Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эквадордың саяси жүйесі
Political system of Ecuador
Эквадор саясаты көп партиялық. Орталық мемлекеттік билік – төрт жыл сайын сайланатын президенттік, бір палаталы өкілді демократия. Эквадор президенті – көп партиялық жүйеде мемлекет басшысы және қарулы күштердің бас қолбасшысы, сондай-ақ кеңейтілген өкілдік билікке ие кабинетке жетекшілік етеді. Заң шығару билігі Ұлттық жиналысқа ғана шектелмейді, оны президент тағайындаған өкілдік кабинетін шақыру арқылы атқару билігі де белгілі бір дәрежеде жүзеге асыра алады. Ұлттық жиналыстың кейінгі актілері, заң шығарушылар жеткілікті дауыс берген жағдайда, Президенттік жарлықтардан жоғары тұрады. Сот билігі атқару және заң шығару биліктерінен тәуелсіз. Эквадор конституциялық республика болып есептеледі. Эквадор Конституциясы президенттің, вице-президенттің және Ұлттық жиналыстың мүшелерінің өкілеттік мерзімін төрт жылға белгілейді және оларды бір уақытта сайлауды көздейді. Президенттер мен заң шығарушылар тікелей қайта сайлануға құқылы. Азаматтардың дауыс беруге құқығы бар болуы үшін кем дегенде 16 жасқа толуы керек: 18-ден 65 жасқа дейінгі сауатты азаматтар үшін сайлау құқығы міндетті және жалпыға ортақ, ал 16 және 17 жастағы және басқа да сайлауға құқығы бар азаматтар үшін – ерікті.
The politics of Ecuador are multi party. The central government polity is a quadrennially elected presidential, unicameral representative democracy. The President of Ecuador is head of state and head of the army on a multi party system, and leads a cabinet with further executive power. Legislative power is not limited to the National Assembly, as it may to a lesser degree be exercised by the executive which consists of the President convening an appointed executive cabinet. Subsequent acts of the National Assembly are supreme over Executive Orders where sufficient votes have been cast by the legislators. The judiciary is independent of the executive and the legislature. Ecuador is also considered a constitutional republic. The Constitution of Ecuador provides for a four year term of office for the President, Vice President, and members of the National Assembly with concurrent elections. Presidents and legislators may be re elected immediately. Citizens must be at least 16 years of age to vote: suffrage is universal and compulsory for literate persons aged 18 to 65 and optional for 16 and 17 years of age and other eligible voters.
Саяси жағдайлар
Эквадордың саяси партиялары тарихи тұрғыдан шағын, еркін ұйымдар болып келген, олар бағдарламалар мен идеологияға қарағанда, қолдауын сақтау үшін популистік, көбінесе харизматикалық көшбасшыларға көбірек тәуелді болды. Жиі ішкі жіктер өте күшті фракцияларға алып келді. Дегенмен, сол орталықтан оң орталыққа қарай әкімшіліктер алмасып отыру үлгісі қалыптасты. Эквадордың саяси элитасы аймақтық, идеологиялық және жеке мүдделер бойынша күшті жіктелгенімен, маңызды мәселелерде консенсусқа ұмтылыс көбінесе келісімге келуге әкеледі. Конгресстегі оппозициялық күштер шала ұйымдасқан, бірақ тарихи тұрғыдан әкімшіліктің бастамаларын тоқтату және министрлерді қызметтен алу үшін бірігіп әрекет еткен. 1998 жылы сайланған Ұлттық Конституциялық Ассамблея қабылдаған конституциялық өзгерістер 1998 жылдың 10 тамызынан бастап күшіне енді. Жаңа конституция, аралық сайлауларды жойып және Конгрестің министрлерге қарсы пікір білдіру құқығын шектеп, атқарушы билікті күшейтеді. Партиялық тәртіп дәстүрлі түрде әлсіз, сондықтан көптеген депутаттар әрбір Конгресс кезінде адалдығын ауыстырады. Алайда, жаңа Конституция күшіне енгеннен кейін Конгресс, маңызды дауыс берулерде партия басшылығына бағынбаған мүшелерге жазалар салайтын этика кодексін қабылдады. 1996 жылғы сайлаудан бастап, көбінесе испандық тамыры аз, жергілікті этникалық топтар ресми саяси жүйеден қашып жүру саясатын тоқтатып, белсенді қатыса бастады. Жергілікті халық Эквадор саясатында маңызды күшке айналды, бұл 1998 жылғы Конгресте жергілікті саяси партиясы «Пачакутик» басшысы Нина Пакаридің екінші вице-президент болып сайлануымен дәлелденді.
Ecuador's political parties have historically been small, loose organizations that depended more on populist, often charismatic, leaders to retain support than on programs or ideology. Frequent internal splits have produced extreme factionalism. However, a pattern has emerged in which administrations from the center left alternate with those from the center right. Although Ecuador's political elite is highly factionalized along regional, ideological, and personal lines, a strong desire for consensus on major issues often leads to compromise. Opposition forces in Congress are loosely organized, but historically they often unite to block the administration's initiatives and to remove cabinet ministers. Constitutional changes enacted by a specially elected National Constitutional Assembly in 1998 took effect on 10 August 1998. The new constitution strengthens the executive branch by eliminating mid term congressional elections and by circumscribing Congress' power to challenge cabinet ministers. Party discipline is traditionally weak, and routinely many deputies switch allegiance during each Congress. However, after the new Constitution took effect, the Congress passed a Code of Ethics which imposes penalties on members who defy their party leadership on key votes. Beginning with the 1996 election, the more indigenous, less Spanish rooted, ethnic groups abandoned their traditional policy of shunning the official political system and participated actively. The indigenous population has established itself as a significant force in Ecuadorian politics, as shown by the selection of indigenous representative Nina Pacari, who led the indigenous political party, Pachakutik, as Second Vice President of the 1998 Congress.
Эквадордың бұрынғы Жоғарғы соты
Эквадордың Жоғарғы сотының жаңа судьялары қазіргі сот мүшелерімен сайланды. 2004 жылдың желтоқсанында бұрынғы президент Лусио Гутьеррес шақырған арнайы сессияда Конгрестің қарапайым көпшілігі 31 судьяның ішінде 27-сін қызметтен шеттетуге және оларды Конгресс таңдаған жаңа мүшелермен алмастыруға қатысты; бұл, Конгресске Жоғарғы Сот судьяларын импичментке салуға рұқсат бермейтін және сотқа жаңа мүшелерді таңдау құқығын беретін ережелерге қарамастан жасалды. Одан бұрын, 2004 жылдың қарашасында Конгресс осыған ұқсас тәртіппен елдің Сайлау және Конституциялық соттарындағы көптеген судьяларды ауыстырған еді.
New justices of the Supreme Court of Ecuador were elected by the sitting members of the court. A bare majority of Congress, acting in a special session called by former President Lucio Gutiérrez in December 2004, ousted 27 of the 31 justices and replaced them with new members chosen by Congress; notwithstanding, the lack of any provisions permitting impeachment of Supreme Court justices by Congress and the specific provisions giving the Court the power to select new members. Earlier, in November 2004, Congress replaced the majority of judges on the country's Electoral Court and Constitutional Court by a similar process.
Президенттердің тізімі
Президенттік мерзімХосе Фернандес Сальвадор Лопес1830–1834Хосе Мария де Артета и Калисто1835Хоакин Гутьеррес Рестрепо1836Фидель Кихано Валенсия1837Виктор Феликс де Санмигель Качо1838Хосе Мария де Артета и Калисто1839–1840Хоакин Гутьеррес Рестрепо1841Виктор Феликс де Санмигель Качо1842Хосе Мария де Артета и Калисто1843Хоакин Гутьеррес Рестрепо1844Луис Де Саа1845Виктор Феликс де Санмигель Качо1846–1847Сальвадор Ортега Эстасио1848Педро Хосе де Артета и Калисто1849Мигель Альварадо1850Педро Хосе де Артета и Калисто1851Пабло Васконес Роман1852Антонио Бустаманте дель Масо1853Мигель Альварадо1854Рамон Борха1855Карлос Тамайо1856Антонио Бустаманте дель Масо1857Николас Эспиноса1858Мануэль Каррион1859Рамон Миньо1860Педро Хосе де Артета и Калисто1861Рамон Миньо1862Антонио Гомес де ла Торре1863Карлос Тамайо1864Педро Хосе де Артета и Калисто1865Рамон Миньо1866Антонио Муньос1867Луис А. Салазар1868Мануэль Чека1869Пабло Эррера Гонсалес1869Рамон Миньо1870Николас Мартинес1871Рафаэль Карвахаль Гусман1872Луис А. Салазар1873Рафаэль Кеведо1874Пабло Эррера Гонсалес1875Педро Фермин Севальос1876Хулио Кастро1877Антонио Муньос1878Антонио Портилья1879Франсиско А. Арболеда1880Висенте Ньето1881Леон Эспиноса де лос Монтерос1882Висенте Ньето1883–1885Педро Фермин Севальос1886Педро Х. Севальос и Фернандес Сальвадор1886Алехандро Рибаденейра Салазар1887Хулио Кастро1888Антонио Робалино1889Луис А. Салазар1890Хулио Кастро1891Антонио Портилья1892Хосе Модесто Эспиноса1893Висенте Ньето1894Хосе Модесто Эспиноса1895Франсиско Х. Монтальво1896Леон Эспиноса де лос Монтерос1897Висенте Ньето1898Мануэль Монтальво1899Хосе Мария Борха1900Белисарио Альбан Местанса1901Леопольдо Пино1902Мануэль Бениньо Куэва Бетанкур1903Белисарио Альбан Местанса1904Леопольдо Пино1905Белисарио Альбан Местанса1906Мануэль Монтальво1907Пасифико Вильягомес1908Алехандро Карденас1909Белисарио Альбан Местанса1910Пасифико Вильягомес1911Белисарио Альбан Местанса1912Алехандро Карденас1913Франсиско Андраде Марин1914Леопольдо Пино1915Мануэль Эдуардо Эскудеро1916Алехандро Карденас1917Леопольдо Пино1918Алехандро Карденас1919Белисарио Альбан Местанса1920Леопольдо Пино1921Модесто А. Пеньяэррера1922Хосе Мария Айора Куэва1923Мануэль Эдуардо Эскудеро Витери1924Леопольдо Пино1925Хосе Луис Роман1925Модесто А. Пеньяэррера1926Хосе Мария Айора Куэва1927Мануэль Эдуардо Эскудеро Витери1928Мануэль Р. Баларесо1929Франсиско Перес Борха1930Пабло Н. Рольдан1931Мануэль Эдуардо Эскудеро Витери1932Мануэль Мария Борреро Гонсалес1932Хосе Антонио Бакеро де ла Калье1933Камило Октавио Андраде Лопес1934Висенте Энрикес Андраде1935Алехандро Рибаденейра Салазар1936Камило Октавио Андраде Лопес1937Бенхамин Теран Коронель1939Камило Октавио Андраде Лопес1940Белисарио Понсе Борха1941Селио Энрике Сальвадор Кинтана1942Леонсио Патиньо Каррион1943Аурелио А. Баяс Аргудо1944Белисарио Понсе Борха1945Хосе Мария Суарес М.1946Белисарио Понсе Борха1947Алехандро Рибаденейра Салазар1948Камило Гальегос Толедо1949Хосе Мария Вильягомес Роман1950Бенхамин Севальос Арисага1951Луис Ф. Мадера Негрете1952Мануэль Элисио Флор Торрес1953Альфонсо Мора Боуэн1954Камило Гальегос Толедо1955Хосе Мария Вильягомес Роман1956Бенхамин Севальос Арисага1957Луис Эладио Бенитес Хара1958Мануэль Элисио Флор Торрес1959Бенхамин Севальос Арисага1960Камило Гальегос Толедо1961Хосе Мария Вильягомес Роман1962Франсиско Монтеро Каррион1963Франсиско Очоа Ортис1964Хулио Тобар Доносо1965Франсиско Паэс Ромеро1965Артуро дель Посо Сальтос1966Франсиско Очоа Ортис1967Хулио Тобар Доносо1968Бенхамин Севальос Арисага1968Рикардо Корнехо Росалес1969Сесар Дуранго Монтенегро1970Рафаэль Теран Вареа1971Мигель Агирре Санчес1972Томас Вальдивиесо Альба1973Карлос А. Харамильо Андраде1974–1975Луис Харамильо Перес1976Сесар Дуранго Монтенегро1977Гонсало Каролис Мартинес1978–1979Армандо Пареха Андраде1979–1981Гонсало Самбрано Паласиос1981–1983Карлос Посо Монтесдеока1983–1984Гонсало Кордова Галарса1984–1986Герман Каррион Арсиниегас1986–1987Хуан Агустин Кинде Бурнео1987–1988Рамиро Ларреа Сантос1988–1990Вальтер Герреро Виванко1990–1993Франсиско Акоста Йепес1993–1995Мигель Масиас Уртадо1995Карлос Солорсано Константине1995–1997Эктор Ромеро Пардуччи1997–2000Гало Пико Мантилья2000–2002Армандо Бермео Кастильо2002–2004Уго Кинтана Коэльо2004Рамон Родригес Нобоа2004–2005Гильермо Кастро Дагер2005Хайме Веласко Давила2005–2008Роберто Гомес Мера2008
+PresidentPeríodJosé Fernández Salvador López1830–1834José María de Arteta y Calisto1835Joaquín Gutiérrez Restrepo1836Fidel Quijano Valencia1837Víctor Félix de Sanmiguel Cacho1838José María de Arteta y Calisto1839–1840Joaquín Gutiérrez Restrepo1841Víctor Félix de Sanmiguel Cacho1842José María de Arteta y Calisto1843Joaquín Gutiérrez Restrepo1844Luis De Saá1845Víctor Félix de Sanmiguel Cacho1846–1847Salvador Ortega Estacio1848Pedro José de Arteta y Calisto1849Miguel Alvarado1850Pedro José de Arteta y Calisto1851Pablo Vásconez Román1852Antonio Bustamante del Mazo1853Miguel Alvarado1854Ramón Borja1855Carlos Tamayo1856Antonio Bustamante del Mazo1857Nicolás Espinosa1858Manuel Carrión1859Ramón Miño1860Pedro José de Arteta y Calisto1861Ramón Miño1862Antonio Gómez de la Torre1863Carlos Tamayo1864Pedro José de Arteta y Calisto1865Ramón Miño1866Antonio Muñoz1867Luis A. Salazar1868Manuel Checa1869Pablo Herrera González1869Ramón Miño1870Nicolás Martínez1871Rafael Carvajal Guzmán1872Luis A. Salazar1873Rafael Quevedo1874Pablo Herrera González1875Pedro Fermín Cevallos1876Julio Castro1877Antonio Muñoz1878Antonio Portilla1879Francisco A. Arboleda1880Vicente Nieto1881León Espinosa de los Monteros1882Vicente Nieto1883–1885Pedro Fermín Cevallos1886Pedro J. Cevallos y Fernández Salvador1886Alejandro Ribadeneira Salazar1887Julio Castro1888Antonio Robalino1889Luis A. Salazar1890Julio Castro1891Antonio Portilla1892José Modesto Espinosa1893Vicente Nieto1894José Modesto Espinosa1895Francisco J. Montalvo1896León Espinosa de los Monteros1897Vicente Nieto1898Manuel Montalvo1899José María Borja1900Belisario Albán Mestanza1901Leopoldo Pino1902Manuel Benigno Cueva Betancourt1903Belisario Albán Mestanza1904Leopoldo Pino1905Belisario Albán Mestanza1906Manuel Montalvo1907Pacífico Villagómez1908Alejandro Cárdenas1909Belisario Albán Mestanza1910Pacífico Villagómez1911Belisario Albán Mestanza1912Alejandro Cárdenas1913Francisco Andrade Marín1914Leopoldo Pino1915Manuel Eduardo Escudero1916Alejandro Cárdenas1917Leopoldo Pino1918Alejandro Cárdenas1919Belisario Albán Mestanza1920Leopoldo Pino1921Modesto A. Peñaherrera1922José María Ayora Cueva1923Manuel Eduardo Escudero Viteri1924Leopoldo Pino1925José Luis Román1925Modesto A. Peñaherrera1926José María Ayora Cueva1927Manuel Eduardo Escudero Viteri1928Manuel R. Balarezo1929Francisco Pérez Borja1930Pablo N. Roldán1931Manuel Eduardo Escudero Viteri1932Manuel María Borrero González1932José Antonio Baquero de la Calle1933Camilo Octavio Andrade López1934Vicente Enríquez Andrade1935Alejandro Ribadeneira Salazar1936Camilo Octavio Andrade López1937Benjamín Terán Coronel1939Camilo Octavio Andrade López1940Belisario Ponce Borja1941Celio Enrique Salvador Quintana1942Leoncio Patiño Carrión1943Aurelio A. Bayas Argudo1944Belisario Ponce Borja1945José María Suárez M.1946Belisario Ponce Borja1947Alejandro Ribadeneira Salazar1948Camilo Gallegos Toledo1949José María Villagómez Román1950Benjamín Cevallos Arízaga1951Luis F. Madera Negrete1952Manuel Elicio Flor Torres1953Alfonso Mora Bowen1954Camilo Gallegos Toledo1955José María Villagómez Román1956Benjamín Cevallos Arízaga1957Luis Eladio Benítez Jara1958Manuel Elicio Flor Torres1959Benjamín Cevallos Arízaga1960Camilo Gallegos Toledo1961José María Villagómez Román1962Francisco Montero Carrión1963Francisco Ochoa Ortiz1964Julio Tobar Donoso1965Francisco Páez Romero1965Arturo del Pozo Saltos1966Francisco Ochoa Ortiz1967Julio Tobar Donoso1968Benjamín Cevallos Arízaga1968Ricardo Cornejo Rosales1969César Durango Montenegro1970Rafael Terán Varea1971Miguel Aguirre Sánchez1972Tomás Valdiviezo Alba1973Carlos A. Jaramillo Andrade1974–1975Luis Jaramillo Pérez1976César Durango Montenegro1977Gonzalo Karolys Martínez1978–1979Armando Pareja Andrade1979–1981Gonzalo Zambrano Palacios1981–1983Carlos Pozo Montesdeoca1983–1984Gonzalo Córdova Galarza1984–1986Germán Carrión Arciniegas1986–1987Juan Agustín Quinde Burneo1987–1988Ramiro Larrea Santos1988–1990Walter Guerrero Vivanco1990–1993Francisco Acosta Yépez1993–1995Miguel Macías Hurtado1995Carlos Solórzano Constantine1995–1997Héctor Romero Parducci1997–2000Galo Pico Mantilla2000–2002Armando Bermeo Castillo2002–2004Hugo Quintana Coello2004Ramón Rodríguez Noboa2004–2005Guillermo Castro Dáger2005Jaime Velasco Dávila2005–2008Roberto Gómez Mera2008
Сотты қайта ұйымдастыру (2008)
2008 жылы жаңа Конституция қабылданғаннан кейін елдің сот жүйесі толығымен жаңартылды, сот және әкімшілік басшылықтың бірлескен жұмысын қамтамасыз ету үшін. Осыған сәйкес, Эквадордың сот жүйесінің құрамына Ұлттық сот, Ұлттық сот құрған провинциялық соттар, трибуналдар мен судьялар, Ұлттық сот кеңесі, мемлекеттік қорғаушылар кеңсесі және мемлекеттік прокурорлар кеңсесі кірді. 2008 жылғы Конституция Эквадордың Конституциялық сотын құруға да себеп болды.
After the adoption of a new Constitution in 2008, the judicial branch of the country was completely renewed to provide a cooperative leadership by having a judicial and an administrative head. As such, the bodies of Ecuador's judicial branch now consisted of the National Court of Justice, provincial courts (created by the National Court), tribunals and judges, National Council of the Judicature, Public Defendants' Office, and State Attorneys' Office. The 2008 Constitution also led to the creation of the Constitutional Court of Ecuador.
Ұлттық сот
Ұлттық сот құрамында 9 жыл мерзімге сайланатын 21 судья бар. Оларды Сот Кеңесі өткізетін конкурстық іріктеу негізінде сайлайды. Олар кез келген сот процесінің соңғы инстанциясы болып табылады, Кассациялық сот ретінде қызмет етеді және Сот палаталарының үш рет қайталап қабылдаған шешімдеріне сүйене отырып, міндетті сот прецедентін қалыптастырады. Сот төрағасы үш жыл мерзімге Сот мүшелері арасынан сайланады және мемлекет алдында сот билігін ұсынады.
The National Court of Justice seats 21 judges elected for a period of 9 years. They are elected by the Judiciary Council based on a merits contest held by that office. They are the final stage of any judicial process serving as a Court of Cassation and create binding precedent based on Triple Reiterative Rulings from the Chambers of the Court. The President of the Court is elected among the members of the Court for a Period of three years, representing the Judicial Branch before the State.
Сот жүйесі жөніндегі кеңес
Сот билігінің әкімшілік тармағы Сот Кеңесінен құралады. Кеңес 9 мүшеден тұрады, олар Мемлекеттік бақылау органдары құрамына кіретін Ашықтық және қоғамдық бақылау тармағы тарапынан сайланады. Мүшелер біліктілік конкурсы арқылы да сайланады, және олардың құрамына заң саласындағы алты сарапшы және басқару, экономика және осымен байланысты басқа да салалардағы үш сарапшы кіреді. Дегенмен, 2011 жылдың 5 мамырында өткен Ұлттық референдум нәтижесінде үкімет ұсынған ұсыныс қабылданды, соның салдарынан Сот Кеңесі конституциялық түзетулер енгізу арқылы құрамын өзгертті. Қазіргі уақытта Заң шығарушы, Атқарушы және Ашықтық тармақтарының өкілдерінен құралған Үш тараптық комиссия елдің бұзылған сот жүйесін реформалау мақсатында өтпелі Кеңес ретінде жұмыс істеп жатыр.
The administrative branch of the judicial power consists of the Judiciary Council. The Council is formed by 9 Vocals who are elected by the Branch of Transparency and Social Control, which is formed by the Control Authorities of the State. The Vocals are elected also by a merits contest and it shall be formed by six experts in law and 3 experts in management, economics and other related areas. However, after the National Referendum that took place on 5 May 2011 led to the passing of a proposition impulsed by the government, the Judiciary Council changed its formation by making a constitutional amendment. Currently, a Tri Party Commission is serving as a Transitional Council with delegates from the Legislative, Executive and Transparency Branch, in order to reform the broken judicial system of the country.
Эквадордың Конституциялық соты
Эквадордың Конституциялық соты заңдық тексеруді емес, конституциялық құқықтар бұзылған жағдайларды конституциялық бақылауды жүзеге асырады. Сондай-ақ, Конституцияны түсіндіруге билігі бар жалғыз орган олар.
The Constitutional Court of Ecuador does not exercise legal revision, but rather constitutional control of situations where constitutional rights are violated. Also they are the sole body in the State to interpret what the Constitution says.
Құрылымы
Атқарушы билік құрамына 28 министрлік кіреді. Облыстық әкімдер мен кеңесшілер, қала әкімдері мен қалалық кеңестер, сондай-ақ ауылдық кеңестер тікелей сайланады. Конгресс шілде және желтоқсан айларындағы үзілістерден басқа жыл бойы отырыстар өткізеді. Конгресте 20-дан жеті мүшелі комитет бар.
The executive branch includes 28 ministries. Provincial governors and councilors, like mayors and aldermen and parish boards, are directly elected. Congress meets throughout the year except for recess in July and December. There are 20 seven member congressional committees.
Төрағалық
Президент және вице-президент халықтың басымен бір тізім бойынша төрт жылдық мерзімге сайланады. Бұрынғы вице-президент Альфредо Паласио 2005 жылғы 20 сәуірде Лусио Гутьеррестің Жоғарғы Сотқа тағайындауына наразылық білдіріп, көшеде наразылықтар күшейгеніне байланысты Конгресс оны қызметтен шеттетуінен кейін президенттік міндетін атқарды.
The President and Vice President are elected on the same ticket by popular vote for a four year term. Former Vice President Alfredo Palacio assumed the presidency on 20 April 2005 after Congress removed Lucio Gutiérrez amid escalating street protests precipitated by growing criticism of Gutiérrez's Supreme Court appointments.
Рафаэль Корреаның президенті
2006 жылдың 15 қазаны мен 26 қарашасында президенттік сайлау өтті. Рафаэль Корреа екінші және соңғы турда Альваро Нобояны жеңіп шықты. Корреа 56,8 пайыз дауыспен жеңіске жетті. 2010 жылы президент Рафаэль Корреаға қарсы төңкеріс талпынысы болды. The Economist журналы Корреаны «солшыл популист» деп сипаттаса, The Washington Post газеті Корреаның идеологиялық бағытын «экономикалық тұрғыдан популистік, әлеуметтік жағынан консервативті және квазиавторитарлық» деп бағалады. Рафаэль Корреаның үш бірқатар мерзімі (2007 жылдан 2017 жылға дейін) Ленин Мореноның төрт жыл президенттік қызметімен (2017–2021) ауыстырылды.
A presidential election was held on 15 October and 26 November 2006. Rafael Correa defeated Álvaro Noboa in a run off election, or second and final round. Correa won with 56.8% of the vote. There was an attempted coup against President Rafael Correa in 2010. The Economist described Correa as "a left wing populist", while The Washington Post has characterized Correa's ideological approach as being "economically populist, socially conservative, [and] quasi authoritarian". Rafael Correa's three consecutive terms (from 2007 to 2017) were followed by Lenín Moreno's four years as president (2017–21).
Заң шығарушы билік
Эквадорда бірпалаталы Ұлттық Ассамблея (испан тілінде Asamblea Nacional) бар, және оның 137 негізгі (мандатты иеленетін) мүшесі бар (барлығы халықтың тікелей дауысымен төрт жылдық мерзімге сайланады). Ол провинциялық округтерге негізделген, бірақ сонымен қатар ұлттық тізімнен және эмигранттар қауымдастығынан сайланған мүшелері де бар.
Ecuador has a unicameral National Assembly (Asamblea Nacional in Spanish), and it has 137 primary (seat holding) members (all of whom are elected by popular vote to serve four year terms). It is based on provincial constituencies, but it also has members coming from a national list and it has members representing the emigrant community.
Тарих
2007 жылдың 29 қарашасында Эквадордың Конституциялық жиналысы сыбайлас жемқорлық айыптарымен Конгрессті таратып, өзіне заң шығару өкілеттіктерін қабылдады. Конституциялық жиналыс содан кейін қазіргі институт болып табылатын Ұлттық жиналысты ұсынды.
On 29 November 2007, the Ecuadorian Constituent Assembly dismissed Congress on charges of corruption and then assumed legislative powers for itself. The Constituent Assembly then proposed a new National Assembly, which is the current institution.
Құқықтық жүйе
Эквадордың құқықтық жүйесі азаматтық құқық жүйесіне негізделген. Эквадор жақында Халықаралық соттың міндетті юрисдикциясын қабылдады.
Ecuador's legal system is based on the civil law system. Ecuador recently accepted compulsory International Court of Justice jurisdiction.