Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италияның ең жоғары заңы – 1802 жылғы конституция.
Supreme law of Italy
the constitution of 1802
Италия Республикасының Конституциясы 1947 жылғы 22 желтоқсанда Конституциялық жиналыс тарапынан 453 дауыспен мақұлданып, 62 дауысқа қарсы дауыс берілді. Ол 1948 жылғы 1 қаңтарда күшіне енді, бұл Италия Корольдігінің бұрынғы Конституциясы қабылданғанынан бір ғасыр өткен соң болды. Мәтін содан бері он алты рет өзгертілді және 1947 жылғы 27 желтоқсанда Gazzetta Ufficiale газетінің кезектен тыс санында жарияланды. Конституциялық жиналыс 1946 жылғы 2 маусымда жалпы сайлау құқығымен сайланды, сол күні монархияны жою туралы референдум да өтті. Ол Италия азаматтық соғысы кезінде нацистік және фашистік күштерді жеңуге үлес қосқан барлық антифашистік күштердің өкілдерінен құралды. Сайлау Италияның барлық провинцияларында өтті, Болцано, Гориция, Триест, Пола, Фьюме және Зара провинцияларынан басқа. Бұл провинциялар Италия үкіметі емес, одақтас әскерлері басқаратын аумақтарда орналасқан және аумақтардың мәртебесі туралы соңғы шешім күтіліп тұрғандықтан әлі оккупацияда болды (іс жүзінде 1947 жылы осы аумақтардың көп бөлігі 1947 жылғы Париж бейбіт шартынан кейін Югославияға қосылды, мысалы, Юлиан Маршының көп бөлігі және Далмация қаласы Зара).
The Constitution of the Italian Republic was ratified on 22 December 1947 by the Constituent Assembly, with 453 votes in favour and 62 against, before coming into force on 1 January 1948, one century after the previous Constitution of the Kingdom of Italy had been enacted. The text, which has since been amended sixteen times, was promulgated in an extraordinary edition of Gazzetta Ufficiale on 27 December 1947. The Constituent Assembly was elected by universal suffrage on 2 June 1946, on the same day as the referendum on the abolition of the monarchy was held, and it was formed by the representatives of all the anti fascist forces that contributed to the defeat of Nazi and Fascist forces during the Italian Civil War. The election was held in all Italian provinces, except the provinces of Bolzano, Gorizia, Trieste, Pola, Fiume and Zara, located in territories not administered by the Italian government but by the Allied authorities, which were still under occupation pending a final settlement of the status of the territories (in fact in 1947 most of these territories were then annexed by Yugoslavia after the Paris peace treaties of 1947, such as most of the Julian March and the Dalmatian city of Zara).
Қаулылар
Конституция 139 баптан тұрады (оның бесеуі кейін күштен шығарылған) және үш негізгі бөлікке бөлінген: Principi Fondamentali, яғни негізгі қағидалар (1–12 баптар); I бөлім – Diritti e Doveri dei Cittadini, немесе азаматтардың құқықтары мен міндеттері (13–54 баптар); және II бөлім – Ordinamento della Repubblica, немесе Республиканың құрылысы (55–139 баптар); одан кейін 18 Disposizioni transitorie e finali, яғни өтпелі және қорытынды ережелер келеді. Конституцияның негізінен жалпы принциптерден тұратынын және оларды тікелей қолдануға болмайтынын атап өту керек. Көптеген жазбаша конституциялардағыдай, тек бірнеше баптар ғана өздігінен күшке енетін болып саналады. Көпшілігі конституцияны іске асыру деп аталатын қосымша заңнаманы қажет етеді. Бұл процесс ондаған жылдарға созылды және кейбір саяси факторларға байланысты ол әлі де толыққанды аяқталған жоқ деп саналады.
The Constitution is composed of 139 articles (five of which were later abrogated) and arranged into three main parts: Principi Fondamentali, the Fundamental Principles (articles 1–12); Part I concerning the Diritti e Doveri dei Cittadini, or Rights and Duties of Citizens (articles 13–54); and Part II the Ordinamento della Repubblica, or Organisation of the Republic (articles 55–139); followed by 18 Disposizioni transitorie e finali, the Transitory and Final Provisions. It is important to note that the Constitution primarily contains general principles; it is not possible to apply them directly. As with many written constitutions, only few articles are considered to be self executing. The majority require enabling legislation, referred to as accomplishment of constitution. This process has taken decades and some contend that, due to various political considerations, it is still not complete.
Негізгі қағидалар (1-12 бап)
Негізгі қағидалар Республиканың негіздерін, демократиялық сипатынан бастап жариялайды, онда егемендік халыққа тиесілі және Конституцияның нысандары мен шектерінде халық тарапынан іске асырылады. Қағидалар
The Fundamental Principles declare the foundations on which the Republic is established, starting with its democratic nature, in which the sovereignty belongs to the people and is exercised by the people in the forms and within the limits of the Constitution. The Principles
Қағидаларда халықаралық құқық және шетелдіктердің құқықтары, атап айтқанда, өз елінде Италия Конституциясымен кепілдендірілген бостандықтарынан айырылған немесе саяси қылмыстар жасады деп айыпталған адамдарға пана беру құқығы туралы мәлімдейді. Олар сонымен қатар агрессиялық соғысты жоққа шығарып, халықтар арасында бейбітшілік пен әділдікке қол жеткізуге бағытталған халықаралық ұйымдарды қолдайды және ынталандырады, тіпті осы мақсаттарға жету үшін қажет болған жағдайда, басқа елдермен теңдік принципі бойынша егемендікті шектеуге келіседі. Қағидалардың соңғысы Италияның үш түсті туын – жасыл, ақ және қызыл түстерді, тең өлшемді үш тік жолақта Италияның туы ретінде белгілейді.
The Principles mention the international law and the rights of the foreigner, in particular the right of asylum for people who are denied in their home country the freedoms guaranteed by the Italian Constitution, or who are accused of political offences. They also repudiate war of aggression and promote and encourage international organisations aimed to achieve peace and justice among nations, even agreeing to limit sovereignty, on condition of equality with other countries, if necessary to achieve these goals. The last of the Principles establishes the Italian tricolour as the flag of Italy: green, white and red, in three vertical bands of equal dimensions.
Азаматтық қатынастар (13-28 баптар)
13–28 баптар ортақ құқық жүйесіндегі құқықтар мен бостандықтардың жарғысына итальяндық эквивалент болып табылады. Конституция
Articles 13–28 are the Italian equivalent of a bill of rights in common law jurisdictions. The Constitution
Сөз, баспасөз және дін бостандығы қоғамдық орындарда қамтамасыз етіледі, бірақ қоғамдық моральға қайшы келетін іс-әрекеттерден басқа. Мысалы, жеккөру сөздері, қаралап жазу және қоғамдық орындардағы әдепсіздік Италияның Қылмыстық кодексі бойынша қылмыстық құқық бұзушылықтар болып саналады. Әрбір азамат саяси қуғын-сүргіннен қорғалады және заңсыз жеке немесе қаржылық жауапкершілікке тартылмайды. Әділ сот талқысына қатысу құқығы кепілдендіріледі, әркімнің экономикалық жағдайына қарамастан өзінің құқықтарын қорғауға құқығы бар. Сот қателігі болған жағдайда өтемақының шарттары мен формалары заңмен белгіленеді және кері күші бар заңдар мойындалмайды, сондықтан қандай да бір әрекет осы әрекет заңсыз болмаған кезде жасалған жағдайда ешкім айыпталып жазаланбайды. Қылмыстық жауапкершілік жеке болып есептеледі, сондықтан ұжымдық жазалар мойындалмайды. Кінәлі деп дәлелденгенге дейін күдікті кінәсіз деп есептеледі, ал жазалар сотталған адамды түзеуге бағытталған. Өлім жазасы мен қатыгез және ерекше жазаларға тыйым салынған. Азаматтарды экстрадициялау халықаралық конвенцияларда көзделген жағдайларды қоспағанда рұқсат етілмейді және саяси қылмыстар үшін тыйым салынған. Мемлекеттік қызметшілер мен мемлекеттік органдар құқықтарды бұзуға байланысты жасалған іс-әрекеттері үшін қылмыстық, азаматтық және әкімшілік заң бойынша тікелей жауапты. Азаматтық жауапкершілік Үкіметке және қатысқан мемлекеттік органдарға да таралады.
Freedom of expression, press and religion are guaranteed in public places, except for those acts which are considered offensive by public morality. For example, hate speech, calumny and obscenity in the public sphere are considered criminal offences by the Italian Criminal Code. Every citizen is protected from political persecution and cannot be subjected to personal or financial burden outside of the law. The right to a fair trial is guaranteed, with everyone having the right to protect their rights regardless of their economic status. Conditions and forms of reparation in case of judicial errors are defined by the law, and retroactive laws are not recognized, therefore nobody can be convicted for an action which was not illegal at the time in which it took place. Criminal responsibility is considered personal, therefore collective punishments are not recognized. A defendant is considered innocent until proven guilty, and punishments are aimed at the rehabilitation of the convicted. The death penalty and cruel and unusual punishments are prohibited. Extradition of citizens is not permitted outside of those cases provided by international conventions, and is prohibited for political offences. Public officials and public agencies are directly responsible under criminal, civil, and administrative law for acts committed in violation of rights. Civil liabilities are also extended to the Government and to the public agencies involved.
Этика және әлеуметтік қатынастар (29-34 бап)
Конституция Білім берудің жалпы ережелері заңмен белгіленеді, және соған сәйкес барлық салалар мен сыныптардағы мемлекеттік мектептер құрылады. Конституция түрлі салалар мен деңгейлерге қабылдау және бітіру емтихандарын, сондай-ақ мамандық бойынша жұмыс істеуге біліктілік алу үшін емтихандарды қарастырады. Жеке мектептер мемлекеттік мектептермен бірдей білім беру және біліктілік стандарттарын сақтауға міндетті, ал университеттер мен академиялар заң шегінде өз ережелерін белгілей алады. Білім алу – конституциялық құқық, оның ішінде кем дегенде сегіз жылдық міндетті және тегін бастауыш білім беру кепілденеді. Жоғары білім алу да қабілетті және лайықты оқушыларға, олардың қаржылық жағдайына қарамастан, қол жетімді болуға тиіс. Осы мақсатта Республика конкурстық емтихандар арқылы стипендиялар, отбасыларға жәрдемақылар және басқа да әлеуметтік қолдау шараларын тағайындауға құқылы.
The Constitution General rules of education are established by law, which also establishes public schools of all branches and grades. The Constitution prescribes examinations for admission to and graduation from the various branches and grades and for qualification to exercise a profession. Private schools are required to meet the same standards of education and qualifications, while universities and academies can establish their own regulations within the limits of the law. Education is also a right, with a compulsory and free primary education, given for at least eight years. The highest levels of education are a right also for capable and deserving pupils, regardless of their financial status. To this end scholarships, allowances to families and other benefits can be assigned by the Republic through competitive examinations.
Саяси қатынастар (48-54 баптар)
48-бап. Сайлау құқығы азаматтық әрекетке қабілетсіздік, соттылығы бар қайтарымсыз жазалар немесе заңмен белгіленген жағдайларда моральдық жарамсыздық болған жағдайларды қоспағанда, шектеле алмайды. Демократиялық процесті дамыту және халықтың қажеттіліктерін білдіру үшін саяси партиялар еркін құрылуы мүмкін, ал жеке азаматтардың Парламентке жолдаған өтініштері мойындалады. Кез келген азамат, ер немесе әйел, ел ішінде немесе шетелде заңда белгіленген шарттар бойынша мемлекеттік қызметке үміткер бола алады. Осы мақсатта Республика ерлер мен әйелдер арасындағы, сондай-ақ Республика аумағында тұрмайтын итальяндықтар үшін тең мүмкіндіктерді қамтамасыз ету үшін арнайы шаралар қабылдайды. Әрбір сайланған лауазымды тұлға осы функцияны атқару үшін қажетті уақытқа және бұрынғы қызметін сақтап қалуға құқылы. 52-бапта Отанды қорғау – міндетті және «әрбір азаматтың қасиетті борышы» делінген. Сондай-ақ, ұлттық қызмет заңмен белгіленген шектерде және тәртіпте атқарылады. 2003 жылдан бері Италияда әскери шақыру жойылды, бірақ қажет болған жағдайда қайта жаңартылуы мүмкін. Оның орындалуы азаматтың жұмыс істеу құқығына және саяси құқықтарын пайдалануына кедергі келтіре алмайды. Республиканың демократиялық рухы қарулы күштерді реттеудің негізі ретінде ерекше атап көрсетіледі. Конституция прогрессивті салық салу жүйесін белгілейді, бұл әрбір азаматтың мемлекеттік шығындарға өз мүмкіндігіне қарай үлес қосуын талап етеді. 54-бапта әрбір азаматтың Республикаға адал болу және оның Конституциясы мен заңдарын сақтау міндеті бар екендігі айтылған. Сайланған лауазымды тұлғалар өз міндеттерін тәртіптілікпен және ар-намыспен атқаруға міндетті, сондай-ақ заңмен белгіленген жағдайларда осыған байланысты ант беруге міндетті.
Article 48 The right to vote cannot be restricted except for civil incapacity, irrevocable penal sentences or in cases of moral unworthiness as laid down by the law. Political parties may be freely established and petitions to Parliament by private citizens are recognised in order to promote the democratic process and express the needs of the people. Any citizen, male or female, at home or abroad, is eligible for public office on the conditions established by law. To this end, the Republic adopts specific measures to promote equal opportunities between men and women, and for Italians not resident in the territory of the Republic. Every elected official is entitled to the time needed to perform that function and to retain a previously held job. Article 52 states that the defence of the homeland is mandatory and the "sacred duty for every citizen". It also stipulates that national service is performed within the limits and in the manner set by law. Since 2003, Italy has no more conscription, even though it can be reinstated if required. The fulfilment of which cannot prejudice a citizen's employment, nor the exercise of political rights. Particular mention is given to the democratic spirit of the Republic as the basis for the regulation of the armed forces. The Constitution establishes a progressive form of taxation, which requires every citizen to contribute to public expenditure in accordance with their capability. Also, Article 54 states that every citizen has the duty to be loyal to the Republic and to uphold its Constitution and laws. Elected officials have the duty to fulfil their functions with discipline and honour, taking an oath to that effect in those cases established by law.
Республиканың ұйымдастырылуы (55 - 139-баптар)
Билік атқарушы, заң шығару және сот органдары арасында бөлінген; Конституция осы органдардың қатаң айырылуын емес, тепе-теңдігі мен өзара әрекеттесуін қамтамасыз етеді.
Power is divided among the executive, the legislative and judicial branches; the Constitution establishes the balancing and interaction of these branches, rather than their rigid separation.
Үйлер (55-69-баптар)
55-бапта белгіленген және әрбір палата мүшелері үшін сайлаудан кейін де расталады; ешкім бір уақытта екі палатаның мүшесі бола алмайды. Жаңа сайлау бұрынғы Парламенттің өкілеттігі аяқталғаннан бастап 70 күн ішінде өткізілуі керек. Алғашқы отырыс сайлаудан кейін жиырма күннен кешіктірмей шақырылады, ал осы уақытқа дейін бұрынғы палаталардың өкілеттіктері ұзартылады. Басқа ережелер қабылданбаған жағдайда Парламент ақпан және қазан айларының бірінші жұмыс күнінде шақырылуы тиіс. Палаталардың біреуінің кезектен тыс отырысын оның төрағасы, Республика Президенті немесе оның үштен бірі шақыра алады; мұндай жағдайларда екінші палата автоматты түрде шақырылады. Әр палатаның төрағасы мен бюросы оның мүшелерінен сайланады, ал бірлескен отырыстар кезінде Төменгі палатаның төрағасы мен бюросы қолданылады. Әр палата өз ішкі қағидаларын абсолютті көпшілік дауыспен бекітеді және егер басқаша шешілмесе, отырыстар ашық түрде өтеді. Үкімет мүшелеріне қатысуға құқығы бар және, қажет болған жағдайда, міндетті; олар өз сұраныстары бойынша тыңдалады. Әр палатада және бірлескен отырыста шешім қабылдау үшін кворум мүшелердің көпшілігі құрайды, ал Конституция шешімді қабылдау үшін қатысушылардың қажетті көпшілігін белгілейді. Парламент мүшелерінің міндетті тапсырмасы жоқ, олар атқаратын қызметтері барысында білдірген пікірлері мен берген дауыстары үшін жауапкершілікке тартылмайды, сондай-ақ олардың палатасының рұқсатысыз жеке немесе үйін тінтіп қарауға, қамауға алуға, ұстауға немесе жеке бостандықтарын шектеуге болмайды, егер сот үкімі орындалса немесе қылмыс жасаған кезде ұсталса ғана. Парламент мүшелерінің жалақысы заңмен белгіленеді.
Article 55 and verified for members by each House even after the election; and nobody can be a member of both Houses at the same time. New elections must take place within seventy days from the end of the term of the old Parliament. The first meeting is convened no later than twenty days after the elections, and until such time the powers of the previous Houses are extended. In default of any other provisions, Parliament has to be convened on the first working day of February and October. Special sessions for one of the Houses may be convened by its President, the President of the Republic or a third of its members; and in such cases the other House is convened as a matter of course. The President and Bureau of each House is elected among its member and during joint sessions the President and Bureau are those of the Chamber of Deputies. Each House adopts its rules by an absolute majority and, unless otherwise decided, the sittings are public. Members of the Government have the right and, if demanded, the obligation to attend, and shall be heard when they so request. The quorum for decisions in each House and in a joint session is a majority of the members, and the Constitution prescribes the majority required of those present for passing a decision. Members of Parliament do not have a binding mandate, cannot be held accountable for the opinions expressed or votes cast while performing their functions, and cannot be submitted to personal or home search, arrested, detained or otherwise deprived of personal freedoms without the authorisation of their House, except when a final court sentence is enforced, or when the member is apprehended in flagrante delicto. The salary of the members of Parliament is established by law.
Заң шығару процесі (70-82-баптар)
Парламенттен 70-бап. Уақытша шаралар, егер Парламент оларды жариялағаннан кейін алпыс күн ішінде заңға айналдырмаса, бастапқы күшін жояды. Парламент қабылданбаған шаралардан туындаған құқықтық қатынастарды реттеуге құқылы. Конституция Парламентке соғыс жариялау және Үкіметке қажетті өкілеттіктерді беру құқығын береді. Парламент екі палатаның әр бөлімінде және соңғы дауыс беруде үштен екі көпшілік дауыспен, іске асыру мерзімі көрсетілген заң арқылы рақымшылық пен кешірім беруге де құқылы. Мұндай заң жобасы енгізілгеннен кейін жасалған қылмыстар үшін рақымшылық пен кешірім беруге болмайды. Парламент саяси сипаты бар, төрелік немесе құқықтық шешімді қажет ететін, шекараларды өзгертуге, шығыстарға немесе жаңа заңнамаға байланысты халықаралық шарттарды ратификациялауға заң арқылы рұқсат бере алады. Үкімет ұсынған бюджет пен қаржылық есептілікті Парламент жыл сайын бекітуі тиіс, ал бюджеттің уақытша орындалуына заңмен және төрт айдан аспайтын мерзімге рұқсат етуге болады. Бюджет кірістер мен шығыстардың теңгерімін қамтамасыз етуі керек, экономикалық циклдің жағдайларын ескере отырып, қарыз алудың жалғыз негіздемесі осы болуы мүмкін. Жаңа немесе ұлғайтылған шығыстарды оларды қаржыландыруға жеткілікті ресурстарды көздейтін заңдармен енгізу қажет. Екі палата да қоғамдық маңызы бар мәселелер бойынша, қазіргі партиялардың үлесіне пропорционалды өкілдікпен құрылған комитеттер арқылы тергеу жүргізе алады. Тергеу комитеті сот органдарымен бірдей өкілеттіктер мен шектеулермен тергеу мен сараптама жүргізе алады.
Article 70 from the Parliament. Temporary measures shall lose effect from the beginning if not transposed into law by the Parliament within sixty days of their publication. Parliament may regulate the legal relations arisen from the rejected measures. The Constitution gives to the Parliament the authority to declare a state of war and to vest the necessary powers into the Government. The Parliament has also the authority to grant amnesties and pardons through a law having a two thirds majority in both Houses, on each section and on the final vote, and having a deadline for implementation. Such amnesties and pardons cannot be granted for crimes committed after the introduction of such bill. Parliament can authorise by law the ratification of such international treaties as have a political nature, require arbitration or a legal settlement, entail change of borders, spending or new legislation. Budget and financial statements introduced by the Government must be passed by the Parliament every year, while provisional implementation of the budget may not be allowed except by law and for no longer than four months. The budget must balance revenue and expenditure, taking account of the adverse and favourable phases of the economic cycle, which can be the only justification for borrowing. New or increased expenditure must be introduced by laws providing for the resources to cover it. Both Houses can conduct enquiries on matters of public interest, through a Committee of its Members representing the proportionality of existing parties. A Committee of Enquiry may conduct investigations and examination with the same powers and limitations as the judiciary.
Республика Президенті (83-91 бап)
Республика Президенті Дегенмен, XIII ереже Савойя үйінің бұрынғы корольдерінің, олардың жұбайларының және ұлттық аумақтағы олардың еркек ұрпақтарының мүлкін мемлекеттік тәркілеуді белгілейді, сонымен қатар аталған мүліктерді 1946 жылғы 2 маусымнан кейін жасалған сатып алулар немесе берулерді күшсіз деп жариялайды. Ақсүйектік титулдар енді мойындалмайды, ал 1922 жылғы 28 қазанға дейін болған титулдарға қосылған атаулар титул иелерінің атының бір бөлігі ретінде бекітіледі. Әулие Маврикий ордені ауруханалық мекеме ретінде сақталады және оның функциялары заңмен анықталады, ал Геральдикалық кеңес таратылады. Конституция күшіне енгеннен кейін, Корольдік өкілінің 1944 жылғы 25 маусымдағы №151 заң шығару жарлығы Мемлекеттің уақытша ұйымдастырылуы туралы заң күшіне енеді. Сол күнден бастап бір жыл ішінде бұрынғы конституциялық заңдарды қайта қарау және олармен үйлестіру жұмыстары басталады, егер олар сол уақытқа дейін нақты немесе жанама түрде жойылмаған болса. Конституциялық Ассамблея 1948 жылғы 31 қаңтарға дейін Республика Сенатын сайлау туралы заңдарды, арнайы аймақтық жарғыларды және баспасөзді реттейтін заңды қабылдауы керек. Жаңа Парламент сайланғанға дейін Конституциялық Ассамблея заңмен оның құзыретіне берілген мәселелерді шешу үшін шақырылуы мүмкін. Ережелерде тұрақты комитеттердің, заң шығару комитеттерінің және депутаттардың уақытша функциялары да егжей-тегжейлі сипатталған. XVIII ереже Конституцияны Конституциялық Ассамблея бекіткеннен кейін бес күн ішінде уақытша Мемлекет басшысы тарапынан жариялауды және оның 1948 жылғы 1 қаңтарда күшіне енуін қарастырады. Конституцияның мәтіні Республиканың әрбір қалалық әкімшілігіндегі қалалық әкімшілік ғимаратында сақталады және 1948 жыл бойына жарияланады, осылайша әрбір азамат оны білуге мүмкіндік алады. Мемлекеттік мөрмен бекітілген Конституция Республиканың заңдары мен жарлықтарының ресми тізіміне енгізіледі. Конституция Республиканың негізгі заңы ретінде барлық азаматтар мен мемлекеттік органдар тарапынан адал сақталуға тиіс.
The President of the Republic Nevertheless, Provision XIII also imposes the confiscation by the State of the assets of the former kings of the House of Savoy, their spouses and their male descendants existing on national territory, while declaring null and void the acquisitions or transfers of said properties which took place after 2 June 1946. Titles of nobility are no longer recognised, while the predicates included in those existing before 28 October 1922 are established as part of the name of the title holders. The Order of Saint Mauritius is preserved as a hospital corporation and its functions are established by law, while the Heraldic Council is suppressed. With the entry into force of the Constitution, the legislative decree of the Lieutenant of the Realm No. 151 of 25 June 1944 on the provisional organisation of the State will become law. Within one year of the same date, the revision and co ordination therewith of previous constitutional laws which had not at that moment been explicitly or implicitly abrogated will begin. The Constituent Assembly must pass laws on the election of the Senate of the Republic, special regional statues, and the law governing the press, before 31 January 1948. Until the day of the election of the new Parliament, the Constituent Assembly can be convened to decide on matters attributed by law to its jurisdiction. The Provisions also detail the temporary functions of the Standing Committees, the Legislative Committees, and the Deputies. Provision XVIII calls for the promulgation of the Constitution by the provisional Head of State within five days of its approval by the Constituent Assembly, and its coming into force on 1 January 1948. The text of the Constitution will be deposited in the Town Hall of every Municipality of the Republic and there made public for the whole of 1948, in order to allow every citizen to know of it. The Constitution, bearing the seal of the State, will be included in the Official Records of the laws and decrees of the Republic. The Constitution must be faithfully observed as the fundamental law of the Republic by all citizens and bodies of the State.
Түзетулер
Диктаторлық режиммен ауыстыруды іс жүзінде мүмкін емес ету үшін Конституцияны өзгерту қиын; мұны жасау үшін (138-бап бойынша) Парламенттің екі палатасында екі рет қаралуы қажет және егер екінші оқылым көпшілік дауыспен (яғни, жартысынан астам) қабылданса, бірақ үштен екісіне жетпесе, референдум өткізіледі. 139-бапқа сәйкес, республикалық үкімет нысаны қарастырылмайды. Конституцияны әзірлеген Құрылтай жиналысы оған заң шығарушы күш беруді қасақан түрде таңдады, сондықтан қалыпты заңдар оны өзгерте алмайды немесе одан бас тарта алмайды. Конституцияға қайшы келетін парламент актілері Конституциялық сот тарапынан кейіннен жойылды. 1948 жылғы мәтінге (әсіресе II бөліміне) маңызды түзетулер дайындау үшін 1983–1985, 1992–1994 және 1997–1998 жылдары үш парламенттік комиссия құрылды, бірақ әр ретте өзгерістерді қолдау үшін қажетті саяси келісімге қол жеткізілмеді. Конституция мәтіні 16 рет өзгертілді. Түзетулер 48-бапқа (пошта арқылы дауыс беру), 51-бапқа (әйелдердің қатысуы), 56, 57 және 60-баптарға (Депутаттар палатасы мен Республика Сенатының құрамы және өкілеттік мерзімі); 68-бапқа (парламент мүшелерінің өтемақысы және иммунитеті); 79-бапқа (амнистиялар мен кешірімдер); 88-бапқа (парламент палаталарының таратылуы); 96-бапқа (импичмент); 114–132-баптарға (аумақтар, облыстар және муниципалитеттердің барлығы); 134-бапқа және 135-бапқа (Конституциялық соттың құрамы және өкілеттік мерзімі) қатысты. 1967 жылы 10-бап және 26-бап конституциялық ережемен біріктірілді, онда олардың соңғы абзацтары (саяси қылмыстар үшін шетелдіктерді экстрадициялауға тыйым салатын) геноцид қылмыстары жасалған жағдайда қолданылмайды деп белгіленді. Он үшінші заң шығару кезеңінде (1996–2001) төрт түзету ұсынылды, олар шетелде тұратын итальяндықтардың парламенттік өкілдігіне, облыстарға өкілеттік беруге, облыстық президенттерді тікелей сайлауға және сот процесінде әділ сотқа қол жеткізуге кепілдік беруге қатысты. Он төртінші заң шығару кезеңінде (2001–2006) конституциялық заң және бір түзету қабылданды, атап айтқанда, Савойя үйінің еркек ұрпақтарының азаматтық құқықтарын шектеген XIII ереженің күшін жою; және саясатқа әйелдердің қатысуын ынталандыруға бағытталған жаңа ереже. Тағы да түзетулер талқыланып жатыр, бірақ 2006 жылғы 25–26 маусымда өткен референдумда дауыс бергендердің 61,32% 2005 жылғы 17 қарашада екі палатада мақұлданған маңызды реформалық заң жобасын қабылдамады, оның ережелері уақыт өте келе жұмсалды; II бөлімді қайта қарау әрекеті тоқтатылған немесе кем дегенде кейінге шегерілген сияқты, бірақ 2014 жылы оның екі палаталылыққа қатысты бөлімдері Ренци үкіметімен ішінара өзгеше жобада қайта жаңғыртылды. 2007 жылы конституцияға өзгерістер енгізіліп, барлық жағдайда өлім жазасы заңсыз деп жарияланды (бұрын Конституция "соғыс кезінде әскери заңдармен көзделген жағдайларды қоспағанда" өлім жазасына тыйым салған; алайда, 1947 жылдан бері ешкім өлім жазасына кесілген жоқ және 1994 жылы әскери заңнан өлім жазасы алынып тасталды). 81, 97, 117 және 119-баптар 2020 жылғы 19 қазанда өзгертілді, нәтижесінде парламент мүшелерінің жалпы саны шамамен үштен бір бөлігіне дейін азайтылды және Президент тағайындаған өмір бойы сенаторлардың жалпы саны барлық жағдайда беске дейін шектелді. 58-бапқа 2021 жылғы 18 қазанда өзгерістер енгізіліп, Сенатқа дауыс беру жасы 25 жастан 18 жасқа дейін төмендетілді, бұл Депутаттар палатасымен бірдей болды. 2022 жылғы 8 ақпанда 9-бап және 41-бап өзгертілді, олар қоршаған ортаны, биологиялық әртүрлілікті және экожүйелерді қорғау үшін құқықтық базаны құруға бағытталды.
In order to make it virtually impossible to replace with a dictatorial regime, it is difficult to modify the Constitution; to do so (under Article 138) requires two readings in each House of Parliament and, if the second of these are carried with a majority (i. e. more than half) but less than two thirds, a referendum. Under Article 139, the republican form of government cannot be reviewed. When the Constituent Assembly drafted the Constitution, it made a deliberate choice in attributing to it a supra legislative force, so that ordinary legislation could neither amend nor derogate from it. Legislative acts of parliament in conflict with the Constitution are subsequently annulled by the Constitutional Court. Three Parliamentary Commissions have been convened in 1983–1985, 1992–1994 and 1997–1998 respectively, with the task of preparing major revisions to the 1948 text (in particular Part II), but in each instance the necessary political consensus for change was lacking. The text of the Constitution has been amended 16 times. Amendments have affected articles 48 (postal voting), 51 (women's participation), 56, 57 and 60 (composition and length of term of the Chamber of Deputies and Senate of the Republic); 68 (indemnity and immunity of members of Parliament); 79 (amnesties and pardons); 88 (dissolution of the Houses of Parliament); 96 (impeachment); 114 to 132 (Regions, Provinces and Municipalities in its entirety); 134 and 135 (composition and length of term of the Constitutional Court). In 1967 articles 10 and 26 were integrated by a constitutional provision which established that their last paragraphs (which forbid the extradition of a foreigner for political offences) do not apply in case of crimes of genocide. Four amendments were presented during the thirteenth legislature (1996–2001), these concerned parliamentary representation of Italians living abroad; the devolution of powers to the Regions; the direct election of Regional Presidents; and guarantees of fair trials in courts. A constitutional law and one amendment were also passed in the fourteenth legislature (2001–2006), namely, the repealing of disposition XIII insofar as it limited the civil rights of the male descendants of the House of Savoy; and a new provision intended to encourage women's participation in politics. Further amendments are being debated, but for the time being 61.32% of those voting in the 25–26 June 2006 referendum rejected a major Reform Bill approved by both Houses on 17 November 2005, despite its provisions were diluted in time; the attempt to revise Part II appears to have been abandoned or at least postponed, but in 2014 its parts on bicameralism has been resumed by Renzi Government in a partially different draft. In 2007, the constitution was amended making capital punishment illegal in all cases (before this the Constitution prohibited the death penalty except "in the cases provided for by military laws in case of war;" however, no one had been sentenced to death since 1947 and the penalty was abolished from military law in 1994). Articles 81, 97, 117 and 119 were amended on 19 October 2020, reducing the total number of parliamentarians by about one third, and capping the total number of senators for life appointed by the President at five in all cases. Article 58 was amended on 18 October 2021, lowering the voting age for the Senate from 25 to 18 years old, the same as the Chamber of Deputies. Articles 9 and 41 were amended on 8 February 2022, introducing legal frameworks for the protection of the environment, the biodiversity, and the ecosystems.