Кіріспе

1967 жылғы жаңғыру – АҚШ Пресвитериан шіркеуінің (PC (АҚШ)) иман білдіруі. Ол Америка Құрама Штаттарының Біріккен Пресвитериан шіркеуі (UPCUSA), «солтүстік шіркеу» үшін иманның қазіргі заманғы тұжырымы ретінде жазылған, Вестминстерлік жаңғыру мен оның жаңа «Иман білдірулер кітабындағы» басқа тұжырымдамаларды толықтыру мақсатында жазылған. Бұл құжат Карл Барттың ықпалында болды, ол 20 ғасырдың ортасында басты протестанттық теологиялық мектептерде кең таралған Киелі кітап теологиясы қозғалысының Киелі кітапқа қатысты көзқарасын көрсетеді. Пресвитериялар оны қабылдау мәселесін қарастырған кезде, Вестминстерлік жаңғыру мен катехизистерге ғана қатаң бағынуды сақтауды қалаған консерваторлар оны қосуға қарсы күресті.

Тарихи контекст

1967 жылғы «Конфессия» 1950-1960 жылдардағы әлеуметтік қозғалыстардың қалыптастырған дәуірінде жазылып, талқыланды. Сексуалдық революция, әйелдердің бостандығы үшін күрес, азаматтық құқықтар қозғалысы және соғысқа қарсы күш-жігер институционалдық шіркеудің дәстүрлі құндылықтарымен қақтығысқандай болды. Руханиятқа қызығушылық артып, шығыс діндерінің практикасы кеңінен тарады. Америкалық жастардың аз бөлігі «Жүйенің» бір бөлігі ретінде әскери қызмет, үкімет және капитализммен бірге ұйымдасқан дінді қабылдамады. Көптеген ересектер жастық шағындағы діни құндылықтарын сақтап қалды, бірақ «бейбі бумерлердің» аз бөлігі олардан бас тартты. 1960 жылдардың ортасынан бастап контрмәдениет американдық мәдениет пен саясатта күшті күшке айналды, ең ескі бумерлер дауыс беруге және Америка қоғамына көптеген жолдармен белсенді әсер етуге жеткілікті жасқа жеткенде. Дегенмен, он жылдықтың әлеуметтік ортасы шіркеу мен оның мүшелеріне зор әсер етті. Шіркеу басшылары тарихындағыдай, әлеуметтік өзгерістер кезеңінде өзектілігін сақтау үшін реформалар мен қайта қараулар іздеді. Сондықтан комитет 1848 жылғы революцияларға дейінгі пікірталастарға сілтеме жасап, неміс теологы Петер Шаффтың 1844 жылы христиан дінінің мәні ақылға қарсы емес, ақылдан жоғары деген пікірін келтірді. UPCUSA-да заманауи әлеуметтік мәселелерді шешуге деген осындай ниет неоортодоксияның теологиялық салдарымен қатар келді, ол 1950 жылдардың соңында «либерализм мен фундаментализмге балама ретінде» «пресвитериан шіркеуіндегі теологиялық консенсус» ретінде қалыптасты. Арнайы комитеттің есебі алғаш рет 1965 жылы UPCUSA Бас Ассамблеясына ұсынылды. Комитетке Принстон теологиялық семинариясының профессоры Эдвард Доуи-кіші төрағалық етті, ал комитеттегі жалғыз лаик – Монмут колледжінің (Иллинойс штаты) американдық философы Сэмюэл Мартин Томпсон болды.

Теология

Мұңғылдың мәтінінің көп бөлігі кешірімге арналған. Ол үш бөлімнен тұрады, комитет төрағасы оларды христиан дәстүрінің имандылығын, махаббатын және үмітін көрсетеді деп атап көрсетеді. I бөлімнің мазмұны христиан дінінің орталық тұжырымы ретінде қарастырылады және, негізінен, имандылықты қайта бекітеді. Мұңғыл шіркеудің Құдаймен кешірілгенін мәлімдейді.

Татуласу министрлігі

ІІ бөлімде шіркеудің Құдайдың рақымына қалай жауап беруі керектігі баяндалады және негізінен адамдар арасындағы келісімге келтіру туралы мәселелер қарастырылады. Доуи осы бөлімді христиандық махаббаттың білдірілісі деп атайды. Пайымдамада Құдаймен келісімге келген адамның Оның келісімшіл қауымы ретінде әлемге жіберілетіні айтылады. Құдай қауымға келісім туралы жаңалықты сеніп тапсырды және адамдарды Құдайдан және бір-бірінен бөлетін араздықтарды емдеу жұмысына да қатыстырады. Бұл бөлім үлкен шақыру ретінде жазылған және комитеттің адамзаттың ауыр күйзелісіне берген жауабы болып табылады. Олар тұтас бойына Киелі Рухпен жетелеме алған Пресвитериандық христиандарды іс-қимылға шақырады, бірақ оларды қарапайымдықпен әрекет етуге ескертеді, себебі барлық адамдар өз күнәларында зұлымдыққа бой ұсынады. Бұдан әрі, Пайымдама шіркеудің қазіргі замандағы дағдарыстармен күресуге арнайы шақырылған төрт салаға тоқталады.

Нәсілдік кемсітушілік

Бұл мойындау барлық адамдардың нәсілдік теңдігін, Мәсіхтегі бауырластығын растайды және бір-біріне үстемдік ететіндерді немесе қамқорлық көрсететіндерді айыптайды. Онда: "Құдайдың татуластырушы сүйіспеншілігі нәсілдік немесе этникалық айырмашылыққа негізделген барлық кемсітушілікті жояды", - делінген. Сонымен қатар, конфессияда шіркеудің қоғамдағы осындай кемсітушілікті жою және жек көрушіліктің зардап шеккендеріне қамқорлық жасау міндеті бар деп мәлімделген. Көптеген қарсыластар бұл құжаттың авторлары Мәсіхтің барлық адамдар үшін емес, тек таңдалғандардың күнәлары үшін ғана өлгенін жоққа шығарады деп айтады, бұл бастапқы Вестминстерлік сенімге қайшы келеді. Оның орнына консерваторлар 1967 жылғы түзету универсализмді қолдайды деп санайды. Сонымен қатар, олар гуманистік теологияға қарсы шығып, адамның "өзін-өзі құтқаруға" деген қабілетіне көбірек көңіл бөледі, жеке адамдардың және бүкіл қоғамның құтқарылуындағы Құдайдың орталық рөлін азайтады. Кейбіреулер бұл сөз тіркесінің кейбіреулері адамның өзін-өзі асырауға қабілетті екенін білдіреді деп санайды. Протестанттық қоғамда Құдайдың егемендігі, Киелі жазбалар мен бостандық арасындағы пікірталастар ұзақ уақыттан бері жалғасып келеді, әр түрлі қауымдар құтқарылудағы адам мен Құдайдың рөлін әртүрлі бағалайды. Алайда, консервативтілер бұл мойындаудың барлығы Құдайдың рухын адамның адаммен татуласуына кедергі келтіреді деп айтады. Сондай-ақ, шіркеудің саяси салаға араласуына қатысты да наразылық болды. Пресвитериандық лайықты комитет рухани органның өздерінің тарихи шақыруынан бас тартып, зайырлы істерге араласуы орынсыз екендігі туралы алаңдаушылығын білдірді. АҚШ-тың қорғаныс министрі, пресвитериан ақсақал Роберт Макнамара, мойындаудан көрініп тұрған "құралсыздандыруға бейімділік" туралы алаңдаушылығын білдірді. Бұл мойындауды ақырында көптеген адамдар қолдады, оны пресвитериандықтар 90 пайызға жуық дауыспен мақұлдады.