Кіріспе

Сергей Рахманиновтың соло фортепианолық шығармалары. Six moments musicaux (француз тілінде "Алты музыкалық сәт"; Шесть музыкальных моментов), Op. 16 – орыс композиторы Сергей Рахманиновтың 1896 жылдың қазан және желтоқсан айлары аралығында соло фортепианоға арнап жазған шығармалар жинағы. Әрбір музыкалық сәт бұрынғы музыкалық дәуірге тән музыкалық форманы қайта жасайды. Рахманиновтың орындалуындағы формалар – ноктюрн, сөзсіз ән, баркаролла, виртуоздық этюд, тақырып және вариациялар. Жеке шығармалар "сахнада, концерттік аспапта орындалатын нағыз концерттік туындылар" деп сипатталған. Бір жинақтың бөлігі болғанымен, әр шығарма жеке тақырыптары мен көңіл-күйлері бар жеке концерттік орындау ретінде тұрады. 1941 жылғы сұхбатында Рахманинов: «Музыка жазғанда, мен оның мағынасын жүрегімдегідей қарапайым және тікелей жеткізуге тырысамын», – деген. «Музыкалық сәттер» ақша тапшылығынан туғанмен, ол оның сол кезге дейінгі фортепиано композициясы туралы білімінің қорытындысы болып табылады. Andante cantabile – «аза тұру маршы» және «айғай» деп аталатын екі көрші шығармасына қарама-қарсы келеді. Presto Фредерик Шопеннің прелюдиялары сияқты бірнеше көздерден шабыт алып, мелодиялық қарқындылықтың жарқын жарылысын синтездейді. 7 желтоқсанда ол бұрын танысқан орыс композиторы Александр Затаевичке: «Мен белгілі бір мерзімге дейін қажетті ақшаны алу үшін асығамын. Бұл үнемі қаржылық қысым бір жағынан пайдалы, осы айдың 20-сына дейін алты фортепианолық шығарма жазуым керек», – деп хат жазды. Асығыс жағдайда жасалғанмен, бұл туынды оның ертедегі виртуоздығын көрсетеді және болашақ туындыларының сапасына үлгі болады, сонымен қатар оның «Прелюдиялар» (Op. 23) және «Этюд-суреттер» (Op. 33) шығармаларында дамытатын ішкі дауыстардың негізін қалады.

1. Анантино, си минор

[[File:Moments Musicaux 1. png|thumb|300px|Andantino-да, Con moto құрама өлшемдегі ұзын әуенді көрсетеді. Ол үш бөлек бөлімге бөлінген. Бірінші бөлімі сол қолға арналған түнғы фигурасы бар, қарапайым уақыттағы тақырыпты ұсынады. Екінші және төртінші шығармалар сияқты, алтыншы шығарма да этюд түрінде жазылған, екі қолмен қайталанатын, бірақ техникалық тұрғыдан қиын хордалық әуенді қамтиды. "Моменттер" революциялық және ұлы стильде болғанымен, "генийге тән түсіндірілмейтін нәрсені растайды", "тамаша әуен, керемет гармониялық өзгерістер, 'ұлылықтың қысқалығы'", сонымен қатар "әр миниатюраның жеке тұруына және екі жақтағы шығармаларды толықтыруына мүмкіндік беретін контраст пен әртүрлілік сезімін" сақтайды.