Пол Джозеф Бенацераф: Американ философының өмірі мен еңбектері
Paul Benacerraf
Пол Джозеф Бенацераф (1931 ж.т.), американдық философ, өмірі мен білім жолы. Париж, Каракас, Нью-Йорк, Принстон университетінде оқыды. Философия тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық философ (1931 жылы туған)
American philosopher (born 1931)
Пол Джозеф Соломон Бенасерраф (/b//ɪ/'/n//æ//s//ər//ə//f/; 1931 жылдың 26 наурызында туған)
Paul Joseph Salomon Benacerraf (/b//ɪ/'/n//æ//s//ər//ə//f/; born March 26, 1931)
Өмір және мансап
Бенасерраф Парижде марокколық венесуэлалық әкесі мен алжирлік анасынан дүниеге келген. 1939 жылы отбасы Каракасқа, содан кейін Нью-Йорк қаласына көшкен. Отбасы Каракасқа қайтқанда, Бенасерраф АҚШ-та қалды және Нью-Джерси штатының Хайтстаун қаласындағы Педди мектебінде пансионда оқыды. Ол бакалавриат және магистратураны Принстон университетінде бітірді. Оның інісі – Венесуэлалық Нобель сыйлығының лауреаты, иммунолог Баруж Бенасерраф.
Benacerraf was born in Paris to a Moroccan Venezuelan father and an Algerian mother. In 1939 the family moved to Caracas and then to New York City. When the family returned to Caracas, Benacerraf remained in the United States, boarding at the Peddie School in Hightstown, New Jersey. He attended Princeton University for both his undergraduate and graduate studies. His brother was the Venezuelan Nobel Prize winning immunologist Baruj Benacerraf.
Философиялық еңбектері
Бенасерраф ең әйгілісі "Нандар не болуы мүмкін емес" (1965) және "Математикалық шындық" (1973) атты екі мақаласымен, сондай-ақ Хилари Путнаммен бірлесіп редакциялаған математика философиясы бойынша антологиясы үшін танымал. "Нандар не болуы мүмкін емес" (1965) мақаласында Бенасерраф математиканың платонизм тұжырымына қарсы шығып, структурализмді қолдайды, себебі сандар туралы маңызды нәрсе – олар бейнелейтін абстрактілі құрылымдар, ал сан сөздерінің анық сілтеме жасайтын объектілер емес. Бұл аргументтің негізі Эрнст Зермело мен Джон фон Нейманның жиынтар арқылы натурал сандарды анықтауы (Зермело ординалдары мен фон Нейман ординалдарына қараңыз), бұл анықтамалар ерекше және толыққанды. Бұл аргумент Бенасеррафтың сәйкестендіру мәселесі деп аталады. "Математикалық шындық" (1973) мақаласында ол математиканың ешқандай интерпретациясы эпистемология мен семантиканың қанағаттанарлық жиынтығын ұсынбайтынын айтады; математикалық шындықты математика емес тілдегі шындыққа қатысты синтаксикалық-семантикалық қарастыруға сәйкес түсіндіруге болады, сондай-ақ математика туралы білімімізді эпистемологияның себептік тұрғысынан түсіндіруге болады, бірақ осы екі мақсатқа бір уақытта қол жеткізу мүмкін емес (бұл аргумент Бенасеррафтың эпистемологиялық мәселесі деп аталады). Ол мұны математикадағы шындыққа толыққанды жауап беру абстрактілі математикалық объектілердің болуын білдіретінімен, ал мұндай объектілер себептік жағынан белсенді емес және сезімдік қабылдаудан тыс болғандықтан эпистемологиялық тұрғыдан қолжетімсіз екенін дәлелдейді. Екінші жағынан, математиканың адекватты эпистемологиясы, мысалы, шындық шарттарын дәлелмен байланыстыратыны, шындық шарттарының шындыққа қалай және неге қатысы бар екенін түсінуге кедергі келтіреді.
Benacerraf is perhaps best known for his two papers "What Numbers Could Not Be" (1965) and "Mathematical Truth" (1973), and for his anthology on the philosophy of mathematics, co edited with Hilary Putnam. In "What Numbers Could Not Be" (1965), Benacerraf argues against a Platonist view of mathematics, and for structuralism, on the ground that what is important about numbers is the abstract structures they represent rather than the objects that number words ostensibly refer to. In particular, this argument is based on the point that Ernst Zermelo and John von Neumann give distinct, and completely adequate, identifications of natural numbers with sets (see Zermelo ordinals and von Neumann ordinals). This argument is called Benacerraf's identification problem. In "Mathematical Truth" (1973), he argues that no interpretation of mathematics offers a satisfactory package of epistemology and semantics; it is possible to explain mathematical truth in a way that is consistent with our syntactico semantical treatment of truth in non mathematical language, and it is possible to explain our knowledge of mathematics in terms consistent with a causal account of epistemology, but it is in general not possible to accomplish both of these objectives simultaneously (this argument is called Benacerraf's epistemological problem). He argues for this on the grounds that an adequate account of truth in mathematics implies the existence of abstract mathematical objects, but that such objects are epistemologically inaccessible because they are causally inert and beyond the reach of sense perception. On the other hand, an adequate epistemology of mathematics, say one that ties truth conditions to proof in some way, precludes understanding how and why the truth conditions have any bearing on truth.
Жыныстық қатынасқа қатысты айып
Элизабет Ллойд Принстон университетінде докторантурада оқыған кезде Бенасеррафтың оны күн сайын "ласкалап, қол тигізгенін" айтты. Оның сөзінше: "Мен Ph.D. дәрежесін алу үшін еркектердің төлемейтін қосымша құнын төлеуге мәжбүр болдым". Бенасерраф бұл айыптауларды жоққа шығарып, The Chronicle газетіне жолдаған электрондық хатында оның "шын түсініксіздікке түскенін" және оған не себеп болғанын білмейтінін мәлімдеді. "Мен ол сұхбатта сипаттаған адам емеспін", - деді ол. "Дегенмен, оның адалдығына немесе оның айтқан сезімдерінің тереңдігіне күмәнданбаймын", - деп қосты ол.
Elisabeth Lloyd has alleged that while she was a PhD student at Princeton, Benacerraf "petted and touched" her every day. She said, "It was just an extra price I had to pay, that the men did not have to pay, in order to get my Ph. D." Benacerraf has denied the allegations, stating in an email to The Chronicle that he was "genuinely puzzled" by the accusations and does not know what prompted them. "I am not the sort of person that she describes in her interview", he said. "Yet I do not doubt her sincerity or the depth of the feelings that she reports", he added.
Жарияланымдар
Бенасерраф, Пол (1960) Логицизм, Кейбір ойлар, Принстон, Ph.D. диссертациясы, Университет микрофильмдері. ———— (1965) «Сандар не болуы мүмкін емес», Философиялық шолу, 74:47–73. ———— (1967) «Құдай, Шайтан және Гёдель», Монист, 51: 9–33. ———— (1973) «Математикалық шындық», Философия журналы, 70: 661–679. ———— (1981) «Фреге: Соңғы логицист», Аналитикалық философияның негіздері, Философияның орталық батыс зерттеулері, 6: 17–35. ———— (1985) «Сколем және скептик», Аристотель қоғамының материалдары, қосымша том 56: 85–115. ———— және Путнам, Хилари (ред.) (1983) Математика философиясы: Таңдалған оқулар, 2-ші басылым, Кембридж университетінің баспасы: Нью-Йорк. ———— (1996) «Растаудан бас тарту немесе кез келген ескі ω тізбегі де орындалуы мүмкін», Philosophia Mathematica, 4: 184–189. ———— (1996) Математикалық шындық не болуы мүмкін емес – I, Бенасерраф және оның сыншылары, А. Мортон және С. П. Стих, ред., Blackwell's, Оксфорд және Кембридж, 9–59 бб. ———— (1999) Математикалық шындық не болуы мүмкін емес – II, Жиынтар және дәлелдер, С. Б. Купер және Дж. К. Трасс, ред., Кембридж университетінің баспасы, 27–51 бб.
Benacerraf, Paul (1960) Logicism, Some Considerations, Princeton, Ph. D. Dissertation, University Microfilms. ———— (1965) "What Numbers Could Not Be", The Philosophical Review, 74:47–73. ———— (1967) "God, the Devil, and Gödel" , The Monist, 51: 9–33. ———— (1973) "Mathematical Truth", The Journal of Philosophy, 70: 661–679. ———— (1981) "Frege: The Last Logicist", The Foundations of Analytic Philosophy, Midwest Studies in Philosophy, 6: 17–35. ———— (1985) "Skolem and the Skeptic", Proceedings of the Aristotelian Society, Supplementary Volume 56: 85–115. ———— and Putnam, Hilary (eds.) (1983) Philosophy of Mathematics : Selected Readings 2nd edition, Cambridge University Press: New York. ———— (1996) "Recantation or Any old ω sequence would do after all", Philosophia Mathematica, 4: 184–189. ———— (1996) What Mathematical Truth Could Not Be – I, in Benacerraf and His Critics, A. Morton and S. P. Stich, eds., Blackwell's, Oxford and Cambridge, pp 9–59. ———— (1999) What Mathematical Truth Could Not Be – II, in Sets and Proofs, S. B. Cooper and J. K. Truss, eds., Cambridge University Press, pp. 27–51.
Бенасерраф туралы кітаптар
Циммерман, Манфред (1995) Шындық және математикадағы білім. Бенасеррафтың дилеммасы, 1. басылым, Transparent Verlag, Берлин. Гупта, Ануп К. (2002) Бенасеррафтың дилеммасы және математика үшін табиғи реализм. PhD диссертациясы, Оттава университеті.
Zimmermann, Manfred (1995) Wahrheit und Wissen in der Mathematik. Das Benacerrafsche Dilemma, 1. Auflage, Transparent Verlag, Berlin. Gupta, Anoop K. (2002) Benacerraf's Dilemma and Natural Realism for Mathematics. Ph. D. Dissertation, Ottawa University.
Бенасерраф туралы мақалалар
Хилтон, П. "Пол Бенасеррафтың "Сандар не болуы мүмкін емес" дегені". Лукас, Дж. Р. (1968) "Шайтанды қатыгез қылу: Пол Бенасеррафқа жауап", The Monist, vol.52, No.1, 145–158 беттер.
Hilton, P. "What 'What Numbers Could Not Be', by Paul Benacerraf', is." Lucas, J. R. (1968) "Satan stultified: a rejoinder to Paul Benacerraf", The Monist, vol.52, No.1, pp. 145–158.