Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бұрынғы ортағасырлық архиепископ сарайы
Former medieval archbishop's palace
Кройдон сарайы, қазір Оңтүстік Лондонның бір бөлігі болып табылатын Кройдонның Ескі қала ауданында орналасқан, 500 жылдан астам уақыт бойы Кентербери архиепискобының жазғы резиденциясы болды. Генрих III және Елизавета I сияқты қонақтар осы сарайға жиі келіп тұратын. Қазір Ескі сарай деп аталатын ғимараттар, Whitgift қорына қарасты тәуелсіз қыздар мектебі – Ескі сарай мектебі ретінде пайдаланылуда. 1951 жылдан бері І санаттағы ескерткіш ретінде тіркелген.
Croydon Palace, in the Old Town neighbourhood of Croydon, now part of south London, was the summer residence of the Archbishop of Canterbury for over 500 years. Regular visitors included Henry III and Queen Elizabeth I. Now known as Old Palace, the buildings are still in use as the Old Palace School, an independent girls' school of the Whitgift Foundation. It has been a Grade I listed building since 1951.
Тарих
Кройдон сарайлары кем дегенде кеш саксон дәуірінен бастап Кентербери архиепискобымен байланысты болды, ал ғимараттар туралы жазбалар 960 жылға дейін созылады. Алғашқы сарайдың орналасқан жері белгісіз. Архиепископтың және оның сүйектестерінің орналасуы үшін, сондай-ақ Кентербери мен Ламбет сарайы арасындағы тоқтау орны ретінде үлкен сарай қажет болды. Қазіргі сарай негізінен 15- және 16-ғасырларда салынған ғимараттардың жиынтығы, «әр түрлі дәрежедегі және жастағы ғимараттардың қосындысы», – деп 1754 жылы архиепископ Херринг сипаттады. Қазір тек архиепископтар пайдаланған бөліктері ғана сақталған: қызметшілердің бөлмелері, олар дұрыс емес төртбұрыштың қалған үш жарым жағын құрады, және 19 ғасырда бұзылды. Сарайға Шіркеу көшесінен, бүгінгі Ескі сарай жолы арқылы кіретін, ол 1742 жылдан бері темір қақпалармен қоршалған. Портердің сарайындағы арка сарайға кіруге мүмкіндік берді. Шіркеу көшесінің оңтүстігінде, Ескі сарай жолының шығыс жағында қызметшілердің пәтерлері орналасқан. Бұл төртбұрыштың шығыс жағын құрайтын екі қабатты кірпіштен салынған ғимарат еді. Осыған ұқсас ғимарат төртбұрыштың батыс жағында қонақтардың қызметшілері үшін салынған. Жоғарғы қабатқа сыртқы ағаш баспалдақ пен дәліз арқылы кіруге болатын. Ас үй, майхана және т.б. Үлкен зал мен қызметшілердің бөлмелерін шығысқа жалғастырды. 15 ғасырға жататын Үлкен залды архиепископ Стаффорд (1452 жылы қайтыс болды) салған деп есептеледі, ол 14 ғасырдың соңында екі қабатты вестибюль және төменгі бөлмеге арналған күмбезді төбемен толықтырылды. Залдың ішкі жағы 16 ғасырдың ағаш шатырымен және қызықты ерекшеліктері бар терезелермен, соның ішінде соңғы готикалық вестибюльмен әсемделген. Ұлы зал 17 ғасырда архиепископтар Лауд пен Жаксон тарапынан жаңартылды, олар сондай-ақ капелланы қайта салған. Залдың батысында мемлекеттік бөлмелер орналасқан, соның ішінде бірінші қабаттағы күзет бөлмесі, қазір мектеп кітапханасы. Бөлме архиепископ Арунделге (1396–1414 жж.) тиесілі, оның оюлы тас тіректері және шатыры бар, сондай-ақ орле терезесі бар. Басқа бөлмелерде кейінгі панельдер мен каминдер орналасқан. Капеллада 17 ғасырдың әдемі ойып жасалған орындары және күрделі бұрыштық галереясы бар. Алтаның рельстері қазір күзет бөлмесінде. Сарайдың сыртқы жағы тас немесе қызыл кірпіштен салынған, ерте тас терезелермен немесе грузин стиліндегі терезелермен әсемделген. Архиепископтардың Кройдонмен байланысы өте маңызды болды, олардың көптегені жергілікті жерде қайырымдылық жасады. Алтысы сарайға жақын орналасқан Кройдон соборында жерленген: Эдмунд Гриндал, Джон Уитгифт, Гилберт Шелдон, Уильям Уэйк, Джон Поттер және Томас Херринг. Архиепископ Уитгифт, оны алғаш рет «сарай» деп атаған, Кройдонды «жердің сұлулығы» үшін ұнатты, бірақ барлығы да оған риза болған жоқ, Генри VIII оны «ревматикалық» деп тапты, ол «аурусыз» қала алмайтын орын. Сэр Фрэнсис Бэкон оны тығыз орманмен қоршалған «көктемгі және қараңғы орын» деп сипаттады. 18 ғасырға қарай сарай ескіріп, ыңғайсыз болып қалды, ал жергілікті аудан да нашарлап кетті. 1715 жылы архиепископ Уэйк оны бұзуды қалады, бірақ кейін ол Ұзын галереяны қайта жаңартып, архиепископ Херринг басқа жұмыстарды жүргізді. 1780 жылға қарай ол соңғы 20 жыл бойы адам тұрмаған болып қалды және Парламент жаңа сарай салуды шешті. Парламенттің жеке заңы (20 Geo. 3. c. 57) Кройдон сарайын сатуға және 1807 жылы Кройдон шетіндегі Аддингтон сарайын сатып алуға мүмкіндік берді. Бұл 19 ғасырдың көп бөлігінде епископтың жазғы резиденциясы болды. Кройдон сарайы 1780 жылдың 10 қазанында коньяк саудагері Абрахам Питчес 2520 фунт стерлингке аукционнан сатып алынды. Сарай келесі 100 жыл ішінде бірнеше иесіне ие болды, бірақ негізінен каликоны басу, ағартқыш және кейінірек кір жуумен байланысты болды. Батыстағы қызметшілердің бөлмелері шамамен 1802 жылы бұзылды және 1808 жылы зираттың бөлігіне айналды. 1805 жылға қарай Кройдон, Мерстэм және Годстон темір жолы сарай аумағынан өтіп, бүгінгі Шіркеу көшесін құрады. Портердің сарайы шамамен 1806 жылы, содан кейін 1810 жылы ас үйлер бұзылды, сарайға басқа кіруге мүмкіндік берді. Бұл төртбұрыштың шығыс жағын бұзуға әкелді. Сарайда ағартқыш жұмыстары 1887 жылдың маусым айының басында жеке келісім бойынша Ньюкаслдың 7-ші герцогы Генри Пелхэм Клинтонға сатылып кеткенге дейін жалғасты. Ол сарайды Шіркеу әйелдеріне сыйлады, олар оны қалпына келтіріп, 1889 жылы Ескі сарай мектебін құрды.
The Manor of Croydon was connected with the Archbishop of Canterbury from at least the late Saxon period, and records of buildings date back to before 960. The location of the original manor house is unknown. A larger palace was required to accommodate the retinues of the archbishop and his guests, and as a staging post between Canterbury and Lambeth Palace. The palace as it now exists is a group of largely 15th and 16th century buildings, "an aggregate of buildings of different castes and ages", as Archbishop Herring found it in 1754. Only the parts used by the archbishops remain: the servants' quarters, which made up the remaining three and a half sides of an irregular quadrangle, were demolished in the 19th century. The palace was entered from Church Street down today's Old Palace Road, which was protected by iron gates from 1742. An archway in the porter's lodge permitted access to the palace. South of Church Road, along the east side of the Old Palace Road, were the servants' quarters. This was a two storey brick building that formed the east side of the quadrangle. A similar building formed the west side of the quadrangle for the servants of guests. The upper storey was accessed by an external wooden staircase and passageway. Kitchens, buttery etc. connected the Great Hall and servants quarters to the east. The 15th century Great Hall is thought to have been installed by Archbishop Stafford (d. 1452), with a late 14th century two storey porch and a vaulted ceiling to the lower chamber. The hall interior has a rich 16th century timber roof and windows with interesting features such as the late Gothic interior porch. The Great Hall was partially remodelled in the 17th century by archbishops Laud and Juxon, who also rebuilt the chapel. West of the hall are the state apartments including the first floor Guard Room, now the school library. The room is ascribed to Archbishop Arundel (Archbishop 1396–1414), and has an arch braced roof with carved stone supports and an oriel window. Other rooms have later panelling and fireplaces. The chapel has fine 17th century stalls and an elaborate corner gallery. The fine altar rails are now in the Guard Room. The exterior of the whole palace is of stone or red brick, with early stone windows or Georgian sash windows. The connection of the archbishops with Croydon was of great importance, with several being important local benefactors. Six are buried in Croydon Minster, neighbouring the palace: in date order they were Edmund Grindal, John Whitgift, Gilbert Sheldon, William Wake, John Potter and Thomas Herring. Archbishop Whitgift, who first called it a "palace", liked Croydon for "the sweetness of the place", though not all admired it, in the low lying site which Henry VIII found "rheumatick", a place where he could not stay "without sickness". Sir Francis Bacon found it "an obscure and darke place" surrounded by its dense woodland. By the 18th century, the palace had become dilapidated and uncomfortable and the local area was squalid. In 1715 Archbishop Wake wanted to demolish it, although he subsequently had the Long Gallery reconstructed and Archbishop Herring had other work done. By 1780, it had remained uninhabited for the last 20 years and Parliament decided to build a new palace. A private Act of Parliament (20 Geo. 3. c. 57) enabled Croydon Palace to be sold and Addington Palace on the outskirts of Croydon to be bought in 1807. This became the new episcopal summer residence for much of the rest of the 19th century. Croydon Palace was bought at auction with the adjacent meadows to the south and east by the brandy merchant Abraham Pitches for £2,520 on 10 October 1780, The palace had several owners over the next 100 years, but was primarily associated with calico printing, bleaching and later as a laundry. The servants' quarters on the west were demolished around 1802 and became part of the graveyard in 1808. By 1805 the Croydon, Merstham and Godstone Railway cut through the palace grounds, creating today's Church Road. The porter's lodge was demolished around 1806, followed by the kitchens in 1810 to provide another entrance to the palace. with the subsequent demolition of the quadrangle's east side. Bleaching continued at the palace until it was sold by private agreement to Henry Pelham Clinton, the 7th Duke of Newcastle at the beginning of June 1887. He gave the palace to the Sisters of the Church, who restored it and founded it as Old Palace School in 1889.
Мұра
Кройдон мен архиепископтардың арасындағы тарихи байланыс Лондонның Кройдон ауданының қазіргі заманғы елтаңбасында көрсетілген. Кройдон қаласындағы бірнеше көше архиепископтардың құрметіне аталған, олардың ішінде Уитгифт көшесі, Гриндалл Клоуз, Шелдон көшесі, Лауд көшесі, Кранмер жолы және Паркер жолы бар.
The historic connection between Croydon and the archbishops is recognised in the modern coat of arms of the London Borough of Croydon. Several streets in Croydon are named after the archbishops, including Whitgift Street, Grindall Close, Sheldon Street, Laud Street, Cranmer Road and Parker Road.