Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ежелгі пеон тайпасы, фракия тайпасы.
Ancient Paeonian tribethe Thracian tribe
Агриандар (көне грекше: Ἀγρίανες, Agrianes немесе Ἀγρίαι Agriai) – елі Жоғарғы Стримон аймағында, қазіргі Батыс Болгарияның орталық бөлігінде және оңтүстік-шығыс Сербияда орналасқан тайпа. Олар Дентелеттердің солтүстігінде жатқан. Страбонның мәліметінше, Стримон өзенінің бастауы Агриандардың жерінде болған. Македониялық Филипп II тұсында Агриандардың аумағы Пелла қаласынан басқарылған. Олар шебер найза тастаушылар және Александр Македонскийдің жеңіл пехотасының элиталық бөлімі болған, генерал Атталдың басшылығымен шайқасқан.
The Agrianes (Ancient Greek: Ἀγρίανες, Agrianes or Ἀγρίαι Agriai) or Agrianians, were a tribe whose country was centered at Upper Strymon, in present day central Western Bulgaria as well as southeasternmost Serbia, at the time situated north of the Dentheletae. Per Strabo the source of the river Strymon was within Agrianes' territory. In the times of Philip II of Macedon, the territory of the Agrianes was administered by Pella. They were crack javelin throwers and an elite unit of Alexander the Great's light infantry, who fought under the command of General Attalus.
Этимологиясы мен тайпалық қатынасы
Олардың ежелгі грек тіліндегі аты Ἀγρίανες болған. Этноним үнді-еуропалық текті, ол *agro "дала" (қ. лат. ager, грек. ἀγρός agros, ағылш. acre) сөзінен туындаған болуы мүмкін. Бұл атау Дориан және Эолиан әлемдерінде кең таралған. Родоп тауларының ертедегі атауы Акрида болған, ол да осымен байланысты болуы мүмкін. Паусаниас Пайондықтардың (агриандар оның құрамында болған) атақты бабасы Пейонның, Эпей мен Аетолдың інісі екенін, ал Эпей Элистің эпийліктерінің, Аетол болса Аетолиялықтардың бабасы болғанын айтқан. Олардың жер-су атауы Грекияда көптеген туыс сөздерге ие, мысалы, Атикадағы Леонтис тайпасының демесі Παιονίδαι (Paeonidai). Арголидте де осы атпен жер бар. Олар Одоманти және Доберастермен бірге Пангеум маңындағы аймақтарда қоныстанған. Агриандар, әрине, фракиялықтардың ықпалында болғанмен, оларды фракиялықтар деп тек Теопомп жазбаларында кездестіруге болады.
Their name in Ancient Greek was Ἀγρίανες. The ethnonym is of Indo European origin, it may have been derived from *agro "field" (cf. Lat. ager, Grc. ἀγρός agros, Eng. acre). which is found throughout the Dorian and Aeolian worlds. An early name of the Rhodopes was Achrida, which may also be a cognate. Pausanias described that Paeon, the eponymous ancestor of the Paionians (of whom Agrianes were members), was a brother of Epeius and Aetolus, the eponymous ancestors of the Epeians of Elis and the Aetolians respectively. Their place name has several cognates in Greece such as Παιονίδαι (Paeonidai), a deme of the tribe Leontis in Attica. A place in the Argolid also has the same name. together with the Odomanti and Doberes in the vicinity of Pangaeum. Although the Agrianes, clearly fell within the Thracian sphere of influence, the only writer who describes them as Thracians is Theopompus.
География
Олардың елі Жоғарғы Стримон аймағында, қазіргі Батыс Болгарияда орналасқан еді, сонымен қатар сол кезде Дентелеттердің солтүстігінде жатқан Оңтүстік-Шығыс Сербияның аймақтарын да бағындырған. Филипп II тұсында Агриан аймағын Пелла басқарған. Болгар зерттеушілерінің кейбіреулері олардың бүгінгі "Граово" деп аталатын этномәдени аймақта қоныстанғанын айтады, бұл атау, мүмкін, Агриандардың есімінен шыққан. Оның орналасқан жері – қазіргі Перник облысының орталық және шығыс бөліктері.
Their country was centered at Upper Strymon, in present day westernmost Bulgaria, and also held areas of southeasternmost Serbia, at the time situated north of the Dentheletae. In the times of Philip II, the territory of the Agrianes was administered by Pella. According to some Bulgarian researchers they inhabited an ethnocultural region known today as "Graovo", whose name probably derives from that of the Agrianes. Its location is in the central and eastern areas of modern day Pernik Province.
Әскери
Агриандықтардан жасақталған пельтастар – Македония армиясының элиталық жеңіл әскері болды. Олар көбінесе шайқаста армияның оң жақ қанатын қорғау үшін қолданылатын, серіктес атты әскерінің оң жағына орналастырылатын, зор құрметке ие болған жауынгерлер еді. Пельтастар кез келген жекелеген күштер құрамына міндетті түрде кіретін, әсіресе жылдам қимыл-қозғалысты талап ететін міндеттерге жіберілетін. Олар бірнеше сүмбілемен және қылышпен қаруланған, жеңіл қалқанмен жабдықталған, бірақ қандай да бір қару-жарақ кимеген, кейде дулыға тағып жүрген. Олар жедел шайқас жүргізуге шебер болды және көбінесе ауыр қаруланған жаяу әскердің қанаттарын күзету үшін пайдаланылды. Жаудың ауыр жаяу әскеріне қарсы олар көбінесе ашық түзілісте тұратын. Олар сүмбілелерін жауға қалауынша лақтыра алатын, ал қару-жарақ пен ауыр қалқандардан босатылғандықтан, ауыр қаруланған гоплиттердің қарсы шабуылынан оңай қашып құтылатын. Дегенмен, олар күшті шабуылға қабілетті атты әскерге өте осал болды және көбінесе атты әскерге пайдасы жоқ, ал ауыр жаяу әскерге қалыпты құрылымды сақтау қиын болған қиратқан жерлерде ерекше тиімділікпен жұмыс істеді.
The peltasts raised from the Agrianes were the elite light infantry of the Macedonian army. They were often used to cover the right flank of the army in battle, being posted to the right of the Companion cavalry, a position of considerable honour. They were almost invariably part of any force on detached duty, especially missions requiring speed of movement. Peltasts were armed with a number of javelins and a sword, carried a light shield but wore no armour, though they sometimes had helmets; they were adept at skirmishing and were often used to guard the flanks of more heavily equipped infantry. They usually adopted an open order when facing enemy heavy infantry. They could throw their javelins at will at the enemy and, unencumbered by armour or heavy shields, easily evade any counter charges made by heavily equipped hoplites. They were, however, quite vulnerable to shock capable cavalry and often operated to particular advantage on broken ground where cavalry was useless and heavy infantry found it difficult to maintain formation.
Тарих
Олар алғаш рет 511 ж.б.д. Мегабаз жорығына қатысқанда есімдері жиі айтылады. 429 ж.б.д. олар Одрисия патшалығына бағынышты болды, ал кейіннен, 352 ж.б.д. Филипп II Македонскийдің одақтасы болды. Олар 335 ж.б.д. Лангарус патшамен бірге македониялықтармен Трибаллилерге қарсы соғысып, Александрдың жерлерін қорғауда табысқа жетті, соның нәтижесінде өздерін-өздері басқару құқығын алды, бұл ұзақ және сенімді одаққа әкелді. 331 ж.б.д. Гаугамела шайқасында, Александр Ұлының Персияны жаулап алу кезінде, олардың пельтаст жасағы 1000 адамнан тұрды. Селевкид империясы тұсында Антиохтың Агриандарының элиталық бөлімі парсылармен Рафияда біріктірілді. Агриандар мен Пенесталардан құралған жасақтар, тиісінше 800 және 2000 адам, үшінші Македония соғысы кезінде Кассандрея гарнизонының құрамына кірді.
They are first mentioned regarding Megabazus' campaign in 511 BC. In 429 BC they were subject to the Odrysian kingdom and later, as early as 352 BC, they became allies of Philip II of Macedonia. They fought under king Langarus with the Macedonians against the Triballians in 335 BC and succeeded in protecting the lands of Alexander and were thus rewarded with the right to govern themselves, a move that led to a long lasting and most reliable alliance. At the Battle of Gaugamela (331 BC), during Alexander the Great's conquest of Persia, their contingent of peltasts numbered 1,000 men. During the time of the Seleucid Empire, a crack unit of Antiochus' Agrianes was brigaded together with Persians at Raphia. Contingents from the Agrianes and the Penestae, numbering 800 and 2,000 men respectively, were a part of the garrison of Cassandreia at the time of the Third Macedonian War.