Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Анархист жазушы (1918–1949)
Anarchist writer (1918–1949)
Мари Луиза Бернери (туған Мария Луиза Бернери; 1 наурыз 1918 – 13 сәуір 1949) – анархист белсендісі және жазушы. Италияда туған ол өмірінің көп бөлігін Испанияда, Францияда және Англияда өткізді. Луис Мерсье Вегамен бірге «Ревизия» атты қысқа өмір сүрген басылымға қатысты және «Revolt», «War Commentary» және «Freedom» газеттерін редакциялаған топтың мүшесі болды. Ол «Испания және әлем» журналына үнемі материалдар жазды. Сондай-ақ, ол утопиялар туралы зерттеме, «Утопия арқылы саяхат» кітабын жазды, ол алғаш рет 1950 жылы жарық көрді және 2020 жылы қайта басылды. «Не Шығыс, не Батыс» – оның жазбаларының жинағы (1952).
Marie Louise Berneri (born Maria Luisa Berneri; 1 March 1918 – 13 April 1949) was an anarchist activist and author. Born in Italy, she spent much of her life in Spain, France, and England. She was involved with the short lived publication, Revision, with Luis Mercier Vega and was a member of the group that edited Revolt, War Commentary, and the newspaper Freedom. She was a continuous contributor to Spain and the World. She also wrote a survey of utopias, Journey Through Utopia, first published in 1950 and re issued in 2020. Neither East Nor West is a selection of her writings (1952).
Ерте өмір
Ол Италияның Ареццо қаласында Камилло мен Джованна Бернеридің үлкен қызы ретінде дүниеге келді. 1926 жылы Муссолиниге қарсылық танытқандары үшін отбасы елден қуылды. 1936 жылы әкесі Испанияға, Испания азамат соғысында фашистерге қарсы күресу үшін кетті. 1937 жылы ол коммунистер тарапынан өлтірілді. Мари Барселонаға екі рет сапар шекті, екінші рет әкесі өлтірілгеннен кейін. Осы шақта ол Францияда тұрып, Сорбонна университетінде психологияны оқыды.
She was born in Arezzo, Italy, the elder daughter of Camillo & Giovanna Berneri. The family went into exile in 1926 for resisting Mussolini. In 1936 her father went to Spain, to fight against the fascists in the Spanish Civil War. He was assassinated by Communists in 1937. Marie visited Barcelona twice, the second time after her father's murder. Around this time she was living in France and studying psychology at the Sorbonne.
Анархизм
1937 жылдың соңында ол Вернон Ричардсқа тұрмысқа шықты, ол да онымен бірдей топтар мен басылымдарда белсенді анархист болған. 1945 жылдың сәуір айында ол өзінің құрылуына көмектескен "Соғыс туралы пікірлер" журналының төрт редакторының бірі болды, олар наразылық тудыруға қатысты қылмыспен айыпталды. Оның күйеуі де айыпталушы болғандықтан, әйел күйеуімен сөз байласа алмайды деген заңдық ережеге сүйене отырып, ақталды. Оның үш серігі түрмеге қамалғанда, ол соғыстан кейінгі кезеңде газеттің жаңғыртылуына басты жауапкершілікті мойнына алды. Ол 1948 жылы Парижде өткен соғыстан кейінгі алғашқы халықаралық анархистік конференцияға британдық делегацияның құрамында қатысты. Оның анасы және әпкесі, дәрігер Гилиан Бернери де итальяндық және француз делегацияларының құрамында қатысты. Ол 1944 жылы жарық көрген "Сталиндік Ресейдегі жұмысшылар" атты "Азаттық баспасөз" памфлеті үшін көп мақтау алды. Бернери сонымен қатар Ұлыбританияда Вильгельм Райхтың идеяларын насихаттаған алғашқы адамдардың бірі болды.
Towards the end of 1937 she married Vernon Richards, also an active anarchist with many of the same groups and publications as she. In April 1945 she was one of the four editors of War Commentary which she had helped to found, who were tried for incitement to disaffection. Because her husband was a co defendant, she was acquitted on a legal technicality that allows that a wife cannot conspire with her husband. When her three comrades were imprisoned, she took on the main responsibility for maintaining the paper into the postwar period. She attended the first post war international anarchist conference in Paris, 1948 as a member of the British delegation. Her mother and sister Giliane Berneri, a medical doctor, also attended as members of the Italian and French delegations. She received much praise for her Freedom Press pamphlet, the anti Stalinist Workers in Stalin's Russia (1944). Berneri was also one of the first people in Britain to promote the ideas of Wilhelm Reich.
Өлім және мұра
1948 жылы желтоқсанда Бернери үйінде босанды, бірақ нәресте көп ұзамай қайтыс болды. Бернери 1949 жылы 13 сәуірде 31 жасында вирустық инфекциядан көз жұмды. Ол Кенсал Грин зиратында кремацияланды және оның күлі Солтүстік Лондон паркіне шашылды. Оның достары Мари Луиза Бернеридің естелік комитетін құрды және 1949 жылы «Мари Луиза Бернери, 1918 – 1949: Құрмет» кітабын жариялады. 1950 жылы «Утопия арқылы саяхат» кітабы оның өлімінен кейін жарық көрді. 1952 жылы естелік комитет Бернеридің «Соғыс туралы пікірлер» журналындағы мақалаларының ішінен таңдаулыларын «Шығыс та, батыс та» деген атпен шығарды. Джордж Вудкок пен Иван Авакумович Петр Кропоткиннің өмірбаяны «Анархист-Принц» (1950) кітабын Мари Луиза Бернериге арнады, оны «Кропоткиннің адал шәкірті» деп атады.
In December 1948 Berneri gave birth at home but the baby died shortly afterwards. Berneri died on the 13th of April 1949 at the age of 31 from a viral infection. She was cremated at Kensal Green Cemetery and her ashes scattered in a north London park. Her friends formed the Marie Louise Berneri Memorial Committee and in 1949 published the book Marie Louise Berneri, 1918 – 1949: A Tribute. In 1950 the book Journey Through Utopia was published posthumously. In 1952 the memorial committee published Neither East Nor West, a selection of Berneri's articles from War Commentary. George Woodcock and Ivan Avacumovic dedicated their biography of Peter Kropotkin, The Anarchist Prince (1950), to Marie Louise Berneri, "a true disciple of Kropotkin."