Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер
American politician
Вудбери Лэнгдон (1739 – 13 қаңтар 1805) – Нью-Гэмпшир штатының Портсмут қаласынан шыққан американдық саудагер, саясаткер және заңгер. Ол Нью-Гэмпшир сенаторы және губернаторы болған, сондай-ақ Эдмунд Робертстің әкесі болған Джон Лэнгдонның інісі болды.
Woodbury Langdon (1739 – January 13, 1805) was an American merchant, politician and justice from Portsmouth, New Hampshire. He was the brother of John Langdon, a Founding Father who served as both senator from and Governor of New Hampshire, and father in law of Edmund Roberts.
Ерте өмір
Лэнгдон Портсмут қаласындағы латын грамматикалық мектебінде оқыды, содан кейін жергілікті белгілі саудагер Генри Шерберннің есепханасында жұмыс істеді. Ол ірі, сұлу адам ретінде сипатталды – тіпті, замандастары сол дәуірдегі ең сұлу үш адамның қатарында Джордж Вашингтон, Лорд Уитворт және Вудбери Лэнгдонды атады. Лэнгдонның кәсіби жетістіктері оған Стейт-стритте кең үй салып, жабдықтауға мүмкіндік берді. 1781 жылы оның үйі өрт салдарынан қирады, ал өрт қазірде Музыка залы орналасқан амбардан бастау алған. Ол 1785 жылы үш қабатты кірпіштен тұрған үйді қайта тұрғызып, оны "айналадағы ең қымбат үй" деп атады және қалған өмірін сол үйде өткізді.
Langdon attended the Latin grammar school at Portsmouth, then went into the counting house of Henry Sherburne, a prominent local merchant. He was described as a large, handsome man—indeed, a contemporary recalled that the three handsomest men of that era were George Washington, Lord Whitworth and Woodbury Langdon. Langdon's business success enabled him to build and furnish a substantial home on State Street. In 1781, his home was destroyed in a fire which started in the barn where the Music Hall now stands. He rebuilt the three story brick mansion in 1785, called "the costliest house anywhere about," and occupied it for the remainder of his life.
Америка революциясы
1775 жылы Америка төңкерісі басталғанда, Лэнгдон Лондонға салынған ақшасын алу үшін барды. Бұл әрекет сәтсіз аяқталды, екі жылдан кейін ол Нью-Йоркке ештеңесіз келді. Арда келген соң, британдық бас қолбасшы генерал Уильям Хоу Лэнгдонның тәжге адалдығына күдікпен қарады және оны қала шегінде ұстап қалды. Англиядағы белгілі достары мен інісі Джонның Лэнгдонды босату туралы жазған өтініштері қарастырылмады. Бірақ, 1777 жылдың желтоқсан айында ол қашып кетті. Егер Лэнгдонның Америка тәуелсіздігіне қатысты көзқарасы Манхэттендегі тұтқындалуға дейін белгісіз болса, содан кейін ол нақты айқындалды. 1779 жылдың көктемінде ол Континенттік Конгресске Нью-Гэмпширден делегат болып сайланды және бір жыл қызмет етті. 1780, 1781 және 1785 жылдары ол қайта сайланды, бірақ Нью-Гэмпширде қалып, революциялық астана Эксетерде қызмет етуді жөн көрді, онда ол 1778 жылдан 1779 жылға дейін өкіл, ал 1781 жылдан 1784 жылға дейін Атқару кеңесінің мүшесі болды.
When the American Revolutionary War broke out in 1775, Langdon sailed to London to secure considerable monies he had invested there. The attempt was unsuccessful, and two years later he left empty handed for New York. Upon arrival, British Commander in Chief General William Howe suspected Langdon's loyalty to the Crown, and consequently restricted him to the city. Entreaties to release Langdon, written both by his prominent friends in England and younger brother, John, were ignored. Nevertheless, in December 1777 he managed to escape. If Langdon's leanings towards American Independence were at all uncertain before his confinement in Manhattan, they became unmistakable afterwards. In spring of 1779, he was elected as one of New Hampshire's delegates to the Continental Congress, serving a year. In 1780, 1781 and 1785 he was re elected, but chose to remain in New Hampshire and serve at the revolutionary capital in Exeter, where he was a representative from 1778 to 1779 and a member of the Executive Council from 1781 to 1784.
Революциядан кейінгі кезең
Лэнгдон 1782 жылы Нью-Гэмпшир Жоғарғы сотының судьясы болып тағайындалды. Заң шығарушы органның оның қызметте қалуын бірнеше рет сұрауына қарамастан, ол бір жылдан кейін қызметтен кетті. 1786 жылы ол қайтадан осы лауазымды қабылдады және 1791 жылдың қаңтарына дейін қызмет етті. Бірақ 17 маусым 1790 жылы ол штаттық жоғары сот судьясы ретінде алғаш рет импичментке алынды. Нью-Гэмпшир өкілдер палатасы 35-29 дауыспен оны қызметтік міндеттерін орындамағаны үшін импичментке тартты, Портсмуттағы жеке бизнесімен айналысу үшін елдің шеткері аудандарындағы сот отырыстарына қатыспағаны анықталды. Сондай-ақ, ол заң шығарушы орган судьяларға лайықты жалақы төлемегенін және сот шешімдеріне араласып отырғанын айыптап, оның осы әрекеттерін «әдепсіз және лауазымына келмейтін» деп бағалады. Штаттық сенаттағы сот процесі кейінге шегерілді, ал Лэнгдон сот басталмас бұрын қызметінен кетті. Осы уақытта президент Вашингтон 1790 жылдың желтоқсанында оны Революциялық соғысқа байланысты талаптарды реттеу комиссары етіп тағайындады. 1796 және 1797 жылдары Лэнгдон Конгресске сайлануға тырысып, қайта саяси аренаға оралуға ұмтылды, бірақ сайлауда жеңіліске ұшырады.
Langdon was appointed an associate justice of the New Hampshire Superior Court in 1782. He resigned after a year despite the legislature's repeated requests that he remain in office. In 1786, he again accepted the job, and held it until January 1791. But on June 17, 1790, he became the first state superior court justice to be impeached. The New Hampshire House of Representatives voted 35 29 to impeach him for neglecting his duties, finding that he had failed to attend sessions of the court in outlying counties in order to pursue his commercial interests in Portsmouth. It also resented his charge that the legislature failed to provide honorable salaries for judges and interfered in court decisions, calling his conduct " impertinent and unbecoming to his office." The trial in the state senate was postponed, with Langdon resigning his position before it could commence. In the meantime, President Washington had appointed him in December 1790 as a commissioner to settle Revolutionary War claims. In 1796 and 1797, Langdon attempted a comeback by running for Congress, but lost.
Өлім және жерлеу
Лэнгдон 1805 жылдың 13 қаңтарында Портсмутте қайтыс болды және Портсмуттегі Солтүстік бейіште жерленді.
Langdon died in Portsmouth on January 13, 1805, and was buried in the North Cemetery at Portsmouth.