Кіріспе

Отелия Батлер Махоун (1 тамыз 1835 – 11 ақпан 1911), Вирджиния штатының Смитфилд қаласында дүниеге келген, Америка Азамат соғысы кезінде медбике болған. Ол Конфедерация генерал-майоры Уильям Махоунның әйелі, ол азаматтық инженер, мұғалім, темір жол салушы және АҚШ Конгресінің сенаторы болған. Азамат соғысы кезінде және одан кейін Вирджинияда "Кретер шайқасының батыры" деп танымал болған, бойы кішкентай күйеуі "Кішкентай Билли" деп аталған. Өзінің ерекше тұлғасымен және қажырлы мінезімен әйгілі Отелия Батлер Махоун, өзінің танымал күйеуінен кем танылмаған. Жергілікті аңыз бойынша, ол күйеуі жобалап салған және қазіргі Норфолк Саудрен темір жолының бір бөлігі болып табылатын, Саффолк пен Петербург қалалары арасындағы 52 мильдік тангенстік темір жол бойындағы Виндзор, Айвор, Уэйкфилд, Уэверли және Диспутанта қалаларына ат қойған. 1870 жылы Вирджинияның оңтүстік бөлігінде Атлантик, Миссисипи және Огайо теміржолын (AM&O) құруға жетекшілік еткенде, оны қалт жібергендер бұл әріптердің "All Mine and Otelia's" дегенді білдіретінін айтқан. Өмірінің соңғы жылдарында Отелия мен Кішкентай Билли Махоун анасының туған қаласы Петербургке (Вирджиния штаты) қоныс аударды, ол күйеуі 1895 жылы қайтыс болғаннан кейін көп жылдар бойы жесірлікте өмір сүрді.

Ата-анасы мен балалық шағы

Отелия Батлер Вирджиния штатының Уайт округіне қарасты Смитфилд қаласынан шыққан доктор Роберт Батлердің (1784–1853) және оның екінші әйелі, бұрынғы Отелия Войнардтың (1803–1855) қызы, ол Вирджиния штатының Петербург қаласынан шыққан. Батлер отбасы белгілі болды, ал доктор Батлер 1853 жылы қайтыс болғанда Вирджиния штатының қазынашысы болып сайланған еді. Ол жарияланған есептерде "күшті мінез-құлқы бар, ерекше сұлу әйел" деп сипатталған. Сондай-ақ, жас Отелия Батлер "мәдениетті" отбасынан шыққан деп айтылды.

Неке

Уильям Махоун ирланд-американдық тегінен шыққан және Вирджиния штатының Саутгемптон округінде өскен. Ол 1847 жылы Вирджиния әскери институтын (VMI) бітірген, азаматтық инженер мамандығын алған. 1853 жылы Норфолк және Петербург теміржолын (N&P) салуға шақырылды, ол Смитфилдтегі Батлер үйінен алыс емес, Уайт аралынан өтті. Отелия 29 жастағы Махоунға 1855 жылдың 8 ақпанында тұрмысқа шықты. Жұбайлар Норфолк қаласына (Вирджиния штаты) қоныстанды. Кейін 1855 жылы, Норфолк-Портсмут аймағының халқының үштен бірін құртқан сары қызылша эпидемиясынан қашу үшін, ол анасымен бірге Иерусалимде (кейіннен Кортланд деп аталған) Саутгемптон округінде болды. Халық арасындағы әңгімеге сүйенсек, Отелия мен Уильям Махоун жаңадан салынған Норфолк және Петербург теміржолымен саяхаттап, ол оқып жатқан сэр Уолтер Скотттың "Иванхоэ" романынан станцияларға ат қойған. Оның тарихи шотланд романдарынан Отелия Виндзор, Уэверли және Уэйкфилд сияқты жер аттарын таңдады. Айвор деген кішкентай Саутгемптон округі қаласының атын шотланд кланы "МакИвор" есімінен алды. Олар Принс-Джордж округіндегі Петербургтегі желінің соңына жақын бір нүктеге жеткенде, екеуі келісе алмады. Олар "дау" құрметіне жаңа сөз ойлап тапты, содан кейін шағын қауымдастық Disputanta деп аталды. N&P теміржолы 1858 жылы аяқталды, ал Уильям оның президенті болып тағайындалды. Оның күйеуі Конфедерация армиясының офицері болғанда, Отелия Ричмондта медбике болып қызмет етті. 1 метр 65 см бойы бар және салмағы 45 кг болатын күйеуіне "Кішкентай Билли" деген лақап ат қойылды. Губернатор Джон Летчер Отелияға күйеуінің Манассас екінші шайқасында жарақаттанғанын, бірақ тек "бетке тиген жара" алғанын хабарлағанда, ол: "Енді мен Уильямда мүлде ет жоқ екенін білемін" деді. Соғыстың соңында, Петербургтің қоршауы кезінде, Отелия балаларымен бірге оған жақын болу үшін Петербургке көшті. Махоун 1864 жылдың шілдесінде Кратер шайқасының батыры атанды және генерал-майор шеніне көтерілді.

Балалар мен отбасылық өмір

Отелия мен Уильям Махоунда 13 бала болды. Бірақ олардың тек 3 баласы есейді – екі ұлы, Уильям мен Роберт, және қызы Отелия. Уильям Махоун кіші (1856-1927) Ганновер академиясында оқыды. Кейбір уақыт темекі саудасымен айналысып, содан кейін Петербургте кеден инспекторы болып жұмыс істеді. Роберт Батлер Махоун (1858-1914) бірнеше жыл әкесінің жеке хатшысы болып қызмет етті, кейін мемлекеттік қызметте болды. 1898 жылы АҚШ президенті Уильям Маккинли оны Техас штатының Ларедо қаласынан Мексика шекарасының ар жағындағы Тамаулипас штатының Нуэво-Ларедо қаласындағы АҚШ консулы қызметіне тағайындады. Отелия (Махоун туған қызы) Макгилл Еуропаны кеңінен аралап, 1895 жылы Вирджиния штатының белгілі Петербург отбасынан шыққан Уильям Л. Макгиллге үйленді. Махоундар некелескеннен кейін Норфолк қаласында тұрды. Азамат соғысының соңында Петербургке көшіп келді. 1869-1872 жылдар аралығында бірнеше жылға Атлантика, Миссисипи және Огайо темір жолының (AM&O) штаб-пәтері орналасқан Линчбургке көшіп, содан кейін Петербургке қайтып келді, онда өмірінің соңына дейін тұрды. Олардың бұрынғы үйі Петербургтегі Оңтүстік Сикамор көшесінде Петербург қалалық кітапханасының бөлігіне айналды. 1874 жылы Оңтүстік Базар көшесіндегі үйді сатып алып, кеңейтті, ол одан кейін олардың тұрақты мекені болды.

Соғыстан кейінгі

Аппоматтокс сотының жанында өткен кездесуде жеңілген Конфедерация генералы Роберт Ли өз генералдарын үйлеріне қайтып, жаңадан құру жұмыстарын бастауға шақырды. Соғыстан кейінгі кезеңде Уильям Махон назарын соғысқа дейінгі кәсібіне, теміржол ісіне қайтарды және Норфолк пен Петербург теміржолын жылдам қайта жаңғыртты. 1865 жылдың соңында Оңтүстік жақ теміржолының президенті болды және 1870 жылы N&P және Оңтүстік жақ теміржолын Вирджиния және Теннесси теміржолымен біріктіріп, Атлантика, Миссисипи және Огайо теміржолын құруға зор үлес қосты. Отелия мен Уильям Линчбургке (Вирджиния штаты) көшті, ол A, M & O штаб-пәтері болды, оның аббревиатурасы "All Mine and Otelia's" деген мағынаны білдірді деп айтылады. 1873 жылғы қаржылық дағдарыстан кейін A, M & O облигацияларын төлеуде қиындыққа тап болды және банкротқа ұшырады. 1881 жылы Махон бақылауын солтүстік қаржылық топтарға жоғалтты, олар оны Норфолк және Батыс теміржолы деп атады. Уильям Махон шамамен 30 жыл бойы Вирджиния саясатында белсенді болды. Ол әлі Конфедерация армиясында қызмет етіп тұрғанда 1864 жылы Вирджиния Бас Ассамблеясына сайланды. 1877 жылы губернаторлыққа үміткерлігі сәтсіз аяқталғаннан кейін, келесі жылы Readjuster партиясын ұйымдастырды. Оның таңдаған үміткері Уильям Э. Камерон губернатор болып сайланды және 1882 жылдан 1886 жылға дейін қызмет етті. Махон өзі 1881 жылдан 1887 жылға дейін Вирджинияның екі сенаторының бірі ретінде АҚШ Конгресінде қызмет етті.

Мұралық

Уильям Махоун 1895 жылы Вашингтон қаласында қайтыс болды. Отелия одан кейін 15 жыл өмір сүріп, 1911 жылдың 11 ақпанында 75 жасқа толып, 6 ай өткен соң Вирджиния штатының Петербург қаласында дүниеден озды. Олар Петербургтегі Блэндфорд зиратында жерленген. Петербург пен Саффолк арасындағы 460 тас жолының көп бөлігі Уильям жобалаған теміржолдың 52 мильдік түзу сызығымен қатар өтеді. Жол олар есімдерін берген деп саналатын қалалар арқылы өтетіндіктен, жергілікті халық арасында бұл жол Генерал Махоун бульвары және Генерал Махоун тас жолы деп белгілі.