Чжоу Сюань – Қытайдың әйгілі әншісі, актрисасы (1920-1957). "Алтын дауыс" деп аталған ол 200-ден астам ән жазып, 40-тан астам фильмде ойнады. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қытай әншісі және актрисасы (1920–1957)
қытай-жапон үстел теннисі ойыншысы
Chinese singer and actress (1920–1957)
the Chinese Japanese table tennis player
Чжоу Сюань (; туған Су Пу; 1 тамыз 1920 – 22 қыркүйек 1957), сондай-ақ Чоу Хсуан деп те аталады, – Қытайдың көрнекті әншісі және киноактрисасы. 1940 жылдары ол Қытайдың жеті ұлы әнші жұлдызының біріне айналды. Ол жетіліктң ең танымал болғаны, «Алтын дауыс» лақап атымен белгілі және 1954 жылға дейін кинода да жұмыс істеді. Ол 200-ден астам ән жазып, 40-тан астам фильмде ойнады. Чжоу 1935 жылы кинодағы мансабын бастады, ал 1937 жылы режиссер Юань Муцзи оны «Көше періштесі» фильмінде әнші қыз рөліне шақырғанда, ол жұлдызға айналды. Чжоу граммофон дәуіріндегі ең танымал және сұранысқа ие әншіге айналды, өмірінің соңына дейін өзінің фильмдерінен көптеген танымал әндерді орындады. 1946–1950 жылдары ол «Барлық сүйіспеншіліктің құшағында» (長相思), «Гүлден емес құстың әні» (花外流鶯), «Тыйым салынған қаланың қайғысы» және «Радуга әні» (彩虹曲) сияқты фильмдерді түсіру үшін Гонконгқа жиі барды. 1949 жылы «Шанхай түндері» (夜上海) фильмін ұсынғаннан кейін Чжоу Шанхайға оралды. Келесі бірнеше жыл бойы ол жиі құлдырап, психиатриялық ауруханаларда жатты. Өмірінің барысында Чжоу күрделі және бақытсыз өмір сүрді, оның некелері сәтсіз аяқталды, заңды емес балалары болды және өзін-өзі өлтіруге әрекет жасады. Чжоудың бірінші күйеуі – композитор Ян Хуа (嚴華, 1912–1992), ол онымен бірге ән жазып, кейде орындады. Ол барлығы 43 фильмде ойнағанына қарамастан, оның ең танымал рөлі 1937 жылғы «Көше періштесі» фильміндегі болды. Фильмде екі тақырыптық ән болды: «Төрт маусым әні» (四季歌) және «Саяхатшы әнші», олар ұзақ жылдар бойы танымал болды. Чжоу Сюаньның басқа да танымал әндері: «Қашан қайтып келесің?», «Шанхай түндері» (осы аттас фильмнен), «Күзгі желде билейтін сары жапырақтар» (黃葉舞秋風), «Мәңгілік күлімдеу» (永遠的微笑), «Жүз гүл әні» (百花歌), «Насихат» (叮嚀), «Жандос қайда табады?» (知音何處尋) және «Беттел жаңғағын теру» (採檳榔).
Zhou Xuan (; born Su Pu ; August 1, 1920 – September 22, 1957), also romanized as Chow Hsuan, was an iconic Chinese singer and film actress. By the 1940s, she had become one of China's Seven Great Singing Stars. She was the best known of the seven, nicknamed the "Golden Voice", and had a concurrent movie career until 1954. She recorded more than 200 songs and appeared in over 40 films in her career. Zhou began her film career in 1935, and she achieved stardom in 1937 when director Yuan Muzhi cast her as one of the leads as a singing girl in Street Angel. Zhou rapidly became the most famous and marketable popular singer in the gramophone era up to her death, singing many famous tunes from her own movies. Between 1946 and 1950, she often went to Hong Kong to make films such as "All Consuming Love" (長相思), "Hua wai liu ying" (花外流鶯), Sorrows of the Forbidden City, and "Rainbow Song" (彩虹曲). After introducing "Shanghai Nights" (夜上海) in 1949, Zhou returned to Shanghai. She spent the next few years in and out of mental institutions owing to frequent breakdowns. Through the years, Zhou led a complicated and unhappy life marked by her failed marriages, illegitimate children, and suicide attempts. Zhou's first husband was the composer Yan Hua (嚴華, 1912–1992), who wrote and sometimes also performed songs with her. Despite having made a total of 43 movies, her most well known performance remained the 1937 film, Street Angel. This contained two theme songs: "Four Seasons Song" (四季歌) and "The Wandering Songstress", which enjoyed long lasting popularity. Other well known songs by Zhou Xuan include "When Will You Return? ", "Shanghai Nights" (title song from the film of the same name), "Yellow Leaves Dancing in the Autumn Wind" (黃葉舞秋風), "Eternal Smile" (永遠的微笑), "Hundred Flower Song" (百花歌), "Advice" (叮嚀), "Where Can the Soul Mate be Found" (知音何處尋), and "Picking Betel Nuts" (採檳榔).
Өлім
1957 жылы ол 37 жасында Шанхайдағы психиатриялық ауруханада қайтыс болды. Өлімнің мүмкін себебі – жүйке күйзелісінен кейін пайда болған энцефалит болуы мүмкін. Жоудың күнделігі оның ми қабынуынан зардап шеккенін көрсетеді. Чжоу Сюаньның екі ұлы қалды: Чжоу Мин мен Чжоу Вэй, олардың әкелері әртүрлі. Чжоу Миннің Чжоу Хуэйдеден туғанына кеңінен сенеді, ол 1950 жылы Чжоу Сюань оған жинаған ақшасын сеніп тапсырғаннан кейін Шанхайға кетіп, қайта оралмады; Чжоу Мин сол жылы дүниеге келді. Оның үлкен ұлы Чжоу Миннің өмірбаяндық деректеріне сәйкес, кіші ұлы Чжоу Вэй – суретші-дизайнер Тан Дидің (唐棣) ұлы, ал Чжоу Миннің биологиялық әкесі туралы ақпарат жарияланбаған. Чжоу Вэй қазір Торонтода тұрады, кейде TTC метросында өнер көрсетеді және түрлі музыкалық жобаларға қатысады, соның ішінде сабақтар береді. Ол флейтада ойнайды. Оның екі қызы да музыкант. Олардың үлкені Чжоу Сяосуань, Конкордия университетінде білім алған, қазір Бейжіңде тұратын классикалық пианист. Ал кішісі Аманда Чжоу актриса болып жұмыс істеп, бірнеше телешоулар мен фильмдерде түскен.
In 1957 she died in Shanghai in a mental asylum at the age of 37. A possible cause of death may be encephalitis following a nervous breakdown. Zhou's diary concluded that she suffered from cerebritis. Zhou Xuan was survived by two sons, Zhou Min and Zhou Wei, born of different fathers. Zhou Min was widely believed to be the son of the businessman Zhu Huaide, who left for Shanghai in 1950 after Zhou Xuan entrusted him with her savings and never returned; Zhou Min was born in that same year. According to her elder son Zhou Min's biography, her younger son, Zhou Wei, was the son of the art designer Tang Di (唐棣), while the biological father of Zhou Min himself was not revealed. Zhou Wei currently lives in Toronto performing at times in the TTC subways and participating in various musical projects, including teaching. He is a flautist. He has two daughters, both musicians. The elder of the two, Zhou Xiaoxuan, is a classical pianist trained at Concordia University and now living in Beijing. The youngest, Amanda Zhou, is taking a similar path as an actress and has already worked on a few shows and films.
Мәдени мұра
Осы күнге дейін Чжоу Сюаньның әндері көптеген "Алтын әндер" жинақтарында мандарин тіліндегі халық музыкасының негізгі бөлігі болып табылады. Чжоу Сюаньның қазірге дейін сақталған отбасы мүшелері оның өмірбаянын екі рет жазған. "Менің анам Чжоу Сюань" (我的媽媽周璇) кітабын Чжоу Вэй мен оның әйелі Чжан Цзин (常晶) жазса, ал кейін "Чжоу Сюань күнделігі" (周璇日記) кітабын Чжоу Мин жазған.
To this day, Zhou Xuan's songs still remain a staple in many Golden Oldies collections in Mandarin popular music. There have been two biographies written by Zhou Xuan's surviving family members. The book My Mother Zhou Xuan (我的媽媽周璇) was written by Zhou Wei and his wife Chang Jing (常晶); while a later book, Zhou Xuan Diary (周璇日記), was written by Zhou Min.
Теледидар
Чжоу Сюаньның өміріне негізделген адаптация TVB телеарнасының "Әнші құс" (1989) сериалында көрсетілді, онда Адия Чан Чжоу Сюань рөлін, ал Леон Лай оның жары ретінде ойнады. Бұл сериалда Сюаньның әндері кантон тіліне аударылып, Чан орындады. Ол Crown Records (娛樂唱片) компаниясымен жұмыс істеген кезінде Лаймен бірге дуэттер орындады. Саундтрек альбомында Лайдың вокалын Дерик Ван алмастырды. Жоу Вэйдің өмірбаяндық деректеріне сүйенген тағы бір адаптация – Сесилия Ченгтің басты рөлде ойнаған "Чжоу Сюань" (周璇) атты қытай сериалы. Чжоу Вэй бұл нұсқаны Чжоу Сюаньды бұрмалап көрсету деп айыптап, Чжоу отбасының абыройына нұқсан келтірді.
An adaptation of the life of Zhou Xuan was produced in TVB's Song Bird (1989), starring Adia Chan as Zhou Xuan and Leon Lai as her lover. In this series, Xuan's songs were re written in Cantonese and sung by Chan. She sang duets with Lai in the program while under Crown Records (娛樂唱片). Deric Wan replaced Lai's vocals on the soundtrack album. Another adaptation, based on Zhou Wei's biography, is the Chinese serial titled Zhou Xuan (周璇), starring Cecilia Cheung. This version of the story was accused by Zhou Wei as a false representation of Zhou Xuan and damaging to the reputation of the Zhou family.