Америка Азамат Соғысының медбикесі және теміржол құрылысшысының әйелі Отелия Махон
Otelia B. Mahone
Отелия Батлер Махоун (1835-1911) – Азамат соғысы кезіндегі медбике, Вирджиния штатындағы танымал тұлға. Ол күйеуі Уильям Махоунмен бірге қалалар мен теміржол құрылысына үлкен үлес қосты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Отелия Батлер Махоун (1 тамыз 1835 – 11 ақпан 1911), Вирджиния штатының Смитфилд қаласында дүниеге келген, Америка Азамат соғысы кезінде медбике болған. Ол Конфедерация генерал-майоры Уильям Махоунның әйелі, ол азаматтық инженер, мұғалім, темір жол салушы және АҚШ Конгресінің сенаторы болған. Азамат соғысы кезінде және одан кейін Вирджинияда "Кретер шайқасының батыры" деп танымал болған, бойы кішкентай күйеуі "Кішкентай Билли" деп аталған. Өзінің ерекше тұлғасымен және қажырлы мінезімен әйгілі Отелия Батлер Махоун, өзінің танымал күйеуінен кем танылмаған. Жергілікті аңыз бойынша, ол күйеуі жобалап салған және қазіргі Норфолк Саудрен темір жолының бір бөлігі болып табылатын, Саффолк пен Петербург қалалары арасындағы 52 мильдік тангенстік темір жол бойындағы Виндзор, Айвор, Уэйкфилд, Уэверли және Диспутанта қалаларына ат қойған. 1870 жылы Вирджинияның оңтүстік бөлігінде Атлантик, Миссисипи және Огайо теміржолын (AM&O) құруға жетекшілік еткенде, оны қалт жібергендер бұл әріптердің "All Mine and Otelia's" дегенді білдіретінін айтқан. Өмірінің соңғы жылдарында Отелия мен Кішкентай Билли Махоун анасының туған қаласы Петербургке (Вирджиния штаты) қоныс аударды, ол күйеуі 1895 жылы қайтыс болғаннан кейін көп жылдар бойы жесірлікте өмір сүрді.
Otelia Butler Mahone (August 1, 1835 – February 11, 1911) from Smithfield, Virginia was a nurse during the American Civil War and the wife of Confederate Major General William Mahone, who was a civil engineer, teacher, railroad builder, and Senator in the United States Congress. Popularly known in Virginia as the "Hero of the Battle of the Crater" during and after the Civil War, her small of stature husband was nicknamed "Little Billy." An illustrious "character" in her own right, strong willed Otelia Butler Mahone became almost as well known as her famous husband. She is credited by local legend with the naming of the towns of Windsor, Ivor, Wakefield, Waverly and Disputanta along the famous 52 mile tangent railroad tracks (now part of Norfolk Southern) engineered and built by her husband between the cities of Suffolk and Petersburg. When he led the formation of the Atlantic, Mississippi and Ohio Railroad (AM&O) from three trunk lines across the southern tier of Virginia in 1870, wags claimed the initials stood for "All Mine and Otelia's." In their later years, Otelia and Little Billy Mahone settled in her mother's original hometown of Petersburg, Virginia, where she lived as a widow for many years after his death in 1895.
Ата-анасы мен балалық шағы
Отелия Батлер Вирджиния штатының Уайт округіне қарасты Смитфилд қаласынан шыққан доктор Роберт Батлердің (1784–1853) және оның екінші әйелі, бұрынғы Отелия Войнардтың (1803–1855) қызы, ол Вирджиния штатының Петербург қаласынан шыққан. Батлер отбасы белгілі болды, ал доктор Батлер 1853 жылы қайтыс болғанда Вирджиния штатының қазынашысы болып сайланған еді. Ол жарияланған есептерде "күшті мінез-құлқы бар, ерекше сұлу әйел" деп сипатталған. Сондай-ақ, жас Отелия Батлер "мәдениетті" отбасынан шыққан деп айтылды.
Otelia Butler was the daughter of Dr. Robert Butler (1784–1853) of the town of Smithfield in Isle of Wight County, Virginia and his second wife, the former Otelia Voinard (1803–1855), originally from Petersburg, Virginia. The Butler family was prominent, and Dr. Butler was serving as the elected Treasurer of the Commonwealth of Virginia when he died in 1853. She has been described in published accounts as a "lady of rare beauty with a strong, forceful personality." It was also said that young Otelia Butler came from "cultured" background.
Неке
Уильям Махоун ирланд-американдық тегінен шыққан және Вирджиния штатының Саутгемптон округінде өскен. Ол 1847 жылы Вирджиния әскери институтын (VMI) бітірген, азаматтық инженер мамандығын алған. 1853 жылы Норфолк және Петербург теміржолын (N&P) салуға шақырылды, ол Смитфилдтегі Батлер үйінен алыс емес, Уайт аралынан өтті. Отелия 29 жастағы Махоунға 1855 жылдың 8 ақпанында тұрмысқа шықты. Жұбайлар Норфолк қаласына (Вирджиния штаты) қоныстанды. Кейін 1855 жылы, Норфолк-Портсмут аймағының халқының үштен бірін құртқан сары қызылша эпидемиясынан қашу үшін, ол анасымен бірге Иерусалимде (кейіннен Кортланд деп аталған) Саутгемптон округінде болды. Халық арасындағы әңгімеге сүйенсек, Отелия мен Уильям Махоун жаңадан салынған Норфолк және Петербург теміржолымен саяхаттап, ол оқып жатқан сэр Уолтер Скотттың "Иванхоэ" романынан станцияларға ат қойған. Оның тарихи шотланд романдарынан Отелия Виндзор, Уэверли және Уэйкфилд сияқты жер аттарын таңдады. Айвор деген кішкентай Саутгемптон округі қаласының атын шотланд кланы "МакИвор" есімінен алды. Олар Принс-Джордж округіндегі Петербургтегі желінің соңына жақын бір нүктеге жеткенде, екеуі келісе алмады. Олар "дау" құрметіне жаңа сөз ойлап тапты, содан кейін шағын қауымдастық Disputanta деп аталды. N&P теміржолы 1858 жылы аяқталды, ал Уильям оның президенті болып тағайындалды. Оның күйеуі Конфедерация армиясының офицері болғанда, Отелия Ричмондта медбике болып қызмет етті. 1 метр 65 см бойы бар және салмағы 45 кг болатын күйеуіне "Кішкентай Билли" деген лақап ат қойылды. Губернатор Джон Летчер Отелияға күйеуінің Манассас екінші шайқасында жарақаттанғанын, бірақ тек "бетке тиген жара" алғанын хабарлағанда, ол: "Енді мен Уильямда мүлде ет жоқ екенін білемін" деді. Соғыстың соңында, Петербургтің қоршауы кезінде, Отелия балаларымен бірге оған жақын болу үшін Петербургке көшті. Махоун 1864 жылдың шілдесінде Кратер шайқасының батыры атанды және генерал-майор шеніне көтерілді.
William Mahone was of Irish American heritage and grew up in Southampton County, Virginia. He graduated with the Class of 1847 from Virginia Military Institute (VMI), trained as a civil engineer. He was hired in 1853 to build the Norfolk and Petersburg Railroad (N&P), which passed through Isle of Wight County not far from the Butler's home in Smithfield. Otelia married 29 year old Mahone on February 8, 1855. The couple settled in Norfolk, Virginia. Later in 1855, they escaped the yellow fever epidemic which decimated a third of the population of the Norfolk Portsmouth area by staying with his mother in Jerusalem (later renamed Courtland) in Southampton County. Popular legend has it that Otelia and William Mahone traveled along the newly completed Norfolk and Petersburg Railroad naming stations from Ivanhoe, a book she was reading written by Sir Walter Scott. From his historical Scottish novels, Otelia chose the place names of Windsor, Waverly and Wakefield. She tapped the Scottish Clan "McIvor" for the name of Ivor, a small Southampton County town. When they reached a point in Prince George County not far from the end of the line at Petersburg, the two could not agree. It is said that they invented a new word in honor of their "dispute", which is how the tiny community of Disputanta was named. The N&P railroad was completed in 1858, and William was named its president. When her husband became an officer in the Confederate Army, Otelia served the cause in Richmond as a nurse. Small of stature at 5 feet 5 inches tall and weighing only 100 pounds (45 kg), her husband was nicknamed "Little Billy". When Otelia was notified by Governor John Letcher that her husband had been injured in the Second Battle of Manassas, but had only received a "flesh wound", she replied "Now I know it is serious for William has no flesh whatsoever." Late in the War, during the Siege of Petersburg, Otelia and the children moved to Petersburg to be near him. Mahone himself became the hero of the Battle of the Crater in July, 1864, and was promoted to Major General.
Балалар мен отбасылық өмір
Отелия мен Уильям Махоунда 13 бала болды. Бірақ олардың тек 3 баласы есейді – екі ұлы, Уильям мен Роберт, және қызы Отелия. Уильям Махоун кіші (1856-1927) Ганновер академиясында оқыды. Кейбір уақыт темекі саудасымен айналысып, содан кейін Петербургте кеден инспекторы болып жұмыс істеді. Роберт Батлер Махоун (1858-1914) бірнеше жыл әкесінің жеке хатшысы болып қызмет етті, кейін мемлекеттік қызметте болды. 1898 жылы АҚШ президенті Уильям Маккинли оны Техас штатының Ларедо қаласынан Мексика шекарасының ар жағындағы Тамаулипас штатының Нуэво-Ларедо қаласындағы АҚШ консулы қызметіне тағайындады. Отелия (Махоун туған қызы) Макгилл Еуропаны кеңінен аралап, 1895 жылы Вирджиния штатының белгілі Петербург отбасынан шыққан Уильям Л. Макгиллге үйленді. Махоундар некелескеннен кейін Норфолк қаласында тұрды. Азамат соғысының соңында Петербургке көшіп келді. 1869-1872 жылдар аралығында бірнеше жылға Атлантика, Миссисипи және Огайо темір жолының (AM&O) штаб-пәтері орналасқан Линчбургке көшіп, содан кейін Петербургке қайтып келді, онда өмірінің соңына дейін тұрды. Олардың бұрынғы үйі Петербургтегі Оңтүстік Сикамор көшесінде Петербург қалалық кітапханасының бөлігіне айналды. 1874 жылы Оңтүстік Базар көшесіндегі үйді сатып алып, кеңейтті, ол одан кейін олардың тұрақты мекені болды.
Otelia and William Mahone had 13 children. However, only 3 of their children survived to adulthood, two sons, William and Robert, and a daughter, also named Otelia. William Mahone, Jr. (1856 1927) attended school at Hanover Academy. He was engaged in the tobacco trade for a time and later served as collector of customs at Petersburg. Robert Butler Mahone (1858 1914) was assigned to his father as private secretary for a number of years and afterward was in the government service. In 1898, he was appointed by U. S. President William McKinley as Consul of the United States at Nuevo Laredo, Tamaulipas, across the U. S. Mexico border from Laredo, Texas. Otelia (née Mahone) McGill traveled extensively in Europe and in 1895 married William L. McGill, from a prominent Petersburg, Virginia family. The Mahones lived in Norfolk after their marriage. Late in the Civil War, they relocated to Petersburg. They moved to Lynchburg, headquarters of the new Atlantic, Mississippi and Ohio Railroad (AM&O) for several years from 1869 to 1872, returning to Petersburg, where they lived the rest of their lives. Their former home on South Sycamore Street in Petersburg became part of the Petersburg Public Library. In 1874, they acquired and enlarged a house on South Market Street which was their home thereafter.
Соғыстан кейінгі
Аппоматтокс сотының жанында өткен кездесуде жеңілген Конфедерация генералы Роберт Ли өз генералдарын үйлеріне қайтып, жаңадан құру жұмыстарын бастауға шақырды. Соғыстан кейінгі кезеңде Уильям Махон назарын соғысқа дейінгі кәсібіне, теміржол ісіне қайтарды және Норфолк пен Петербург теміржолын жылдам қайта жаңғыртты. 1865 жылдың соңында Оңтүстік жақ теміржолының президенті болды және 1870 жылы N&P және Оңтүстік жақ теміржолын Вирджиния және Теннесси теміржолымен біріктіріп, Атлантика, Миссисипи және Огайо теміржолын құруға зор үлес қосты. Отелия мен Уильям Линчбургке (Вирджиния штаты) көшті, ол A, M & O штаб-пәтері болды, оның аббревиатурасы "All Mine and Otelia's" деген мағынаны білдірді деп айтылады. 1873 жылғы қаржылық дағдарыстан кейін A, M & O облигацияларын төлеуде қиындыққа тап болды және банкротқа ұшырады. 1881 жылы Махон бақылауын солтүстік қаржылық топтарға жоғалтты, олар оны Норфолк және Батыс теміржолы деп атады. Уильям Махон шамамен 30 жыл бойы Вирджиния саясатында белсенді болды. Ол әлі Конфедерация армиясында қызмет етіп тұрғанда 1864 жылы Вирджиния Бас Ассамблеясына сайланды. 1877 жылы губернаторлыққа үміткерлігі сәтсіз аяқталғаннан кейін, келесі жылы Readjuster партиясын ұйымдастырды. Оның таңдаған үміткері Уильям Э. Камерон губернатор болып сайланды және 1882 жылдан 1886 жылға дейін қызмет етті. Махон өзі 1881 жылдан 1887 жылға дейін Вирджинияның екі сенаторының бірі ретінде АҚШ Конгресінде қызмет етті.
In a meeting near Appomattox Court House about the time of the surrender, defeated Confederate General Robert E. Lee urged his generals to go home and start rebuilding. In the post war period, William Mahone redirected his attention back to his pre war occupation, railroading, quickly rebuilding the Norfolk and Petersburg Railroad. He became president of the South Side Railroad in late 1865, and was instrumental in combining the N&P and South Side Railroad with the Virginia and Tennessee Railroad to form the Atlantic, Mississippi and Ohio Railroad in 1870. Otelia and William moved to Lynchburg, Virginia, headquarters of the A,M & O, whose initials were said to stand for "All Mine and Otelia's". After the Financial Panic of 1873, the A,M & O fell behind on its bonds, and went into receivership. Mahone lost control in 1881 to northern financial interests who renamed it the Norfolk and Western Railway. William Mahone was also active in Virginia politics for almost 30 years. He was elected to the Virginia General Assembly in 1864 while still serving in the Confederate Army. After he failed in a bid to become governor in 1877, he organized Readjuster Party the following year. His chosen candidate William E. Cameron was elected as governor, serving from 1882 to 1886. Mahone himself served in the United States Congress as one of Virginia's two senators from 1881 to 1887.
Мұралық
Уильям Махоун 1895 жылы Вашингтон қаласында қайтыс болды. Отелия одан кейін 15 жыл өмір сүріп, 1911 жылдың 11 ақпанында 75 жасқа толып, 6 ай өткен соң Вирджиния штатының Петербург қаласында дүниеден озды. Олар Петербургтегі Блэндфорд зиратында жерленген. Петербург пен Саффолк арасындағы 460 тас жолының көп бөлігі Уильям жобалаған теміржолдың 52 мильдік түзу сызығымен қатар өтеді. Жол олар есімдерін берген деп саналатын қалалар арқылы өтетіндіктен, жергілікті халық арасында бұл жол Генерал Махоун бульвары және Генерал Махоун тас жолы деп белгілі.
William Mahone died in 1895 in Washington, D. C. Otelia lived for 15 more years, and died in Petersburg, Virginia on February 11, 1911, at the age of 75 years and 6 months. They are buried in Blandford Cemetery in Petersburg. A large portion of U. S. Highway 460 between Petersburg and Suffolk parallels the 52 mile tangent line of the railroad William engineered. As the road passes through the towns he and Otelia are thought to have named, it is locally known as General Mahone Boulevard and General Mahone Highway.