Шабуыл: Хоккей комедиясы (Shabuyıl: Hokeı komedııasy)

Кіріспе

1977 жылы Джордж Рой Хилл режиссері түсірген хоккей фильмі. Американдық фильм.

"Slap Shot" – Джордж Рой Хилл режиссері түсірген, Нэнси Доуд жазған және Пол Ньюман мен Майкл Онткеан қатысқан 1977 жылғы американдық спорттық комедиялық фильм. Фильм төменгі лигадағы шайбалы хоккей командасының құлдырап бара жатқан өнеркәсіптік қалада танымалдылыққа қол жеткізу үшін зорлық-зомбылыққа жүгінуін бейнелейді. Доуд өзінің сценарийінің көп бөлігін, сондай-ақ кейбір кейіпкерлерді ағасы Нед Доудтың 1970-ші жылдардағы кіші лигадағы кәсіби хоккей командаларындағы тәжірибесіне сүйене отырып жазды. "Slap Shot" шыққан кезде ара-жібір пікірлерге ие болды және кассада үлкен табысқа жете алмады, бірақ қазірде культты фильм ретінде кеңінен танылған.

Сюжет

Пенсильвания штатының Чарльзтаун қалашасындағы жергілікті болат зауыты жабылуға жақын тұр, 10 мың жұмысшы жұмыссыз қалды. Бұл қаланың екінші лигадағы хоккей командасы, «Чарльзтаун Чифс» клубының болашағына қауіп төндіреді. Команданың ойыншы-жаттықтырушысы Реджи Данлоп, командадағы көптеген ойыншылар сияқты, хоккейден басқа жұмыс таба алмағандықтан, команданы ынталандыру үшін Флоридадағы бір қауымдастыққа сату мүмкіндігі туралы әңгіме шығарады, егер команда танымал болса, бұл оқиғаның шындыққа айналуына үміттенеді. Темірқазық менеджер Джо Макграт жабдықтарды сата бастайды және командаға үш ақылсыз бауырлас, Хансон ағайындыларын қосады. Данлоп ойынды өзгерту үшін түрлі тәсілдер қолданады, бірінші кезекте қарсыластың қақпашысын төбелес салуға итермелейді, содан кейін ұрыс-керіс тудырады. «Чарльзтаун» жанкүйерлерінің зорлық-зомбылыққа жағымды реакция жасағанын байқағаннан кейін, ол Хансон ағайындыларын алаңға жібереді, олардың ойыны көбінесе қарсыластарды қатыгездікпен қорлаудан тұрады. Кейбір ойыншылар осы күшейіп келе жатқан зорлық-зомбылық пен қарақшылық стиліне тез бейімделе алмайды, бірақ бұл жанкүйерлерді қызықтырады және кіріс көлемін арттырады, Данлоптың Флорида туралы өтірігіне сенімділік сыйлайды. Команданың үздік мергені Нед Брэйден зорлық-зомбылыққа қатысудан бас тартады; Данлоп Брэйденнің отбасылық мәселелерін пайдаланып, оны төбелес салуға көндіруге тырысады, бірақ бұл әрекет сәтсіз аяқталады. Ойындар төбелес-төбелес шайқастарға ұласады, соның ішінде бірінші тайм басталар алдында және тағы бір төбелес жергілікті полицияны киім ауыстыру бөлмесіне Хансон ағайындыларын трибунадағы жанкүйерлерге шабуыл жасағандары үшін қамауға алуға шақырады. Дегенмен, «Чифс» командасы чемпиондыққа таласушылар қатарына көтеріледі. Данлоп команданың иесін тауып, Флорида идеясын ұсынуға тырысады. Ақырында ол команданың иесі Анита МакКэмбриджпен кездеседі және оның команданың танымалдылығын (және құндылығын) зорлық-зомбылық арқылы арттыруға жасаған әрекеттері бекер екенін біледі, өйткені МакКэмбридж үшін команданы салықтан жеңілдік алу үшін жабу оңтайлы нұсқа болып табылады. Данлоп чемпионат ойынына зорлық-зомбылық стратегиясынан бас тартуды шешеді, бұл оның соңғы ойыны деп ойлайды, және команданың қалған бөлігі келіседі. Алайда, Сиракуздан келген қарсыластары өз командасын зұлым «бұзақылармен» толықтырады (олардың көпшілігі бұрын лигадан шеттетілген немесе тіпті түрмеге қамалған). Бірінші кезеңде «эскиздік хоккейдің» зорлық-зомбылықсыз стилін ойнап, ашулы жанкүйерлерінен қорқып, ашуланған Макграт оларға Ұлттық хоккей лигасының түрлі скауттары ойынды көріп отырғанын айтады; Данлоп пен команданың қалған бөлігі (Брэйденнен басқа) дереу төбелес салуға қайта оралады. Ойын хоккейден гөрі төбелес-керіске айналады, бұл жанкүйерлерді қуантады, ал Брэйден орындықтан қарайды. Ол өзінің алыстаған әйелінің «Чифс» командасын қолдап жатқанын көріп, жағдайдың ақымақтығын түсінеді және қатысудың ұқсас радикалды (бірақ зорлық-зомбылықсыз) тәсілін қабылдайды: мұз аренасында стриптиз билеу арқылы. Бұл бастапқыда жанкүйерлер мен ойыншыларды шатастырады, бірақ олар тез арада ләззат ала бастайды. Сиракуз капитаны Тим МакКраккен бұл «әдепсіз» демонстрацияға наразылық білдіріп, төрешіге соққы бергенде, Сиракуз дисквалификацияланады, бұл «Чифс» командасына чемпиондық атағын сыйлайды. Жеңіске жеткеннен кейін, «Чифс» командасы таратылып, аяқталғандықтан, Данлоп «Миннесота Найтхокс» командасының ойыншы-жаттықтырушысы болу ұсынысын қабылдайды, және өз командаластарын өзімен бірге алып жүруді жоспарлайды.

In the (fictional) small town of Charlestown, Pennsylvania, the local steel mill is about to close permanently and lay off 10,000 workers, threatening the existence of the town's minor league ice hockey team, the Charlestown Chiefs, which is already struggling with a losing season, indifferent players, and an increasingly hostile crowd. Player coach Reggie Dunlop, who, like most of the team, has no employment prospects outside hockey, tries to motivate the team by fabricating a story about a potential sale to a community in Florida, hoping that if the team becomes popular, it will actually happen. Meanwhile, the team's penny pinching manager, Joe McGrath, begins selling equipment, and introduces three dimwitted brothers, the Hansons, to the team. Dunlop increasingly tries creative ways to manipulate the games, first by goading an opposing goalie into a fight, then by instigating brawls. After observing the Charlestown fans responding positively to violence, he unleashes the Hansons, whose play mainly consists of brutalizing the other team. Although some of the players are slow to adopt this increasingly violent and thuggish style of play, it excites the fans and increases revenue, lending credence to Dunlop's Florida lie. Ned Braden, the team's top scorer, refuses to take part in the violent antics; Dunlop attempts to get him to fight by exploiting Braden's marital troubles, but to no avail. Games begin to devolve into bench clearing brawls, including one that takes place before the opening face off, and another that brings the local police into the locker room to arrest the Hanson Brothers after they attack fans in the stands. Nonetheless, the Chiefs rise up the ranks to become contenders for the championship. Dunlop tries to find the identity of the team's owner to pitch them the Florida idea. Eventually, he meets team owner, Anita McCambridge, and learns that his efforts to increase the team's popularity (and value) through violence have been for naught, as McCambridge's better option is to fold the team as a tax write off. Dunlop decides to abandon the new strategy of violence for the championship game, believing it to be his last, and the rest of the team agrees. However, their opponents from Syracuse have stocked their team with violent "goons" (many of whom were previously suspended from the league, or even imprisoned). After being crushed during the first period while playing a non violent style of "old time hockey" and getting booed by their rabid fans, a furious McGrath tells them that various National Hockey League scouts are watching the game; Dunlop and the rest of the team (except Braden) immediately switch back to brawling. The game becomes a brawl with no hockey, much to the delight of the fans, while Braden watches from the bench. He sees his estranged wife cheering for the Chiefs, and finally realizes the absurdity of the situation, and adopts a similarly radical (but non violent) way of participating: by performing a live striptease on the rink. This initially confuses the fans and players, but they quickly begin to enjoy it. When Syracuse captain, Tim McCracken, protests this "obscene" demonstration and sucker punches the referee, Syracuse is disqualified, granting the Chiefs the championship. After their win, with the Chiefs effectively folded and finished, Dunlop accepts the offer to be the player coach to the Minnesota Nighthawks, intending to bring his teammates with him.

Өндіріс жазбалары

Иван Понтон мен Ивон Баррет (фильмдегі екі квебек ойыншысы Жан Гай Друин және қақпашы Дени Лемье ролін сомдаған) фильмнің француз тіліндегі нұсқасына өз дауыстарын қосты. Бұл фильм стандартты француз тілінен гөрі, күнделікті қолданыстағы квебек француз тілінде аударылған, сирек кездесетін американдық фильмдердің бірі. Квебек сөздері мен қатыгез тілдің көп қолданылуы осы фильм нұсқасын француз тілді канадалықтар арасында культты классикаға айналдырды. Фильмдегі "Дэйв est magané" ("Дэйв қиын жағдайда") және "Du hockey comme dans l'temps" ("ескі кездердегі хоккей сияқты") сияқты фразалар кеңінен таралған. Фильм Пенсильвания штатының Джонстаун қаласында түсірілді (және оның айналасында) және сол кездегі Солтүстік Америка хоккей лигасының (NAHL) Джонстаун Джетс командасының бірнеше ойыншылары (Дауд өзі ойнаған команда) эпизодтық рөлдерде пайдаланылды. Карлсон ағалары мен Дейв Хансон да "Джетс" командасында ойнаған. Көптеген сахналар Нью-Йорк штатының Гамильтон қаласындағы Камбрия округінің соғыс ескерткіш аренасында және Старр рингінде түсірілді; Утика мемориалдық аудиториясында (алдын ала ойын шайқасы болған Питерборо ретінде және Хансон төрешіге әнұран оқылып жатқанда сөйлегені үшін сөккен жер); Онондага округінің соғыс ескерткішінде (Хианниспорт ретінде, онда Хансон ағайындылары жанкүйерлерге шабуыл жасап, тұтқындалады); және Джонстаун қаласындағы басқа да жерлерде. Айырмашылығы, Джонстаун Джетс және NAHL 1977 жылы, "Slap Shot" фильмі шыққан жылы таратылды. Фильмнің көп бөлігі күз және қыс айларында, хоккей маусымында өтеді, бірақ Утика мемориалдық аудиториясындағы түсірілім 3-4 маусымда өтті. Сол сияқты, Джонстаун қаласында Ньюман суық болуы керек сияқты пальто киген, бірақ жерде қар жоқ және ағаштар гүлдеп тұр. Реджи Данлоп кейіпкері, ішінара, бұрынғы Шығыс хоккей лигасының Лонг-Айленд Дакс ойыншысы/жаттықтырушысы Джон Брофиге негізделген, оның тегі Хианниспорт президенттерінің мас орталық ойыншысы үшін құрмет ретінде қолданылады. Айырмашылығы, Брофи кейіннен 1978 жылы Дейв Хансонды, Джек Хансонды сомдаған ойыншыны, Бирмингем Буллз командасында жаттықтырды. Бір сахнада комментатор Джим Карр Нед Брэденнің "колледжді бітірген және американдық азамат" екенін айтады – сол кездегі кәсіби хоккейші үшін ерекше ерекшелік. Шын мәнінде, Майкл Онткейн 1970 жылы Нью-Гэмпшир университетінде хоккей ойнады және бітірді. Сиракуз Буллдогс командасының жаңа келген ойыншысы Оги Огилторп, фильмде жиі айтылған, бірақ соңғы плей-офф ойынына дейін көрінбеген, ұзақ жылдар бойы кіші лигадағы ойыншы Билл "Голди" Голдторпқа негізделген. Оги Огилторп сияқты, Голди Голдторп та кәсіби хоккейдегі жаңа маусымында (1973) Сиракуз Блейзерс командасының мүшесі ретінде Рождествоға дейін 25 ірі жекпе-жек пенальтісін алғандығымен танымал. Фильмдегі Брум округінің пышақтары Брум Дастерлеріне негізделген. Фильмдегі бір сахна Нью-Йорк штатының Бингемтон қаласында болған оқиғалардан алынған. Фильмде Хансон ағайындылары қара жиекті, кока-кола бөтелкесі сияқты көзілдірік киеді және бір ойынның басындағы допты тастағаннан кейін бірден ұрыс бастайды; шын мәнінде, Джефф пен Стив Карлсон екеуі де осы стильдегі көзілдірік киіп, шынымен де ойын басынан кейін ұзақ ұрысқа қатысқан. Жаттықтырушы Дик Робердж:

Yvan Ponton and Yvon Barrette (who played forward Jean Guy Drouin and goaltender Denis Lemieux, the two Quebec players in the film) dubbed their own voices for the film's translated French version. The film is one of few mainstream American films that was translated in colloquial Québécois French and not Standard French. Heavy use of Quebec expressions and foul language has made this version of the film a cult classic among French speaking Canadians, where lines from the movie such as "Dave est magané" ("Dave's a mess") and "Du hockey comme dans l'temps" ("good old fashioned hockey") are common catch phrases. The movie was filmed in (and loosely based around) Johnstown, Pennsylvania, and utilized several players from the then active North American Hockey League Johnstown Jets (the team for which Dowd himself played) as extras. The Carlson Brothers and Dave Hanson also played for the Jets in real life. Many scenes were filmed in the Cambria County War Memorial Arena and Starr Rink in Hamilton, New York; the Utica Memorial Auditorium (used as Peterborough where the pre game fight occurs and where a Hanson reprimands the referee for talking during the anthem); Onondaga County War Memorial (used as Hyannisport where the Hanson Brothers charge into the stands to accost a fan and are arrested); and in other Johnstown locales. Coincidentally, the Johnstown Jets and the NAHL folded in 1977, the year Slap Shot was released. Although much of the movie takes place during the fall and winter seasons, when hockey is in season, filming at the Utica Memorial Auditorium took place from June 3–4. Similarly, in Johnstown, Newman is wearing a coat as though it should be cold, but there is no snow on the ground and the trees are in full bloom. The Reggie Dunlop character is based, in part, on former Eastern Hockey League Long Island Ducks player/coach John Brophy, who receives homage by his last name being used for the drunken center of the Hyannisport Presidents. Coincidentally, Brophy would later coach Dave Hanson, who played Jack Hanson, with the Birmingham Bulls in 1978. In one scene announcer Jim Carr remarks that Ned Braden is "a college graduate and an American citizen!" – both unusual distinctions for a pro hockey player of the time. In real life, Michael Ontkean played hockey for and graduated from the University of New Hampshire in 1970. Syracuse Bulldogs rookie goon Ogie Ogilthorpe, who was mentioned throughout the film but never actually seen until the final playoff game, was based on longtime minor league goon Bill "Goldie" Goldthorpe. Like Ogie Ogilthorpe, Goldie Goldthorpe is also infamous for his rookie season in professional hockey (1973) when as a member of the Syracuse Blazers he amassed 25 major fighting penalties before Christmas. The Broome County Blades in the film were based on the Broome Dusters. One scene in the film was specifically drawn from events that occurred in Binghamton, New York. In the movie the Hanson brothers wear black rimmed, Coke bottle eyeglasses, and in one game get into a fight immediately after the opening faceoff; in reality, both Jeff and Steve Carlson did wear that style of glasses, and did indeed get into a long fight right after an opening faceoff. Coach Dick Roberge:

Фильмдегі бір сахнада Хансон ағайындылары Питерборо Патриотс ойыншыларына алдын ала ойын жылыну кезінде шабуыл жасайды. Бұл 1970-жылдардың ортасында Солтүстік Америка хоккей лигасының плей-офф сериясы кезінде Джонстаун Джетс пен Буффало Норсмен командалары арасындағы оқиғаға негізделген. "Джетс" командасының құрамында қара нәсілді ойыншы болды, ал плей-офф ойыны Нью-Йорк штатының Солтүстік Тонаванда қаласында (Норсмен командасы өз үй ойындарын өткізген Буффалоның солтүстік маңында) өткен кезде Норсмен жанкүйері қара нәсілділер баскетбол ойнауы керек деп жазылған жарлықты көрсетті. Серияның келесі ойыны Джонстаунда өтті, ал "Джетс" командасы жылыну кезінде "Норсмен" ойыншыларына шабуыл жасап, үлкен төбелес тудырды. "Норсмен" ойыншылары мен жаттықтырушылары киім ауыстыратын бөлмеге қайтып, ойынды бастау үшін шығудан бас тартты. Ойын "Джетс" командасына жеңіліс арқылы берілді, плей-офф сериясы да осылай берілді, өйткені "жеңіс" "Джетс" командасына серияны жеңу үшін қажетті жеңістер санын берді. Variety журналы "директор Джордж Рой Хилл кәсіби хоккейдегі зорлық-зомбылық мәселесіне қатысты бейтарап екенін" жазды. "Хилл көрермендерді жартысын алауыздыққа шақырады, екінші жартысын айыптайды. Сізде екі жақты да бірдей болуы мүмкін емес, және бұл компромисс Роберт Вунш пен Стивен Фридман продюсерлік еткен Universal компаниясының әдемі шығарылымын нашарлатады." The New York Times газетінен Винсент Кэнби актерлік шеберлікті "кемтар" деп сипаттады және фильмде "бір түрлі жандылық бар" деп ойлады, бірақ оны "күлкілі емес" деп тапты және зорлық-зомбылыққа қатысты "белгісіз" көзқарасқа назар салды. Los Angeles Times газетінен Кевин Томас негативті пікір білдірді, кейіпкерлердің "аса аз өлшемге ие" және оларды білуге және оларға қамқор болуға "мүмкіндік жоқ" болғандықтан, олардың "үнемі зорлық-зомбылық көрсетуі және сөйлеуі тек пайдаланушылық сипатта" екенін жазды. "Күлкіге ойнау арқылы, Slap Shot ойыншылар мен олардың жанкүйерлерін қорлап көрсетеді." The Washington Post газетінен Гэри Арнольд "Slap Shot мас адам сияқты сізге келеді. Бірінші көріністе ол зиянсыз күлкілі болып көрінеді, бірақ оның астында сізді алаңдатып, осы мас адамды ұзақ уақыт көтеруге ыңғайсыз ететін жамандық бар." The Monthly Film Bulletin газетінен Том Милне оны "спорттағы зорлық-зомбылыққа қарсы болғанымен, көрермендерді осы зорлық-зомбылыққа батыруға бар күшін салатын фильм" деп сипаттады. Джин Сискел түпнұсқа рецензиясында фильмге төрттен екі жарым жұлдыз берді, "Slap Shot сәтсіздікке ұшырауының себебі - оның барлық жақсы жақтарын асыра сілтеу" деп жазды. "Лocker room жазбалары үнсіздік пен мәуесіздіксіз өңделгендей, тек ең ашкере секс және зорлық-зомбылықты қамту үшін өңделгендей. Өкінішке орай, 'Slap Shot' соңында зорлық-зомбылық туралы моральдық сабақ береді. Бұл, экранды үздіріссіз төбелеспен толтырғаннан кейін." Кейін ол "Бастапқы рецензияым ара-арасы болды, бірақ екі аптадан кейін оны қайта көрдім және бұл керемет фильм екенін түсіндім" деді. Ол оны 1977 жылдың 10 үздік фильмінің тізіміндегі үздіктердің қатарына қосты, "Неғұрлым көп көрсем, соғұрлым ұнай түсті" деп түсіндірді. The Wall Street Journal газетінен Джой Гоулд Боюм бір жағынан "әдепсіз және ашықтан ашыққа ұятсыз" фильмге таң қалды, екінші жағынан "күшті және қызықты" деп бағалады.

A scene in the film shows the Hanson brothers jumping the Peterborough Patriots during pre game warm ups. This is based on events in a mid '70s North American Hockey League playoff series between the Johnstown Jets and the Buffalo Norsemen. The Jets had a black player on their roster, and during a playoff game held in North Tonawanda, New York (a northern suburb of Buffalo where the Norsemen played their home games), a Norsemen fan held up a derogatory sign stating that blacks should be playing basketball. The next game in the series was held in Johnstown, and the Jets retaliated by attacking the Norsemen players during the warm ups, with a huge brawl erupting. The Norsemen players and coaches then returned to the dressing room and refused to come out to start the game. The game was awarded to the Jets by forfeit, as was the playoff series since the "win" gave the Jets the needed number of victories to capture the series. Variety wrote that "director George Roy Hill is ambivalent on the subject of violence in professional ice hockey. Half the time Hill invites the audience to get off on the mayhem, the other half of the time he decries it. You can't really have it both ways, and this compromise badly mars the handsomely made Universal release, produced by Robert Wunsch and Stephen Friedman." Vincent Canby of The New York Times described the performances as "impeccable" and thought the film had "a kind of vitality to it," but found it "unfunny" and noted an "ambiguous" point of view with regard to violence. Kevin Thomas of the Los Angeles Times was negative, writing that since the "characters possess so little dimension and since we have so little opportunity to get to know and therefore care about them, their incessantly brutalizing behavior and talk can only seem exploitative in effect. What's more, in playing for laughs, Slap Shot gives the nasty impression of seeming to patronize both the players and their fans." Gary Arnold of The Washington Post wrote "Slap Shot comes at you like a boisterous drunk. At first glance it appears harmlessly funny, in an extravagantly foul mouthed sort of way. However, there's a mean streak beneath the cartoon surface that makes one feel uneasy about humoring this particular drunk for too long." Tom Milne of The Monthly Film Bulletin described it as "a film which, while deploring the incidence of violence in sport, does everything it possibly can to make the audience wallow in that violence." Gene Siskel gave the film two and a half stars out of four in his original print review, writing that "what Slap Shot does to its ultimate failure is exaggerate every one of its fine facets. It's as if those locker room tape recordings had been edited to remove the silences and banalities, to include only the most outrageous sex and violence. And regrettably, 'Slap Shot' moralizes about violence in its tacked on, whipsaw ending. This, after filling the screen with nonstop mayhem." Years later he said, "My initial review was mixed and then I saw it two weeks later, thankfully, and I knew it was a terrific film." He included it among the runners up on his year end list of the 10 best films of 1977, explaining that "the more I saw it, the more I liked it." The Wall Street Journals Joy Gould Boyum seemed at once entertained and repulsed by a movie so "foul mouthed and unabashedly vulgar" on one hand and so "vigorous and funny" on the other.

Мұра

Алғашқы көрсетілімінен бері «Slap Shot» фильмі культты классика ретінде қабылданады. Фильмге сыншылардың қайта бағалауы оң пікірлермен жалғасуда. 1998 жылы Maxim журналы «Slap Shot» фильмін «Барлық уақыттың ең жақсы ер адамдар фильмі» деп атады, бұл «Құда әкесі», «Ашулы бұқа» және Ньюманның өзінің «Салқын қолды Люк» сияқты танымал классикалық фильмдерден басым болды. Entertainment Weekly осы фильмін «Ең үздік 50 культты фильм» тізімінде 31-орынға қойды. 2007 жылғы қараша айында GQ журналында Дэн Дженкинс «Slap Shot» фильмін «соңғы 50 жылдағы ең жақсы спорттық фильм» деп мәлімдеді. Rotten Tomatoes сайтында фильм 39 рецензияға негізделген 85% рейтингке ие, орташа бағасы 7.10/10 және сыншылардың пікірі бойынша «Жаман сөзді, зорлық-зомбылыққа толы және өте күлкілі «Slap Shot» фильмі Пол Ньюменнің керемет комедиялық шеберлігімен ерекшеленеді».

Новелизация

Фильм жарық көргенмен бірге, Беркли кітаптары Ричард Вудли жазған сценарий негізіндегі романды шығарды.

Жалғасы

Фильмнен кейін тікелей бейнеге шығарылған екі жалғасы жарық көрді: Slap Shot 2: Breaking the Ice (2002) және Slap Shot 3: The Junior League (2008). Пол Ньюман мен түпкілікті актерлік құрамның қалған бөлігі екеуінде де қатыспады, Хансон ағайындыларын қоспағанда, олар екі фильмде де маңызды рөлдерде ойнады.