Кіріспе

Йохан Ире (3 наурыз 1707 – 1 желтоқсан 1780) – швед филологы және тарихи тіл білімі маманы.

Өмір

Иуэн Лунд қаласында дүниеге келді, ол теолог Томас Иуэннің және оның әйелі Брита Стьюхияның ұлы. 1720 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Йохан Иуэн Упсаладағы архиепископ Маттиас Стехиус әкесінің үйінде тәрбиеленді және Уппсала университетінде оқыды, онда 1730 жылы магистр дәрежесін аяқтады. 1730-1733 жылдары Оксфорд, Лондон және Париж қалаларында шетелде білім алды. 1734 жылы Упсалада доцент, 1735 жылы университет кітапханасында кітапханашы болып тағайындалды және 1737 жылдан өліміне дейін Скитте атындағы Шешендік және Мемлекеттік басқару профессурасын иеленді. 1755 жылы Корольдік әдебиет академиясының мүшесі болды. Ол Упсаладағы Швеция Корольдік Ғылым қоғамының хатшысы қызметін атқарды.

Шығармалары

Иуэ – герман тілдерінің дыбыстық өзгерісін алғаш таныған ғалым. Бұл өзгерісті кейін Расмус Кристиан Раск және Якоб Гримм одан әрі зерттеп, түсіндірді, ал қазір бұл заң Гримм заңы ретінде белгілі. 1737 жылы неміс филологы Иоганн Георг Вахтер (1663–1757) неміс тілінің этимологиялық сөздігін – Glossarium Germanicum жариялады. Бұл кітап Йохан Иуэге зор ықпал етті: 1769 жылы ол Вахтердің еңбегімен үндес, швед тілінің этимологиялық сөздігін шығарды. Иуэдің швед тілінің этимологиялық сөздігі сөздердің ежелгі швед тіліндегі бастауын көрсетіп, оларды басқа тілдердегі туыс сөздермен салыстырды. Иуэ, сол кездегі тарихи болжамдарға сәйкес, және исландтық дереккөздерден алынған ақпараттарға сүйене отырып, бұл тілді скандинавиялық елдерге Один әкелген деп есептеді. Сондай-ақ, Уппсала университеті кітапханасындағы "Аргентий кодексі" қолжазбасының мәтіні, епископ Вулфиланың гот тіліне аударған Киелі кітабымен бірдей екенін алғаш рет Иуэ анықтады.