Кіріспе
Сергей Рахманиновтың соло фортепианолық шығармалары. Six moments musicaux (француз тілінде "Алты музыкалық сәт"; Шесть музыкальных моментов), Op. 16 – орыс композиторы Сергей Рахманиновтың 1896 жылдың қазан және желтоқсан айлары аралығында соло фортепианоға арнап жазған шығармалар жинағы. Әрбір музыкалық сәт бұрынғы музыкалық дәуірге тән музыкалық форманы қайта жасайды. Рахманиновтың орындалуындағы формалар – ноктюрн, сөзсіз ән, баркаролла, виртуоздық этюд, тақырып және вариациялар. Жеке шығармалар "сахнада, концерттік аспапта орындалатын нағыз концерттік туындылар" деп сипатталған. Бір жинақтың бөлігі болғанымен, әр шығарма жеке тақырыптары мен көңіл-күйлері бар жеке концерттік орындау ретінде тұрады. 1941 жылғы сұхбатында Рахманинов: «Музыка жазғанда, мен оның мағынасын жүрегімдегідей қарапайым және тікелей жеткізуге тырысамын», – деген. «Музыкалық сәттер» ақша тапшылығынан туғанмен, ол оның сол кезге дейінгі фортепиано композициясы туралы білімінің қорытындысы болып табылады. Andante cantabile – «аза тұру маршы» және «айғай» деп аталатын екі көрші шығармасына қарама-қарсы келеді. Presto Фредерик Шопеннің прелюдиялары сияқты бірнеше көздерден шабыт алып, мелодиялық қарқындылықтың жарқын жарылысын синтездейді. 7 желтоқсанда ол бұрын танысқан орыс композиторы Александр Затаевичке: «Мен белгілі бір мерзімге дейін қажетті ақшаны алу үшін асығамын. Бұл үнемі қаржылық қысым бір жағынан пайдалы, осы айдың 20-сына дейін алты фортепианолық шығарма жазуым керек», – деп хат жазды. Асығыс жағдайда жасалғанмен, бұл туынды оның ертедегі виртуоздығын көрсетеді және болашақ туындыларының сапасына үлгі болады, сонымен қатар оның «Прелюдиялар» (Op. 23) және «Этюд-суреттер» (Op. 33) шығармаларында дамытатын ішкі дауыстардың негізін қалады.
Six moments musicaux (French for "Six Musical Moments"; Шесть музыкальных моментов), Op. 16, is a set of solo piano pieces composed by the Russian composer Sergei Rachmaninoff between October and December 1896. Each Moment musical reproduces a musical form characteristic of a previous musical era. The forms that appear in Rachmaninoff's incarnation are the nocturne, song without words, barcarolle, virtuoso étude, and theme and variations. The individual pieces have been described as "true concert works, being best served on a stage and with a concert grand." Although composed as part of a set, each piece stands on its own as a concert solo with individual themes and moods. In an interview in 1941, Rachmaninoff said, "What I try to do, when writing down my music, is to make it say simply and directly that which is in my heart when I am composing." Even though Moments musicaux were written because he was short of money, the pieces summarize his knowledge of piano composition up to that point. Andante cantabile is a contrast to its two surrounding pieces, explicitly named "funeral march" and "lament." Presto draws inspiration from several sources, including the Preludes of Frédéric Chopin, to synthesize an explosion of melodic intensity. On December 7, he wrote to Aleksandr Zatayevich, a Russian composer he had met before he had composed the work, saying, "I hurry in order to get money I need by a certain date This perpetual financial pressure is, on the one hand, quite beneficial by the 20th of this month I have to write six piano pieces." Despite the hasty circumstances, the work evidences his early virtuosity, and sets an example for the quality of his future works. and created a foundation of inner voices that he would elaborate on in his Preludes (Op. 23) and Études Tableaux (Op. 33).
1. Анантино, си минор
[[File:Moments Musicaux 1. png|thumb|300px|Andantino-да, Con moto құрама өлшемдегі ұзын әуенді көрсетеді. Ол үш бөлек бөлімге бөлінген. Бірінші бөлімі сол қолға арналған түнғы фигурасы бар, қарапайым уақыттағы тақырыпты ұсынады. Екінші және төртінші шығармалар сияқты, алтыншы шығарма да этюд түрінде жазылған, екі қолмен қайталанатын, бірақ техникалық тұрғыдан қиын хордалық әуенді қамтиды. "Моменттер" революциялық және ұлы стильде болғанымен, "генийге тән түсіндірілмейтін нәрсені растайды", "тамаша әуен, керемет гармониялық өзгерістер, 'ұлылықтың қысқалығы'", сонымен қатар "әр миниатюраның жеке тұруына және екі жақтағы шығармаларды толықтыруына мүмкіндік беретін контраст пен әртүрлілік сезімін" сақтайды.