Маврикий Еңбек партиясы

Кіріспе

Маврикийдегі саяси партия. Еңбек партиясы (PTr) – Маврикийдегі орталық-солшыл социал-демократиялық саяси партия. Бұл Маврикийдің төрт негізгі саяси партиясының бірі, соның ішінде Маврикий әскери қозғалысы (MMM), Әскери социалистік қозғалысы (MSM) және Маврикий социал-демократиялық партиясы (PMSD). Еңбек партиясы МММ альянсының құрамында 2014 жылғы жалпы сайлауда төрт парламент депутатын сайлады. Партияны Навин Рамгулам басқарады. 1936 жылы құрылған Еңбек партиясы – Республиканың ең көне ірі саяси партиясы және 1948 жылдан 1982 жылға дейін, 1995 жылдан 2000 жылға дейін және 2005 жылдан 2014 жылға дейін билікте болды. 1983 жылдан 1990 жылға дейін ол коалициялық үкіметте азшылық партнёр ретінде қатысты.

Тарих

Маврикий еңбек партиясы 1936 жылы құрылды. Оның негізгі қағидалары Ұлыбританияның Еңбек партиясының қағидаларын қайталайды: жұмысшылардың құқықтары мен бостандықтарын қорғау, жалақыны көбейту және төленген демалыс беруді қолдау. Бұл қозғалысқа партия жетекшілерінің ел бойынша өткізген 55 конференциясы түрткіс берді. Басқа мақсаттарының ішінде – Заңнамалық кеңесте жұмысшы табының өкілдігі үшін сайлау құқығын алу, Еңбек министрлігін құру, қант плантацияларындағы капиталистік пайдалануды тоқтату және Маврикий мемлекеттік органдарында социалистік құндылықтарды енгізу туралы ұсыныстар болды. Партияның негізін қалаушылары – Морис Кюре, Жан Проспер, Мамоде Ассенджи, Хасенджи Джиту, Бартелеми Осан, Самуэль Барбе, Эммануэль Анкетил, Годфрой Мутия және Пандит Сахадео. Кюре 1941 жылы Анкетил алмастырғанға дейін партия президенті қызметін атқарды. Анкетил 1946 жылдың желтоқсанында қайтыс болды, ал Гай Роземонт 1956 жылы 41 жасында қайтыс болғанға дейін партияны жетекшілік етті. 1958 жылы Сеувосагур Рамгуламның келуі маңызды қадам болды. Ол Ұлттар Достастығы құрамында тәуелсіз Маврикийді жақтады. 1967 жылғы жалпы сайлауда Тәуелсіздік партиясының жеңісінен кейін Ланкастер мен Лондонда өткен конференциялардың нәтижесінде парламентте конституциялық келісімге қол жеткізілді. Еңбек партиясы, IFB және CAM-ды қамтитын коалициялық үкімет тәуелсіздік туралы келісімді бекітті. Рамгулам басқарған Еңбек партиясы, Верасами Рингаду, Саткам Буэлл және Гарольд Уолтермен бірге, Абдул Разак Мохамед басқарған CAM және Сукдео Биссондоял басқарған IFB-мен бірігіп, 1968 жылдың 12 наурызында тәуелсіз мемлекет жариялау туралы Заңнамалық кеңеске ұсыныс енгізді. 1969 жылы Еңбек партиясы Гаетан Дювальдың PMSD-мен коалиция құрып, үкімет құрды. 1976 жылдың желтоқсанында Еңбек партиясы 70 орынның 28-ін ғана жеңіп алды, ал Беренгердің MMM және Бодхудың PSM партиялары 34 орынға ие болды, бірақ PMSD-мен жаңа одақ құрып билікте қалды. 1982 жылы MMM жеңіске жетті, ал Рамгулам тіпті парламенттік мандатын жоғалтты. Анерруд Джугнаут Премьер-министр болды. 1983 жылдан 1995 жылға дейін Еңбек партиясы сайлауда аз қолдауға ие болды. 1984 жылы Рамгуламның орнын басып алған Саткам Буэлл партия жетекшісі ретінде MMM-ден бөлінген Социалистік қозғалыспен сайлау одағына келісті. 1995 жылы Еңбек партиясы MMM-нің қолдауымен билікке оралды. 1991 жылы партия басшылығына келген Навин Рамгулам Маврикийдің алғашқы Премьер-министрі болды. Алайда, ол 2000 жылғы заң шығарушы сайлауда жеңіліске ұшырады: Ксавье Люк Дювальдың Маврикий партиясымен құрған коалициясы халықтың 36,6 пайызын және жетпіс орынның сегізін ғана алды. 2005 жылғы сайлауда Еңбек партиясы 42 орынды жеңіп алған Alliance Sociale аясында билікке оралды. 2010 жылғы жалпы сайлауда партия Маврикий Еңбек партиясы, MSM және PMSD партияларын біріктірген L'Alliance de L'Avenir көпшілігін құрады. L'Alliance de L'Avenir 2010 жылғы жалпы сайлауда 41 орынды жеңіп алды, ал MMM басқарған L'Alliance du Coeur 18 орынға ие болды, ал FSM бір орынды алды. Алайда, 2011 жылдың 6 тамызында одақ ыдырап, Маврикий Еңбек партиясы, PMSD және Республикалық қозғалыс (MR) ғана үкіметте қалды. 2014 жылғы жалпы сайлауда MSM, PMSD және ML коалициясы ("L'alliance Lepep" деп аталды) жеңіске жетті. Еңбек партиясы жеңіліске ұшырады және сайлаушылар президенттік өкілеттіктерді кеңейту жоспарларын қабылдамады. 2019 жылдың қараша айында өткен сайлауда Маврикийдің биліктегі Социалистік қозғалысы (MSM) орынның жартысынан астамын жеңіп алды, ал Еңбек партиясы тағы да жеңіліске ұшырады, бұл қазіргі Премьер-министр Правинд Кумар Джугнаутқа бес жылдық жаңа мерзім берді.

The Mauritius Labour Party was founded in 1936. Its founding principles mirrored those of the British Labour Party: to protect workers' rights and freedoms and support a higher wage rate with paid leave. The movement was encouraged by 55 conferences held by the party leaders throughout the country. Among other goals were resolutions to obtain suffrage for working class representation in the Legislative Council, establish a Department of Labour, prohibit capitalist exploitation of sugar plantations and implement socialist values among Mauritian government agencies. The party founders were Maurice Curé, Jean Prosper, Mamode Assenjee, Hassenjee Jeetoo, Barthelemy Ohsan, Samuel Barbe, Emmanuel Anquetil, Godefroy Moutia and Pandit Sahadeo. Cure served as President of the Party until he was forced to resign in 1941, at which point Anquetil took over. Anquetil died in December 1946, and Guy Rozemont served as leader until his death in 1956 at age 41. The arrival of Seewoosagur Ramgoolam in 1958 marked an important step. He was in favor of an independent Mauritius within the Commonwealth of Nations. Following the victory of the Independence Party in the general election of 1967, a constitutional agreement was made in Parliament following conferences in Lancaster and London. The coalition government, including the Labour Party, and the IFB and CAM sealed the pact for Independence. The Labour Party, led by Ramgoolam, along with Veerasamy Ringadoo, Satcam Boolell and Harold Walter, in coalition with the CAM led by Abdool Razack Mohamed and the IFB led by Sookdeo Bissoondoyal, pushed a motion in the Legislative Council to provide for an independent country to be declared on 12 March 1968. The Labour Party joined forces with PMSD of Gaetan Duval in 1969 to form a coalition government. In December 1976, Labour won only 28 seats out of 70, as opposed to 34 for the Bérenger's MMM Boodhoo's PSM, but remained in power by forming another alliance with the PMSD. In 1982, however, the MMM won outright, and Ramgoolam even lost his parliamentary seat. Anerood Jugnauth of the MSM became Prime Minister. From 1983 through 1995, the Labour Party attracted little electoral support; and in 1984, Satcam Boolell, who had replaced Ramgoolam as party leader, agreed to an electoral alliance with the Militant Socialist Movement, which had broken away from the MMM. In 1995 Labour returned to power with MMM's support. Navin Ramgoolam, who had taken over the party leadership in 1991, became Prime Minister of Mauritius for the first time. It lost the subsequent legislative election in 2000, however: its coalition with the Mauritian Party of Xavier Luc Duval secured only 36.6% of the popular vote and eight of seventy seats. Labour returned to power in the 2005 elections as part of the Alliance Sociale, which won 42 of the 70 seats. In the general election of 2010, the party formed the majority of L'Alliance de L'Avenir, which regrouped the Mauritius Labour Party, the MSM and the PMSD. The Alliance de L'Avenir won the 2010 general election with forty one seats against eighteen seats for the MMM led L'Alliance du Coeur, with one seat taken by the FSM. However, on 6 August 2011 the Alliance broke down, leaving only the Mauritius Labour Party, the PMSD and the Republican Movement (MR) in the government. The 2014 general elections saw the victory of a MSM PMSD ML coalition (known as "L'alliance Lepep"). Labour Party lost and voters rejected government plans to expand presidential powers. In November 2019 elections, Mauritius’ ruling Militant Socialist Movement (MSM) won more than half of the seats and Labour Party lost again, securing incumbent Prime Minister Pravind Kumar Jugnauth a new five year term.