Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фильм бұрын шығарылған материалдардан монтаждалған
Film edited from previously released footage
Компиляциялық фильм – екі немесе одан көп фильмдерден немесе телебағдарламалардан алынған көріністер мен кадрлардан құралған, жаңа фильм жасау үшін біріктірілген фильм. Бұл фильмдер бірдей немесе әртүрлі тақырыпта болуы мүмкін. Ең көп кездесетін мысал – тарихи оқиға туралы деректі фильм, ол әртүрлі киножурналдар мен сол тақырыптағы басқа деректі фильмдерден алынған кадрлардан жасалған. Компиляциялық фильмге жаңа кадрлар және/немесе жаңа саундтрек қосылуы мүмкін, бірақ негізгі материалдың көп бөлігі жинақталған, ескі кадрлардан тұрады. Дегенмен, компиляциялық фильмдер өздігінен толыққанды және бір-бірінен ерекшеленетін бірнеше қысқа фильмдерді қарапайым монтаждауды қамтымайды, мұндай фильмдер киноантологиялар деп есептеледі. Кинорежиссер және тарихшы Джей Лейда 1964 жылы «Фильмдер фильмдерді тудырады» кітабында «Компиляциялық фильм» терминін алғаш рет қолданды, бірақ содан бері бұл тақырыптағы активті талқылаулар тоқтаған сияқты. Мұның себебі – байланысты жобаны аяқтау үшін қажетті қолжетімді кадрлардың жетіспеуі болуы мүмкін. Ғалым Кит Битти тиісті кадрлар болмаса, авторлардың осындай форматты пайдаланып, толыққанды аргументтерді ұсынуы қиын екенін айтты.
A compilation film, or compilation movie is a film composed of scenes and shots taken from two or more prior films or television programs and edited together so as to make a new film, whether on the same or a different subject. The most common example would be a documentary film on an historical event composed of footage from various newsreels and other film documentaries on the same subject. New footage and/or a new soundtrack may also be included in a compilation film, but the compiled, older footage makes up the majority of its principal material. Compilation film does not include, however, a simple editing together of several short films, complete in themselves and distinguished as such from each others, which should be considered as film anthologies. Filmmaker and historian Jay Leyda first coined the term "Compilation Film" in his book Films Beget Films in 1964, but it appears that there have not been active discussions around the topic since. This could be due to the lack of accessible and available shots that are required to complete a coherent project. Scholar Keith Beattie stated that without relevant clips, it is challenging for creators to utilise such format to put forward comprehensive arguments.
Насихаттау
Алғашқы жинақталған фильмдердің кейбіреулері үгіт-насихат фильмдері болды. Белгілі бір мысал – неміс нацистік үгіт-насихат фильмі «Der ewige Jude» (1940), онда жаңа түсірілген кадрлардың үлесі өте шағын болды, атап айтқанда, Польша геттосындағы еврейлер туралы сахналар мен анимациялық карталар. Фильмнің көп бөлігі Альберт Эйнштейн, Анна Штерн, Роза Люксембург және Адольф Гитлерді көрсететін ескі кинохроникалық кадрлармен, сондай-ақ Чарли Чаплин, Эрнст Любич және Фриц Лангпен бірге түсірілген фильмдерден алынған үзінділермен толтырылған. АҚШ және Ұлыбритания сияқты басқа елдер де өздерін деректі фильм түрінде көрсету үшін архивтік кадрларды пайдаланып үгіт-насихат фильмдерін жасады.
Some of the earliest compilation movies were propaganda films. A famous example is the German Nazi propaganda film Der ewige Jude (1940), where only a small part consisted of new footage, namely the scenes with Jews in a Polish ghetto and the animated maps. The majority of the film was filled with old newsreel footage showing Albert Einstein, Anna Stern, Rosa Luxemburg and Adolf Hitler and clips from movies with and by Charlie Chaplin, Ernst Lubitsch and Fritz Lang. Other countries, including the United States and Great Britain, also made propaganda films with archive footage to present themselves in the style of a documentary.
Танымал фильмдер мен телесериалдарға негізделген жинақ фильмдер
Видео дүкендер пайда болғанға дейін кинокомпаниялар жинақталған фильмдер шығарды, онда фильм-сериалдардың ең жақсы эпизодтары бір фильмге біріктірілді. Осындай алғашқы мысалдардың бірі – Уолт Диснейдің танымал қысқа анимациялық фильмдеріне негізделген «жинақ фильмдері». 1950 жылдары теледидар танымал болғаннан кейін, кейбір телесериалдардың эпизодтары жинақталып, бір фильмге өңделді. Мысалы, 1955 жылғы «Дэви Крокетт» телесериалы «Дэви Крокетт және өзен қарақшылары» (1956) деген кинофильм түрінде шықты. Бұл жинақ фильм болды, себебі эпизодтар бөлек көрсетілмеді; кадрлар эпизодтардың ашылу және жабылу титрлерісіз үздірілмей жалғасты, және бір фильмнің оқиғасы ретінде көрінді. Теледидар бірнеше ескі фильмдер мен телесериалдарды үнемі қайталай бастағанда, жинақ фильмдерге деген қызығушылық азайды. Бұрын шыққан фильмдерден басқа ештеңеден тұрмайтын немесе одан көп емес фильмдер, мысалы «Годзилланың кек алуы» (1969) және «Жасыл пантераның іздері» (1982) көрермендерге жаңа, түпнұсқа материалды күтіп, сол материалды қайтадан көруге алданғандай сезім тудырды. Видео және DVD-нің пайда болуы, олардың көмегімен бір серияның бірнеше эпизоды немесе маусымдарын толық жинауға мүмкіндік болды, жинақ фильмдерге деген қажеттілікті де жойды.
In the years before the invention of video stores film companies released compilation films in which the best episodes of a film serial were put into one movie. One of the earliest examples were Walt Disney's "package films", based on his popular short animated films. After television became popular during the 1950s some television series episodes were compiled and edited into one film. A famous example was the 1955 TV series Davy Crockett, which was released as the cinematic feature Davy Crockett and the River Pirates (1956). This was a compilation film because the episodes were not distinguished as such; the footage just continued along, without per episode opening and closing credits, and appeared as a single film story. When television started to repeating several old films and TV series on a regular basis, compilation films became less popular. Films consisting of almost or nothing more than previously released footage, like Godzilla's Revenge (1969) and Trail of the Pink Panther (1982) left the audience with the feeling that they had been tricked into seeing the same material again, while expecting a fully original film with new, authentic material. The arrival of video and DVD, where several episodes or seasons of a series could be entirely collected, also took the need for compilation films away.
Музыкалық жинақ фильмдер
Тағы бір танымал түрі – музыкалық жинақ фильмдер, онда фильмдерден алынған музыкалық фрагменттер, концерттер немесе музыкалық бейнежазбалар бір форматқа біріктіріледі. Осыған қатысты белгілі мысалдар – "Бұл – ойын-сауық!" (1974), "Бұл ойын-сауық, ІІ бөлім" (1976) және "Бұл ойын-сауық! III" (1994) фильмдері. Бұлар Голливуд музыкалық фильмдері туралы деректі фильмдер, онда әңгімелеу жиі тоқталып, осы музыкалық фильмдерден толық көріністер көрсетіледі. Тағы бір мысал – поп-эстрада әншісі Майкл Джексонның "Мунвокер" (1988) фильмі. Ол көбінесе оның бұрынғы музыкалық бейнежазбалары мен концерттерінен алынған кадрлардан және оқиғаға ұқсас болу үшін түсірілген жаңа кадрлардан тұрады.
Another popular form is the musical compilation film, where clips from film musicals, concerts or music videos could be brought together into one format. Famous examples are the movies That's Entertainment! (1974), That's Entertainment, Part II (1976) and That's Entertainment! III (1994), all documentaries about Hollywoodmusicals, in which the narration is frequently interrupted to show full scenes from these musical films. Another example is the movie Moonwalker (1988) with pop singer Michael Jackson which mostly consists of older footage from his music videos and concerts, and some newer footage to give some resemblance of a story.
Жаңа материалдан тұратын жинақ фильмдер
Компиляциялық фильмдердің ерекше бір түрі – ескі кадрлардың қайта түсірілуімен, бірақ жоғары бюджетпен жасалған фильмдер. Соның көрнекті мысалы – алғашқы Монти Пайтон фильмі "And Now For Something Completely Different" (1973), ондағы көптеген көріністер "Монти Пайтонның Ұшқыш циркі" телесериалының алғашқы екі маусымындағы ең танымал скетчтерінің қайта жасалған нұсқалары. Демек, кадрлар жаңа болғанымен, мазмұны көбінесе жаңа емес.
A special kind of compilation films are movies where old footage is simply filmed again, but on a higher budget. A famous example is the first Monty Python movie And Now For Something Completely Different (1973), where most of the scenes are recreations of the most popular sketches from the first two seasons of the TV series Monty Python's Flying Circus. So although the footage is new, the content is mostly not.
Аниме
Жапон анимесінде жинақ фильм – негізінен телесериалдан алынған кадрлардан құралған көркем фильм. Олар әдетте оқиғаның сюжеттік желісін сегізден он үш сағаттық эфирден екі сағаттан астам уақытқа дейін, жарнамасыз қысқартады. Телевизия үшін жасалғаннан гөрі сапасы жоғарырақ немесе оқиғаның мәліметтерін өзгертетін қосымша анимация қосылуы мүмкін, көбінесе бұл түпнұсқа шоуда көрсетілмеген жалғастыруға алып келеді. Мұндай фильмдер бейнекассетаға немесе DVD-ге жазылуы мүмкін, соңғы кезде тіпті кинотеатрларда көрсетілмей де шығарылады. Жинақ фильмдер көбінесе телеарнаның жетегінен тыс тұратын адамдар үшін телесериалдың мазмұнына қол жеткізудің ең оңай жолы болып табылады. Басқа елдерге тарату құқығы көбінесе толық сериал шығарылуынан бұрын жинақ фильмдерге беріледі. Жинақ фильмде сериал арқылы дамыған кейіпкерлердің толық сипаттамасы болмаса да, оның ішінде артық материалдар мен қабыспалы сюжеттер жоқ. Мысалдарға "Қабық ішіндегі рух: Тұрғанда жалғыз" фильмдері, "Күлкілі адам" және "Жекелеген он бір", "Ғарыш шайқас кемесі Ямато" (1977) және "Мобильді костюм" атты алғашқы үш фильм жатады. "Майсон Иккоку" сериалы да жинақ фильмге ие болды. Джерри Андерсонның "Супермарионация" сериалының көп бөлігі 1980-ші жылдары ITC Entertainment компаниясымен "Супер ғарыш театры" атты пакет астында жинақ фильмдерге айналдырылды.
In Japanese anime, a compilation movie is a feature film that is mostly composed of footage from a television serial. These typically compress the plot of a story arc from about eight to thirteen broadcast hours to a bit more than two hours without commercials. Additional animation may be added that is either of a superior quality to that made for television or which changes story details, often making the ending lead to a sequel not suggested in the original show. Such films may be put on video or DVD, recently even without being shown theatrically. A compilation movie is often the most available source for the content of the TV series for persons outside the range of broadcasting. Release rights to other countries are often given for compilation movies well before the entire serial is similarly released. A compilation movie does not contain the characterization developed through the series, but it does not have filler material or extraneous plot. Examples of compilation films include the Ghost in the Shell: Stand Alone Complex films The Laughing Man and Individual Eleven, Space Battleship Yamato (1977) and the first three Mobile Suit Gundam films. The series Maison Ikkoku also derived a compilation film. Most of Gerry Anderson's Supermarionation series were made into compilation movies during the 1980s by ITC Entertainment under the package title of Super Space Theater.
Жинақ фильм мен антология фильмінің айырмашылығы
Антологиялық фильм стильдік тұрғыдан жинақтама фильмге ұқсайды және кейбір антологиялық фильмдер жинақтама фильмдер болып табылады, бірақ бәрі де емес. Антологиялық фильмді жинақтама фильмнен ерекшелендіретін нәрсе – жинақтама фильмнің өзіндік мәні бойынша бұрынғы мұрағаттық немесе қойма кадрларын көрсету болса, антологиялық фильмдегі қысқа бөлімдер жаңа материалдан тұрады.
An anthology film looks stylistically like a compilation film and some anthology films are compilation films, but certainly not all of them. What distinguishes an anthology film from a compilation movie is the fact that a compilation film by definition shows archive or stock footage shown before, while the short segments in an anthology film are new material.