Кіріспе

Ryan – 2004 жылғы Крис Ландреттің канадалық аниматор Райан Ларкин туралы түсірген және режиссерлік еткен қысқаметражды анимациялық деректі фильм. Ландреттің 2000 жылы Ларкинмен кездесуі оны фильмді жасауға ынталандырды, оны аяқтауға 18 ай уақыт кетті. Оны Copper Heart Entertainment және Канаданың Ұлттық кино кеңесі (NFB) бірлесіп өндірді, ал оның жасалуы мен дамуы NFB-нің Alter Egos деректі фильмінің тақырыбы болып табылады. Фильмде архивтік деректерден, әсіресе Ларкиннің NFB-дегі жұмыстарынан алынған материалдар бар. Фильм – Ландретпен Ларкиннің сұхбатының анимациялық интерпретациясы, сонымен қатар Ларкиннің бұрынғы серіктесі мен әріптестерімен, және Ландретпен жасалған сұхбаттарды қамтиды. Кейіпкерлердің дамуына ішінара Body Worlds көрмесіндегі пластинацияланған адам денелері шабыттандырды. Фильм кейіпкерлерінің бұрмаланған және денесінен бөлінгендей көрінуі Ландреттің эмоцияны визуализациялау үшін психологиялық реализмді қолдануына негізделген, ал мінез-құлқы тікелей анимация арқылы модельделген. Анимация Торонтодағы Сенека колледжінің Анимация өнері орталығында жасалды. Анимацияның бір бөлігі сымдарға негізделген, қисықтардың физикалық қасиеттерін модельдейтін математикалық теңдеулер және фильмдегі жіп тәрізді нысандарды жандандыру үшін пайдаланылды. Фильмнің визуалды эффектілерін рецензенттер мен кино сыншылары сипаттау қиын және ерекше сезімтал стильге ие деп бағалады. Ryan 60-тан астам сыйлықты жеңіп алды, соның ішінде 2004 жылғы «Оскар» сыйлығы «Үздік анимациялық қысқа фильм» номинациясында және 25-ші «Жене» сыйлығы «Үздік анимациялық қысқа фильм» номинациясында. Ол көптеген кинофестивальдерде көрсетілді және марапаттар алды, оның ішінде Канн кинофестивалі, Сан-Франциско халықаралық кинофестивалі және Бүкіләлемдік қысқаметражды кинофестивалі. Сонымен қатар, SIGGRAPH және Аннеси халықаралық анимациялық кинофестивалінде қазылар алқасының сыйлығын жеңіп алды, ал Санденс кинофестивалінде арнайы мақтауға ие болды. Фильмнің танымалдылығының арқасында Ларкин қайтадан танымал болды және оның анимациялық қызметтеріне сұраныс артты. Ол Лори Гордонмен Монреаль көшелерінде тіленшілік жасауы туралы «Spare Change» анимациялық фильмінде жұмыс істей бастады және MTV Canada үшін бірнеше промо-роликтер жасады. Ларкин 2007 жылы қайтыс болды, ал Гордон «Spare Change» фильмін 2008 жылы аяқтап шығарды. Ландрет көркем фильмдер өндіру туралы ұсыныстар алды, бірақ оның орнына 2009 жылы «The Spine» анимациялық қысқаметражды фильмін шығаруды жалғастыруды жөн көрді.

Өмірбаян

Ларкин – 1960-1970 жылдары Канаданың Ұлттық кино басқармасында жұмыс істеген, бірнеше танымал туындыларды жасаған канадалық аниматор. Адамдардың жүріп-тұруынан жасалған анимациялық шағын эпизодтардан тұратын "Жүріс" фильмімен әйгілі болған Ларкин өзінің буынының ең үздік аниматорларының бірі саналды. 1969 жылы Монреаль газеті оны "Фрэнк Заппа немесе анимацияның Джордж Харрисон" деп атады. 1970 жылдары ол өзінің жетістігіне төтеп бере алмай, шығармашылық дағдарысқа ұшырап, алкоголь мен кокаинге тәуелді болды. 1978 жылы ол мүсіркеуге жайылды және енді NFB-де жұмыс істемеді. Ол келесі он жыл бойы коммерциялық аниматор және суретші болып жұмыс істеді, бірақ 1980 жылдардың соңында Монреаль көшелерінде қалды. Ол сурет салуды және мүсін жасауды жалғастырды. Крис Робинсон алғаш рет 2000 жылы Ларкин туралы білді, оның есімі қызметкер Леся Фесяк талқылауында айтылғаннан кейін, ол Ларкиннің Монреальдегі досынан сұранып алуы туралы естіген. 2000 жылы маусымда Оттава халықаралық анимация фестивалінің директоры Фесиак пен Робинсон Монреальге Ларкинмен кездесу үшін барды, онда олар оны Сент-Лоран бульварындағы Шварц дүкенінің жанында тапты. Ол кезде ол Олд Брюерри Миссиясында тұрып, күндерін "қала бойынша серуендеп" өнер галереяларына, мұражайларға және кітапханаларға барып өткізді. Сурет салу үшін әрдайым блокнотымен бірге жүрді. Олар оған жақын маңдағы барда кешкі ас ұсынды, онда ол өзінің өмірбаянын айтып берді, ол Робинсонға "қайғылы да көңілді, өкінішті де шабыттандырды" деп әсер қалдырды. Кету алдында Робинсон Ларкинді Оттаваға сол жылғы кинофестивальде көрсетілетін бірнеше фильмді көруге шақырды. Ландрет Ларкинмен Робинсонның ұсынысымен танысты. Ландрет фестивальдің іріктеу комиссиясына қатысып жүргенде, комиссияның төртінші мүшесі құрамынан шығып кетті. Робинсон Ларкиннен бос қалған комиссия мүшесінің орнын алуын сұрады және оны 2000 жылдың шілдесінде Оттаваға жеке өзі жеткізді. Комиссия мүшелері Ландрет, Пьотр Сапегин және Андрей Свислоцкий, Ларкиннен басқа, тапсырыс бойынша түсірілген фильмдерді қарауға қатысты. Іріктеу комиссиясының ешкім Ларкиннің кім екенін білмеді, ал Ландрет оның комиссиядағы қатысуын ерекше деп тапты. Комиссия мүшелеріне Ларкиннің кім екені туралы тек көрсетімдердің соңында, бір-бірінің фильмдерін көрсеткен кезде айтылды. Ларкин соңғы болып, "Жүріс", "Көшелік музыка" және "Сиринкс" фильмдерін көрсетті. Кейінірек Ландрет өзінің таңғалуын сипаттап, "Мен оған қарап, қалай болды?" деп ойлады. Ландрет сол кезде "Алиас" студиясында жұмыс істеді, бірақ Ларкиннің өміріне негізделген фильм түсіру үшін бірнеше ай күтті. Ол Ларкинмен қыркүйек айында Оттава халықаралық анимация фестивалі кезінде тағы да кездесіп, фильмнің тақырыбы болуға келісе ме деп сұрады. Ларкин келісті, 2001 жылдың 13 ақпанында Ландрет фильм түсіруді шешті.

Даму

Ландрет фильмді әзірлеуге бірнеше жыл жұмсады. Анимация негізделетін сценарийді алдымен жасаудың орнына, ол Ларкинмен сұхбаттасқаннан кейін тақырыпты ойлап тапты. Сценарий дайын болған соң, өндіріс әдеттегідей сценарий жасау, кейіпкерлерді модельдеу, сахна дизайны, анимация және пост-өндіріс процесін ұстанды. 2001 жылдың ақпан айында Ландрет Copper Heart Entertainment компаниясының продюсері Стивен Хобанмен байланысқа түсті. Хобан фильмнің идеясын ұнатып, оны өзі өндіріп жатқан IMAX CyberWorld фильмінде 3D рендеринг ретінде көрсеткісі келді. Бірақ менеджер бұл идеяны қабылдамады, себебі фильмнің тақырыбы CyberWorld-тің жас көрермендеріне сәйкес емес деп есептелді. Copper Heart Entertainment компаниясымен бірлесіп өндіріс тобы құрылды және Канаданың өнер жөніндегі кеңесінен грант алды. Канаданың Ұлттық кино басқармасы бірлесіп өндіріс жүргізуге келісті. Ландрет сондай-ақ Торонтодағы Сенека колледжінің Анимация өнері орталығында студиялық орын алды, ал 2003 жылы оның 3D анимация бағдарламасынан төрт түлек және он бес студент фильмде жұмыс істеуге қабылданды. Негізгі дамыту тобы бір компьютерлік графика жетекшісінен, төрт аниматордан, бір текстура жасаушыдан, бір рендерлеушіден, екі декорация модельдеушісінен және бірнеше кейіпкер модельдеушісінен тұрды. 2001 жылдың жазында ол Ларкинмен бірнеше сұхбат жүргізді, ол Ландретке жобаға толық еркіндік берді. Ландрет шамамен 20 сағат аудио жазба жинады, бірақ бұл оқиғаны құруға жеткілікті материал емес деп ойлады, сондықтан тамыз айында ол оны тағы да сұхбатқа шақырды, бұл жолы оның алкоголизм туралы сұрады. Сұхбат кезінде ішімдік ішкен Ларкин ашуланып жауап берді, бұл фильмдегі "шешімді сәт" болды. Бұл Ландретті өндірісті Ларкиннің баяндауынан гөрі, интервью стиліндегі кино-верите деректі фильміне ауыстыруға итермеледі, онда Ландреттің кейіпкері маңызды рөл атқарады. Ландрет Канаданың Ұлттық кино басқармасынан және басқа да анықтамалық материалдардан Ларкиннің толық жинағын алды. Ол сондай-ақ бұрын Ларкиннің қатысты болған Фелисити Фанджоймен және 1970 жылдары Ларкиннің продюсері болған, NFB-де фильмдер түсірген Дерек Лэмбпен сұхбаттар жүргізді. Ол сұхбаттар мен анықтамалық материалдарды пайдаланып сценарий жазды, оны желтоқсан айына дейін аяқтады. Анимацияда психологиялық реализм әдісі қолданылды, сұхбаттардан алынған диалогтар "кейде бөлшектенген, бұрмаланған немесе ерекше" субъективті экран кейіпкерлерімен үйлестірілді. Кейіпкерлердің бейнеленуі ішінара Body Worlds көрмесінен шабыттанды, онда адам денелері пластинация арқылы сақталды, ішкі анатомиялық құрылымдарды көрсету үшін. Ландрет фильмдегі Ларкиннің кейіпкері өзінің идеологиясы мен тәжірибесіне негізделген субъективті түсіндірме екенін айтты, сондай-ақ "біз нәрселерді олар сияқты емес, өзіміз сияқты көреміз" деген сүйікті цитатасын келтірді. Ол Ларкиннің "көп жылдар бойы есірткіге тәуелділікке ұшырап, әлі де өнерлік сәтсіздігінің іздерін сақтап жүрген" кейіпкер ретінде бейнеледі. Ландрет кейіпкерлердің сыртқы түрі "азапты, ақылсыздықты, қорқынышты, мейірімділікті, ұялдықты және шығармашылықты көрсетеді" деді, бұл кейіпкерлердің "жанын немесе психикалық күйін немесе санасын" көрсетуге бағытталған. Ландрет Ларкиннің алкоголизмін фильмнің мазмұнына енгізді, алдымен Ларкин термостан ішетін көріністе, кейін Ландрет оның алкоголизм туралы сұрағанда. Ландреттің анасының алкогольмен күресі де Ларкиннің алкоголизміне назар аударуға себеп болды. Алдын ала дайындау және өндіріс шамамен 18 айға созылды. Seneca College есептеу инфрақұрылымын тегін пайдалануға рұқсат берді, бұл NFB продюсері Марси Пейдж бағасына шамамен тең болды. Intel өндіріс үшін рендер фермасын пайдалануға мүмкіндік берді. Райан фильмін өндірудің жалпы құны шамамен ... құрады. Фильм Ландреттің анасы Барбараға арналды.

Анимация

Анимация сұхбат берушілерді бейнелейтін үш өлшемді аватарлардан тұрады, олардың әрқайсысы "эмоционалды және рухани жарақатының көрінісі ретінде мүжілген және деформацияланған". Фильм фотореализм орнына эмоционалды реализмді қолданады, кейіпкерлердің психологиялық жағдайын көрсету үшін графикалық элементтерді пайдаланады. Анимация барысында техникалар жиі алмасады, атап айтқанда қолмен салынған векторлар, ротоскопия және кейіпкерлердің және олардың айналасындағы ортаның 3D-де көрсетілуі қолданылады. Оқиға қираған кафетерийде өтеді, онда Ларкин мен Ландретті бейнелейтін кейіпкерлер үстелдің екі жағына отырған. Бұл оларды бір ортаға әкелу үшін таңдалды, осылайша бірнеше орынмен айналысу қажеттілігі болмайды. Сонымен қатар, бұл кейіпкерлерге қатысты алғашқы пікірлерді азайту үшін бейтарап орта мен серпіліс атмосферасын қамтамасыз етеді. Кейбір сахналарда "қараңғы көңіл-күйді жеткізу" үшін түс түзету қолданылды. Фильмге Ларкиннің ең танымал анимациялық қысқаметражды фильмдері – Walking және 1972 жылғы Street Musique толық көлемде енгізілген. Ларкиннің кейіпкері Street Musique кейіпкерлерінің бірімен билейтін кезде, стробоскоптық қолдар көрсетіледі, бұл Ларкиннің NFB-дегі ұстазы Норман Маклареннің Pas de deux туындысына жасалған құрмет. Сондай-ақ, 1970 жылғы 42-ші «Оскар» сыйлықтарына қатысқан Ларкиннің анимациялық бейнесі де қосылған. Аниматорлар сызықтық перспективадағы камерада бұрмалау эффекттерін қолдана отырып, "үздіксіз өзгеретін көзқарас" ұсынуы тиіс болды. Үш өлшемді сахнадағы әрбір нысан жеке анықталуы керек, ал кадр композициясы проекциядан тәуелсіз болуы керек. Райанды жасау үшін үш түрлі проекция жүйесі қолданылды: ортақ нүктеге жинақталатын сызықтар үшін перспективалық сызықтық проекция, "параллель сызық қатынастарын" сақтау үшін объектілер үшін параллель сызықтық проекция және жақын орналасқан нысандардың қисық сызықты деформациясы үшін сызықтық емес проекция. Соңғысы камералардың көру және проекциялау түрлендірулерімен, сондай-ақ әрбір камераға қолданылатын кеңістіктік салмақ функцияларымен анықталды. Модельге екі өлшемді түрлендірулерді тәуелсіз басқару мүмкіндігі де кірді, әсіресе нысанның орын ауыстыруын, бұруын және масштабтауын өзгерту үшін. Содан кейін модель сахна геометриясын деформациялау арқылы анимация үшін Maya бағдарламасына енгізілді. Бұл "бірнеше бір уақыттағы проекцияларды және камера бұрыштарын" бір кадрға біріктіруге мүмкіндік берді. Сызықтық емес проекциялар сондай-ақ оқиға орны үшін "кинолық атмосфера" құру үшін пайдаланылды.

Бағдарламалық қамтамасыз ету және алгоритмдер

Сенека колледжінің студенттері «соңғы 3D цифрлық технологиясы» бар сегіз жұмыс станциясын пайдаланды. Alias компаниясының (қазір Autodesk компаниясының бөлігі) Maya бағдарламалық құралы 3D модельдеу, риггинг, жарықтандыру, рендеринг және анимация үшін қолданылды. Фильмнің психологиялық реализм әсерін жасау үшін бояу щеткаларының майлау, бұлыңғырлату және өшіру мүмкіндіктері кеңінен пайдаланылды. Ландрет Майяның бояу эффектілері үшін таңдалғанын, олар фильмнің ажырамас бөлігі болғанын мәлімдеді. Discreet Combustion композициялау және барлық 2D компьютерлік графика үшін қолданылды. Бас композитор Белма Абдичевичтің сөзіне сәйкес, ең көп қолданылатын композициялау құралдары бояу, түс түзету және қозғалыс бұлыңғырлауы болды. Adobe Photoshop сурет салу және текстуралық карта жасау үшін, ал Adobe Premiere шығармашылық дамыту және монтаждау үшін пайдаланылды. Ландрет Канада үкіметі қаржылайтын Математикалық ақпараттық технологиялар және күрделі жүйелер (MITACS) желісіне хабарласып, шашты цифрлық модельдеу және рендеринг үшін алгоритмдер жасауды тапсырды. Торонто университетінің компьютерлік ғылымдар доценті Каран Сингх басқарған MITACS тобы, анимациялық қисықтардың физикалық қасиеттерін бейнелеуге арналған «шнур» деп аталатын математикалық формула жасады. Шнур біркелкі параметризацияланған кубтық функцияға негізделген. Бұл шнур шаш, жіп немесе сым сияқты нысандарға анимацияда көрсетілген кезде «ұзындығын, серпімділігін және қатаңдығын» сақтай отырып, «интуитивті түрде әрекет етуге» мүмкіндік береді. Maya қолданылып, шнурлар кеңістіктегі бағыттық қисық – параметрік қисықты анықтау арқылы жасалды, содан кейін бағдарламалық құрал сахна геометриясын орап тұратын талдаулы, үздіксіз пішін жасау үшін оны іске қосты. Сингх фильмнің бағдарламалық құралды зерттеу және әзірлеу директоры болды. MITACS тобы анимация үшін барлық техникалық сценарийлерді және бағдарламалауды жүзеге асырды.

Кейіпкерлер

Бұл фильм тірі түсірілім сияқты көрінсе де, кейіпкерлердің қимылының барлық аспектілері фильм үшін жасалған анимациялық бейнелеу болып табылады және олар қозғалысты түсіруге негізделмеген. Патрик Луге мен Фабиен Махеу кейіпкерлер денесіз, терісіз және сынған күйде жанданады деп мәлімдейді. Кейіпкерлердің беттері "жойылған және қиратылған", әр адамның жекелей қиындықтарын көрсетеді, ал басынан шығатын уақытша өскіндер эмоцияларды білдіреді. Ларкиннің кейіпкері аяқталмаған және нәзік болып бейнеленеді, ол "барлық кейіпкерлердің арасында ең қиын жағдайдағысы". Бет анимациясының жартысын Ландрет, ал қалғанын Сенека колледжінің студенттері жасады. Кейіпкердің мінез-құлқы мен қимыл-қозғалысы тікелей анимация әдісімен жасалды, бұл "әр сөз акцентіне бір қимыл" мультфильмдік стильден аулақ болу үшін қолданылды. Ландрет анатомия мен биомеханиканы, сондай-ақ денедегі эмоциялардың көрінісін, мысалы, саусақтардың қимылын және бет-әлпетін зерттегеннен кейін осы стильді таңдады. Ларкиннің кейіпкерінің көрінісі фильм барысында ностальгия, қуаныш, ашу, алаңдаушылық, шаршаңқылық, қорғаныш және бейтараптық сезімдерін көрсетеді. Термос өзіндік сипатқа ие, ол Ларкиннің назарын үнемі талап етеді, ал ол оған еріксіз бойына бітіреді. Оқиға орын алатын жерлер де кейіпкерлік сипатқа ие, кейде негізгі кейіпкерлердің көңіл күйін көрсетеді. Ландрет аниматорларға 2D анимацияда көбінесе қолданылатын экспозиция парақтарының орнына графиктерді өңдеуді пайдалануға нұсқау берді. Бұл парақтар аниматорға "кейіпкердегі жеке қимылдарды талдауға" мүмкіндік береді, бірақ Ландрет қисық сызықтармен қозғалатын кейіпкерлерді қамтымайтын тәсілді қалаған. Ол кейіпкерлердің шынайы қимылды бейнелеуін қалады, ол бұлшықет жирылуы үшін күрт қозғалыстан басталады және сонымен қатар инерция мен массаны ескеруі керек. Мысалы, Ландрет адамның қолы денесінің алдында, "қаңқаның жазықтығына" қатысты 30 градус бұрышпен болуы керек деді. Кейіпкердің басына оралатын түрлі түсті жіптерді анимациялау үшін арқандар қолданылады, бұл Ландреттің сәтсіздікке қаушауы мен Ларкиннің шығармашылық қабілетін жоғалтуын метафоралық түрде бейнелейді. Түрлі түсті жіптерді қолдануды Ландреттің кейіпкері фильмнің басында бірінші тұлғада баяндап, эмоциялық жаралар мен көңілдегі ауыртпалықты көрсетеді. Ландреттің кейіпкері "әдепсіздік танытқанда" оның басының үстінде нимб пайда болады. Ларкиннің эскиздерінің үш өлшемді интерпретациясы ретінде бейнеленген басқа кейіпкерлер Ларкиннің айтуымен пайда болады.

Саундтрек

Саундтрек бұрын жазылған сұхбаттардан тұрады және Aardman Animation компаниясының 1989 жылғы "Creature Comforts" фильмін жасау кезінде қолданылған тәсілді пайдаланады. Ол кейіпкерлердің қимыл-қозғалысын "диалогтағы жартылай шындықтар мен өзіне-өзі өтірік айтуларын" ашу үшін қолданады. Ландрет сұхбаттар мен мұрағаттардан алынған мәліметтер негізінде оқиғаны баяндайды. Ландрет Ларкиннің кокаин қолдануы салдарынан пайда болған кекештенуін жойған жоқ.

Қабылдау

2004 жылғы 17 мамырда «Райан» Канн кинофестивалінде тұсаукесер өткізді, онда ол жақсы қабылданды. Оның Канададағы тұсаукесері Бүкіләлемдік қысқаметражды фильмдер фестивалінде болды, кейін Оттава халықаралық анимация фестивалінде көрсетілді, онда Робинсон «Жұма күні кешкі жарыста» Walking фильмін арнайы шара ретінде және жарнама мақсатында көрсетуге қол жеткізді. Оның АҚШ-тағы тұңғыш көрсетілімі Лос-Анджелестегі SIGGRAPH 2004 көрмесінде болды. Роджер Эберт «Анимация техникасы драмалық, әсерлі және толығымен жаңа» екенін және «әсерін сипаттау қиын, естен шығару мүмкін емес» екенін айтып, киноны Академия сыйлығына үміткерлер туралы жазған мақаласында талқылады. Торонто киносыншылары қауымдастығы «Райан» Канада анимациясының «тарихи жетістігі» екенін мәлімдеді. Дэвид Кехр The New York Times газетінде жариялаған мақаласында «Райан» – «өзінің ерекше ерекшеліктерімен өмір сүретін өнер туындысы» деді. Ф. К. Луз «Райан» компьютерлік графиканың мүмкіндіктері арқасында пайда болған «жаңа көрнекі және повестволық формалардың» мысалы екенін айтты. Animation World Network желісінен Рик Баумгартнер «Райанды» «күшті графикалық стилі бар, 3D қолмен анимацияланған шығармашылық пен түстер симфониясы» деп сипаттады. М. Дж. Стоун The Globe and Mail газетінде фильмнің «таңғажайып суреттері» бар екенін жазды. Эллен Бесен «Ландрет әдісінің ерекшелігі – әрбір акцентке бір ғана қимыл жасаудан бас тарту» екенін атап өтті. Ларкин өзінің «қаңқа бейнесін» ұнатпайтынын айтып, «психореалистік бейнесіне қатты реакция білдірді». Ландрет Ларкиннің фильмдегі кейіпкерінің алғашқыда көрінісін мазалағанын, бірақ фильмдегі барлық кейіпкерлердің «ажыратылған, бұрмаланған көрінісі» бар екенін түсінгеннен кейін ұнағанын айтты.

Мұра

Фильмнің танымалдылығына байланысты Ларкин "көпке танылмаған адам үшін ерекше даңққа ие болды". Ларкин фильмнің арқасында "Райан Ларкиннің тағы бір фильмін көргісі келетін миллиондаған адам бар" деді. Ландрет 2005 жылы ол жақында жазған өлеңдеріне негізделген, Монреаль көшелерінде тірлік табу туралы "Spare Change" атты анимациялық фильмде жұмыс істей бастаған Ларкин үшін "Old Brewery Mission" қоржыны құрды. Фильмнің музыкасы мен дауыстарын жазуға Chiwawa тобының композиторы Лори Гордонмен бірлесіп жұмыс істеді. Жобаны бастаған кезде ол "Мен клиенттерімді ренжіте алмаймын" деп, Сен-Лоран бульвары бойынша жалбарынды. Ол "Chez Schwartz" деректі фильміндегі сұхбатқа қатысушылардың бірі болды. 2006 жылы Ларкин MTV Canada арнасымен үш бес секундтық ролик жасауға келісімшарт жасады, олар 25 және 26 желтоқсан күндері көрсетілді. Олар сол күндері MTV Canada арнасында көрсетілген жалғыз арна идентификаторлары болды. Ол 2007 жылғы Валентин күні миына метастаз берген өкпе қатерлі ісігінен қайтыс болды. Он минуттық "Spare Change" анимациясын Гордон жеке өзі аяқтады және 2008 жылдың 8 қазанында Монреальдегі "Festival du nouveau cinéma" фестивалінде "All Together Now" фильмімен бірге көрсетілді. Екі фильм де сол айда Канаданың кинотеатрларында бірге көрсетілді. Гордон мен Никола Завалья кейіннен Ларкин мен "Spare Change" туралы "Ryan's Renaissance" деректі фильмін шығарды. Робинсон өзінің "Жұқа адамның балладасы: Райан Ларкиннің іздеуі" кітабында Ларкин жаңа назардан өзгере қоймағанын, бірақ "оны таныған адамдар өздерінің ішкі әлемінде өзгеріске ұшырайды" деп жазды. "The Animation Pimp" кітабында Робинсон Ларкинмен болған бірнеше кездесуден кейін "ішімдіктен бас тартып, өзім құрған өмірдің батпағын түзетуге кірістім" деді. Раянның анимациясын жасаған Сенека колледжінің он бір студенті анимация индустриясында жұмысқа орналасты. Ландрет көркем фильмдер жасау туралы ұсыныстар алды, бірақ оларды қабылдамай, 2009 жылы шыққан және Райанда қолданылған бірдей өндірістік команда мен психологиялық реализм әдісін пайдаланған "The Spine" атты тағы бір анимациялық қысқа фильмді жасауды жөн көрді. Раянды жасау үшін құрылған бағдарламалық модель Патрик Коулманның ғылым магистрі диссертациясының негізі болды. Раян анимациялық деректі фильмдердің маңызды мысалы саналады. Ол 2005 жылдың қараша айында Онтарио ғылым орталығында көрсетілді, сол кезде "Body Worlds" көрмесі де өтіп жатты. NFB "Alter Egos" фильмін Раянның жасалуын құжаттау үшін тапсырыс берді, онда Ландрет, Ларкин және басқалармен сұхбаттар бар.