Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Исландиялық шахмат гроссмейстері және ресми тұлға (1935 жылы туған)
Icelandic chess grandmaster and official (born 1935)
Фридрик Олафссон (26 қаңтар 1935 жылы туған) – исландиялық шахмат гроссмейстері. 1978 жылдан 1982 жылға дейін ФИДЕ президенті болды. Ол алты рет Исландия чемпионы және екі рет Скандинавия чемпионы атанды.
Friðrik Ólafsson (born 26 January 1935) is an Icelandic chess grandmaster. He was president of FIDE from 1978 to 1982. He is a six time Icelandic Chess Champion and a two time Nordic Chess Champion.
Шахматтық мансабы
Фридрик Исландияның Рейкьявик қаласында дүниеге келген. 1952 жылы Исландия шахмат чемпионатының, ал бір жылдан кейін – скандинавиялық шахмат чемпионатының тұңғыш жеңімпазы атанды. Ол өте жылдам өзінің буынындағы ең күшті исланд шахматшысы ретінде танылды. Фридриктің халықаралық аренадағы алғашқы маңызды нәтижесі 1955–56 жылдары Гастингсте Виктор Корчноймен бірге бірінші орынды бөлісуі болды. Фридриктің Әлем шахмат чемпионатындағы ең жақсы көрсеткіші 1958 жылғы аймақтық турнирде тіркелді, онда ол 5–6-орындарды бөлісіп, гроссмейстер атағын автоматты түрде алды (Исландия үшін бірінші) және 1959 жылғы үміткерлер турниріне қатысу құқығын иеленді – бұл 1960 жылғы Әлем чемпионына үміткерді анықтаудың соңғы кезеңі еді. Ол кезде шахматпен кәсіби түрде айналыспаған адам үшін мұндай жетістік таңғажайып еді. Алайда, үміткерлер турнирінде ол 28 партияда 10 ұпай жинап, сегіз ойыншының арасында жетінші орынға ие болды. Ол 1962 жылғы келесі аймақтық турнирде де өнер көрсетті, бірақ үміткерлерге ілікпеді. Оның басқа да сәтті турнирлерінің қатарында алғашқы Пиатигорский кубогында (Лос-Анджелес, 1963) 7½/14 ұпаймен үшінші орынды бөлісуі және 1976 жылы Вик-ан-Зеде Любомир Любоевичпен бірге бірінші орынды бөлісуі (Михаил Талды еңсеріп) бар. Chessmetrics мәліметтері бойынша, Олафссон өзінің ең жақсы көрсеткішін 1958 жылғы қазан айындағы рейтингте 2692 ұпаймен көрсетті, бұл оны әлемдік рейтингте 13-орынға қойды. Олафссон 21-ші ғасырға дейін де кездейсоқ түрде ойынға қатысып тұрды, 2003 жылы 5–3 есебімен тағы бір тәжірибелі шахматшы Бент Ларсенмен жылдам партияда жеңіске жетті. Фридрик көбінесе 1. e4-ке қарсы сицилиялық қорғанысын, ал 1. d4-ке қарсы корольдік үнді қорғанысын және Нимцович қорғанысын таңдайтын. Ақ түспен ойнағанда ол көбінесе ағылшын дебютін қолданды, бірақ 1. d4, 1. e4 және 1. Nf3-ті де жиі пайдаланды.
Friðrik was born in Reykjavík, Iceland. A first time winner of the Icelandic Chess Championship in 1952 and of the Nordic Chess Championship a year later, he rapidly became recognised as the strongest Icelandic chess player of his generation. Friðrik's first result of international note was his shared first with Viktor Korchnoi at Hastings 1955–56. Friðrik's best result in World Chess Championship competition was in the 1958 Interzonal tournament, where he finished equal 5th–6th, automatically earning the grandmaster title (the first for Iceland) and qualifying for the 1959 Candidates Tournament, the last stage to determine the challenger to the World Chess Champion in 1960. It was an amazing achievement for someone who was not a chess professional at the time. In the Candidates Tournament, however, he finished seventh of eight with 10/28. He also played in the following Interzonal in 1962, but failed to qualify for the Candidates. Among his other best tournament results were joint third in the first Piatigorsky Cup, Los Angeles 1963, with 7½/14 and shared first with Ljubomir Ljubojević at Wijk aan Zee 1976, ahead of Mikhail Tal. According to Chessmetrics, Olafsson at his best was rated 2692 on the October 1958 rating list, ranked #13 in world. Olafsson continued to play occasionally into the 21st century, winning a rapid match against fellow veteran Bent Larsen in 2003 by a score of 5–3. Friðrik usually played the Sicilian Defence against 1. e4 and the King's Indian Defence and Nimzo Indian Defence against 1. d4. With White, he usually played the English Opening, but he also played 1. d4, 1. e4 and 1. Nf3 many times.
FIDE президенті
1978 жылы Олафссон Макс Эуэден кейін халықаралық шахмат федерациясы FIDE президенті болды. Ол 1981 жылғы Карпов-Корчной әлем чемпионатының төрағасы болды. 1976 жылы Корчной Кеңес Одағынан қашқаннан кейін, кеңестік билік оның ұлы Игорьды ұстап тұрды. Олафссон матчты 19 қыркүйекте бастау жоспарын кейінге шегерді, себебі кеңестік биліктен Корчнойдың ұлын босатуға тырысты. Осы әрекеті үшін Олафссон кеңестік биліктің наразылығына ұшырады, олар кейін ФИДЕ вице-президенті Флоренсио Кампоманесті FIDE президенті лауазымына қолдады. 1982 жылы Кампоманес Олафссоннан кейін FIDE президенті болды.
In 1978, Olafsson succeeded Max Euwe as President of the international chess governing body FIDE. During the tenure he presided over the 1981 Karpov–Korchnoi World Championship match. Since Korchnoi defected from the Soviet Union in 1976, the Soviets were holding Korchnoi's son, Igor. Olafsson delayed the planned September 19 start date of the match in a bid to get the Soviets to release Korchnoi's son. For this attempt, Olafsson drew the wrath of the Soviets, who then backed the FIDE Vice President, Florencio Campomanes, for the Presidency of FIDE. Campomanes succeeded Olafsson as FIDE president in 1982.
Жеке өмір
Шахматтан тыс өмірде Фридрик үйленген және екі ересек қызы бар. 1974 жылы шахматқа кәсіби түрде келгенге дейін Исландия Әділет министрлігінде заңгер болып жұмыс істеді. 1982 жылы ФИДЕ президенті болғаннан кейін Олафссон Исландия Парламентінің хатшысы қызметіне тағайындалды.
In life outside of chess, Friðrik is married and has two adult daughters. Prior to 1974, when he became a chess professional, he worked as a lawyer at the Icelandic Ministry of Justice. After the FIDE presidency in 1982, Olafsson was appointed Secretary to the Icelandic Parliament.