Даниель Джозеф Дали: Екі мәрте «Құрмет медалі» иегері
Daniel Daly
Дэниел Джозеф Дейли (1873-1937) – екі рет «Құрмет медалімен» марапатталған АҚШ теңіз жаяу әскерінің батыры. Боксерлік көтеріліс және Гаитидеғы ерлігі үшін награда алған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Теңіз корпусының Құрмет медалінің иегері (1873–1937)
United States Marine Corps Medal of Honor recipient (1873–1937)
Дэниел Джозеф Дейли (11 қараша 1873 – 27 сәуір 1937) – АҚШ Теңізшісі және Құрмет медалімен екі рет марапатталған АҚШ әскери қызметшілерінің бірі. Дейли және генерал-майор Смедли Батлер – екі түрлі ерлік көрсеткені үшін екі Құрмет медалін алған жалғыз теңізшілер. Дейли – тарихтағы ең көп марапатталған АҚШ Теңізшілерінің бірі, және отыз жылдық мансабында 1899 жылдан Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңына дейін Теңіз корпусының барлық маңызды операцияларында қатысқан. Ол өзінің алғашқы Құрмет медалін 1900 жылы Боксерлер көтерілісінде, ал екіншісін 1915 жылы Гаитиде алды. Батлер Дейлиді "Мен таныған ең жауынгер теңізші" деп сипаттады. Бірінші дүниежүзілік соғыста Дейли Теңіз корпусының аңызына айналды, ол ротасына Белло Вуд шайқасында немістерге шабуыл жасамас бұрын: "Кел, сендер, иттіктер, мәңгі өмір сүргілерің келе ме?" деп айқайлаған деседі, бірақ бұл шақырудың ынтақты соғыс тілшісінің туындысы екенін көрсететін көптеген дәлелдер бар. Франциядағы іс-қимылдары үшін ол Әскери-теңіз кресімен және Ерен қызмет көрсеткені үшін креспен марапатталды. Дейлидің Құрмет медальдары Вирджиния штатының Триангел қаласындағы Ұлттық Теңіз корпусы мұражайында қойылған, және ғимараттың ротондасының тасына "мәңгі өмір сүру" деген сөздер қашалған.
Daniel Joseph Daly (November 11, 1873 – April 27, 1937) was a United States Marine and one of nineteen U. S. servicemen to have been awarded the Medal of Honor twice. Daly and Major General Smedley Butler are the only Marines who earned two Medals of Honor for two separate acts of valor. Daly is among the most decorated U. S. Marines in history, and over a thirty year career saw action in all the major Marine Corps campaigns from 1899 to the end of World War I. He earned his first Medal of Honor during the Boxer Rebellion in 1900 and the second in Haiti in 1915. Butler described Daly as "the fightingest Marine I ever knew It was an object lesson to have served with him." In World War I, Daly became further cemented into Marine Corps lore when he is said to have yelled, "Come on, you sons of bitches, do you want to live forever?" to his company before charging the Germans at the Battle of Belleau Wood, though there is considerable evidence that the battle cry was the invention of an enthusiastic war correspondent. He was also awarded the Navy Cross and the Distinguished Service Cross for his actions in France. Daly's Medals of Honor are on display at the National Museum of the Marine Corps in Triangle, Virginia, which also features the "live forever" quote etched in the stone of the building's rotunda.
Ерте өмір
Дэниел Джозеф Дейли 1873 жылдың 11 қарашасында Лонг-Айлендте, Нью-Йорк штатының Глен-Ков қаласында дүниеге келді. Ол өмірінің жастық шағын Нью-Йорк қаласында өткізіп, басқа жұмыстармен қатар газет сатушы болып жұмыс істеді.
Daniel Joseph Daly was born on November 11, 1873, in Glen Cove, New York, on Long Island. He spent his youth in New York City, working as a newsboy among other jobs.
Ерте мансап
Дейли 25 жасында 1899 жылғы 10 қаңтарда АҚШ Теңіз жаяу әскері корпусына қабылданып, қызметке кірді. Оның алғашқы орналасқан жері – «Ньюарк» крейсеріндегі Азиялық флот. 1900 жылы флот Боксерлер көтерілісі кезінде Қытайға жетті. Қорғаныс құрылысын жүргізуге жоспарланған жұмыс тобы келмеді. Капитан Холл жұмыс тобын күтіп қайтқанда, Дейли түн бойы боксерлердің шабуылына қарсы жеке күшпен шайқасты, осы ісі үшін ол алғашқы Құрмет медалін алды. 1901 жылы Дейли әскери тәртіп бұзудың екі жағдайына тап болды. Ол казармада мас болғаны үшін әскери сотқа беріліп, Бостон әскери-теңіз базасының түрмесінде үш апта отырды, содан кейін үш аптадан соң тағы да мас болу және күзет сержантын сөзбен кемсіткені үшін жазаланды. Ол жаңа сарбаздарды оқытып, өте жақсы боксшы ретінде танылды. 1906 жылы капрал, ал 1909 жылы сержант атағына көтерілді. 1911 жылғы 14 наурызда Дейли Пуэрто-Рикодағы Сан-Хуандағы АҚШ Әскери-теңіз базасында қарауылда болғанда, «Спрингфилд» сауда кемесінің алдыңғы бөлігінен шыққан жанармай өртінің таралып жатқанын байқады. Дейли тоғыз теңізші мен матростан тұратын топпен бірге өртті сөндірді, бірақ ауыр күйіктерге шалдығып, бірнеше апта ауруханада жатты. Дейли өзінің ерлігі үшін Әскери-теңіз министрінен және Теңіз жаяу әскері корпусының командирінен алғыс хаттар алды. Келесі шайқаста қала көшелерінде қызу шайқас болды, ал құрлыққа түскеннен кейін Дейлидің взводы үйдің шатырынан оқ жауып, қиын жағдайға түсті. Дейли жасырын түрде арықтан шығып, ғимаратқа арт жағынан кірді және жеті сарбаздан тұратын гарнизонды өлтірді – бесеуін мылтықпен, екеуін штыкпен. Күннің соңына қарай американдықтар қаланы басып алды. Дейли Гаитиде АҚШ Теңіз жаяу әскерінің Какос көтерілісшілеріне қарсы гаитилік үкіметті қолдауы кезінде екінші Құрмет медалін алды. 1915 жылғы 24 қазандағы Дипити форты шайқасы кезінде артиллериялық сержант Дейли майор Смедли Батлердің басқаруымен 15-ші ротаның 2-ші Теңіз жаяу әскері полкінің үш взводымен бірге қарауылда жүрді. Теңіз жаяу әскері өзеннен өтіп бара жатқанда шамамен 400 Какостан тұратын күштің шабуылына ұшырады, олардың пулеметін тасымалдаған жылқысы өлтіріліп, денесі өзеннің түбіне батып кетті. Түн бойы шайқас жалғасқанда, Дейли түнде өзеннің түбіне бірнеше рет суға батып, жылқыны тауып, пулеметті байлаудан босатып, қару-жарақты жауынгерлердің позициясына шамамен бір шақырымға дейін жеткізді. Кейін, қайта қаруланған және Дейлидің взвод басшысы болған Теңіз жаяу әскері қайта топтасып, Какостарды шашыратты. 1915 жылғы 5-10 маусымдағы іс-әрекеттері үшін Дейлиге Теңіз кресі, Армияның Еңбек сіңірген қызметі үшін кресі және француздық «Médaille militaire» ордендері табысталды. Кейін Дейли Сент-Михель шайқасында және Бланк-Мон Ридж шайқасында қатысты. Соғыс аяқталған кезде оның иығына оқ тиіп, аяғына екі сынық тиген. Дейли 1919 жылы АҚШ Теңіз жаяу әскерінің резервіне өтіп, 1929 жылғы 6 ақпанда майор-сержант атағымен зейнеткерлікке шықты.
Daly enlisted in the United States Marine Corps on January 10, 1899, at the age of 25. His first posting was with the Asiatic Fleet aboard the cruiser USS Newark. In 1900, the fleet arrived in China during the Boxer Rebellion. A working party, scheduled to follow to construct defenses, never arrived. While Captain Hall returned for the working party, Daly single handedly fought off a furious all night Boxer attack on the position, an action which earned him his first Medal of Honor. In 1901, Daly had two run ins with military discipline. He was court martialed once for drunkenness on post and spent three weeks in the brig at the Boston Navy Yard, and again three weeks later for drunkenness and verbal abuse of the sergeant of the guard. He also trained recruits and gained a reputation as an excellent boxer. He was promoted to corporal in 1906 and sergeant in 1909. On March 14, 1911, Daly was garrisoned at the United States Naval Station in San Juan, Puerto Rico, when he spotted a gasoline fire that was spreading from the forecastle of the merchant schooner Springfield. Daly, with a party of nine other Marines and sailors, successfully extinguished the fire, though he spent several weeks hospitalized with severe burns. Daly received commendations from both the Secretary of the Navy and the Commandant of the Marine Corps for his actions. The ensuing battle saw intense street fighting, and the day after landing, Daly's platoon was pinned down in an arroyo, facing heavy sniper fire from a rooftop. Daly covertly crawled out of the ditch, entered the building from the rear and killed its seven man garrison, five by rifle fire and two by bayonet. By the end of the day, the Americans had captured the city. Daly earned his second Medal of Honor in Haiti with the U. S. Marines supporting the Haitian government in a fight against Cacos insurgents. On the night of October 24, 1915, during the Battle of Fort Dipitie, Gunnery Sergeant Daly was on patrol with a detachment of three squads of the 15th Company, 2nd Marine Regiment, under the command of Major Smedley Butler. The Marines were ambushed by a force of some 400 Cacos while crossing a river, and the horse carrying their machine gun was killed, its carcass sinking to the riverbed. With the battle raging throughout the night, Daly repeatedly dived to the bottom of the river in the darkness until he located the horse, freed the machine gun from its restraints, and carried the of weaponry a mile back to the Marines' position. Later, rearmed and with Daly in command of one of the squads, the Marines regrouped and scattered the Cacos. For his actions from June 5–10, Daly was awarded the Navy Cross, the Army's Distinguished Service Cross, and the French Médaille militaire. Daly later fought in the Battle of Saint Mihiel and the Battle of Blanc Mont Ridge. By the war's end, he had suffered a bullet wound in the shoulder and two shrapnel wounds in the leg. Daly left active duty for the United States Marine Corps Reserve in 1919, and officially retired on February 6, 1929, at the rank of sergeant major.
Мұра
Деңиз жаяу әскерінің аңызына сәйкес, Дейли Белло орманы шайқасында әскерлерін "Кел, сендер, қарапайымдар, мәңгі өмір сүргілерің келе ме?" деп айқайлап рухтандырған. Бұл сөз алғаш рет 1918 жылы "Чикаго трибьюн" газетінің соғыс тілшісі Флойд Гиббонстың "Олар біз соғыспаймыз деп ойлады" атты естеліктерінде пайда болды. Майор Бенджамин Берридің 3-ші батальоны, 5-ші теңізшілер полкіне тікелей қатысқан Гиббонс, бұл сөзді сол бөлімнің аты-жөні аталмаған пулемет сержантына жатқызды. Бірақ халық арасындағы аңыз ақырында Дейлиді (бұған дейін екі мәрте "Құрмет медалімен" марапатталған) осы рухты көтеріп, айтылған сөздің авторы етіп көрсетті. Мұндағы қарама-қайшылықтарға қарамастан, Дейли 5-ші емес, 6-шы теңіз жаяу әскері полкінің құрамында болған, ол Гиббонстың хабарлаған жерінен оңтүстікке қарай орналасқан еді. Сонымен қатар, Дейли кіші сержант емес, аға сержант болған. Тарихшы Алан Аксельрод: "Дейлидің осы сөзді айтқанын естіген адам табылмады" деп жазды. Дегенмен, 1919 жылдың мамырында, шайқастан бір жылдай кейін, Дейлидің Белло орманындағы оқиғасы "The Wood of Fair Water" атты алты қысқа фильмнің біріне енді. Бұл фильмді теңіз жаяу әскерінің ардагері Сэмюэл Л. Ротафель түсірген. Ал Дейлидің өзі теңіз жаяу әскерінің тарихшысына: "Құдай атынан айтам, жігіттер, шақырайық! Мәңгі өмір сүргілерің келе ме?" дегенін айтты. Сөздің бастапқы көзіне қарамастан, бұл цитата теңіз жаяу әскерінің аңызында берік орнықты. Мысалы, 1954 жылы "Теңіз жаяу әскері газетінде" Дейлиге арналған қоштасу сөзінің соңғы жолында: "Бірақ Қытай, Гаити және Франциядағы Дэн Дейли теңіз жаяу әскерінің құрамында мәңгі өмір сүргісі келетін қарапайымдар бар болғанда, біздің дәстүріміздің ажырамас бөлігі болып қала береді" делінген.
According to Marine Corps lore, Daly rallied his men at the Battle of Belleau Wood by yelling, "Come on, you sons o' bitches, do you want to live forever?" This quote first appeared in And They Thought We Wouldn't Fight, a 1918 memoir by war correspondent Floyd Gibbons of The Chicago Tribune. Gibbons, who was attached to Major Benjamin Berry's 3rd Battalion, 5th Marine Regiment, attributed the line to an unnamed gunnery sergeant in that unit. Popular legend eventually credited Daly (already well known as a double Medal of Honor winner) with the rallying cry, despite discrepancies in the story—Daly was not a member of the 5th Marine Regiment but the 6th, which was positioned to the south of where Gibbons was reporting, and Daly was a first sergeant, not a gunnery sergeant. Historian Alan Axelrod wrote that "nobody has been found who actually heard [Daly] say it." Regardless, in May 1919, less than a year after the battle, Daly's story at Belleau Wood—incorporating the quote—was featured in "The Wood of Fair Water," one of six short films in The Rothapfel Unit Program, a motion picture directed by Marine veteran Samuel L. Rothapfel. For his part, Daly told a Marine Corps historian that he yelled, "For Christ's sake, men—come on! Do you want to live forever?" Irrespective of its origin, the quote has become deeply entrenched in Marine Corps lore, exemplified by the closing line of a 1954 eulogy of Daly in the Marine Corps Gazette: "But the Dan Daly of China, Haiti and France will remain part and parcel of our tradition as long as the Marine Corps contains any SOBs who want to live forever."
Медальдар
Дейлидің ордендері мен медальдары екі «Құрмет медаліне»; «Әскери-теңіз крестіне»; «Асыл қызмет крестіне»; екі «Қызыл Жүрек» орденіне; екі қола жұлдызды «Жақсы мінез-құлық медаліне»; «Қытайға көмек көрсету экспедициясы медаліне»; «Филиппин науқаны медаліне»; бір қола жұлдызды «Теңіз корпусы экспедициялық медаліне»; «Мексикалық қызмет медаліне»; «Гаити науқаны медаліне»; «Бірінші дүниежүзілік соғыс Жеңіс медаліне» (Айс, Сент-Михель, Мез-Аргон және қорғаныс секторының ленталарымен және «Цитациялық жұлдызбен» бірге); үш мақтау қағазы; «Médaille militaire» орденіне; «Пальмасы бар Croix de Guerre» орденіне; және «Fourragère» лентасына ие. Соңғы үш марапатты Франция үкіметі берген. АҚШ қызметкерлеріне тек «Croix de Guerre» орденін киюге рұқсат етіледі, бірақ 5-ші және 6-шы теңіз корпусы полкіне бекітілген теңізшілерге ерекше рұқсат беріледі, оларға қызметтік және парадтық киімдерімен немесе жакеттерімен «Fourragère» лентасын тағуға рұқсат етіледі. «Құрмет медалі» (бірінші марапат) «Құрмет медалі» (екінші марапат) «Әскери-теңіз кресті» «Асыл қызмет кресті» «Қызыл Жүрек» ордені (1 қызметтік жұлдызбен) «Теңіз корпусының жақсы мінез-құлық медалі» (2 қызметтік жұлдызбен) «Қытайға көмек көрсету экспедициясы медалі» «Филиппин науқаны медалі» «Теңіз корпусы экспедициялық медалі» (1 қызметтік жұлдызбен) «Мексикалық қызмет медалі» «Гаити науқаны медалі» «Бірінші дүниежүзілік соғыс Жеңіс медалі» (Айс, Сент-Михель, Мез-Аргон және қорғаныс секторының ленталарымен, сондай-ақ «Цитациялық жұлдызбен») «Médaille militaire» (Франция) «Пальмасы бар Croix de Guerre» (Франция) «Fourragère» (Франция)
Daly's decorations and medals includes two Medals of Honor; the Navy Cross; Distinguished Service Cross; two Purple Hearts; Good Conduct Medal with two bronze stars; the China Relief Expedition Medal; the Philippine Campaign Medal; the Marine Corps Expeditionary Medal with one bronze star; the Mexican Service Medal; the Haitian Campaign Medal; the World War I Victory Medal with Aisne, St. Mihiel, Meuse Argonne, and Defensive Sector clasps and Citation Star; three letters of commendation; the Médaille militaire; the Croix de Guerre with Palm; and the Fourragère. The last three awards are from the French government. Only the Croix de Guerre is authorized for wear by U. S. personnel, though a special exception is made for Marines assigned to the 5th and 6th Marine Regiments, who are permitted to wear the Fourragère with their service and dress coats or jackets. Medal of Honor (first award)Medal of Honor (second award)Navy CrossDistinguished Service CrossPurple Heartwith 1 service starMarine Corps Good Conduct Medalwith 2 service starsChina Relief Expedition MedalPhilippine Campaign MedalMarine Corps Expeditionary Medalwith 1 service starMexican Service MedalHaitian Campaign MedalWorld War I Victory Medalwith Aisne, St. Mihiel, Meuse Argonne, andDefensive Sector clasps, and Citation StarMédaille militaire (France)Croix de Guerrewith bronze Palm (France)Croix de Guerre Fourragère