Шығыс ара шаңырағының маңызды бөлігі – ара ұясының жақтауы. Оны тексеруге, бал жинауға болады. Прокопович 1814 ж. алғашқы жақтаулы шаңырақты ойлап тапты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қазіргі заманғы жылжымалы аралық ұяшықтың құралы
Element of modern movable comb beehive
Ұя қаңқасы немесе бал қаңқасы – ұя ішіндегі немесе қораптың ішіндегі аралық ұяшықты немесе шайыр ұяшықты ұстап тұратын құрылымдық элемент. Ұя қаңқасы – қазіргі заманғы жылжымалы аралық ұяшықтың маңызды бөлігі. Оны аралардың ауруларын тексеру үшін немесе артық балды алу үшін алып тастауға болады.
A hive frame or honey frame is a structural element in a beehive that holds the honeycomb or brood comb within the hive enclosure or box. The hive frame is a key part of the modern movable comb hive. It can be removed in order to inspect the bees for disease or to extract the excess honey.
Тарих
1814 жылы Петро Прокопович әлемдегі алғашқы жинақталмалы ұяны ойлап тапты. Алғашқы үлгілерде қаңқалар арасында үлкен қашықтық болды, ал қаңқалар ағаш тіреулерге тірелді. Нәтижесінде, қаңқалар аралық қабықшамен біріктіріліп, тіреу жолақтарына жабысып, алып тастау қиын болды. Прокоповичтің жобасында қаңқалар тек балдық бөлімге орналастырылды. Ұялайтын бөлімде аралар еркін стильде тарақтарды салды. Иоганн Дзерзон ұялайтын бөлімдегі тарақтар арасындағы дұрыс қашықтықты бір қаңқаның ортасынан келесі қаңқаның ортасына дейін 1½ дюйм деп сипаттады. 1848 жылы Дзерзон ұя қабырғаларына ойыстар жасады, бұл ойыстар қаңқаларды ілу үшін ағаш тіреулерді алмастырды. Ойыстардың ені 8 мм (⅓ дюйм) болды және аралық кеңістік талаптарына сай келді. 1852 жылдың мамыр айында Германияда Аугуст фон Берлепш жинақталмалы қаңқаны жобалады. 1852 жылдың 5 қазанында АҚШ-та Л. Л. Лангстрот жинақталмалы қаңқалы жаңа ұяны патенттеді. Бүгінде Лангстрот ұясы әлемнің көптеген аймақтарында ең көп таралған үлгі болып табылады. Ұлыбританияда ұлттық ұя көбірек қолданылады. Шотландияда көбінесе, әсіресе араларды Хизер баурайына алып жүрген кезде, кішкентай Смит ұясы қолданылады. Тарихи тұрғыдан қарағанда, Даданттың үлкен ұясы Еуропаның көп бөлігінде қолданылған. Бұл ұялардың барлығы әртүрлі санда және өлшемде жинақталмалы қаңқаларды пайдаланады.
In 1814 Petro Prokopovych invented the world's first beehive which used hive frames. Early prototypes had a large distance between frames, and the frame lay on supporting strips of wood. As a result, the frames were cross attached by burr comb and propolized to the supporting strips and were difficult to remove. In Prokopovych's design, the frames were placed only in the honey chamber. In the brood chamber, the bees built the combs in free style. Johann Dzierzon described the correct distance between combs in the brood chamber as 1½ inches from the center of one bar to the center of the next. In 1848, Dzierzon introduced grooves into the hive's side walls replacing the strips of wood to hang top bars. The grooves were 8 mm (⅓") wide and met the distance requirements for a bee space. In May 1852, August von Berlepsch in Germany designed a movable frame. On October 5, 1852, in the United States, L. L. Langstroth patented a new hive with movable frames under US patent # US9300A. Today, the Langstroth hive is the most common design in many parts of the world. In the UK the national hive is more commonly used. A smaller hive, the Smith hive is often used in Scotland, especially when bees are taken to the Heather moors. Historically the larger Dadant hive was used in most of Europe. All of these hives use movable frames of various numbers and sizes.