Тоғызыншы ғасырдағы Нортумбрия патшасы Эанредтің тарихы
Eanred of Northumbria
Еанред – IX ғасырдағы Нортумбрия королі. Тарихы аз белгілі, бірақ 829 жылы Уэссекстің Эгбертіне бағынышты болған. Билеу мерзімі туралы әртүрлі деректер бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Эанред IX ғасырдың басында Нортумбрияның патшасы болды. Эанред туралы нақты мәлімет өте аз. Бұл кезеңде Нортумбриялықтар туралы "Англосаксон шежіресінде" жазылған жалғыз дерек – 829 жылы Уэссекстік Эгберт «нортумбриялықтарға қарсы Дореге дейін әскер басқарды, онда олар оны қарсы алды және мойынсұну және бағыну шарттарын ұсынды, осы шарттарды қабылдағаннан кейін үйлеріне қайтты», осылайша, кем дегенде уақытша, Эгберттің гегемониясын бүкіл Англосаксон Британиясына дейін кеңейтті. Роджер Вендоверлік Эанредтің 810 жылдан 840 жылға дейін билік еткенін айтады, ал XII ғасырдағы Дархам шіркеуінің тарихы 33 жыл билік еткенін жазды, сондай-ақ жақында табылған Эанредтің монетасы стильдік ерекшеліктеріне сүйене отырып шамамен 850 жылға дараланған. Осы кезеңде Нортумбрия тарихының тұрақсыздығын ескере отырып, осындай ұзақ билік ете білу, оның маңызды тұлға екенін көрсетеді. Эанредтің қайтысынан кейін бір буын ішінде Нортумбриядағы Англия монархиясы құлады. Эанред 806 жылы патша Ердвулфтың ұлы болды, ол белгілі бір Эльфвальдпен құлатылды. Дархам шіркеуінің тарихы бойынша, Эльфвальд Эанредтің орнына отырмас бұрын екі жыл билік етті. Алайда, франк деректері Эрдвулф Англиядан қуылғаннан кейін Ұлы Карл, содан кейін Папа Римский қабылдады және олардың елшілері оны Нортумбрияға қайтаруға және билікке оралуын қамтамасыз етуге көмектесті деп мәлімдейді. Сондықтан Эанредтің мұрагерлік жолы нақты белгісіз. Барлық дереккөздер Эанредтің орнын оның ұлы Этельред басты деген келісімде. Эанредтің тұсында стика пайда болды, ол бұрынғы ссеатты алмастырған жаңа үлгідегі шағын монета. Бұл стикалардың күміс мазмұны төмен болды, ал кейінгі монеталар негізінен мыстан жасалған. Йорк қаласында шығарылған, олардың көптеген үлгілері сақталған, сондай-ақ сақталған монеталарда бірнеше монета соққышыларының есімдері көрсетілген, бұл олардың көп мөлшерде соғылғанын көрсетеді. Хигамның бағалауынша, жүздеген мыңдаған стика айналымда болған. Монеталардың таралуы олардың негізгі қолданысы сыртқы саудада болғанын, ал салық төлеуден басқа, Нортумбрияның көпшілігі монеталарды күнделікті өмірде аз қолданғанын көрсетеді.
Eanred was king of Northumbria in the early ninth century. Very little is known for certain about Eanred. The only reference made by the Anglo Saxon Chronicle to the Northumbrians in this period is the statement that in 829 Egbert of Wessex "led an army against the Northumbrians as far as Dore, where they met him, and offered terms of obedience and subjection, on the acceptance of which they returned home", thereby, at least temporarily, extending Egbert's hegemony to the entirety of Anglo Saxon Britain. Roger of Wendover states that Eanred reigned from 810 until 840, the twelfth century History of the Church of Durham records a reign of 33 years, and a recently discovered coin of Eanred has been dated to c. 850 on stylistic grounds. Given the turbulence of Northumbrian history in this period, a reign of this length suggests a figure of some significance. Within a generation of Eanred's death, Anglian monarchy in Northumbria had collapsed. Eanred was the son of King Eardwulf, who was deposed by an otherwise unknown Ælfwald in 806. According to the History of the Church of Durham, Ælfwald ruled for two years before Eanred succeeded. However, Frankish sources claim that, after being expelled from England, Eardwulf was received by Charlemagne and then the pope, and that their envoys escorted him back to Northumbria and secured his restoration to power. Therefore the precise nature of the succession of Eanred is unclear. All sources agree that Eanred was eventually succeeded by his son, Æthelred. Eanred's reign sees the appearance of the styca, a new style of small coin which replaced the earlier sceat. These stycas were of low silver content, later coins being effectively brass. Produced in York, large numbers have survived and several moneyers are named on the surviving coins, suggesting that they were minted in significant quantities. Higham estimates that hundreds of thousands of stycas were in circulation. The distribution of the coin finds suggests that their principal use was in external trade and that, apart from for the payment of taxes, coins were little used by the great majority of Northumbrians in daily life.