Жади Рана – Гуджараттағы Санжан билеушісі, зәрдүшт дінінен қуылғандарға пана берген. Діни көзқарастарды түсіндірген соң, тіл мен киімді өзгертуді талап еткен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джади Рана – 1599 жылы аяқталған "Кисса и Санжан" эпостық поэмасына сәйкес, қазіргі Гуджараттағы Валсадтың Санжан қаласын билеген үнді билеушісі. Бұл поэма Сасанид империясы құлағаннан кейін діни қуғын-сүргінге ұшыраған зороастрийлердің қашуы және Үндістанда пана тапқан алғашқы жылдары туралы баяндайды. 20 ғасырдағы "Кисса" аудармасында оның есімі "Жәди Рана" деп транслитерацияланған.
Jadi Rana was an Indian ruler of Sanjan, Valsad in present day Gujarat as per the Qissa i Sanjan, an epic poem completed in 1599, which is an account of the flight of some of the Zoroastrians who were subject to religious persecution following the fall of the Sassanid Empire, and of their early years in India, where they found refuge. A 20th century translation of the Qissa transliterates the name as Jádi Rana.
Джади Рана Кисса-и Санжанда
Киссаға сәйкес, Джади Рана әділдігімен алдын ала танымал болды, осының нәтижесінде діни қуғын-сүргіннен қашып келген зороастрийлердің бір бөлігі оның мемлекетінде пана іздеді. Джади Рана олардан өз діни сенімдері мен дәстүрлерін түсіндіруді сұрады, олар түсіндірді. Олардың түсіндірмесіне көңіл көшіріп, ол олардың пана сұрауын қабылдады, бірақ олар жергілікті тілді (гужарати) қабылдауы керек еді; әйелдері жергілікті киім (сари) киюі керек еді; және енді ешқандай қару ұстамауы керек еді. Қашқындар шарттарды қабылдап, Санжан елді мекенін құрды (Үлкен Хорасанның Санжанымен салыстырыңыз).
According to the Qissa, Jadi Rana had a reputation for fairness that preceded him, which prompted some of the Zoroastrians who were fleeing religious persecution to seek asylum in his kingdom. Jadi Rana asked them to explain their religious beliefs and customs, which they did. Satisfied with their explanation, he granted their request for asylum provided they adopt the local language (Gujarati); that their women adopt local dress (the Sari); and that they henceforth cease to bear arms. The refugees accepted the conditions and founded the settlement of Sanjan (cf: Sanjan in Greater Khorasan).
"Сұрақтың сүтіндегі қант секілді"
Бір қызықты, мүмкін апокрифтік парсы аңызы Джади Рана мен жаңадан келген эмигранттардың алғашқы кездесуін баяндайды: Зороастрийлер пана сұрағанда, Джади Рана өзінің мемлекеті толып кеткенін және босқындарды қабылдай алмайтынын көрсету үшін, толып тұрған сүт ыдысын көрсетті. Жауап ретінде, зороастрий дінінің бірі қанттың бір ұсқын-дағын сүтке қосып, олар ыдысты толып кетірмейтінін, тіпті азаматтардың өмірін тәтті ететінін білдірді. Джади Рана эмигранттарға баспана берді және оларға өз діндерін мен дәстүрлерін еркін сақтауға рұқсат берді.
One interesting, perhaps apocryphal Parsi legend relates the course of the initial meeting between Jadi Rana and the newly landed emigrants: When the Zoroastrians requested asylum, Jadi Rana motioned to a vessel of milk filled to the very brim to signify that his kingdom was already full and could not accept refugees. In response, one of the Zoroastrian priests added a pinch of sugar to the milk, thus indicating that they would not bring the vessel to overflowing and indeed make the lives of the citizens sweeter. Jadi Rana gave shelter to the emigrants and permitted them to practice their religion and traditions freely.