден сәл ірілеу. Тығыз жүні құрмызы сұр түсті, кейде көкшіл жалтырмен. Қарны мен артқы аяқтары ақ, ал кеудесі мен алдыңғы аяқтары қара түсті. Сұр түсті арқа мен ақ қарны арасында көмір түсті жолақ бар. Құлақтары кішкентай, мұрны қараңғы. Мүйіздер екі жыныста да кездеседі және жоғарғы жағында қабырғалы болады. Еркектерде мүйіздер тік өсіп, содан кейін бүйірге бұрылып, артқа қарай иіледі, бұл кері бұрылған мисық сияқты көрінеді. Олардың ұзындығы 1,5 метрге дейін жетеді. Әйелдерде мүйіздер әлдеқайда қысқарақ және түзу болып, шамамен 30-50 см ұзындықта өседі.

Қара көк қой

Қарапайым көк қой немесе қарапайым бхарал (бұрын Pseudois schaeferi деп аталатын), сондай-ақ тибет тілінде rong na деп аталатын, Қытайдағы Сычуань Тибетіне ендемик Pseudois түрінің түрі саналды. Ол Сычуань провинциясының Батанг округінде және Тибет автономиялық аймағының шағын бөлігінде Янцзы шатқалының төменгі, құрғақ, шөптесі беткейлерінде мекендеген. Ол бхаралдан негізінен мөлшерімен ерекшеленеді, ересектерінің салмағы шамамен (бхаралдың жартысы), аз жыныстық диморфизм байқалды, екі түрдің де аналықтары өте ұқсас болды. Оның терісі күміс жалтырмен сұр түсті, бхаралға қарағанда жалпы түсі қараңғырақ, ал еркек мүйіздері кішкентай, жұқа және тік, ішке қарай иілмейді. 2000 жылы шамамен 200 дарабас тірі деп есептелді, бұл IUCN-ды (оны P. nayaur-дың P. n. schaeferi подвидi ретінде жіктеді) оны Құрып кету қаупі бар түрлер тізіміне енгізуге итермеледі. Алайда, 2012 жылы қытай бхаралының генетикалық талдауы оның жеке түр немесе подвид екенін көрсетпеді, керісінше, P. n. szechuanensis-тің морфологиялық ерекшелігі бар нұсқасы екені анықталды. Американдық сүтқоректілер қоғамы да осы нәтижелерді қолдайды, P. schaeferi-ді P. nayaur-мен бір түр деп санайды. Мал (әсіресе есектер) пен бхаралдың диетасындағы үлкен ұқсастық, сондай-ақ тығыздыққа байланысты жемнің жетіспеуі, ресурстар үшін бәсекелестікке және бхаралдың санының азаюына әкеледі. Олардың ареалдары беттескен жерлерде қар барысы, Гималай қасқыры және барс оларды сүйікті жемтігі санайды, ал кейбір қозылар түлкілер мен бүркіттердің қорегіне айналады. Олардың қозылары маусымның соңы мен шілде айларында туады.

Қауіптер

Барал Халықаралық табиғатты қорғау одағы тарапынан "Төменгі қауіптілік" санатында тіркелген. Оның санына ет үшін браконьерлік және малмен бәсекелестік қауіп төндіреді. Дегенмен, браконьерлік оның өмір сүру ортасының қиын жағдайларына байланысты жиі кездеспейді. Сол сияқты, малдар бхаралдың таралған таулы аймақтарына көбінесе жақындамайды; тіпті олар бірге болған жағдайда да, бхаралға едәуір зиян келтіретіні байқалған жоқ.

Адамдармен қарым-қатынасы

Көптеген буддалық монастырлар өздерінің маңындағы бхараларды қорғайды, бірақ соңғы кезде Спити алқабы сияқты аймақтарда бхаралардың егінге келтіретін зиянына байланысты мәселелер туындап жатыр.